
PRZYRODNI BRAT KARZE MNIE KAŻDEJ NOCY
Universeleap · Zakończone · 295.0k słów
Wstęp
"Wyglądasz absolutnie smakowicie," warknął Sean, jego oczy pożerały ją wzrokiem. Mia poczuła przypływ gorąca między udami.
"Och, tak myślisz?" zamruczała, odwracając się do niego. Wyciągnęła rękę i przejechała palcami po wstążce, która oplatała jego talię. "Cóż, czekałam na to cały dzień. A jestem głodna."
Uśmiech Seana zmienił się w drapieżny grymas. "To uczta przed nami," powiedział, a w mgnieniu oka wstążka opadła, odsłaniając jego twardą męskość. Zbliżył się, a Mia poczuła ciepło jego oddechu na twarzy, gdy szeptał, "Dziś wieczorem weźmiesz każdy nasz cal, prawda?"
Z Rolexem, który drażnił się z nią uśmiechem, i Seanem, który patrzył na nią gorącymi, cichymi spojrzeniami, Mia nie wiedziała, gdzie się zwrócić - ani komu zaufać. Każde spojrzenie, każdy dotyk sprawiał, że traciła oddech, była zdezorientowana i pragnęła więcej, niż powinna.
Czy Mia przetrwa ich gry, czy zatraci się w niebezpiecznym świecie tajemnic, uwodzenia i zakazanych pragnień?
Jeden dom. Czterech braci. Nieskończona pokusa.
(STEPSERIES CZĘŚĆ 1 - PRZYRODNIE BRAT KARZE MNIE KAŻDEJ NOCY)
(STEPSERIES CZĘŚĆ 2 - PRZYRODNIE WUJOWIE ALFY KARZĄ MNIE KAŻDEJ NOCY)
Rozdział 1
Punkt widzenia Mii
Kiedy stałam przed dyrektorem, moje ręce drżały, a ja starałam się nie płakać. W pokoju było zbyt tłoczno, a każde oskarżenie uderzało we mnie jak tona kamieni. Moje myśli pełne były bolesnych obrazów z przeszłości.
Jak zawsze, pomyślałam z gniewem. Nikt mi nigdy nie wierzy. Zawsze liczy się to, co oni myślą.
Gdy myślałam o tych wszystkich złośliwych komentarzach, które słyszałam przez lata na korytarzach, znajomy ból w piersi nasilał się. "Bękart," tak mnie nazywali, a ich słowa bolały bardziej niż jakikolwiek cios. Mój ojciec odszedł od mojej matki zanim się urodziłam, dlatego byłam traktowana jak hańba społeczeństwa. Jakbym miała na to jakikolwiek wpływ. Moja matka też mnie nie kochała, zostawiła mnie dla swojego nowego chłopaka, Alfy Diego. Nawet raz się mną nie zainteresowała, ani razu mnie nie odwiedziła. Dlaczego jestem traktowana bez miłości i szacunku?
"Nie zrobiłam tego, proszę pana," powiedziałam cicho, ledwo słyszalnym głosem. "Przysięgam."
Dyrektor Sharma odchylił się w fotelu i uważnie mi się przyglądał, jego oczy zmarszczyły się. Mimo że chciałam się skurczyć, powstrzymałam się.
Po latach prześladowań nauczyłam się tego mechanizmu obronnego: jeśli mogę po prostu zniknąć, może mnie zostawią w spokoju.
"Mia, znaleziono cię z kamieniem obok rozbitej szyby. Czy myślisz, że uwierzę, że to był przypadek?"
"Oczywiście, że mi nie wierzysz." Pomyślałam, gniew i beznadzieja walczyły we mnie. Nikt nigdy nie wierzy. Zawsze palcem wskazują na mnie.
"Zmusili mnie do tego," powiedziałam słabym głosem. "Nie chciałam, ale oni—"
Jego słowa odbiły się od ścian, gdy krzyczał: "Dość!" Cofnęłam się, gdy wróciły wspomnienia krzyków na zatłoczonych korytarzach. "To nie pierwszy raz, kiedy zrobiłaś coś takiego. Po fałszywym alarmie bombowym, teraz to! Musisz zrozumieć, jak poważne jest to, co zrobiłaś."
To był fałszywy alarm. Kolejna pułapka, w której zostałam osaczona i musiałam ponieść konsekwencje. Znowu czułam się zawstydzona i bezsilna, jakby ten dzień nigdy nie miał się skończyć.
"Nie zrobiłam—" Zaczęłam mówić, gdy drzwi nagle się otworzyły i wszedł Alfa Diego, zmieniając atmosferę w całym pokoju.
Poczułam iskierkę nadziei w piersi, ale szybko została stłumiona przez strach. Nauczyłam się na własnej skórze, żeby nie pokładać zbyt dużej wiary w ludzi i nie oczekiwać, że mnie ochronią. Ale coś w Alfa Diego sprawiało, że myślałam, że mi pomoże, dla dobra alfy.
"Dyrektorze Sharma," powiedział chłodnym, stanowczym głosem, "myślę, że popełnia pan bardzo duży błąd."
Oczy dyrektora zrobiły się ogromne, gdy wstał z krzesła. "Alfa Diego, nie wiedziałem, że pan tu jest. Ta dziewczyna to—"
Alfa Diego spojrzał na mnie. "Moja pasierbica," powiedział.
Pasierbica? To słowo wciąż krążyło w mojej głowie, dziwne i niemal niewiarygodne. Byłam sama przez długi czas, bezbronna wobec złośliwych dzieciaków i dorosłych, którzy nie dbali o mnie. Myśl, że ktoś może być po mojej stronie, była niemal nie do zniesienia.
"I przysięgam, że jako Omega, nie mogła tego zrobić sama. Została do tego zmuszona przez kogoś, może Alfę."
Dyrektor mrugnął i wyglądał na zszokowanego. "Pasierbica? Ja—ja nie wiedziałem..."
Gdy Alfa Diego nadal mnie bronił, kwestionując twierdzenia dyrektora i domagając się sprawiedliwości, miałam dziwną mieszankę uczuć. Była ulga, ale też narastające poczucie słabości. Przez długi czas budowałam wokół siebie mury i nauczyłam się myśleć najgorzej o wszystkich. Teraz, gdy nagle byłam chroniona i okazywano mi troskę, nie wiedziałam, jak na to zareagować.
Kiedy Alfa Diego powiedział mi, że zabiera mnie ze szkoły, poczułam wiele różnych emocji naraz. Bałam się nieznanego i desperacko pragnęłam nowego początku, miejsca, gdzie nie będę ciągle oceniana za rzeczy, których nie mogłam zmienić.
Na korytarzu było bardzo cicho, gdy opuszczaliśmy biuro, i czułam na sobie wzrok moich rówieśników. Wydawało mi się, że nas śledzą, więc naturalnie skuliłam ramiona, żeby stać się mniej zauważalną.
"Mia," powiedział Alfa Diego miękkim głosem, gdy zbliżaliśmy się do jego samochodu. "Przykro mi, że musiałaś przez to przechodzić."
Wciąż mając trudności ze zrozumieniem wszystkiego, co się wydarzyło, wzruszyłam ramionami. "To nie twoja wina. To moi rodzice mieli mnie chronić, ale zawiedli."
"Nie, ale teraz to moje zadanie, żebyś była bezpieczna," powiedział stanowczym głosem. "I zrobię to."
"Więc ty i moja mama się pobraliście?" zapytałam, bo chciałam wiedzieć, dlaczego obcy człowiek tak bardzo mi pomaga.
"Tak, pobraliśmy się, a ona chciała cię zobaczyć, ale musiała wyjechać do innej watahy w sprawach zawodowych. Będzie szczęśliwa, gdy cię zobaczy," próbował ją usprawiedliwiać.
Nie wiedziałam, co mu odpowiedzieć, bo moja własna mama nigdy się mną nie przejmowała, a dziś jej nowy mąż mnie uratował.
Spojrzałam na niego po raz pierwszy. Jego usta były zaciśnięte, a chociaż jego oczy były pełne gniewu, widać było w nich troskę. Mówił to, co myślał, nie tylko to, co mówił.
"Naprawdę myślisz, że twoja wataha mnie zaakceptuje?" Zanim zdążyłam się powstrzymać, zadałam pytanie, które nurtowało mnie od chwili, gdy nazwał mnie swoją pasierbicą.
Uśmiechnął się delikatnie i otworzył drzwi samochodu. "Jestem pewien, że tak. Moja wataha i ja będziemy cię chronić. Nie jesteś już sama, Mia."
Spojrzałam ostatni raz na szkołę, gdy wsiadałam do samochodu. Czułam się tam jak w więzieniu, ale teraz była to tylko wspomnienie, gdy odjeżdżaliśmy. Czułam dziwne uczucie w piersi.
Nadzieja.
To mógł być początek nowej historii. Naprawdę miałam nadzieję, że pewnego dnia będę miała rodzinę i miejsce, gdzie będę pasować.
Alfa Diego musiał wyczuć, jak bardzo byłam zestresowana. Uśmiechnął się do mnie ponownie, gdy złapał mój wzrok w lusterku wstecznym. "Mia, wiem, że to dla ciebie duża zmiana," powiedział przyjaznym tonem. "Ale chcę, żebyś wiedziała, że nie jesteś już sama. Teraz będziesz miała rodzinę i dom."
Powoli kiwnęłam głową, próbując zrozumieć, co mówił. Myśli o zostawieniu wszystkiego za sobą i wejściu w nieznane były zarówno przerażające, jak i ekscytujące.
"Jest jeszcze coś, co powinnaś wiedzieć," powiedział, a jego głos stał się bardziej poważny. "Masz czterech przyrodnich braci."
Byłam w szoku. "Czterech?"
Zaśmiał się cicho. "Tak. Jestem pewien, że będą równie zaskoczeni, gdy cię poznają, jak ty ich. Wszyscy są starsi od ciebie."
"Polubią mnie?" zapytałam powoli, nerwowo kręcąc palcami na kolanach. Nagle mieć czterech starszych braci było zbyt trudne do ogarnięcia po latach odrzucenia i drwin.
Uśmiech Alfy Diego nieco osłabł, a on westchnął. "Mia, może to trochę potrwać, zanim wszyscy się do tego przyzwyczają. Wiele się u nich wydarzyło i to również dla nich duża zmiana. Ale to dobrzy chłopcy i jestem pewien, że będą się o ciebie troszczyć, gdy cię poznają. Po prostu... najbardziej dbają o rodzinę."
Kiwnęłam głową, ale jego słowa nie uspokoiły mnie zbytnio. Patrząc w przyszłość na moje nowe życie, nie mogłam się powstrzymać od zastanawiania się, czy nie zamieniam jednej grupy prześladowców na inną. Ale pozwoliłam sobie mieć nadzieję, że może, tylko może, po raz pierwszy od lat wszystko będzie inaczej.
Ostatnie Rozdziały
#276 ROZDZIAŁ 276
Ostatnia Aktualizacja: 11/21/2025#275 Rozdział 275
Ostatnia Aktualizacja: 11/21/2025#274 Rozdział 274
Ostatnia Aktualizacja: 11/21/2025#273 Rozdział 273
Ostatnia Aktualizacja: 11/21/2025#272 Rozdział 272
Ostatnia Aktualizacja: 11/21/2025#271 Rozdział 271
Ostatnia Aktualizacja: 11/21/2025#270 Rozdział 270
Ostatnia Aktualizacja: 11/21/2025#269 Rozdział 269
Ostatnia Aktualizacja: 11/21/2025#268 Rozdział 268
Ostatnia Aktualizacja: 11/21/2025#267 Rozdział 267
Ostatnia Aktualizacja: 11/21/2025
Może Ci się spodobać 😍
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Niechętna Panna Młoda Miliardera
Jednak jeden kontrakt małżeński zrujnował moje spokojne życie. Aby chronić moją rodzinę, musiałam poślubić Alexandra Kingsleya — potentata technologicznego, który jest ode mnie starszy o osiem lat.
Naiwnie myślałam, że przynajmniej będziemy mogli żyć w zgodzie. Nie wiedziałam, że już mnie zaszufladkował jako łowczynię fortun, co od pierwszego dnia postawiło nas na kursie kolizyjnym.
Teraz, uwięziona w rodzinie Kingsleyów, nie tylko muszę radzić sobie z zimnym mężem. Muszę też stawić czoła jego mściwej szwagierce Victorii i Karen — wieloletniej adoratorce Alexandra, która jest zdeterminowana, by sprawić, że poczuję się jak niechciany intruz.
Jak mam przetrwać w rodzinie Kingsleyów...
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
"Spal tych, którzy mnie spalili!"
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.
Mój Dominujący Szef
Pan Sutton i ja mieliśmy tylko zawodową relację. On mną rządzi, a ja słucham. Ale wszystko to ma się zmienić. Potrzebuje partnerki na rodzinne wesele i wybrał mnie jako swoją ofiarę. Mogłam i powinnam była odmówić, ale co innego mogłam zrobić, gdy zagroził mojej pracy?
Zgoda na tę jedną przysługę zmieniła całe moje życie. Spędzaliśmy więcej czasu razem poza pracą, co zmieniło naszą relację. Widzę go w innym świetle, a on widzi mnie w innym.
Wiem, że to źle angażować się z szefem. Próbuję z tym walczyć, ale przegrywam. To tylko seks. Co złego może się stać? Nie mogłam się bardziej mylić, bo to, co zaczyna się jako tylko seks, zmienia kierunek w sposób, którego nigdy bym nie przewidziała.
Mój szef nie jest dominujący tylko w pracy, ale we wszystkich aspektach swojego życia. Słyszałam o relacjach Dom/sub, ale nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Gdy między mną a panem Suttonem robi się gorąco, zostaję poproszona, by stać się jego uległą. Jak można stać się kimś takim bez doświadczenia czy chęci? To będzie wyzwanie dla nas obojga, bo nie radzę sobie dobrze, gdy ktoś mówi mi, co mam robić poza pracą.
Nigdy nie spodziewałam się, że coś, o czym nic nie wiedziałam, otworzy przede mną zupełnie nowy, niesamowity świat.
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Niech przed Nią klękną
Wyrzucona z własnej watahy. Zapomniana przez Likanów.
Mieszkała wśród ludzi – cicha, niewidzialna, schowana w miasteczku, na które nikt nawet nie rzucał drugiego spojrzenia.
Ale kiedy jej pierwsza ruja przychodzi bez ostrzeżenia, wszystko staje na głowie.
Jej ciało płonie. Instynkty wyją. A coś pierwotnego budzi się pod skórą –
przyzywając wielkiego, groźnego Alfę, który doskonale wie, jak ugasić ten ogień.
Kiedy ją znaczy, to i ekstaza, i upadek.
Po raz pierwszy Kaelani wierzy, że została przyjęta.
Zauważona.
Wybrana.
Do chwili, gdy następnego ranka on po prostu odchodzi –
jak sekret, którego nigdy nie wolno wypowiedzieć na głos.
Ale Kaelani nie jest tym, za kogo ją wzięli.
Nie jest bezwilkiem. Nie jest słaba.
Jest w niej coś pradawnego. Coś potężnego. I to coś się budzi.
A kiedy w końcu się przebudzi –
wszyscy przypomną sobie dziewczynę, którą próbowali wymazać z istnienia.
Zwłaszcza on.
Będzie snem, za którym będzie gonił… jedyną rzeczą, przez którą kiedykolwiek poczuł, że naprawdę żyje.
Bo sekrety nigdy nie zostają pogrzebane.
Tak samo jak sny.
O jeden fałszywy pocałunek od wszystkiego
Ale gdy wyreżyserowane sceny zamieniają się w przeciągające się muśnięcia, a udawane pocałunki stają się niebezpiecznie prawdziwe, granice zaczynają się zacierać.
Bo niewidzialna dziewczyna wreszcie zostaje dostrzeżona… a nietykalny playboy może zakochiwać się jako pierwszy.
Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?
Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.
Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.












