
Polowanie Alfy
Ms.M · W trakcie · 156.8k słów
Wstęp
Jeśli zostanie zdobyta, będzie jego. Jeśli nie, wróci w hańbie i zostanie wykluczona ze swojej watahy.
Hazel zna obyczaje Alf, będąc córką Bety, ale nie przewiduje obecności Króla Lykanów. Przywódca wszystkich bierze udział w swoim pierwszym polowaniu, a ona jest jego zdobyczą.
Ostrzeżenie: Ta książka zawiera DUŻO treści dla dorosłych, takich jak mocny język, wyraźne sceny seksualne, przemoc fizyczna i psychiczna, BDSM, itp.
Rozdział 1
Anielska muzyka grała w głośnikach wokół stada. Pochodnie były zapalone wzdłuż ulic, a księżyc świecił jasno pośrodku nieba.
Cień padł na skraj, gdy zaczęła się formować krwawa luna, a kiedy całkowicie się połączy, będzie czas, a później, gdy krwawa luna zacznie się rozdzielać, róg zabrzmi – oznaczając, że Polowanie się rozpoczęło.
„Czy jesteś zdenerwowana?” zapytała mnie moja młodsza siostra, Matylda.
„Hazel nie jest zdenerwowana, kochanie, to zaszczyt. Taki, który ty też możesz doświadczyć za kilka lat, jeśli będziesz miała szczęście.”
Przesunęłam się na łóżku i stłumiłam rosnącą złość wobec mojej matki.
Spojrzałam w pełne nadziei oczy Matyldy i ujęłam jej malutki podbródek.
„Mam nadzieję, że nigdy tego nie doświadczysz,” powiedziałam i spojrzałam gniewnie na matkę, gdy odwróciłam głowę.
Jeśli kobieta nie miała swojego partnera do osiemnastego roku życia, była wolontariuszką do Polowania. To nie był jej wybór, ale jakoś, przez wieki, gdy ta tradycja była żywa, młode dziewczyny były prane mózgiem, aby widzieć to jako zaszczyt.
Jeśli byłyśmy niezamężne, nasze imiona automatycznie trafiały do Kielicha Wyboru, z którego później ringleader wyciągał los. Nazwa zawsze mnie zastanawiała, Kielich Wyboru, to było ironiczne, bo nie miałyśmy żadnego wyboru.
Nigdy nie zobaczysz rodzica bardziej dumnego niż wtedy, gdy czytane są imiona ich córek.
Oślepiająca radość w ich oczach, gdy widzą swoje dziewczyny zabierane, wrzucane do ciężarówki i wywożone ze stada. Rzadko kiedy były widziane ponownie, ale ich nieobecność była traktowana jako dobry znak.
„Jesteś gotowa, kochanie,” moja matka delikatnie pogładziła moje ramiona.
Podeszła i chwyciła białą sukienkę pod spodem. To ledwie była sukienka, wyglądała jak koszula nocna, ale cieńsza i bardziej odsłaniająca.
Cienkie ramiączka wciskały się w moje ramiona, moja skóra zaczerwieniła się, gdy mój biust był za duży na rozmiar, który kupiła moja matka. Nie wolno nam było nosić biustonoszy, nasze nogi musiały być odsłonięte, a żadnych butów ani skarpetek nie było dozwolone.
Musieliśmy być jak najbardziej nagie, zawstydzone i poniżone do głębi, zanim dotarłyśmy do domu.
Świadczyłam rytuał Kielicha więcej niż raz w życiu i za każdym razem były czynniki, które nigdy się nie zmieniały; Dziewczyny były ustawione obok siebie, ich ręce splecione za plecami, aby dać dobry przegląd ich ciał, ich włosy opadały w warkoczach – jeden lub dwa – na plecy, ale nigdy nie mogły zakrywać piersi ani twarzy. Kiedy imię dziewczyny było wywoływane, miała wyjść bez mówienia – ani jednego słowa ani dźwięku, poza subtelnym wydechem między jej oczyszczonymi wargami. Były oceniane przez Lady Hale, która następnie klasyfikowała dziewczyny od 1 do 10.
Rzadko zdarzało się, aby dziewczyna otrzymała ocenę poniżej 3.
Widzisz, aby dostać poniżej 3, musiałabyś być słabą jak piekło omega bez żadnych odkupieńczych cech i być uważaną za nic więcej niż stratę miejsca. Albo musiałabyś być bez wilka; mój żołądek się skręcał, ponieważ jedna z dziewcząt dzisiejszej nocy jeszcze nie miała swojego wilka i to nie zdarzyło się od ponad wieku. Ci, którzy otrzymali ocenę trzy i poniżej, byli zabronieni od uczestnictwa w Polowaniu, byli odrzuceni i często wykluczani przez swoje stada i rodziny jako wynik wstydu.
Kiedy mówię, że to są te szczęśliwe...
Pozostałe, te które dostały oceny od 4 wzwyż, są zawiązywane na oczy, ich ręce są związane i są prowadzone do ciężarówki, która później wywiezie je.
Przerażająca część dla mnie nie była ceremonia, wiedziałam, co się dzieje na ceremonii, bałam się tego, co się dzieje po tym, gdy ciężarówka odjeżdża i dziewczyny są wyładowane w domu. Jak to jest spotkać Alfę, który ma je polować, gdy dostają ten pierwszy węs i wszystko inne, co znały przez całe życie, staje się nieistotne. Wszystko dla przyjemności Alfów. Nikt nie wiedział, co się tam dzieje, ponieważ nigdy nie wolno było o tym słyszeć, dziewczyny, które odchodzą, nie wracają.
„Chodźmy,” powiedziała mama, wyciągając rękę. Spojrzałam ostatni raz w lustro, moje dłonie lekko drżały po bokach, a palce u stóp naciskały na zimną podłogę.
„Pewnie,” zignorowałam jej rękę i wyszłam z domu.
Zatrzymałam się na schodach prowadzących z ogrodu i patrzyłam na rzędy dziewcząt maszerujących w stronę klifu. Ilość białych sukienek i odsłoniętych ciał była prawie przerażająca... wyglądały jak duchy nawiedzające ulice, ale były szczęśliwe. Ja byłam przerażona. Wiedziałam, że nie czeka nas żadna bajka z wszechmocnym alfą; to było piekło, gdzie rządzili mężczyźni, a my podążaliśmy za nimi. Jeśli jako wybrana partnerka nie posłuchałaś... nie było żadnych zasad dla alf i ich ofiar po zakończeniu polowania.
Zrobiłam krok, gotowa zejść trzy stopnie schodów i dołączyć do dziewcząt, kiedy zatrzymała mnie mała ręka chwytająca moje ramię. Odwróciłam się i spojrzałam w oczy mojej siostry. Kucnęłam przed nią i poprawiłam jej kwiecisty sweterek, zanim ją przytuliłam.
„Nie chcę, żebyś szła,” wyszeptała tak, że tylko ja mogłam ją usłyszeć. Gdyby ktoś ją usłyszał, uznano by to za brak szacunku, powinna być szczęśliwa za mnie, ale na szczęście moja siostra słuchała mnie bardziej niż rodziców przez te lata.
„Wiem, kochanie, ale muszę. Obiecuję, że będę w porządku.”
Pierwsza łza spłynęła z jej oka.
„Czy wrócisz do mnie?”
Ścisnęłam jej ramiona i przełknęłam palący guzek w gardle. Jak mam jej powiedzieć, że to już nie zależy ode mnie?
„Pamiętasz, kiedy obiecałam, że nigdy cię nie okłamię?” Pokiwała głową i wytarła czerwony nos, więc kontynuowałam: „Nie wiem, czy mogę wrócić do ciebie, ale obiecuję, że zawsze będę o tobie myśleć i zrobię wszystko, co mogę, żeby cię odwiedzić. Czy to wystarczy?”
Widząc, jak próbowała się uśmiechać przez łzy, złamało mi serce, że nie mogłam zabrać jej do środka i zamknąć drzwi, obiecując, że nigdy nie odejdę.
Nigdy w życiu nie pragnęłam partnera ani mężczyzny, ale teraz trochę żałowałam, że nie spotkałam swojego partnera tutaj, bo wtedy nie musiałabym odchodzić.
„Tak,” wyszeptała.
„Chodźmy,” powiedziała Trixy, stojąc na przedzie mojego umysłu.
Miejsce, gdzie odbywa się rytuał, zawsze było takie samo. To skraj góry otoczony lasem, z widokiem na watahę. Kamienie pod naszymi stopami miały rzekomo wyciągać wszelkie nieczystości, zanim dotrzemy na szczyt góry.
Zawsze przewracałam oczami, kiedy dziewczyny krwawiły na kamieniach, idąc tą ścieżką – uśmiechały się i wyglądały na zafascynowane śladem krwi za sobą. Jednak idąc próbami osobiście, czułam każdy ostry kamień pod stopami i wbijałam paznokcie w dłonie, żeby nie warczeć.
Szłyśmy po okręgu; nasze stopy były pokryte krwią, a im więcej krwawiłaś, tym więcej grzechów popełniłaś, które musiały być oczyszczone. Najwyraźniej popełniłam wiele grzechów w tym życiu. Warknęłam i starałam się nie myśleć o bólu.
Mchy na skałach wokół nas były wilgotne po wczorajszym deszczu, a chłodne podmuchy wiatru przeszywały moją skórę jak żyletki. Jestem wilkołakiem i nie marznę łatwo, ale nie jadłam od dwóch dni, więc zarówno mój wilk, jak i ja byliśmy słabi i nie w najlepszej formie. Mówią, że te dwa dni postu są po to, żebyśmy wyglądali jak najchudziej i najatrakcyjniej, ale ja mówię, że to po to, żebyśmy byli słabi, zmęczeni i ulegli dla Alf.
„Czy możesz uwierzyć, że to nasza kolej?” zaśpiewała Iliana, przeciągając palce przez warkocz.
„Nie, naprawdę nie mogę,” odpowiedziałam.
Wbiłam paznokcie w dłonie, żeby przekierować ból, który przeszywał moje ciało. Nikt tutaj nie mógł zobaczyć, że drżę lub jestem zimna, to również byłoby postrzegane jako słabość, a wszystko, co zrobię, aby przynieść wstyd sobie, będzie również odbijać się na mojej rodzinie. Nie mogłam tego zrobić im – zwłaszcza mojej siostrze, która najbardziej cierpiałaby z powodu odwrócenia się wszystkich od niej. Wszystkie jej przyjaciółki miałyby zakaz rozmawiania z nią, a nawet bawienia się z nią. Żaden chłopak nie spojrzałby na nią, gdyby dorosła, a nasza rodzina byłaby na zawsze napiętnowana.
Ostatnie Rozdziały
#174 Rozdział 174
Ostatnia Aktualizacja: 7/11/2025#173 Rozdział 173
Ostatnia Aktualizacja: 7/11/2025#172 Rozdział 172
Ostatnia Aktualizacja: 7/11/2025#171 Rozdział 171
Ostatnia Aktualizacja: 7/11/2025#170 Rozdział 170
Ostatnia Aktualizacja: 7/11/2025#169 Rozdział 169
Ostatnia Aktualizacja: 7/11/2025#168 Rozdział 168
Ostatnia Aktualizacja: 7/11/2025#167 Rozdział 167
Ostatnia Aktualizacja: 7/11/2025#166 Rozdział 166
Ostatnia Aktualizacja: 7/11/2025#165 Rozdział 165
Ostatnia Aktualizacja: 7/11/2025
Może Ci się spodobać 😍
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Przyjaciel Brata Zostaje Ojcem Mojego Dziecka
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem
Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.
– Nadal jesteś na mnie zły?
Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.
Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.
Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.
Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.
Serenada Wilkołaka
Wyglądałam silnie, a mój wilk był absolutnie przepiękny.
Spojrzałam w stronę, gdzie siedziała moja siostra, a ona i reszta jej paczki mieli na twarzach zazdrosną wściekłość. Potem spojrzałam w górę, gdzie byli moi rodzice, a oni wpatrywali się w moje zdjęcie, jakby samym wzrokiem mogli podpalić wszystko dookoła.
Uśmiechnęłam się kpiąco, a potem odwróciłam się, by stawić czoła mojemu przeciwnikowi, wszystko inne zniknęło, liczyło się tylko to, co było tutaj, na tej platformie. Zdjęłam spódnicę i kardigan. Stojąc w samym topie i rybaczkach, przyjęłam pozycję bojową i czekałam na sygnał do rozpoczęcia -- do walki, do udowodnienia, i by już się nie ukrywać.
To będzie zabawa. Pomyślałam, z uśmiechem na twarzy.
Tylko dla dorosłych: zawiera wulgaryzmy, seks, przemoc i brutalność
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Zdobyta przez miłość Alfy
Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.
Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.
Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.
Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.
Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.
Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
Witaj w Piekle
Zwyczajny mężczyzna z jasną przyszłością przed sobą.
Ale jedno zdradzenie wystarczyło, by wszystko się rozpadło.
Wrobiony przez kobietę, którą kochał, i własnego brata, został skazany i wrzucony do najgorszego miejsca, jakie można sobie wyobrazić: do więzienia, gdzie nie ma zasad—i gdzie niebezpieczeństwo ma imię, twarz… i głodne oczy.
Teraz dzieli celę z najbardziej przerażającym człowiekiem w całym zakładzie.
Dominujący. Intensywny. Obsesyjny.
I chce go.
Nie z miłości.
Nie z litości.
Ale z czystego, bezwzględnego pożądania.
W świecie bez praw, bez ucieczki i bez nikogo, kto mógłby go uratować, staje się królikiem dla wilka—uległym jego dotykowi, więźniem przyjemności… i całkowicie niezdolnym do oporu.
Bo czasami to właśnie potwór wie dokładnie, jak sprawić, byś poczuł się żywy.
Skrępowana (Seria Lordów)
Myślałam, że Alekos, Reyes i Stefan będą moim wybawieniem, ale szybko pokazali mi, że są jak każdy inny Lord—okrutni, brutalni i bez serca.
Mój ojciec miał rację w jednej kwestii—Lordowie niszczą wszystko, czego się dotkną. Czy przetrwam tych demonów? Moja wolność zależy od tego.
Muszę wytrzymać wszystko, co Alekos, Reyes i Stefan mi zgotują, aż uda mi się uciec z tego dzikiego miasta.
Dopiero wtedy będę naprawdę wolna. A może nie?
Seria Lordów:
Księga 1 - Skuta
Księga 2 - Kupiona
Księga 3 - Uwięziona
Księga 4 - Uwolniona
Ukoronowana przez Los
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”
——
Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Gdzie lód się załamuje
Charlotte i Charlie „przesunęli się” raz, lata temu, i nigdy nie zrozumieli, co to właściwie znaczyło. Nie mieli watahy, żadnego prowadzenia ani ochrony. Tylko dwoje bliźniaków kurczowo trzymających się siebie i udających, że ten głos w ich głowach to stres, wyobraźnia albo samotność. A potem przeprowadzają się do Wellington.
Blake Atlas wyczuwa swoją wybrankę w chwili, gdy Charlotte przyjeżdża. Więź uderza mocno i nie do pomylenia, ale Charlotte jej nie rozpoznaje. Nie rozumie, czemu jej klatka piersiowa wciąż ciągnie ją w stronę jedynego chłopaka, którego absolutnie nie może sobie pozwolić pragnąć. Blake jest nowym kapitanem hokejowym Charliego. Szansą Charliego na to, żeby wreszcie coś z tego wyszło. Charlie stawia sprawę jasno: jego siostra jest nietykalna, a Blake próbuje postąpić jak trzeba — ale tajemnice nie zostają zakopane na zawsze. Wyrzutki krążą na obrzeżach miasta. Lód pęka. Więź się zaciska. A potem budzi się rzadki biały wilk Charlotte — coś, co czyni ją potężną, i jednocześnie sprawia, że staje się celem.
Shanti potrzebuje Shakti. (Pokój potrzebuje siły.)
Gdzie lód się załamuje to młodzieżowy paranormalny romans typu slow burn, pełen przeznaczonych sobie partnerów, opiekuńczej energii alfy, zaciekłej lojalności rodzeństwa, więzi odnalezionej rodziny-watahy, motywu hurt/comfort i cichego, bolesnego napięcia, które długo nie puszcza. To historia o pierwszym poczuciu przynależności, o uczeniu się, że można pozwolić innym o siebie dbać, i o tym, co się dzieje, kiedy dziewczyna, która zawsze trzymała wszystkich na powierzchni, wreszcie opada z sił — i ktoś ją łapie.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."












