Une nuit avec le meilleur ami de mon père

Une nuit avec le meilleur ami de mon père

Sexy Pink · W trakcie · 260.8k słów

760
Gorące
44k
Wyświetlenia
2k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Ne joue pas au docteur avec le meilleur ami de ton père. Surtout quand ça te rend enceinte.

Une nuit avec le Docteur Beau Gosse et il explore chaque centimètre de mon anatomie.
C'était censé être une aventure amusante avec un étranger de passage.
Il s'avère être le nouveau médecin et le meilleur ami de mon père.
Maintenant, je sais que je suis dans le pétrin.
Une pomme par jour éloigne le médecin, mais lui, il revient toujours pour en avoir plus.
Maintenant, je tombe amoureuse de ce renard argenté sculpté qui semble tout droit sorti de Grey's Anatomy.
C'est tellement mal.

Il est beaucoup plus âgé.
Il est le meilleur ami de mon père.
Il est médecin.

Et je viens de découvrir qu'il est le père du bébé dans mon ventre...

Rozdział 1

Ava

Je me suis frayée un chemin à travers la foule et j'ai atteint le bar. « Deux bières, s'il vous plaît. »

Linea s'est arrêtée à côté de moi, essoufflée, les mains sur le comptoir, tapotant ses doigts. « Oui, deux. »

« Chacune ? » Le barman a levé un sourcil et nous a regardées tour à tour. « Oui, chacune. Nous avons soif et avons besoin de nous rafraîchir », a rétorqué Linea d'un ton neutre. Il a compris son message et est parti remplir notre commande.

« Mon Dieu, tu peux être tellement méchante parfois. » « Quoi ? » Elle a roulé les yeux. « Il l'a cherché. »

« Sois un peu indulgente. On aura besoin de lui pour remplir nos commandes de boissons toute la soirée. »

« Parle pour toi. » Elle a fait une grimace. « Je ne pense pas que je vais finir ne serait-ce que la moitié d'une bouteille. »

« Faisons un pari. Tu ne sentiras plus rien d'ici la fin de la nuit. » « Pari tenu. »

Quatre bières glacées ont été posées sur le comptoir, et nous en avons chacune pris deux. « Je vais te montrer, Ava », m'a-t-elle dit, puis elle a ajouté au barman, « Merci. »

J'ai scruté la foule, cherchant une banquette. « Tu vois ? Il m'a souri. Je suis gentille. »

« Je ne l'ai pas vu. »

« Devrais-je aller lui parler gentiment à nouveau ? Tu dois regarder cette fois. »

« Ou on pourrait prendre la banquette qui vient de se libérer. » J'ai fait un signe vers l'espace qu'un couple venait de quitter.

« Oui ! » Linea a couru devant. « Allez, allez, allez. »

Elle s'est glissée en premier, et je l'ai rapidement suivie.

Nous avons toutes les deux rigolé et posé nos bières sur la table lisse et polie. « C'est la plus grande victoire de ma journée. »

« Tu dis ça pour tout. » J'ai secoué la tête, un sourire aux lèvres. « Finir le nettoyage dans la cuisine de Ramona, attraper le dernier morceau de gâteau qu'elle a laissé... »

« Que puis-je dire ? Je gagne toujours. » Linea a enlevé son manteau, passant ses doigts dans ses cheveux blond miel, mouillés par la pluie. Des gouttes d'eau sont tombées sur mon visage.

J'ai tendu la main. « Fais attention. » Elle a ri.

J'ai enlevé mon écharpe et mes propres cheveux mouillés ont touché ma nuque nue. « Argh. » J'ai frissonné et secoué mes cheveux.

Linea a crié et s'est éloignée de moi, me lançant un regard désapprobateur.

En riant, j'ai pris ma boisson et avalé une gorgée.

Mon regard a parcouru la salle. Busters était une vraie ruche ce vendredi soir. Il semblait que tout le monde avait pointé après la fin de la semaine de travail et avait décidé que c'était leur façon préférée de décompresser.

C'était définitivement la mienne. Tous les quelques week-ends, Linea et moi venions, prenions quelques bières et nous détendions. Pas que la reprise de « Poker Face » par le chanteur de karaoké offrait une quelconque forme de relaxation.

« Qu'est-ce que c'est que ça ? » Linea a froncé les sourcils et s'est tournée vers la scène.

Le gars était dans son élément. Il déambulait sur la scène, lançant ses cheveux longs inexistants par-dessus son épaule.

« La diva dont on ignorait avoir besoin. »

Mon amie a ri et secoué la tête. « J'ai envie de monter là-bas et de lui dire d'arrêter. J'ai eu une longue semaine. Il me gâche ma soirée. »

« Ne le fais pas. » Je l'ai regardée. « Je ne le ferai pas. »

Gardant les yeux sur elle, j'ai siroté ma bière.

Linea a gloussé. « Alors, à propos de l'emploi du temps de la semaine prochaine... » « Quoi ? Non. C'est le week-end, Linea, pas de discussions boulot. »

Linea et moi gérions notre propre entreprise, nettoyant des maisons pour gagner notre vie. Nous aimions aider les autres en créant des havres de paix impeccables et organisés pour eux. C'était épanouissant et amusant de travailler avec ma meilleure amie. Mais cela débordait aussi sur nos heures après le travail.

"D'accord." Elle leva les deux mains et haussa les épaules.

Linea attrapa son téléphone, et la lumière bleue illumina son visage. Je me glissai plus bas dans la banquette, soufflai un coup et jetai un regard autour de moi. Je pouvais nommer presque tous les visages que mes yeux croisaient, et certains me faisaient signe. Je leur rendis leur salut.

Des bavardages animés résonnaient autour de moi. Je pouvais facilement engager une conversation avec n'importe qui pendant que ma meilleure amie prenait des selfies sous différents angles pour les poster sur Instagram. Mais discuter avec les mêmes personnes, c'était tout ce que je faisais.

Chaque jour, la même routine. Nettoyer des maisons. Voir les mêmes visages. Visiter notre bar de quartier.

J'aimais vivre dans une petite ville ; vraiment. Mais ces derniers temps, je m'ennuyais... Je voulais juste quelque chose de différent. N'importe quoi pour pimenter ma vie. Mais à Hannibal, c'était trop demander.

Ou peut-être pas ?

Mes yeux se posèrent sur l'entrée juste au moment où un homme entra. Contrairement à ceux qui composaient la foule habituelle chez Busters, il était habillé sur son trente-et-un. Un costume noir épousait sa grande silhouette, et une cravate bleu foncé descendait sur le devant de sa chemise blanche boutonnée.

Je penchai la tête, essayant de distinguer ses traits. Son visage était baissé, concentré sur son parapluie noir. Avec de longs doigts habiles, il fixait l'attache de la cravate. Chanceux parapluie.

Puis son regard se leva. Mon cœur se serra.

Des yeux gris profonds, dans un visage robuste et fort, parcouraient la salle. Ces yeux orageux se posèrent sur moi, et mon souffle se coupa. Une sensation serpenta dans mon ventre — quelque chose de nouveau et délicieux.

Son regard se fixa sur le bar, et son corps suivit. Une force élancée se dégageait de chaque pas mesuré qu'il faisait.

Il se posa avec agilité sur un tabouret de bar, tournant le dos aux banquettes. Je me secouai de ma transe, jetant un coup d'œil autour de moi. Je m'étais perdue pendant une minute.

À en juger par les femmes tournées dans sa direction, je n'étais pas la seule. Toutes sauf Linea.

Elle était toujours concentrée sur son téléphone. Je lui donnai un coup de coude et lui fis un signe vers l'homme.

Elle se pencha, essayant de distinguer son visage. "Oh là là." Elle se recula. "C'est qui ce beau gosse grisonnant ?"

"J'en sais rien." Mes mots sortirent un peu essoufflés.

Linea ne sembla pas le remarquer, ses yeux toujours fixés sur l'homme. "Mais vraiment. Qui est-il ? D'où vient-il ? Ce visage est difficile à oublier."

Plus que son visage. L'énergie qui l'entourait était puissante, crépitante comme de l'électricité. Mon corps vibrait, voulant puiser dans cette puissance.

"Quelqu'un de nouveau ? Un visiteur ?"

"Probablement," murmurai-je, puis sirotai ma bière. Mes entrailles se remettaient encore.

Quelqu'un de nouveau. Ça faisait tilt. Différent de toutes les personnes que je connaissais — et aimais — mais bon sang, je les connaissais toutes trop bien.

Je n'avais pas besoin d'y réfléchir. Je devrais plutôt suivre mes instincts. Combien de fois des étrangers à couper le souffle se présentaient-ils à Hannibal ?

C'était l'univers qui décidait que je méritais de m'amuser. Juste une nuit pour oublier ma vie monotone. Je n'avais jamais eu de coup d'un soir. C'était quelque chose que chaque femme confiante devrait expérimenter au moins une fois dans sa vie, non ? Mes parties intimes étaient d'accord, impatientes d'être touchées par ces mains habiles qui tenaient maintenant une bière.

J'avalai. Il était ce dont j'avais besoin.

Il serait une bouffée d'air frais, une rupture avec la routine. J'avais envie—non, j'avais besoin—de cet air frais. Une nuit de sexe torride et sans signification.

Les souvenirs me resteraient pour toute la vie.

Un frisson parcourut ma colonne vertébrale, mes nerfs en ébullition. J'étais en train de le faire. Pas de retour en arrière possible.

J'allais draguer un bel inconnu.

Peu importait le résultat, l'inconnu était le mot clé. Une nuit amusante sans attaches. Et si le sexe était terrible, je ne le reverrais jamais, donc ça n'avait pas d'importance.

“Combien de secondes avant que quelqu'un ne l'aborde ?” Le regard de Linea balaya le bar.

Je secouai mes cheveux. “Cinq secondes.”

“Quoi ?” Mon amie se retourna. “Je pensais qu'ils lui laisseraient au moins boire un verre… Oh.” Les yeux de Linea parcoururent mon corps. “Détache un bouton. Non, deux.”

Je fis ce qu'elle demandait. “Ça va ?”

“Mm-hmm.” Elle vida sa bouteille.

“Souhaite-moi bonne chance.” Je lui lançai mon écharpe. Elle gênerait mon look sexy.

“Que mes gains soient avec toi.” Linea leva sa bouteille vide. “Mon Dieu, il m'en faut une autre.”

Souriante, je passai la sangle de mon sac sur mon épaule et sortis de la banquette. Elle fit de même. Mais alors que je me dirigeais vers le bar, elle plongea dans la banquette suivante. Un chœur de “salut” retentit derrière moi alors que nos amis saluaient Linea.

Je ne leur prêtai aucune attention, tout mon esprit fixé sur le dos musclé de l'inconnu. Tandis que les autres se courbaient sur leurs verres, il se tenait droit, avec une posture parfaite.

Une image traversa mon esprit : mes ongles griffant son dos. Je pariais que ses fesses étaient musclées et fermes. Parfaites pour s'y agripper pendant qu'il

se mouvait entre mes cuisses.

Mes jambes se transformèrent en gelée à mesure que je m'approchais. Je pris une profonde inspiration, secouai mes cheveux et détendis mes épaules. Peu importait si je nettoyais des sols pour vivre. Et en contraste, cet inconnu sexy et musclé semblait digne de figurer en couverture de GQ.

Rien de tout cela n'avait d'importance. Nous n'échangerions rien au-delà du physique. Nous pourrions être une distraction d'une nuit l'un pour l'autre, satisfaisant nos besoins animaux.

J'atteignis le tabouret à côté de lui en deux enjambées et m'y installai. La seule indication qu'il remarqua mon existence fut le léger tressaillement de sa mâchoire. Elle se détendit alors qu'il reprenait son observation de son verre.

Cela me donna l'occasion de vraiment le regarder. Ses traits acérés—pommettes hautes et mâchoire forte—étaient adoucis par des lèvres pleines et de longs cils. Ses cheveux poivre et sel étaient repoussés en arrière depuis son front, dégradés sur les côtés et plus fournis sur le dessus. Je glissai un regard discret vers son doigt. Pas de bague ni de trace de bague.

Mes yeux s'attardèrent sur ses longs doigts, et j'avalai ma salive. Je voulais ces mains sur moi.

“Salut.” Ma voix sortit rauque et basse, malgré mes nerfs. Victoire ! L'homme me regarda du coin de l'œil.

Oh, merde. Mon estomac se noua de chaleur liquide rien qu'à ce regard.

Ce simple coup d'œil me donnait envie soit de me recroqueviller, soit de me frotter contre lui. “Vous n'êtes pas d'ici,” continuai-je, intérieurement mortifiée par ma phrase d'accroche ringarde.

Son visage se tourna vers moi maintenant, sourcil haussé. “Quoi ?”

Des frissons parcoururent mes bras à son baryton lisse et profond. Je ne savais pas où je trouvai la voix pour continuer à parler. "Je connais presque tous les visages à Hannibal. Vous n'êtes pas d'ici.”

« Alors ? » Ses sourcils épais se haussèrent davantage, ses yeux gris rivalisant avec le ciel orageux dehors.

Je résistai à l'envie de bégayer et continuai. Il pouvait simplement être à la fin d'une mauvaise journée. Un peu de convivialité l'aiderait à se détendre. « Tu es nouveau, tout seul. Je pourrais te tenir compagnie. »

Ses yeux parcoururent mon corps, s'arrêtant sur mon décolleté exposé. Sa gorge se contracta un instant avant que son regard ne remonte vers mon visage. « Non, merci. »

Ses mots froids éteignirent la chaleur qui parcourait mes veines. Et pourtant... pendant une seconde, il semblait prêt à accepter mon offre.

Je secouai mes cheveux et souris. « Allez, tout le monde dit que je suis de bonne compagnie. »

« Alors va tenir compagnie à tout le monde. »

« Ils ne traînent pas seuls dans un bar un vendredi soir. »

Il soupira, détournant le regard de moi. Au lieu de montrer de l'intérêt, il semblait que je l'agaçais. Était-ce si ennuyeux ? Une sensation de malaise envahit mon ventre. Je regardai derrière moi et aperçus Linea. Elle me fit signe, puis me donna un pouce levé enthousiaste.

Je me retournai vers l'homme avec une confiance légèrement renforcée. « Alors, tu veux m'offrir un verre ? » Je me penchai en avant sur mon coude. Ses yeux me dévorèrent à nouveau, et je souris. « C'est la moindre des choses. »

Il détourna son regard de moi, les yeux de retour sur son verre. « Peut-être que tu devrais partir ; ce serait la moindre des choses. »

Je me laissai retomber sur mon siège, le visage en feu. J'ouvris la bouche et la refermai. Aucune réplique spirituelle ne me vint à l'esprit.

Il n'y avait aucun moyen de rendre ses mots amusants. Il m'avait rejetée.

Clairement.

Je sautai du tabouret, les mains serrées autour de la sangle de mon sac. Je regardai vers Linea, mais elle était occupée à encourager le prochain chanteur de karaoké, qui faisait un excellent travail. Tête baissée, je me dirigeai vers la sortie.

La pluie plaqua mes cheveux sur mon visage et mes vêtements sur ma peau. Mais je gardai la tête baissée et marchai, déterminée à rentrer chez moi et à oublier cette rencontre embarrassante de ce soir.

Pourquoi avais-je pensé que je pouvais être une séductrice sexy et attirer un homme sophistiqué comme lui ? J'étais juste l'ennuyeuse Ava. Et me faire tremper sous la pluie battante était ce que je méritais pour être sortie de ma zone de confort.

Soudain, la pluie s'arrêta. Je levai la tête. Non, elle ne s'était pas arrêtée. Elle tombait toujours autour de moi, mais pas sur moi parce que... quelqu'un tenait un parapluie.

Je me retournai, et mon regard rencontra des yeux gris. Je fis un pas en arrière, revenant sous la pluie. « Que veux-tu ? » Je dévisageai l'homme.

Il regarda la route déserte avant de rencontrer mes yeux. « J'ai été un imbécile plus tôt. » Il baissa la tête, comme si cette pensée l'embarrassait. Puis son regard rencontra à nouveau le mien. « Partage mon parapluie et laisse-moi te raccompagner chez toi. »

Je commençai à dire non, mais il m'interrompit. « C'est la moindre des choses. »

Un petit frisson me traversa lorsqu'il utilisa ma réplique d'avant.

« D'accord. »

Quelque chose qui ressemblait à un sourire passa sur son visage.

Nous nous blottîmes sous le parapluie en commençant à marcher. Pas la soirée que j'avais espérée. Mais la chaleur de son corps était la bienvenue.

VEUILLEZ LIRE MON NOUVEAU LIVRE INTÉRESSANT : https://m.anystories.app/stories/647ad8615a9dcc0019affc26/keeping-the-alpha-s-baby-a-secret

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

722k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

575.9k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi

Accardi

688.7k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

336.4k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

344.3k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

682.6k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

378k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

298.3k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

305.8k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

270.9k Wyświetlenia · W trakcie · sunsationaldee
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka, Jacksona, Jessa zmagała się z nadwagą i miała bardzo niewielu przyjaciół. Jackson był sportowcem i ucieleśnieniem popularności, podczas gdy Jessa czuła się niewidzialna. Noah był typowym „cool” chłopakiem w szkole – charyzmatyczny, lubiany i niezaprzeczalnie przystojny. Na dodatek był najlepszym przyjacielem Jacksona i największym prześladowcą Jessy. W ostatniej klasie liceum Jessa postanowiła, że nadszedł czas, aby nabrać pewności siebie, odnaleźć swoje prawdziwe piękno i przestać być niewidzialną bliźniaczką. W miarę jak Jessa się zmieniała, zaczęła przyciągać uwagę wszystkich wokół, zwłaszcza Noaha. Noah, początkowo zaślepiony swoim postrzeganiem Jessy jako jedynie siostry Jacksona, zaczął dostrzegać ją w nowym świetle. Jak stała się tą fascynującą kobietą, która nawiedzała jego myśli? Kiedy stała się obiektem jego fantazji? Dołącz do Jessy w jej podróży od klasowego żartu do pewnej siebie, pożądanej młodej kobiety, zaskakując nawet Noaha, gdy ujawnia niesamowitą osobę, którą zawsze była w środku.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

225.1k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...