
Wybrana przez mrok
Lilian StClaire · Zakończone · 189.4k słów
Wstęp
Osiemnastoletnia Isla nigdy się nie sparowała, nigdy nie rodziła dzieci, nigdy nie poszła drogą, którą od zawsze wyznaczano ludzkim dziewczynom. Zamiast tego ciągnęło ją do chłodu, do mgły, do zakazanego zamku na wzgórzu.
Teraz już wie, dlaczego.
To on. Zawsze chodziło o niego. Książę Aeron, pierwszy ze swojej krwi. Jest pradawny, zabójczo przystojny i niebezpiecznie okrutny. Wybiera ją na swoją ludzką. Swoje zwierzątko.
A przynajmniej tak jej się wydaje.
Isla jest kimś więcej niż kolejną zabawką. Naznaczona zapomnianą runą, związana klątwą starszą niż sam wampirzy tron, jest jedyną, która może przerwać ciemność powoli wpełzającą w życie Aerona.
Kiedy Isla schodzi coraz głębiej w ciche cienie świata Aerona – świata, w którym ból bywa czczony, posłuszeństwo staje się rozkoszą, a pożądanie potrafi być groźniejsze niż śmierć – zaczyna kwestionować wszystko, czego ją uczono o panach, którzy rządzą jej światem.
Rozdział 1
Isla
– Na kolana! – Kij z głośnym, suchym trzaskiem ląduje w zgięciu moich nóg.
Zaciskam zęby, robiąc wszystko, żeby nie krzyknąć, i osuwam się na twardą, kamienną posadzkę.
Przyszli po mnie godzinę temu. Zabrali mnie z domu, wyrwali spomiędzy rodziny i wciągnęli w noc.
Do końca życia nie zapomnę wyrazu wstydu na twarzach rodziców, kiedy nowicjusze wyważyli nasze drzwi.
– Isla Oliver. Zostałaś wezwana, by stawić się na żniwach.
Żołądek podszedł mi do gardła. Szarpnięciem odwróciłam się do ojca, szukając ratunku. Pokręcił tylko głową.
– Mówiłem ci, żebyś znalazła partnera hodowlanego.
Największy wstyd ze wszystkich. Ich córka ma osiemnaście lat i jest niesparowana.
Ojciec, dyplomata, nie mógł mnie już znieść pod swoim dachem. Byłam hańbą. A to, że inicjowani wyprowadzali mnie na oczach wszystkich, podczas gdy jego pozostała dziewiątka dzieci była wręcz podręcznikowymi obywatelami, było zdradą, której mój ojciec nie potrafił przełknąć.
Odwracam głowę w bok, w stronę wielkich okien wychodzących na zatokę. Gęsta mgła wpełza nad ocean, otula miasto miękką, białą pierzyną. Pełnia księżyca rozlewa swój upiorny, mleczny blask, oblewając ciemne cienie świetlistą poświatą, gdy pędzą do domów, zanim wybije północ.
Kiedyś uwielbiałam takie noce. To, jak mgła połykała dźwięki i całe miasto jakby znikało. Delikatny dotyk chłodnych kropelek na skórze i to uczucie zagubienia w białym objęciu.
Biją dzwony.
Północ.
Godzina bajek – jak zawsze mówiła mama. Wtedy kończy się magia.
Na karku ląduje czyjaś stopa.
– Skłoń głowę, niewdzięcznico – syczy kobieta.
Jest tylko człowiekiem, tak jak my wszyscy, ale nasi panowie dali jej władzę, a ona wymachuje nią jak mieczem.
Ból strzela mi z karku w ramiona. Wciska obcas w mój kręgosłup tak długo, aż czołem dotykam chropowatego kamienia. Cholewka jej buta wcina mi się w szyję. Ciepłe strużki krwi spływają po skórze i plamią moją nieskazitelnie białą sukienkę.
Zaciskam zęby i staram się nie wybuchnąć płaczem jak dziewczyna klęcząca obok. Gil, łzy i ślina lecą jej po brodzie i wsiąkają w pożółkłą bluzkę.
– Przestań – szepczę. – Jeszcze cię skrzywdzą.
Kobieta za mną zdejmuje but z mojego karku i uderza mnie laską przez plecy.
– Milcz!
Wgryzam się w dolną wargę i próbuję oddychać przez ból. Czuję ją. Żar jej ciała tuż za sobą. Jej oddech śmierdzi czosnkiem i cebulą – dwie wonie, których wampiry nienawidzą – a ona sama cuchnie potem.
Słyszę skrzypnięcie wielkich, dwuskrzydłowych drzwi i po tłumie zgromadzonym w wielkiej sali wampirów przebiega szept.
Poruszają się jak zjawy. Nie widzimy ich. Nie słyszymy ich. Ale czujemy. Ich obecność.
Jest magnetyczna i niepodważalna. Powietrze wokół nich zmienia się jak niespokojny prąd. Natura zgina się pod ich wolą.
– Żniwa się rozpoczną! – woła jakiś mężczyzna.
Ci z nas, którzy nie zostaną dziś wybrani, trafią do centrów donacji, gdzie upuszczą nas do sucha i wyrzucą. To nasza ostatnia szansa.
Trąby ryczą, światła gasną i pogrążają nas w ciemności, żeby chronić wrażliwe oczy wampirów.
Dziewczyna obok mnie wyciąga rękę, po omacku mnie szukając. Biorę jej mokrą dłoń i zaciskam palce na jej palcach. – Wszystko będzie dobrze – szepczę pod nosem, bardziej żeby uspokoić siebie niż ją.
Nie znam jej, ale ją rozumiem. Ten strach. Podgryza mnie od środka jak gąsienica. Serce tłucze mi tak szybko, że nie odróżniam jednego uderzenia od drugiego, a język mam przyklejony do podniebienia.
– Nie – łka. – Nie. Jestem brzydka i niepłodna. Mój partner hodowlany mnie porzucił.
– Przykro mi – mamroczę.
Zerkam kątem oka w stronę płaczącej dziewczyny. Ledwie dostrzegam jej cień w ciemności. – Mówią, że to nie jest zły sposób na śmierć. To podobno jak zasnąć. Naprawdę. Nie boli.
– Zrobiłam wszystko, jak trzeba – wrzeszczy i charczy, gdy laska ląduje na jej plecach.
– Ciszej.
Ja nie. Nigdy nie chciałam być rozmnażaczką. To najwyższy zaszczyt dla człowieka, ale odrzucałam wszystkie zaloty. Nigdy nie interesował mnie żaden z chłopaków, którzy chcieli mnie zapłodnić.
– Witaj, Książę Aeronie – odzywa się jakiś mężczyzna.
Rozlegają się trąby.
Sala cichnie. Czujemy, jak nadchodzą, i ciągnie nas do nich – jak bezradne ćmy do setki migoczących płomyków.
Ślinka mi napływa do ust, nogi robią się trochę jak z waty, w brzuchu trzepoczą mi motyle, a przez środek ciała przechodzi fala gorąca, jak lawa.
Chłodne, twarde palce zaciskają się na mojej brodzie i zmuszają moją twarz, żeby uniosła się do góry. – Światło – mówi cicho mężczyzna, który trzyma mnie za twarz.
Ktoś przybiega z latarnią. Pomarańczowa poświata daje dość światła, żebym mogła go zobaczyć, ale nie jest na tyle jasna, żeby razić jego oczy.
– Spójrz na mnie.
Podnoszę wzrok i wpatruję się w lodowatoniebieskie oczy Księcia Aerona. – Interesujące – mruczy miękkim głosem.
Jest czystą perfekcją: długie, ciemne włosy, wysokie kości policzkowe, prosty nos, pełne usta.
Przełykam gulę w gardle. Urok wampira jest nie do podważenia. Nikt nie potrafi im się oprzeć. Oni są… magnetyczni.
Oczy księcia błyskają czerwienią, a moje wnętrzności trochę się kurczą. – Dziewica – mówi niskim, szorstkim głosem, od którego przechodzą mnie ciarki. – Jakież to… osobliwe.
Pozostali wampirzy zaczynają szeptać suchymi, szeleszczącymi głosami.
– Dziewica?
– Nie ma już dziewic.
– Ona jest.
Książę mnie puszcza, podciąga spodnie i przykuca przede mną. – Znam cię.
Kiwnię głową. – Jestem córką Elijaha Olivera.
– Oczywiście – odzywa się głębokim, mrocznym tonem, który zmienia moje wnętrzności w miękką breję. – Wezmę cię.
Podnosi się i światła znów gasną.
Powietrze wyskakuje z moich ust, a ja osuwam się do przodu, trzęsąc się od stóp do głów.
– Zaczynajcie ich sortować – mówi Książę Aeron. – Resztę odstawcie do punktu donacji.
Jego głos brzmi, jakby był dalej, kiedy woła: – Przyprowadźcie dziewczynę.
Ktoś chwyta mnie za ramiona – wielkie, szorstkie dłonie – i podnosi z twardej, kamiennej posadzki.
Dopiero wtedy naprawdę do mnie dociera. Co to znaczy.
Aeron mnie wybrał. Książę wampirów wybrał właśnie mnie.
Ostatnie Rozdziały
#175 Rozdział 175
Ostatnia Aktualizacja: 8/19/2026#174 Rozdział 174
Ostatnia Aktualizacja: 8/19/2026#173 Rozdział 173
Ostatnia Aktualizacja: 8/19/2026#172 Rozdział 172
Ostatnia Aktualizacja: 8/19/2026#171 Rozdział 171
Ostatnia Aktualizacja: 8/19/2026#170 Rozdział 170
Ostatnia Aktualizacja: 8/19/2026#169 Rozdział 169
Ostatnia Aktualizacja: 8/19/2026#168 Rozdział 168
Ostatnia Aktualizacja: 8/19/2026#167 Rozdział 167
Ostatnia Aktualizacja: 8/19/2026#166 Rozdział 166
Ostatnia Aktualizacja: 8/19/2026
Może Ci się spodobać 😍
Niezłomna Przysięga
Zimna Żona, Ukryte Dziecko
Lekceważona, niekochana, w końcu uciekłam — zabierając dziecko, o którym on nawet nie miał pojęcia.
Myślałam, że o mnie zapomni.
A tymczasem ledwie wyszłam za próg, bezwzględny prezes kompletnie postradał zmysły… i ruszył na polowanie, żeby mnie odnaleźć.
Niemowa żona kobieciarza
Ona szukała wolności. On dał jej obsesję, owiniętą w czułość.
Genesis Caldwell myślała, że ucieczka z przemocowego domu oznacza zbawienie – ale jej aranżowane małżeństwo z miliarderem Kieranem Blackwoodem może być własnym rodzajem więzienia.
Jest zaborczy, kontrolujący, niebezpieczny. A jednak w swoim zepsutym sposobie... jest dla niej delikatny.
Dla Kierana, Genesis nie jest tylko żoną. Jest wszystkim.
I będzie chronił to, co jego. Nawet jeśli oznacza to zniszczenie wszystkiego innego.
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
O jeden fałszywy pocałunek od wszystkiego
Ale gdy wyreżyserowane sceny zamieniają się w przeciągające się muśnięcia, a udawane pocałunki stają się niebezpiecznie prawdziwe, granice zaczynają się zacierać.
Bo niewidzialna dziewczyna wreszcie zostaje dostrzeżona… a nietykalny playboy może zakochiwać się jako pierwszy.
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Przekupstwo Zemsty Miliardera
Jej życie jest idealne, dopóki jej szklany zamek nie rozpadnie się na kawałki. Mąż przyznaje się do zdrady z jej własną siostrą, a na domiar złego spodziewają się dziecka. Liesl decyduje, że najlepszym sposobem na naprawienie swojego złamanego serca jest zniszczenie jedynej rzeczy, którą jej mąż ceni bardziej niż cokolwiek innego: jego kariery.
Isaias Machado to miliarder, pierwsze pokolenie Amerykanów, który zna wartość ciężkiej pracy i tego, co trzeba zrobić, aby przetrwać. Całe jego życie było ukierunkowane na moment, w którym może odebrać firmę McGrathów skorumpowanym ludziom, którzy kiedyś pozostawili jego rodzinę bez dachu nad głową.
Kiedy Liesl McGrath zbliża się do miliardera, aby przekupić go informacjami, które mogą zniszczyć jej byłego męża, Isaias Machado aż rwie się do tego, by zabrać wszystko, co McGrathowie cenią, w tym Liesl.
Historia miłości, zemsty i uzdrowienia musi się gdzieś zacząć, a ból Liesl jest katalizatorem najdzikszego rollercoastera w jej życiu. Niech przekupstwo się zacznie.
"Spal tych, którzy mnie spalili!"
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.












