
SA COMPAGNE DEUXIÈME CHANCE REJETÉE
judels.lalita · Zakończone · 168.8k słów
Wstęp
« Putain, Zara ! » Levi me bouscula et grogna derrière moi.
« Désolée, » murmurai-je, les yeux écarquillés.
« C'est bien lui ? » Levi me demanda par télépathie, et je hochai la tête.
« Zara, » prononça mon père. « Je comprends que tu connais bien l'Alpha Noah. »
Je hochai lentement la tête.
« Parfait, » dit mon père. « L'Alpha Noah m'a également informé que tu es sa compagne prédestinée. »
Je fis un signe de tête en réponse.
« Superbe, l'Alpha Noah a demandé ta main. »
« Vraiment ? » retrouvai-je ma voix.
Mon père et l'Alpha Noah acquiescèrent.
« Intéressant, » dis-je. « Est-ce que l'Alpha Noah vous a dit qu'il m'a rejetée il y a plus d'un an ? »
Le sourire de mon père vacilla tandis que le visage de l'Alpha Noah devenait livide.
L'Alpha Noah croyait-il vraiment que j'obéirais aveuglément à un ordre de mon père sans me battre ?
Zara est une louve argentée descendante de l'une des meutes les plus puissantes du continent.
Un an après l'avoir rejetée, son compagnon prédestiné frappe à sa porte pour lui dire qu'il est de retour pour la réclamer.
Zara refuse sa proposition, et il va derrière son dos demander sa main à son père. Le vieil Alpha accepte l'arrangement.
Zara est mécontente et décide de régler les choses elle-même. Elle informe son père qu'elle a choisi un autre compagnon, son Beta et meilleur ami, Levi—mais il cache un secret.
Que se passera-t-il lorsque le second compagnon de Zara assistera à la cérémonie de mariage entre elle et Levi ?
Empêchera-t-il les festivités et la réclamera-t-il comme sa compagne ?
Une histoire de deux cœurs brisés qui se retrouvent et se retrouvent plongés dans un réseau de mensonges et de prophéties.
Zara trouvera-t-elle le bonheur qu'elle mérite tant ?
Rozdział 1
Point de vue de Zara
« Wow ! » s'exclama Levi à côté de moi en pointant la porte où l'un des Alphas de la meute venait d'entrer. « Celui-là semble encore plus appétissant que le précédent ! »
Deux magnifiques louves, qui ressemblaient à des sœurs jumelles, encadraient l'Alpha, et son Bêta et Delta le suivaient de près.
« Oui, Levi, » dis-je en portant mon verre à mes lèvres pour prendre une gorgée. « Il l'est certainement. »
Levi est mon meilleur ami. Nous avons grandi ensemble et nous étions inséparables depuis l'âge de quatre ans. Il me dominait de toute sa hauteur de 1m90 alors que je ne fais que 1m57. Il avait une carrure impressionnante, avec des biceps massifs, des abdominaux à en mourir et un corps ferme mais puissant. Il avait les plus belles boucles dorées qui se dressaient fièrement dans tous les sens, lui donnant l'apparence iconique de quelqu'un qui vient de sortir du lit. Et pour couronner le tout, il avait les plus beaux yeux bleus profonds que j'aie jamais vus.
Levi était parfait à tous points de vue, et même s'il attirait l'attention partout où nous allions, il avait un petit secret : il était gay.
Un soupir s'échappa de mes lèvres alors que je levais les yeux pour la centième fois.
Nous étions à notre Festival de l'Accouplement annuel, organisé par la Meute de la Pleine Lune, sélectionnée pour diriger les célébrations cette année.
Je n'étais pas particulièrement ravie d'être ici, mais Levi voulait venir. Il espérait trouver son âme sœur ce soir.
Mon regard parcourut la mer de loups ; quelques-uns avaient déjà trouvé leur compagnon, et la joie et le bonheur rayonnaient autour d'eux. Certains attendaient anxieusement et espéraient ; je pouvais sentir leur inquiétude. Pendant ce temps, je me cachais dans les ombres de la salle de bal, priant pour que personne ne me remarque.
« Regarde celui-là ! » cria Levi au-dessus de la musique. « Il est encore plus attirant que le précédent ! »
Malgré moi, mes yeux se tournèrent vers la porte, et mon cœur fit un bond et tomba dans mes chaussures.
Noah Flinch !
L'un des Alphas les plus désirables du continent, mais aussi le plus arrogant que j'aie jamais rencontré.
« Qu'est-ce qu'il fout ici ? » grogna Kaya, ma louve. « Il est accouplé ; il ne devrait pas être à ce genre de célébrations. »
Noah et moi avons échangé un regard, et lorsqu'il a brièvement souri, mon cœur a bondi dans ma poitrine.
« Merde, il m'a vue ! » murmurai-je entre mes dents, baissant les yeux et lui tournant le dos.
Peut-être qu'il ne m'a pas reconnue.
« Il vient par ici, » murmura Levi à côté de moi, se léchant les lèvres avec gourmandise alors que son regard parcourait le délicieux loup de 1m96 avec des cheveux blond cendré, des yeux verts et une peau couleur miel.
« Oh, déesse, non ! » murmurai-je incrédule. Je n'avais pas le cœur à lui parler.
Levi fronça les sourcils, perplexe face à ma réaction inattendue.
« Qu'est-ce qui te prend ? » demanda-t-il, déconcerté.
« Longue histoire, » répondis-je. « Cache-moi ! »
« Pourquoi ? » demanda-t-il, surpris par ma demande. « Il semble s'intéresser à toi. »
« C'est exactement ce que je ne veux pas ! » laissai-je échapper dans un grognement.
"C'est trop tard maintenant !" dit Levi, et je levai les yeux pour le regarder.
Levi avait ce sourire narquois collé sur ses lèvres fines.
S'amusait-il de cette situation ?
"Bonsoir, Zara," la voix grave de Noah résonna dans mes oreilles.
Je me tournai vers Noah, baissant les épaules en signe de défaite et lançant un regard noir à Levi.
"Alpha Noah," dis-je en essayant de me ressaisir. "Quelle surprise !"
"En effet," répondit-il en tendant la main pour que je la prenne. "J'espérais te trouver ici ce soir."
Je fixai la main de Noah comme si c'était un serpent prêt à mordre.
Levi me sauva en prenant la main de Noah dans la sienne et en la serrant.
"Enchanté de vous rencontrer, Alpha," dit Levi en nous regardant tous les deux. "Je suis Levi Hallowell, le Bêta."
"De même," répondit Noah, gardant les yeux fixés sur moi.
À chaque seconde qui passait, la tension entre Noah et moi augmentait.
Levi nous observa pendant une minute, puis un sourire apparut sur ses lèvres.
Était-il possible qu'il sente que quelque chose n'allait pas ?
Pouvait-il sentir ma haine envers ce loup ?
"Le connais-tu ?" me lia mentalement Levi.
"Oui," répondis-je avec un sifflement.
Choqué, Levi plissa les yeux.
"Je me demande pourquoi il est ici ?" commenta Kaya.
"Je me fiche de sa raison," grognai-je. "Sa présence est inappropriée ! Il n'a pas sa place parmi les loups sans compagnon !"
Avec un rapide coup d'œil vers la porte, les yeux de Levi s'illuminèrent légèrement. Quelque chose devait avoir alerté son loup.
"Veuillez m'excuser un instant," dit-il soudainement, et avant que je ne puisse dire quoi que ce soit, il quitta mon côté et se dirigea vers la porte.
"Merde !" grognai-je pour moi-même. Je n'arrivais pas à croire qu'il venait de faire ça !
"Enfin," Noah sourit et reporta son attention sur moi. "Je me demandais quand ton garde du corps comprendrait le message et s'éloignerait."
Je recentrai mon attention sur Noah et plissai les yeux en le regardant.
"Pourquoi as-tu l'air si contrariée de me voir ?" demanda Noah, se grattant l'arrière de la tête nerveusement face à ma réaction.
"Ne le serais-tu pas aussi ?" grognai-je doucement. "Tu m'as rejetée ; souviens-toi !"
"Passons l'éponge," dit Noah, et la colère monta en moi.
"Tu es tellement imbu de toi-même !" m'emportai-je en tournant les talons pour partir. "Va vendre tes conneries à je ne sais qui !"
"Je ne peux pas," déclara-t-il calmement.
Je m'arrêtai net et me retournai lentement pour lui faire face.
"Pourquoi pas ?" demandai-je. "Vous aviez l'air si proches tous les deux !"
"Nous avons rompu," répondit-il, gardant son calme.
Se moquait-il de moi ?
Était-ce une sorte de blague de mauvais goût ?
Mon cœur se serra dans ma poitrine, et mon souffle se coupa alors que mon esprit revenait à notre dernière rencontre.
J'ai rencontré Noah Flinch il y a un an lors d'un festival similaire.
C'était seulement une semaine après mon dix-huitième anniversaire.
Levi ne pouvait pas venir ; il n'avait pas encore son loup. Il ne semblait pas trop déçu de ne pas m'accompagner aux célébrations, mais il paraissait anxieux.
Levi, cependant, ne m'a pas empêchée d'assister à la cérémonie, et j'ai été impressionnée par son altruisme.
Ce soir-là, tout comme Levi voulait le faire ce soir, j'attendais avec impatience de trouver mon âme sœur.
Mon esprit vagabondait, et des images de cette soirée sont soudainement apparues devant mes yeux.
"Amuse-toi bien, Zara-chérie!" dit Levi, en replaçant une mèche de mes cheveux noirs et bouclés derrière mon oreille et en levant mon menton. "Tu sais que je ne peux pas, mais j'aimerais pouvoir t'accompagner au festival ce soir."
Je souris à mon meilleur ami et enroulai mes bras autour de sa taille pour le serrer dans mes bras. J'étais certaine qu'un câlin chaleureux et réconfortant de sa part dissiperait instantanément toutes mes inquiétudes et anxiétés.
"Quand je reviendrai, je te raconterai tout," dis-je, bouillonnant d'excitation en lui faisant cette promesse. "Je pourrai même te présenter mon âme sœur plus tard!"
Levi renversa la tête en arrière et éclata de rire. Il avait un rire si puissant que chaque fois que quelqu'un l'entendait, il devait s'arrêter, se tourner et nous regarder. Heureusement, nous recevions des sourires en retour, et le meilleur dans tout cela, c'était que j'avais la chance de l'entendre tous les jours.
"J'adorerai ça!" Il me donna un rapide baiser sur le front et m'aida ensuite à monter dans la voiture.
Depuis que mes parents, l'Alpha et la Luna de notre meute, la Meute des Dos Argentés, se sont rencontrés, leur histoire ressemblait à un conte de fées, et j'ai toujours voulu que la mienne soit tout aussi belle et unique.
Le trajet jusqu'à la meute rivale n'était pas long, et avant que je ne m'en rende compte, mes parents et moi nous tenions devant les immenses portes en bois qui menaient à la salle de bal, le lieu du festival.
Mon loup intérieur commença à faire les cent pas nerveusement dans ma tête. Je ne l'avais jamais vue agir ainsi.
Une seconde plus tard, lorsque les gardes ouvrirent les énormes portes en bois, mes narines furent envahies par l'arôme des prairies.
"Merde!" murmurai-je pour moi-même. "Ça sent tellement bon. Je me demande à qui ça appartient."
J'accompagnai mes parents à notre table et attendis que les festivités commencent, mais je devins agitée et mal à l'aise sur ma chaise. J'avais besoin de trouver le propriétaire de cette odeur.
Combien de temps encore?
Pourquoi ne peuvent-ils pas simplement sauter les discours?
Je me levai dès que les discours furent terminés, m'excusai auprès de la table et suivis mon nez à travers la salle de bal.
Il ne me fallut pas longtemps pour le trouver; mon nez me conduisit directement à lui. Il sentait encore plus bon qu'avant.
"Âme sœur!" s'exclama Kaya avec excitation dans mon esprit.
Je ne pouvais pas croire que j'étais liée à quelqu'un d'aussi séduisant!
La divinité grecque blonde était assise au bar, discutant nonchalamment avec une louve perchée sur un tabouret à côté de lui.
Je l'observais en silence, prenant note de sa posture puissante et autoritaire. Il était beau, et son rire était puissant.
Kaya ronronna à sa vue.
"Il doit être un Alpha," dit-elle. "Allons le rencontrer!"
Je sentis une boule se former dans ma gorge, et des papillons envahirent mon estomac. J'étais incroyablement anxieuse.
Je fis un pas en avant, me forçant à me calmer en avalant difficilement, mais je m'arrêtai lorsque mon compagnon se pencha brusquement en avant et embrassa la magnifique louve brune.
Incapable de comprendre ce que je voyais, je laissai échapper un grognement, ce qui les fit se séparer.
La louve laissa échapper un cri derrière sa main.
"On dirait que tu as trouvé ton âme sœur," dit-elle, les yeux écarquillés.
Il aida la fille à descendre du tabouret du bar, lui prit la main, l'embrassa et sourit.
"Plutôt, c'est elle qui m'a trouvé," dit-il avec amertume. "Ma chérie, je te retrouve dans une minute."
Chérie ?
A-t-il trouvé une compagne ?
Avec un rougissement et un rire, la fille acquiesça et retourna à leur table, et avec un regard apparemment agacé, mon compagnon se tourna vers moi.
"Quel est ton nom ?" demanda-t-il, et un frisson glacé parcourut ma colonne vertébrale.
"Zara." Je trébuchai maladroitement.
"Zara," mon nom roula sur ses lèvres, et pendant un moment, il sonna si pur, si parfait. "Je ne veux pas être avec toi."
Je plissai les yeux, incrédule, incapable de traiter l'information. A-t-il vraiment dit ce que je pense qu'il a dit ?
Kaya hurla et s'enfuit au fond de mon esprit ; la tristesse émanait d'elle.
Il continua alors que je restais silencieuse.
"Elle est ma compagne choisie," expliqua-t-il. "Et je l'aime."
Il se tourna vers sa table, et un sourire idiot apparut sur ses lèvres. Il lui lança le genre de regard que j'avais toujours désiré recevoir de mon compagnon.
"Je veux m'accoupler avec elle d'ici la fin de l'été," dit-il, tournant progressivement son regard vers moi. "Moi, Alpha Noah Winslow de la meute Red Howl, te rejette, Zara, comme ma compagne et Luna."
Je haletai alors qu'une douleur atroce traversait mon corps, ne laissant qu'un froid glacial dans mon cœur.
"Tu dois dire ça aussi," remarqua Noah nonchalamment. "Sinon, tu souffriras quand je serai avec ma compagne."
Je n'avais aucune envie d'être consciente des moments où mon compagnon serait occupé à coucher avec quelqu'un d'autre !
Je pris une profonde inspiration.
"Alpha Noah Winslow," prononçai-je alors que ma gorge se serrait. "Moi, Zara Silverwood de la meute Silverado, accepte ton rejet."
Noah écarquilla les yeux, mais avant qu'il ne puisse dire quelque chose, je me dirigeai vers la porte.
"Qui a besoin d'un compagnon puant de toute façon ?" grogna Kaya, clarifiant mon esprit.
"Pourquoi ?" grognai-je, tournant mon attention vers Noah. "A-t-elle trouvé son âme sœur et t'a-t-elle tourné le dos, tout comme tu m'as tourné le dos ?
"Non," dit-il en secouant la tête et fit un pas en avant.
Je haussai les sourcils, confuse.
Que veut-il de moi ?
Pourquoi est-il venu ici ?
"Alors dis-moi pourquoi ce changement de cœur soudain ?" demandai-je, le regardant droit dans les yeux et redressant mon dos.
Alors que la plupart des Alphas trouveraient ce geste un défi, Noah se contenta de sourire. Son souffle caressa le côté de mon cou, me faisant frissonner alors qu'il baissait la tête vers mon oreille.
"Je suis venu te réclamer, petite compagne !"
Ostatnie Rozdziały
#123 Chapitre 123 — Épilogue
Ostatnia Aktualizacja: 4/9/2025#122 Chapitre 122 - Une énorme surprise
Ostatnia Aktualizacja: 4/9/2025#121 Chapitre 121 - Est-ce vraiment terminé ?
Ostatnia Aktualizacja: 4/9/2025#120 Chapitre 120 - C'est l'heure de partir !
Ostatnia Aktualizacja: 4/9/2025#119 Chapitre 119 - Rendre la pareille
Ostatnia Aktualizacja: 4/9/2025#118 Chapitre 118 - Un dernier truc
Ostatnia Aktualizacja: 4/9/2025#117 Chapitre 117 - Colère et détermination
Ostatnia Aktualizacja: 4/9/2025#116 Chapitre 116 - Un cadeau au monde
Ostatnia Aktualizacja: 4/9/2025#115 Chapitre 115 - Révélation
Ostatnia Aktualizacja: 4/9/2025#114 Chapitre 114 - La trahison
Ostatnia Aktualizacja: 4/9/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












