Strażnicy

Strażnicy

E.Dark · Zakończone · 165.9k słów

313
Gorące
27.5k
Wyświetlenia
1.7k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Ostrzeżenie Treści dla dorosłych: Graficzne sceny seksualne, język, wyzwalacze

Nowe miejsce, nowe życie, wszystko nowe...
Elicia Dewalt, sierota z Teksasu, bez żadnych więzi. Jej "życie marzeń" zaczyna szybko się wykolejać przez dziwne zdarzenia, które zawsze wydają się prowadzić do czterech przystojniaków w klubie, w którym spędziła swoją pierwszą noc w Londynie.

Co się stanie, gdy jej całe istnienie zostanie zniszczone kilkoma słowami?

Śledź Elicię, gdy odkrywa ukryte sekrety, które pozostawały w uśpieniu, aż do przypadkowego spotkania z czterema dzikimi chłopakami znanymi jako "Strażnicy".

Rozdział 1

W samolocie!

Żaden alkohol nie mógł stłumić gwałtownego wiru, który szalał w moim wnętrzu, gdy Boeing 747 z impetem oderwał się od pasa startowego, żegnając się z Teksasem.

Z białymi knykciami i nierównym oddechem, gdy ogromny metalowy cylinder na sterydach wznosił się wysoko na zachmurzony niebieski horyzont, a Houston stało się tylko odległym wspomnieniem.

W końcu usłyszałam mechaniczny dźwięk, który sygnalizował, że możemy wznowić normalne czynności podróżne. Sięgnęłam po słuchawki i przełączyłam Samsunga na moją playlistę, podczas gdy laptop ożył ze swoim majestatycznym tłem przedstawiającym Supernatural Zodiac.

Wiem… jestem trochę dziwna, ale coś w nadprzyrodzonym zawsze przyciągało moją uwagę, zastanawiałam się, jakby to było zamienić się w jakąś istotę, bez względu na to, jaką.

Śnij dalej, Elicia.

„Czy wszystko w porządku, kochanie?” Starsza kobieta o miękkich szmaragdowych oczach i kremowej, lekko opalonej skórze uśmiechnęła się łagodnie, stukając swoim smukłym palcem w moje białe knykcie.

„Tak, na razie. Nie przepadam za samolotami.” Zaśmiałam się nerwowo, gdy miękki, szary skórzany fotel kapitański objął moje drżące ciało, które w ostatniej chwili przeniesiono z klasy ekonomicznej.

Czemu nie latać wygodnie?

„Mogłam się domyślić po tym „uchwycie śmierci”, jaki miałaś na biednym podłokietniku. Chciałabyś coś do picia?” Uśmiechnęła się delikatnie, a jej kwiatowy zapach wypełnił moje nozdrza, rozpoznając „White Diamonds” Elizabeth Taylor, które nosiła dyrektorka domu dziecka jak drugą skórę.

„Mam tylko dziewiętnaście lat.” Wyszeptałam do niej cicho, zauważając, jak królewsko niebieska jedwabna bluzka delikatnie spływała po jej smukłej sylwetce przypominającej tancerza.

„Cicho. Nasza mała tajemnica.” Skinęła w stronę stewardesy obsługującej kabinę pierwszej klasy, obserwując, jak kobieta w średnim wieku delikatnie przesuwa ręką po przedramieniu dżentelmena, zbliżając się z protekcjonalnym uśmiechem.

„Umm… Mary. Czy mogłabym dostać whisky na lodzie i colę dla tej młodej damy?” Kobieta mówiła z królewskim tonem, dotykając swoją ciepłą ręką mojej.

Przechyliła głowę, aby przeczytać plakietkę z imieniem „Mary”, przypiętą do niebieskiej dwurzędowej marynarki, która odsłaniała dekolt z „zalotnym” rąbkiem czerwonego koronkowego stanika. Jej kręcone brązowe włosy z ciężkimi blond pasemkami, skinęły stanowczo, gdy szybko się odwróciła z tymi czerwonymi ustami, które były „tak nieodpowiednim kolorem” do jej karnacji.

„Wyglądała na „przyjemną”.” Jej cichy śmiech sprawił, że poczułam się swobodnie, przeglądając list akceptacyjny do Międzynarodowej Szkoły Sztuk Pięknych w Londynie z pełnym stypendium.

„Bardziej protekcjonalna niż przyjemna.” Zaśmiałam się lekko, gdy jej oczy mignęły pięknym odcieniem szmaragdu, spoglądając na mój laptop z uniesioną brwią.

"Jestem Elicia, swoją drogą." Wyciągnęłam rękę do uścisku, a jej smukłe palce delikatnie otuliły moją dłoń, jak w uprzejmym południowym powitaniu między dwiema drogimi przyjaciółkami.

"Ewa Arkas." Uśmiechnęła się łagodnie, a jej oczy z błyskiem ekscytacji przyglądały się mojemu ekranowi.

Jej miękkie rysy twarzy wyrażały beztroskę, kobietę pełną mądrości.

"Miło cię poznać, Ewo." Uśmiechnęłam się, gdy stewardesa wróciła z whisky na lodzie i colą, uprzejmie uśmiechając się do fałszywej Mary, zanim ponownie skierowała się do dżentelmena w pierwszym rzędzie.

Uśmiechnęłam się, gdy Ewa zamieniła nasze napoje, podając mi kolejną colę ze swojej torby i gestem zachęcając do wypicia whisky, podczas gdy stewardesa była zajęta flirtowaniem i rozmową z mężczyzną w garniturze z męskim kokiem ze złotych loków.

Westchnęłam ciężko, gdy ciepłe pieczenie delikatnie otuliło moje gardło, ciemno wirując, gdy dotarło do mojego pustego żołądka, przynosząc kojące uczucie relaksu.

"Dziękuję." Szepnęłam cicho, a ona machnęła ręką na moje podziękowanie, wskazując na mojego laptopa z jasnym uśmiechem.

"Sztuki piękne. W jakim obszarze?" Uśmiechnęła się szeroko, sącząc colę, gdy lód dzwonił pusto o tanią szklankę.

"Taniec i muzyka." Spojrzałam z powrotem na ekran, studiując informacje dotyczące odprawy, zakwaterowania i daty rozpoczęcia, chcąc upewnić się, że wszystko jest w porządku przed lądowaniem w Londynie.

"Taniec i muzyka, co za unikalne połączenie. Na czym grasz?" Jej głos miał w sobie pewien spokój i delikatność, które sprawiały, że chciałam położyć się na jej kolanach i pozwolić, by jej smukłe palce delikatnie przeczesały moje fioletowo-niebieskie ombre loki, które łagodnie falowały za ramionami.

"Na pianinie i na wszystkim innym. Zawsze miałam naturalny talent do nauki, a muzyka była moją 'strefą bezpieczeństwa'." Uśmiechnęłam się łagodnie do tych szmaragdowych oczu, a ona skinęła głową w cichej zgodzie.

"Dobrze jest mieć 'strefę bezpieczeństwa', ale dlaczego piękna młoda dama jak ty potrzebuje 'strefy bezpieczeństwa'?" Jej pytanie było trudne, zastanawiałam się, czy powinnam podzielić się swoją historią z nieznajomą, czy po prostu zachować to dla siebie.

Cholera!

Nowe życie, nowa ja.

"Zostałam porzucona przed remizą strażacką w DeWalt w Teksasie i jako niemowlę trafiłam pod opiekę lokalnego sierocińca." Spojrzałam przez okno, gdy złote promienie słońca oświetlały pole białych, puszystych chmur, a ciepła dłoń Ewy delikatnie pocierała moje przedramię.

Zamknęłam oczy, gdy jej ciepło poruszyło coś głęboko we mnie, czując gorące ukłucia w kącikach oczu, gdy łzy powoli spływały po moich policzkach.

"O, kochana! Nie chciałam, żebyś płakała." Ewa westchnęła cicho, sięgając do swojej fioletowej skórzanej torebki Chanel, wyciągając miękki, kości słoniowej chusteczkę z delikatnym haftem "EWA" wyhaftowanym w zakurzonym niebieskim piśmie w rogu.

Machając ręką, gdy ona poklepywała moje napuchnięte policzki, kiwając głową na znak podziękowania, gdy odchylała się do tyłu, sycząc cicho, gdy stewardesa nasilała swoje zaloty z irytującym śmiechem, który brzmiał bardziej jak umierająca krowa.

„Przepraszam, po prostu mój chłopak, właściwie były chłopak, miał być ze mną na tym locie, ale oto jestem, sama.” Westchnęłam ciężko, zamykając laptopa, gdy moje słuchawki migały „gotowe”, patrząc na delikatne oświetlenie kabiny, próbując uspokoić chaos emocji, które niebezpiecznie wirowały w mojej świadomości.

Znowu porzucona.

„Wygląda na to, że mocno cię skrzywdził.” Eve sączyła swoją colę, zerkając na mnie z boku, gdy moje ciało zesztywniało na jej słowa.

Skąd ona, do diabła, mogła to wiedzieć?

Czy była jakąś „psychiczką”?

Zerkając na drobną kobietę, która przewróciła oczami z irytacją, uśmiechając się z faktu, że nie byłam jedyną pasażerką uważającą, że stewardesa „Mary” desperacko szuka uwagi i jest denerwująca.

„Spokojnie. Ludzie nie zdają sobie sprawy, że noszą swoje emocje tak otwarcie; poza tym ton, którym mówisz o „nim”, jest daleki od przyjemnego.” Jej uśmiech przekrzywił się, gdy z gracją odchyliła się do tyłu, splatając delikatnie palce na kolanach.

„Tak.” Odpowiedziałam krótko, opierając się o chłodne skórzane siedzenie, gdy obrazy Baina i Krystal zalały moje myśli, czując dziwne ciepło rozprzestrzeniające się po ciele.

Pani Clay, dyrektorka „Domu Dziecka Świetlana Przyszłość”, pozwoliła mi się wyprowadzić w wieku szesnastu lat, ponieważ byłam stabilna akademicko i wiedziała, że życie w małomiasteczkowym sierocińcu nie jest miejscem dla „Utalentowanej Duszy”, jak nazywała moją miłość do sztuk pięknych.

Tak więc małe studio nad garażem stało się moim „domem” na kolejne dwa lata.

Bain był perkusistą, zabawnym, dobrze zbudowanym z ciemnymi, piaskowymi włosami, które podkreślały jego naturalne bursztynowe oczy. Był klasycznym „Złym Chłopcem”, więc zawsze dostawałam burę, gdy pani Clay widziała go w moim mieszkaniu.

Przewracając oczami, uświadomiłam sobie, że miała rację przez cały ten czas.

To było dziwne, przez cały czas, gdy chodziliśmy do szkoły, nigdy nawet nie zauważał mojego istnienia, aż do lata przed ostatnim rokiem. Byłam w auli szkolnej, grając „Clair De Lune” na małym fortepianie, który ukrywał się w lewej części sceny.

Napinający się dźwięk strun, które odbijały się od trójpoziomowych balkonów, śpiewał cicho do mojego serca, gdy cień usiadł w milczeniu na trzecim poziomie balkonu. Przestraszył mnie na śmierć, gdy zasłoniłam fortepian czarnym aksamitem, klaskając z tym zadziornym uśmieszkiem, który sprawiał, że jego dołeczki ślicznie się uwydatniały.

To rozpoczęło rollercoaster naszego związku na ostatni rok, decydując się zaskoczyć go po maturze międzynarodową podróżą, aby odkrywać historię sztuk pięknych za granicą.

Zawsze sprawiał, że czułam się „wyjątkowa”, więc wyobraź sobie moje zdziwienie, gdy stanęłam w drzwiach mojego mieszkania, słuchając odrażających jęków Krystal, której nogi mocno oplatały biodra Baina. Przełknęłam gorycz, która wzbierała we mnie z wściekłością, szybko odwracając się na pięcie, gdy drzwi z hukiem zatrzasnęły się za mną.

Słysząc, jak ta „suka” wołała za Bainem, gdy ten biegł za mną w swoich podartych, kamiennych dżinsach, które „do cholery” kupiłam mu za „cholernie” ciężko zarobione napiwki, pracując w barze podczas kolacji.

Z trudem łapiąc oddech, gdy jego gorąca, spocona dłoń chwyciła moje ramię, obracając mnie, bym spojrzała na jego zaczerwieniony, spocony tors, lśniący w gorącym teksańskim słońcu.

Dzięki jego kardio z tą dziwką w moim łóżku, w moim mieszkaniu.

Uderzyłam go mocno, zanim zdążył cokolwiek powiedzieć.

„Baw się dobrze.” To wszystko, co powiedziałam, gdy kierowca „Lyfta” podjechał metalicznym niebieskim Jeepem Wranglerem, szybko wsiadając z moją torbą przyciśniętą mocno do piersi, rzucając plecak na bok.

„Elicia, otwórz te cholerne drzwi.” Bain rozkazał, gdy jego gorąca dłoń stukała w przyciemniane okno z duchowym zarysem pary, gdy teksańskie ciepło odparowywało pot z jego dłoni przy dotyku.

„Lotnisko w Houston, proszę.” Powiedziałam cicho, gdy łzy w końcu przełamały barierę, patrząc, jak Bain biegł wzdłuż chodnika, podciągając swoje dżinsy, gdy opadały na te muskularne biodra, które zawsze mnie pociągały.

Dzięki Bogu, udało mi się zachować dziewictwo, ale i tak zgrzeszyłam.

„W tylnej części jest woda butelkowana.” Kierowca powiedział cicho, manewrując w ruchu drogowym, zabierając mnie na lotnisko, by zacząć nowy rozdział mojego życia bez Baina.

Byłam głupia, nie słuchając pani Clay i innych, którzy ostrzegali mnie przed Bainem i jego przeszłością. Krystal była jego dziewczyną, zanim się zeszliśmy, a wiedza, że „doskonale” zdradziła go z przyjacielem, tylko pogarszała sprawę.

„Elicia?” Miękki głos Eve wyrwał mnie z moich zdradliwych myśli, gdy jej ciepła dłoń wygładziła dziwne mrowienie, które zdawało się nasilać, gdy myślałam o Bainie i jego zdradzie.

„Jesteś lepsza bez niego. Poza tym, jesteś młoda, piękna, a kto wie, co Londyn ma dla ciebie w przyszłości. Ciesz się tym.” Uśmiechnęła się jasno, z figlarnym wzruszeniem ramion.

„Piękna to przesada.” Zaśmiałam się lekko, gdy krótko ostrzyżony blond steward, rozdawał nasze darmowe posiłki z promiennym uśmiechem, który emanował jego radosną osobowością.

Mogłabym to wszystko zjeść.

O MÓJ BOŻE! Elicia, zasługujesz na lepszego faceta! Ogarnij się.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Gra Przeznaczenia

Gra Przeznaczenia

1.9m Wyświetlenia · Zakończone · Dripping Creativity
Wilczyca Amie jeszcze się nie ujawniła. Ale kogo to obchodzi? Ma dobrą watahę, najlepszych przyjaciół i rodzinę, która ją kocha. Wszyscy, włącznie z Alfą, mówią jej, że jest idealna taka, jaka jest. Aż do momentu, gdy znajduje swojego partnera, a on ją odrzuca. Załamana Amie ucieka od wszystkiego i zaczyna od nowa. Żadnych wilkołaków, żadnych watah.

Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.

Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.

Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Niechętna Panna Młoda Miliardera

Niechętna Panna Młoda Miliardera

450.8k Wyświetlenia · Zakończone · Riley
Jestem Charlotte Cole, 22-letnią studentką drugiego roku, która cieszyła się na beztroskie wakacje.
Jednak jeden kontrakt małżeński zrujnował moje spokojne życie. Aby chronić moją rodzinę, musiałam poślubić Alexandra Kingsleya — potentata technologicznego, który jest ode mnie starszy o osiem lat.
Naiwnie myślałam, że przynajmniej będziemy mogli żyć w zgodzie. Nie wiedziałam, że już mnie zaszufladkował jako łowczynię fortun, co od pierwszego dnia postawiło nas na kursie kolizyjnym.
Teraz, uwięziona w rodzinie Kingsleyów, nie tylko muszę radzić sobie z zimnym mężem. Muszę też stawić czoła jego mściwej szwagierce Victorii i Karen — wieloletniej adoratorce Alexandra, która jest zdeterminowana, by sprawić, że poczuję się jak niechciany intruz.
Jak mam przetrwać w rodzinie Kingsleyów...
"Spal tych, którzy mnie spalili!"

"Spal tych, którzy mnie spalili!"

334.8k Wyświetlenia · Zakończone · Toddria Holiday
„Wciąż żadnego telefonu od ciebie, co?” Uśmiechnęłam się bez emocji, Thomas nigdy się mną nie przejmował, dlaczego teraz miałoby być inaczej? Położyłam głowę na poduszce, myśląc o tym, jak bardzo pragnęłam, żeby wszystko między nami, między mną a moją rodziną, było inaczej. Ale już nie, wkrótce ci ludzie będą niczym więcej niż przedłużonym koszmarem, z którego w końcu się obudziłam. Nagle usłyszałam pukanie do drzwi, wyrywając mnie z myśli. Zaskoczona spojrzałam w górę, Damon patrzył na mnie ze współczującym wyrazem twarzy.
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.
Związana z jej Alfa Instruktorem

Związana z jej Alfa Instruktorem

886k Wyświetlenia · Zakończone · Marina Ellington
Jestem Eileen, wyrzutkiem w akademii zmiennokształtnych, tylko dlatego, że nie mam wilka. Jedynym, co mnie ratuje, jest wrodzony talent do uzdrawiania, dzięki któremu przyjęto mnie do Działu Uzdrowicieli. Aż pewnej nocy, w zakazanym lesie, znalazłam nieznajomego na skraju śmierci. Wystarczył jeden dotyk i coś pierwotnego pękło między nami. Tamta noc związała mnie z nim w sposób, którego nie potrafię odwrócić.

Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.

Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
Skrępowana (Seria Lordów)

Skrępowana (Seria Lordów)

659.1k Wyświetlenia · Zakończone · Amy T
Świat, w którym żyję, jest bardziej niebezpieczny, niż sobie wyobrażałam, rządzony przez dwie tajne organizacje—Książąt i Lordów, z którymi się zaplątałam—ale nie tak niebezpieczny jak zdradliwy mężczyzna, którego mój ojciec, Książę Veross City, nalega, żebym poślubiła. Uciekłam, zanim zdążył wbić we mnie swoje pazury. Zmuszona jestem błagać o pomoc mojego dawnego najlepszego przyjaciela—Alekosa. Alekos zgadza się, ale ma swoją cenę. Muszę stać się nie tylko jego kobietą, ale także kobietą jego dwóch przyjaciół. Jakie mam wyjście? Zgadzam się na jego propozycję.

Myślałam, że Alekos, Reyes i Stefan będą moim wybawieniem, ale szybko pokazali mi, że są jak każdy inny Lord—okrutni, brutalni i bez serca.

Mój ojciec miał rację w jednej kwestii—Lordowie niszczą wszystko, czego się dotkną. Czy przetrwam tych demonów? Moja wolność zależy od tego.

Muszę wytrzymać wszystko, co Alekos, Reyes i Stefan mi zgotują, aż uda mi się uciec z tego dzikiego miasta.

Dopiero wtedy będę naprawdę wolna. A może nie?

Seria Lordów:
Księga 1 - Skuta
Księga 2 - Kupiona
Księga 3 - Uwięziona
Księga 4 - Uwolniona
Zdobyta przez miłość Alfy

Zdobyta przez miłość Alfy

401k Wyświetlenia · Zakończone · Riley
Jestem Tori, tak zwana „morderczyni”, która właśnie wyszła z więzienia.

Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.

Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.

Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.

Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.

Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.

Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
Jednonocna przygoda z moim szefem

Jednonocna przygoda z moim szefem

2.3m Wyświetlenia · Zakończone · Ela Osaretin
Alkohol i złamane serce to zdecydowanie nie jest dobre połączenie. Szkoda, że dowiedziałam się o tym trochę za późno. Jestem Tessa Beckett i boleśnie zostałam porzucona przez mojego chłopaka po trzech latach związku. To doprowadziło mnie do tego, że upiłam się w barze i miałam jednonocną przygodę z nieznajomym. Zanim mógłby mnie następnego dnia uznać za puszczalską, zapłaciłam mu za seks i głęboko obraziłam jego umiejętności zadowalania kobiety. Okazało się jednak, że ten nieznajomy to mój nowy szef!
Okrutny Raj - Romans mafijny

Okrutny Raj - Romans mafijny

777.8k Wyświetlenia · Zakończone · nicolefox859
Co może być bardziej żenujące niż przypadkowe wykręcenie numeru tyłkiem?

Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.

Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.

Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.

Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.

Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.

Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?

Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
CEO Nad Moim Biurkiem

CEO Nad Moim Biurkiem

1.4m Wyświetlenia · Zakończone · McKenzie Shinabery
„Myślisz, że ona cię potrzebuje” — mówi.

„Wiem, że tak.”

„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”

„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”

„A jeśli świat stanie w ogniu?”

Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.

„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”

Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.

Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.

Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.

I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.

Aż zaczął się przyglądać.

Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.

Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.

To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.

Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Zakochać się w motocykliście: Dziewczyna wiceprezesa

Zakochać się w motocykliście: Dziewczyna wiceprezesa

99.4k Wyświetlenia · Zakończone · Lily S.W
– Czujesz to, Wren? Tę siłę między nami?
Jego oczy ciemnieją, uciekają na moje usta.
– To jest popieprzone. Twój brat poderżnąłby mi gardło tylko za to, że stoję tak blisko. Ale powiedz mi, ptaszyno – jego oddech muska moją skórę – trzęsiesz się, bo mnie nienawidzisz… czy dlatego, że pragnęłaś tego tak samo mocno jak ja?

Wren była pewna, że zakopała chaos Nowego Orleanu na zawsze – kluby, lojalności wyżarte krwią, facetów, którzy żyli i ginęli w swoich skórzanych barwach.
Seattle dało jej wszystko, o czym kiedykolwiek marzyła: wolność, miłość, przyszłość.

Jednak jedna zdrada wszystko rozsypuje.

Ściągnięta do domu przez tragedię, Wren trafia pod czujne oko Ezry Jaxa – wiceprezesa Raven Reapers MC i najlepszego kumpla jej brata. Jest wkurzający, niebezpieczny i zdecydowanie zbyt kuszący jak na faceta, którego nie powinna nawet tknąć.

Im mocniej Wren zostaje wciągnięta z powrotem w jego świat, tym wyraźniej widzi, że nic w jej przeszłości – ani w samym Ezrze – nie jest takie, jak sobie wmawiała.

W chaosie gangowych wojen, narastających długów i starych zdrad on staje się jedyną stałą. Im mocniej Wren z nim walczy, tym bardziej w niego wpada. A im mocniej on ją odpycha, tym bardziej śmiertelne staje się jego przyciąganie.

Bo w tym świecie miłość nie jest słodka.
Jest brutalna. Krwawa.
I prędzej czy później złamie ich oboje.

Kiedy lojalność znaczy wszystko, a miłość może kosztować życie, czy Wren zaryzykuje serce dla jedynego mężczyzny, którego nigdy nie miała pokochać?
Pułapka Asa

Pułapka Asa

4.7m Wyświetlenia · Zakończone · Eva Zahan
Siedem lat temu Emerald Hutton opuściła swoją rodzinę i przyjaciół, aby uczęszczać do liceum w Nowym Jorku, trzymając w dłoniach swoje złamane serce, by uciec przed jedną osobą. Najlepszym przyjacielem jej brata, którego kochała od dnia, gdy uratował ją przed prześladowcami, gdy miała siedem lat. Złamana przez chłopaka swoich marzeń i zdradzona przez bliskich, Emerald nauczyła się zakopywać kawałki swojego serca w najgłębszym zakątku swoich wspomnień.

Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.

Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.

Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.

Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...

Pułapka Asa.
Równowaga Światła i Cienia

Równowaga Światła i Cienia

636.7k Wyświetlenia · W trakcie · Chandrea
Po ucieczce od brutalności swojego stada, samotna wilczyca interesuje się tylko ochroną tych, na których jej zależy. Podczas obrony niewinnych w trakcie królewskiego najazdu, natrafia na wilka twierdzącego, że jest Alfa Królem, a co gorsza, że ona jest jego Partnerką. Ledwo uszła z życiem z tamtego świata i żyje jako człowiek od czasów nastoletnich, i nikt nie zmusi jej do powrotu.

Nie wiedziała jednak, jak bardzo oba światy potrzebują jej, aby przynieść pokój i prawdziwą wolność.