
Sa Petite Fleur
December Secrets · Zakończone · 265.2k słów
Wstęp
"Tu m'as échappé une fois, Flora," dit-il. "Plus jamais. Tu es à moi."
Il resserre son emprise sur mon cou. "Dis-le."
"Je suis à toi," je parviens à articuler. Je l'ai toujours été.
Flora et Félix, séparés soudainement et réunis à nouveau dans des circonstances étranges. Il ne sait pas ce qui s'est passé. Elle a des secrets à cacher et des promesses à tenir.
Mais les choses changent. La trahison approche.
Il a échoué à la protéger une fois auparavant. Il serait damné si cela se reproduisait.
(La série "Sa Petite Fleur" se compose de deux histoires, j'espère qu'elles vous plairont.)
Rozdział 1
(Ensuite)
Je versai un peu de mélange à gâteau dans un moule, puis fis de même avec les deux autres, les moules devenant de plus en plus petits au fur et à mesure. C'était une chaude journée d'été, fin août. Essuyant la sueur de mon front avec ma manche, je levai les yeux vers Hannah, notre cuisinière. "J'espère que ça va bien se passer."
Elle me sourit. Le gâteau était une recette de Hannah. À vrai dire, elle avait fait la majeure partie du travail. Mais j'avais participé de manière considérable. J'étais moi-même un bon cuisinier, mais je ne voulais pas prendre de risque aujourd'hui. Tout devait être parfait aujourd'hui. Juste parfait.
Et ça allait l'être, je le sentais.
Felix partait le lendemain. Pour quatre années entières. Bien sûr, il reviendrait nous voir, mais ce ne serait plus pareil. J'aurais aimé pouvoir partir avec lui. Nous l'avions planifié avant, quand nous étions plus jeunes. Nous savions toujours que ça arriverait. Felix et moi souhaitions chaque jour être nés la même année, pour pouvoir aller à l'université ensemble et que l'un de nous ne soit pas laissé derrière. Mais il devait être plus âgé. Il me restait encore deux ans de lycée, et Felix avait été accepté à Princeton.
Quand nous avions 10 et 12 ans, nous parlions de la possibilité que Felix prenne deux années sabbatiques, ou que je termine le lycée plus tôt, ou même que je déménage dans la ville où il irait, et que je finisse là-bas. Ça avait du sens à l'époque, mais en grandissant, cela semblait de plus en plus impossible. Peu importe combien vous planifiez les choses, la vie trouvait toujours un moyen de se mettre en travers.
Mais ça irait, non?
De toute façon, je n'avais pas beaucoup de temps pour m'inquiéter. C'était la fête d'adieu de Felix ce soir. J'avais tout planifié pour lui. Le gâteau était pour lui. Forêt noire, son préféré. Ses amis allaient venir, et ils m'avaient aidée à organiser des boissons, et Hannah préparait aussi de la nourriture pour la fête. Ça allait être amusant.
Je m'inquiéterais demain, après son départ. C'est tout ce que je ferais pendant les quatre années où il serait là-bas. M'inquiéter. Et attendre.
C'était difficile d'expliquer la relation entre Felix et moi. Nous étions amis, je crois. Mais je n'aimais pas ce mot. Je connaissais Felix depuis toujours. Il était là à l'hôpital quand je suis née. Avec sa mère, la meilleure amie de ma mère. Il avait juste deux ans et ne s'en souvenait pas, bien sûr, mais il était là, et ça comptait. Nous n'avons jamais été séparés depuis. Il était mon ami à l'école primaire, mon protecteur au collège, et puis tout le reste au lycée. Tout était un bon mot. Il était mon…tout.
Mon amie Tilly disait qu'il était mon petit ami. Mais je détestais ce mot, et il ne l'a jamais utilisé, pas une seule fois. Je suis allée à son bal de promo avec lui, et il n'avait jamais fréquenté quelqu'un d'autre, et il ne me laissait pas non plus. Pas que je le veuille. Il ne m'avait jamais embrassée, non plus. Il y avait cette partie-là. S'il m'embrassait juste, je saurais où nous en étions. Je l'avais vu venir, tant de fois. Comme cette fois dans son jacuzzi, ou cette fois sur le toit après que j'avais pleuré. Mais ça n'était jamais arrivé.
"Princeton est une grande école." dit Hannah, nonchalamment. "Felix se fera beaucoup de nouveaux amis et il rencontrera des filles intelligentes."
J'avalai une boule dans ma gorge. C'était une autre de mes peurs. Les filles. Et s'il allait là-bas et tombait amoureux? Et si elle me détestait et lui disait de ne plus jamais me parler?
Notant l'expression sur mon visage, Hannah gloussa. Elle me tapota légèrement la tête. « Ne t'inquiète pas, Mlle Flora. » Elle taquina, « Ce garçon est obsédé par toi. »
Je levai les yeux au ciel. « C'est juste un ami, Hannah. »
Elle sourit. « Bien sûr. »
Pendant que les gâteaux cuisaient, je me mis à fouetter de la crème pour le glaçage. Ça, je savais bien le faire, alors je m'en occupai moi-même, tandis que Hannah s'occupait du reste de la nourriture.
Environ deux heures plus tard, le gâteau était prêt. J'écrivis un court et simple « Tu me manques déjà » sur la couche supérieure. J'espérais qu'il l'aimerait. J'espérais qu'il ne trouverait pas ça ringard. En mettant le gâteau au frigo, je courus dans ma chambre et pris une douche rapide, puis enfilai une jolie robe d'été rose. Félix aimait le rose sur moi. Il disait que ça me faisait ressembler à une jolie fleur.
Après m'être habillée, je descendis en courant. La fête allait se dérouler dehors, sur la pelouse de notre domaine. Hannah avait déjà commencé à décorer, et je me précipitai pour l'aider, en accrochant des guirlandes lumineuses et une bannière qui disait « Bonne chance Félix ! » et une plus petite « Princeton t'attend. » Vers 20 heures, les amis de Félix commencèrent à arriver. Il n'avait aucune idée qu'il y avait une fête. J'étais censée l'appeler pour qu'il vienne chez moi et nous lui ferions la surprise. Quand tout le monde fut là, j'éteignis les lumières du jardin pour qu'il ne voie rien, puis j'appelai Félix.
« Salut ! Tu veux venir traîner ? » demandai-je joyeusement. Je semblais excitée. Je ne voulais pas me trahir.
« J'arrive dans 5 minutes. » répondit-il, puis raccrocha, et je savais qu'il était déjà en route. Il vivait à deux maisons de là. Il ne lui faudrait pas plus des 5 minutes qu'il avait promises.
« Dépêchez-vous ! » annonçai-je. « Il est en route. »
Tout le monde s'installa discrètement. La fête surprise et les tactiques étaient un peu enfantines, mais ses amis étaient assez gentils pour jouer le jeu avec moi. Tout le monde était gentil avec moi à cause de Félix. Les choses allaient beaucoup changer après son départ.
Il avait réussi à arriver jusqu'à ma porte d'entrée sans remarquer le vacarme sur le côté de la cour. J'ouvris avant qu'il ait eu la chance de sonner. « Salut ! » dis-je nonchalamment.
Il me regarda de haut en bas, plissant les yeux. « Pourquoi es-tu habillée comme ça ? »
Je haussai les épaules, « Je suis sortie. »
Il inclina la tête sur le côté, me fixant. « Avec qui ? »
« Tu ne les connais pas. » dis-je, « Tu veux traîner dans le jardin ? »
Il haussa les épaules, « Comme tu veux, Flora. » Je souris et pris sa main, nous dirigeant vers le jardin. Toujours en le tirant derrière moi, j'appuyai nonchalamment sur l'interrupteur pour allumer les lumières. Tout s'illumina, et soudain tout le monde était visible. Et la musique avait commencé. C'était parfait.
« Surprise. » chuchotai-je à Félix, en lui souriant.
Il me serra fort dans ses bras et me souleva du sol. Je gloussai, enroulant mes jambes autour de lui, me fondant dans son étreinte. Dans le chaos de la journée, j'avais vraiment oublié combien il allait me manquer. La sensation de ses bras autour de moi, la douceur distincte de sa voix quand il me parlait, le regard malicieux sur son visage avant qu'il ne fasse quelque chose qu'il savait m'agaçait.
« Merci. » murmura-t-il, avant de me reposer et de me faire tenir sur mes pieds à nouveau. Il ébouriffa mes cheveux, me souriant de haut. « Tu es tellement mignonne, Flora. »
Ostatnie Rozdziały
#207 Chapitre 207
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#206 Chapitre 206
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#205 Chapitre 205
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#204 Chapitre 204
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#203 Chapitre 203
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#202 Chapitre 202
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#201 Chapitre 201
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#200 Chapitre 200
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#199 Chapitre 199
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025#198 Chapitre 198
Ostatnia Aktualizacja: 2/18/2025
Może Ci się spodobać 😍
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem
„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.
Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa
© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów
Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.
Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...
Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.
Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...
Zimny.
Śmiertelny.
Bez litości.
Jego obecność była samym piekłem.
Jego imię szeptem terroru.
Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać
Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.
Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Kontraktowa Żona Prezesa
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.












