Róża Kryminalna

Ostrzeżenie ###Ta historia zawiera explicite treści seksualne, wulgarny język oraz potencjalnie prowokacyjne sceny. Zaleca się dyskrecję.###

Szmaragdowe Miasto, Żelazna Twierdza Więzienna.

Monotonny głos Johna Smitha przerwał ciszę w recepcji.

"Więc byłem pijany, rozumiesz? I zobaczyłem tę małą dziewczynkę tańczącą przy oknie na dole. Była taka piękna, że aż mnie dreszcz przeszedł. Dzięki alkoholowi włamałem się do jej domu."

Kontynuował: "Nie pozwolili mi się do niej zbliżyć, więc ich wszystkich zabiłem. Kiedy płakała pode mną, poczułem szaloną radość, jakiej nigdy wcześniej nie doświadczyłem."

John śmiał się jak idiota, jego twarz była pusta, jakby był w transie.

Wyraźny głos skłonił go do kontynuowania. "Zabiłeś też tę małą dziewczynkę, opuściłeś jej dom, a potem..."

John przechylił głowę i uśmiechnął się. "Kupiłem bukiet róż w kwiaciarni i poszedłem na ulicę Klonową do domu Garcii. Dochodziła stamtąd muzyka fortepianowa. Wszedłem, pchnąłem drzwi i zobaczyłem..."

Jego głos zamarł, a brwi zmarszczyły się.

Sienna Taylor zapytała cicho: "Co zobaczyłeś? Weź sobie czas."

Zawahał się. Sceny z tamtej nocy wciąż przemykały przez jego umysł, a krwawe wspomnienia wyrwały go z otępienia.

Zrozumiawszy, co powiedział, spojrzał na Siennę z przerażeniem. "Kim jesteś? Dlaczego nie mogę kontrolować swoich wspomnień?"

Sienna zaciśnęła dłoń i nie odpowiedziała. Pomyślała tylko, że sesja hipnozy była za krótka; przerwała się w najgorszym momencie.

Wzięła głęboki oddech i zapytała: "Co się stało z rodziną Garcia później?"

John kopnął stół mocno. "Minęło pięć lat. Jak miałbym pamiętać?"

Spojrzenie Sienny było spokojne, jak nieruchoma woda.

John, skazany na śmierć, faktycznie bał się jej spojrzenia.

Strażnik więzienny zawahał się i powiedział: "Sienna, czas się skończył. Musi iść."

Sienna wstała i spojrzała na Johna. "Jeśli cokolwiek sobie przypomnisz, możesz skontaktować się ze mną przez strażnika."

Ton Johna był wredny. "Nie przypomnę sobie."

"Nie, przypomnisz sobie," powiedziała Sienna po prostu.

Po opuszczeniu Żelaznej Twierdzy, jasne światło słoneczne uderzyło Siennę. Wypuściła głęboki oddech; niektóre wspomnienia były na zawsze wyryte w jej duszy.

Jej telefon wibrował nieustannie w kieszeni. Sienna wyjęła go i spojrzała. To był telefon od Rubena Thomasa.

Odebrała go, mówiąc: "Panie Thomas, rozumiem. Zgłoszę się do pracy od razu."

Kilka minut wcześniej, Kelvin Brown wypadł z domu w piżamie, jego włosy były w nieładzie, a na brodzie miał zarost. Kilka dni nieprzerwanego śledztwa nie pozostawiło mu czasu na zadbanie o siebie.

Właśnie wrócił do domu i spał mniej niż godzinę.

W nocy padał deszcz. Aby nie zniszczyć miejsca zbrodni, założył ochraniacze na buty i wszedł, jego ton był zimny. "Czego tym razem brakuje ofierze?"

To już była czwarta podobna, choć niepowiązana sprawa morderstwa w tym miesiącu.

3 października ktoś zgłosił sprawę w galerii, gdzie ofierze odcięto uszy, a ciało zawieszono na suficie.

10 października znaleziono ofiarę w willowej dzielnicy. Jej twarz została zdarta, a ciało zawieszono na drzwiach, zakrwawione i okaleczone.

17 października ofierze odcięto nos i zawieszono ją.

Dziś był 24 października; minął kolejny tydzień.

Jedynymi podobieństwami w sprawach było to, że wszystkie ofiary były kobietami, odcięto im pewne części ciała i zawieszono je.

Lekarz sądowy powiedział, że wszystkie ofiary były żywe, gdy brutalnie odcinano im części ciała, co świadczyło o brutalności mordercy.

Co naprawdę działało Kelvinowi na nerwy, to fakt, że morderca wydawał się być zawsze o krok przed nimi, zawsze unikając ich wysiłków. Robili to od wieków, a liczba ofiar wciąż rosła.

Twarz Travisa Jacksona była ponura. "Ta straciła oczy i została powieszona na drzewie."

Kelvin zmarszczył brwi i powoli podszedł. Oczodoły ofiary były puste, a jasnoczerwona krew kapała w dół.

Bez postępów i z presją z góry, był szczególnie drażliwy. "Gdzie jest lekarz sądowy? Dlaczego jeszcze go tu nie ma?"

Travis pokręcił głową, nie mając pojęcia.

W tym momencie zadzwonił telefon Kelvina. To był jego bezpośredni przełożony, Ruben. Tłumiąc złość, odpowiedział: "Panie Thomas, w czym mogę pomóc?"

Kelvin przeczesał ręką swoje rozczochrane włosy, opierając się o drzewo, na którym wisiała ofiara, słuchając w milczeniu.

"Nowy lekarz sądowy zaraz tam będzie. Jest z Państwowego Departamentu Policji i rozwiązała sprawę 319 rozczłonkowania. Jest trochę nieśmiała, więc bądź delikatny i traktuj ją dobrze, rozumiesz?"

Kelvin lekko zmarszczył brwi, pół żartem powiedział: "Panie Thomas, wie pan, jak ważna jest nasza sprawa teraz. Kto będzie szkolił nowicjusza? A jeśli się przestraszy i zacznie płakać, nikt jej nie pocieszy."

"Państwowy Departament Policji jest gotów ją awansować. To ich sprawa. Nie pozwól jej tu przyjść i sprawiać kłopotów."

Głos Rubena był surowy. "Ona jest krajowo..."

Kelvin usłyszał, że ktoś go woła, uniósł powieki i powiedział do Rubena: "Panie Thomas, mamy nowy trop. Idę to sprawdzić."

Członkowie zespołu kryminalistycznego i technicznego weszli. Leroy White wyglądał na zmartwionego, jego młoda twarz nie do końca pasowała do wizerunku policjanta.

Powiedział: "Kelvin, wczoraj w nocy padało, a ślady są zbyt chaotyczne. Znalezienie wskazówek zajmie trochę czasu."

Arnold Harris, ekspert techniczny z krótką fryzurą, trzymając komputer, powiedział niezręcznie: "W tym parku nie ma kamer w lesie. W ostatnim czasie było tu wiele osób, więc śledztwo zajmie trochę czasu."

Leroy westchnął. "To czwarta osoba. Jeśli sprawa się rozniesie, cały kraj będzie w szoku. Czy morderca to jakiś zboczeniec?"

Kelvin przycisnął język do policzka i spojrzał na ofiarę. Lekarz sądowy jeszcze nie przybył, więc nie śmieli zdjąć ciała, by nie przegapić żadnych wskazówek.

W oczach Kelvina pojawił się mroczny błysk. Powiedział: "Nawet jeśli morderca jest duchem, wyciągnę go z piekła!"

Park Greenwood był największym parkiem w Emerald City. Do tej pory na zewnątrz linii policyjnej zebrał się tłum. Osoba, która zgłosiła sprawę, starszy pracownik sanitarny, była przesłuchiwana przez policję.

Kelvin rozglądał się po okolicy. Poza tym małym lasem, park Greenwood był pokryty monitoringiem.

Pierwsze trzy ofiary zostały zabite w odosobnionych miejscach, ale tym razem morderca wybrał bardziej widoczne miejsce. Czy to mogło być szyderstwo skierowane do policji?

W tym momencie Travis szybko podbiegł. "Kelvin, lekarz sądowy jest tutaj, ale..."

Zanim Travis zdążył dokończyć, Sienna już pojawiła się w polu widzenia wszystkich.

Miała 160 cm wzrostu, włosy do ramion i twarz, na której wciąż było trochę dziecięcego tłuszczyku, wyglądała bardzo młodo. Jednak miała uderzająco dojrzałą sylwetkę i parę pięknych, przyciągających wzrok oczu.

Kelvin zmarszczył brwi i powiedział bezpośrednio: "Odeślij ją, i sprowadź doświadczonego lekarza sądowego."