
Une Rose Sombre
Bethany Donaghy · Zakończone · 109.6k słów
Wstęp
"Je le suis... ne semble-je pas assez digne de l'être ?" Il sourit en coin, me faisant rougir encore une fois... il semble avoir cet effet sur moi, je ne sais pas pourquoi.
"N-Non euh... je voulais juste clarifier les choses... désolée." dis-je timidement, en le regardant garder les yeux sur la route.
"Prochaine question, ma chère ?" Il jette un coup d'œil vers moi, me surprenant en train de le fixer, et je détourne immédiatement le regard.
Euhhh... qu'est-ce que tu voulais dire par je suis ton... euh quel était le mot que tu as utilisé déjà ? Ton..." je m'arrête, essayant de me rappeler ce qu'il m'avait appelé au village.
"Compagne ?" Il termine, et je hoche brièvement la tête en me souvenant du mot.
Dani avait été emmenée dans un monde étrange par un démon. Elle se tenait sur la scène de vente aux enchères et n'avait aucun espoir pour son avenir. Mais le Roi Lycan l'a achetée et lui a offert une nouvelle vie de rêve.
Axel était le Roi Lycan de tout le territoire de Revnok. Il était fort et puissant, mais était connu pour être maudit sans compagne. Jusqu'à ce qu'une nuit, il achète une... compagne humaine, une fille qu'il cherchait depuis un siècle. Il a juré de la protéger dans ce monde dangereux.
Comment les choses évolueront-elles lorsque des ennemis cachés dans l'ombre commenceront à bouger ?
Que fera le Roi Lycan pour protéger sa compagne du danger ?
Lisez cette belle histoire pour le découvrir !
Rozdział 1
Je n'ai pas arrêté de courir malgré les douleurs aiguës qui me serraient les poumons à chaque fois que j'inhalais l'air vif de l'hiver.
Je ne pouvais pas, et je ne m'arrêterais jamais de courir... Cette fois, il allait me tuer, je le savais avec certitude.
Même si je connaissais ces bois comme ma poche, je me sentais toujours à des kilomètres de toute route ou de toute trace d'humanité alors que je continuais à courir dans la nuit noire - mes pieds nus raclant le sol rugueux de la forêt.
Mes pieds devaient être en lambeaux à ce stade, mais mon adrénaline était bien trop élevée, ce qui faisait que je ne sentais presque rien dans mon état actuel.
Je continuais à sprinter plus loin dans les bois, tandis que mon corps commençait à trembler, voulant s'effondrer et céder lentement au froid de la nuit.
Quand j'entendis le coup de feu soudain retentir au loin... C'était juste assez de force pour me faire continuer à grandes enjambées.
Je devais m'éloigner autant que possible de ce salaud psychopathe qui me traquait.
Oserais-je jamais l'appeler ainsi en face? Non. Mais je trouve parfois du réconfort à savoir que mon subconscient n'était pas aussi anxieux que moi en réalité.
J'allais sûrement mourir cette fois.
Il allait me tuer.
Il me blâmait pour la mort de ma mère... il me torturait pour ça... mais ce que j'avais fait était inévitable... je n'aurais pas pu changer le cours des événements cette nuit-là... mais ce soir, c'était son point de rupture final. Dès que j'entendis le chargement de l'arme en bas, je savais que je devais partir. Ce soir était la nuit où il allait me finir et pour être tout à fait honnête... j'avais même envisagé de le laisser faire.
Alors que je continuais à courir, craignant que ma vie ne prenne bientôt fin... je m'arrêtai brusquement lorsqu'un éclair lumineux attira mon attention depuis une ligne d'arbres à proximité.
Je me tournai brusquement, paniquée, pour voir ce que c'était avant de rencontrer deux yeux rouges étincelants qui me fixaient au loin.
Qui diable a des yeux rouges ? Ce sont des lentilles de contact effrayantes... et trouver quelqu'un portant des lentilles colorées dans notre petite ville rurale ? C'était une première.
"Q-Qui êtes-vous ?" Je balbutiai frénétiquement, regardant la silhouette sortir des arbres tout en me ramenant à la réalité alors que je reculais légèrement.
Il portait un costume entièrement noir et ressemblait à un homme d'affaires (mais pas dans le bon sens... plutôt comme un homme d'affaires mafieux trafiquant de drogue).
"Lupin." Il déclara de manière sinistre, se présentant à moi avant d'incliner la tête pour me regarder.
Lupin ? Je n'avais jamais rencontré ou entendu parler de quelqu'un avec un nom comme Lupin de toute ma vie. Il n'était certainement pas d'ici.
"Q-Qu'est-ce que vous voulez de m-moi ?" Je balbutiai en reculant encore d'un pas, la peur envahissant mon corps alors qu'il souriait en me regardant de haut en bas, moi et mon petit mètre cinquante-huit.
En pensant à la taille de mon père, cet homme devait mesurer environ un mètre quatre-vingt-dix, ce qui lui donnait tout à fait le droit de me regarder de haut.
J'étais impuissante. Une fille stupide, craintive et impuissante.
J'avais honte de la facilité avec laquelle j'étais effrayée... mais encore une fois, combien de filles de mon âge sont poursuivies par leur père fou à travers les bois avec une arme à feu (en tombant sur un homme gangster portant des lentilles de contact rouges en attendant) ?
"Je peux t'emmener loin d'ici... loin de ton père où il ne pourra ni te tuer ni te faire du mal... tout ce que tu as à faire, c'est de prendre ma main." Il inclina la tête de l'autre côté avant de me tendre sa longue main osseuse alors que je le regardais, les yeux écarquillés, le voyant s'approcher prudemment.
Ma bouche s'ouvrit et se referma comme un poisson hors de l'eau alors que je le regardais... comment savait-il que mon père voulait ma mort ? Qui est-il ? Le connaît-il bien ? Peut-être que c'est un piège !
Pendant que je réfléchissais, je saute presque à trois mètres de haut en entendant le bruit d'un autre coup de feu – un coup qui semblait maintenant bien trop proche à mon goût.
Où cet homme pourrait-il bien m'emmener ? Où que j'aille, mon père me traquera probablement de toute façon... Il faudrait que j'aille dans un univers complètement différent pour échapper à cet homme.
Mais je suppose que ma vie ne pourrait pas vraiment empirer si je tentais ma chance ? Peut-être qu'il a une voiture à proximité qui pourrait m'emmener loin de lui et ensuite, je pourrais peut-être aller au commissariat ? Ça, c'est s'ils prennent mon histoire au sérieux.
Mais je veux dire, cet homme pourrait aussi être un tueur complètement fou... qui sait quelles sont ses intentions à mon égard ?
"Le temps presse, humaine..." Il sourit, alors que ma respiration devient irrégulière en réalisant ma situation actuelle.
Attends ?
Vient-il de m'appeler humaine ? Quelle façon d'adresser quelqu'un ? Je suppose que ce n'est vraiment pas le meilleur moment pour penser à ses choix de mots bizarres...
Je ne pouvais m'empêcher de penser au temps que je perdais maintenant en restant là comme une idiote alors que j'aurais pu courir. J'aurais pu être arrivée au village à présent... J'aurais pu aller à la police... mais au lieu de ça, je suis là, figée par la peur, à fixer cet étranger terrifiant.
"Dani... je t'entends... je sais que tu es proche..." J'entends la voix chantante de mon père flotter depuis les arbres environnants – me faisant seulement tressaillir.
Il est dérangé ! Il ne servait plus à rien d'essayer de le raisonner. Toutes les supplications du monde ne l'empêcheraient pas de me tuer. Il me détestait.
Il ne réfléchira pas à deux fois avant de me tirer dessus quand il me trouvera ici... J'ai environ vingt secondes pour agir ou sinon je serai morte...
"Prends ma main et je le ferai disparaître." L'homme nommé Lupin agite maintenant ses doigts osseux, me tentant de prendre sa main encore une fois.
Comment pourrait-il me faire échapper à lui ? Il me reste environ dix secondes avant qu'il ne nous explose la cervelle à tous les deux !
La sueur (malgré le froid suffisant pour neiger) coulait en vagues de ma tête. J'étais une épave nerveuse. Je ne pouvais penser ni à me cacher ni à courir. J'étais figée, fixant l'homme étrange devant moi. Je ne pouvais pas m'en empêcher... il me tenait captive avec son regard...
Ma respiration soufflait rapidement de la fumée froide alors que je restais là, haletante de désespoir.
"Te voilà, petite garce ! Oh, et regarde ce qu'on a là... un espèce de petit ami creepy pour te sauver la mise... J'ai toujours su que tu étais une pute pathétique qui baiserait n'importe quoi qui marche... Je veux dire, la différence d'âge ne me surprend même pas !" Mon père ricane, nous regardant tous les deux avec dégoût en tapotant le côté de son fusil dans sa paume.
"Si tu penses une seule seconde qu'il va m'empêcher de mettre fin à ta misérable petite vie, Dani, alors tu es aussi stupide et naïve que je le pensais ! Alors dis tes derniers adieux maintenant, chérie... avant que je ne t'envoie en enfer d'où tu viens !" Il rit follement, levant le fusil pour le recharger et se préparant pour son dernier coup...
Mon cœur battait à tout rompre et je me sentais physiquement malade en voyant mon père préparer l'arme. Je jetai rapidement un coup d'œil à l'homme toujours à mes côtés. Je remarquai brièvement qu'il n'était pas du tout effrayé par la présence de mon père, encore moins par son arme...
Au lieu de cela, l'homme étrange nommé Lupin inclina lentement la tête et fit un geste vers sa main toujours tendue, me tentant silencieusement de la prendre à nouveau et cette fois-ci... sans réfléchir...
Je la saisis.
Au même moment,
je vois mon père appuyer sur la gâchette et la balle se diriger directement vers moi.
Bang !
Ostatnie Rozdziały
#71 Chapitre 70 - La fin
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#70 Chapitre 69
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#69 Chapitre 68
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#68 Chapitre 67
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#67 Chapitre 66
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#66 Chapitre 65
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#65 Chapitre 64
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#64 Chapitre 63
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#63 Chapitre 62
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025#62 Chapitre 61
Ostatnia Aktualizacja: 7/28/2025
Może Ci się spodobać 😍
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem
„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.
Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa
© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów
Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.
Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...
Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.
Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...
Zimny.
Śmiertelny.
Bez litości.
Jego obecność była samym piekłem.
Jego imię szeptem terroru.
Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać
Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.
Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Kontraktowa Żona Prezesa
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.












