Złożona w ofierze Księciu Obcych

Złożona w ofierze Księciu Obcych

Dorita Okhiria · W trakcie · 26.2k słów

207
Gorące
6.1k
Wyświetlenia
621
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

"Nie lubię cię. Gardzę tobą. Nigdy więcej nie chcę cię widzieć. Jesteś tylko pokręconym psychopatą!" krzyknęłam, starając się uspokoić bijące serce. Nienawidziłam, jak spokojnie wyglądał, jakby nic go to nie obchodziło.

Uśmiechnął się złośliwie, zmniejszając odległość między nami, jego ręka wsunęła się wokół mojej szyi, gdy szeptał: "Mówisz jedno, ale twoje ciało mówi co innego." Jego głos był niskim pomrukiem, który sprawił, że zadrżałam. "Lepiej się do tego przyzwyczaj, kochanie, bo nie mam zamiaru cię puścić."


Byłam zmuszona żyć tym popapranym życiem sama.

Bez rodziny.
Bez przyjaciół.
Nic.

Z ludźmi schwytanymi przez obcych, miałam dwa wyjścia: zostać niewolnicą albo umrzeć. Byłam gotowa na oba, ale nigdy nie spodziewałam się, że Książę Obcych—ten, który wymordował mój gatunek—będzie chciał mnie sobie przywłaszczyć. Nie jako niewolnicę, ale jako coś... więcej.

Rozdział 1

Astrid's p.o.v

Znowu oblał mnie zimny pot, mrugając, próbowałam odpędzić resztki koszmarów. "Znowu zły sen?" Celeste zapytała, patrząc na mnie z litością w oczach, ale nic nie powiedziałam. Nie mogłam.

Nie było już nic więcej do powiedzenia. Ona już znała ten schemat.

Mam okropny sen.

Budzę się przerażona, a ona mnie pociesza, albo przynajmniej próbuje.

W końcu ledwo pamiętam cokolwiek z tego snu.

Dziś nie było inaczej.

"To będzie dobrze," uśmiechnęła się. Nie wierzyłam jej. Jak mogłabym, skoro słyszałam to samo przez ostatnie osiemnaście lat?

Nie kiedy mieszkaliśmy w budynku, który ledwo miał dach nad głową.

"Znalazłam pracę, więc powinnam zdobyć coś do jedzenia. Co chcesz na kolację?" zapytała, uśmiechając się do mnie.

"Nic, oszczędźmy, żeby zdobyć lepsze—" Krzyk dobiegający z daleka przerwał mi.

Zrobiłam krok w tył.

Poczułam, jak moje ciało drży, już wiedziałam, co to oznacza.

"Astrid," zawołała Celeste, już słyszałam panikę w jej głosie, mimo że próbowała zachować odwagę. "Musisz uciekać."

Pokręciłam głową, mimo że nie mogła mnie widzieć, bo była do mnie odwrócona plecami. "Nie ma mowy, żebym zostawiła cię samą do walki z nimi!"

"Proszę!" Zawołała, patrząc na mnie ze łzami w oczach. "Lepiej, żeby wzięli jedną z nas, a druga przeżyła. Obiecuję, że cię znajdę, kiedy się wydostanę." Uśmiechnęła się do mnie.

To było kłamstwo.

Obie wiedziałyśmy, że kiedy Obcy zabiorą człowieka, to koniec...

"UCIEKAJ!!!" Na rozkaz moje nogi zaczęły poruszać się same, próbując wydostać się stamtąd jak najszybciej.

Poczułam, jak łzy swobodnie spływają mi po policzkach. Tak po prostu, zostawiłam jedynego członka rodziny w rękach tych bestii.

Dławiłam się szlochami, które groziły wydostaniem się na zewnątrz.

Musiałam być wystarczająco cicho, inaczej mnie usłyszą.

Znajdą mnie. A moje porzucenie siostry byłoby na nic.

Na tę myśl poczułam, jak moje serce bije mocno w klatce piersiowej. Uświadomienie sobie tego sprawiło, że poczucie winy zaczęło się we mnie wkradać.

Zostawiłam ją, porzuciłam ją. Przestałam biec, patrząc za siebie.

Nie powinnam była jej zostawiać, mimo że tak mówiła, powinnam była zostać.

Żyjemy razem

Zostajemy razem

I umieramy razem.

To zawsze było nasze motto.

Dławiłam się szlochem, patrząc na pustą drogę.

Nie było tu ani jednego człowieka. Wszyscy albo zginęli, albo zostali wzięci jako niewolnicy.

**

Westchnęłam, patrząc na niebo. Było już ciemno, minęły zapewne godziny od ich inwazji na nasze miejsce. Czułam, jak moje ciało drży ze strachu.

Co jeśli nadal tam byli? Co jeśli czekali na mnie? Zbliżając się do teraz cichego budynku, modliłam się do niebios, jeśli ktoś tam naprawdę był, żeby nie znaleźć ciała mojej siostry. Przynajmniej to by oznaczało, że była żywa i została schwytana.

Mogłabym ją jeszcze odnaleźć, jeśli tak by było.

Zapach krwi przywitał mnie zanim zobaczyłam widok. Otworzyłam drzwi do połowy, patrząc na rozczłonkowane ciało mojej siostry. Zrobiłam krok w tył, przygryzając wargi, walcząc z łzami.

'Wyjdź,' zdradliwa myśl przeniknęła do mojego umysłu, gdy wzięłam torbę leżącą na boku pokoju i wepchnęłam do niej wszystkie ubrania, które mogłam chwycić.

Wybiegłam, starając się nie załamać, aż dotarłam na bezpieczną odległość i wtedy mnie to uderzyło.

Upadłam na kolana w bezpiecznym miejscu i zaczęłam płakać.

retrospekcja

"Celeste, kiedy mama wróci?" Zapytałam jako siedmioletnia dziewczynka, czując się zagubiona.

"Jesteśmy tylko ty i ja przeciwko światu," powiedziała, uśmiechając się do mnie z łzami w oczach.

Westchnęłam, wycierając łzę, która spłynęła po moim policzku.

"Mówiłam, że to żyje!" Kobiecy głos zawołał zbyt blisko mnie, przez co moja dusza omal nie opuściła ciała ze strachu.

Poczułam, jak moje ciało zaczyna drżeć. To był pierwszy raz, gdy widziałam Obcego z bliska, było ich dwoje, co nie pomagało w moim niepokoju, ale jednocześnie nie mogłam nie zauważyć, że wyglądali...

"Piękni," powiedziałam pod nosem. Jeden miał smukłą, choć atletyczną sylwetkę. Jego skóra była blada, niemal przezroczysto niebieska, z misternymi złotymi wzorami, które wiły się po jego ramionach, klatce piersiowej i twarzy. Miał wysokie kości policzkowe i spiczasty podbródek. Jego oczy były duże i migdałowe, z pionowymi źrenicami, które wydawały się błyszczeć, gdy na mnie patrzył. Z kolei kobieta miała długie, falujące włosy złożone z delikatnych, srebrzystych pasm, które zdawały się falować jak powierzchnia wody. Pasma były ozdobione delikatnymi złotymi nitkami, które łapały światło i lśniły jak małe gwiazdy.

Wstrzymałam oddech. Jak coś tak pięknego mogło być tak... złe?

"Wygląda na to, że nie mówi," powiedział mężczyzna szorstkim głosem, co sprawiło, że zrobiłam krok w tył, ale zatrzymała mnie ściana.

"Tym lepiej," powiedziała kobieta z błyskiem w oku.


"Ty suko!" Patelnia uderzyła mnie w plecy, zanim zdążyłam coś zrobić. "Mówiłam ci, żebyś posprzątała to cholerne miejsce, zanim otworzymy!" Kolejna patelnia poleciała w moją stronę, uderzając mnie w bok głowy.

Stałam, przyjmując ciosy, jak nadchodziły.

Te kilka tygodni, które tu spędziłam, nauczyły mnie, że próba unikania ciosów to tylko proszenie się o więcej.

"Kur...wa. Powiedz. Coś," mówiła między uderzeniami, ale nie mogłam zmusić się do powiedzenia czegokolwiek.

Od śmierci Celeste nie mogłam zmusić się, by powiedzieć komuś choć słowo. Czułam, że to niesprawiedliwe, że ona nie mogła już słyszeć mojego głosu, a inni tak.

Westchnęła, gdy zdała sobie sprawę, że znowu nie powiem jej nic. "Idź do swojego pokoju!!" Wrzasnęła, rzucając mi wściekłe spojrzenie.

Udałam się do mojego pudełka na buty, które nazywałam pokojem, wzdychając, gdy zamknęłam drzwi.

Wytarłam łzy agresywnie, wdzięczna, że nie widziała moich łez.

To było to. Tak miałam żyć swoje życie, na zawsze jako niewolnica bestii, które zniewoliły mój rodzaj, zabrały moją rodzinę i zostawiły mnie całkiem samą.

Zrezygnowałam z wycierania łez z oczu, odpływając w sen,

A przynajmniej próbując, dopóki nie znalazłam się związana i z zawiązanymi oczami.

Nie walczyłam, nie było sensu, gdy nie było już o co walczyć.

Więc pozwoliłam im, witając spokojny sen, który mnie powitał...

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?

Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?

509.5k Wyświetlenia · Zakończone · miribaustian
Dla Alejandra, potężnego CEO — bogatego, przystojnego, bezczelnego kobieciarza, przyzwyczajonego, że zawsze stawia na swoim — było to jak kubeł zimnej wody, że jego nowa sekretarka odmówiła pójścia z nim do łóżka, kiedy każda inna kobieta padała mu do stóp.

Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.

Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.
Witaj w Piekle

Witaj w Piekle

408.1k Wyświetlenia · Zakończone · Williane Kassia
Był zaręczony. Prosto.
Zwyczajny mężczyzna z jasną przyszłością przed sobą.
Ale jedno zdradzenie wystarczyło, by wszystko się rozpadło.

Wrobiony przez kobietę, którą kochał, i własnego brata, został skazany i wrzucony do najgorszego miejsca, jakie można sobie wyobrazić: do więzienia, gdzie nie ma zasad—i gdzie niebezpieczeństwo ma imię, twarz… i głodne oczy.

Teraz dzieli celę z najbardziej przerażającym człowiekiem w całym zakładzie.

Dominujący. Intensywny. Obsesyjny.

I chce go.

Nie z miłości.
Nie z litości.
Ale z czystego, bezwzględnego pożądania.

W świecie bez praw, bez ucieczki i bez nikogo, kto mógłby go uratować, staje się królikiem dla wilka—uległym jego dotykowi, więźniem przyjemności… i całkowicie niezdolnym do oporu.

Bo czasami to właśnie potwór wie dokładnie, jak sprawić, byś poczuł się żywy.
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

877.5k Wyświetlenia · Zakończone · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Uciekinierka Prezesa MC

Uciekinierka Prezesa MC

173.2k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Slaughter
Rina Blakely wychowano w przekonaniu, że pieniądze potrafią rozwiązać wszystko. Urodzona w zamożnej rodzinie z wyższej klasy średniej, miała przed sobą wszystkie możliwości, jakie może dać życie — aż do nocy, gdy zginęli jej rodzice, a mężczyzna, z którym była zaręczona, pokazał swoje prawdziwe oblicze.

Kontrolujący. Brutalny. Opętany obsesją.

W noc, gdy próbował ją zabić, Rina zniknęła.

Nie mając nic poza ubraniem na sobie i fałszywym nazwiskiem, ucieka na drugi koniec kraju, trafiając na bezlitosne pustynie Nowego Meksyku. Spłukana i zdesperowana, podejmuje pracę jako tancerka w Devil’s Den, osławionym klubie ze striptizem, gdzie rządzi gotówka, a pytań się nie zadaje.

Przysięga sobie, że odejdzie, gdy tylko odłoży dość pieniędzy.

Wtedy przez drzwi wchodzi Max Torres.

Jako bezwzględny prezydent motocyklowego klubu Sons of Doom Max przez lata budował braterstwo, którego boją się w całym południowym zachodzie. Nie miesza interesów z kobietami i na pewno nie wdaje się w nic ze striptizerkami.

Dopóki nie pojawia się Rina.

Piękna tancerka o nawiedzonym spojrzeniu coś ukrywa, a każdy instynkt podpowiada Maxowi, że grozi jej niebezpieczeństwo. Kiedy mężczyzna, który na nią poluje, wreszcie ją namierzy, odkryje jedną brutalną prawdę.

Rina Blakely mogła uciec przed jednym potworem…

Ale teraz jest pod ochroną jeszcze groźniejszego.
Serenada Wilkołaka

Serenada Wilkołaka

21.2k Wyświetlenia · Zakończone · DizzyIzzyN
Ekran LCD na arenie pokazywał zdjęcia siedmiu wojowników z Klasy Alfa. Tam byłam ja, z moim nowym imieniem.
Wyglądałam silnie, a mój wilk był absolutnie przepiękny.
Spojrzałam w stronę, gdzie siedziała moja siostra, a ona i reszta jej paczki mieli na twarzach zazdrosną wściekłość. Potem spojrzałam w górę, gdzie byli moi rodzice, a oni wpatrywali się w moje zdjęcie, jakby samym wzrokiem mogli podpalić wszystko dookoła.
Uśmiechnęłam się kpiąco, a potem odwróciłam się, by stawić czoła mojemu przeciwnikowi, wszystko inne zniknęło, liczyło się tylko to, co było tutaj, na tej platformie. Zdjęłam spódnicę i kardigan. Stojąc w samym topie i rybaczkach, przyjęłam pozycję bojową i czekałam na sygnał do rozpoczęcia -- do walki, do udowodnienia, i by już się nie ukrywać.
To będzie zabawa. Pomyślałam, z uśmiechem na twarzy.

Tylko dla dorosłych: zawiera wulgaryzmy, seks, przemoc i brutalność
Zimna Żona, Ukryte Dziecko

Zimna Żona, Ukryte Dziecko

225.7k Wyświetlenia · Zakończone · Harper
Pięć lat w zimnym małżeństwie zrobiło ze mnie obcą we własnym domu.

Lekceważona, niekochana, w końcu uciekłam — zabierając dziecko, o którym on nawet nie miał pojęcia.

Myślałam, że o mnie zapomni.

A tymczasem ledwie wyszłam za próg, bezwzględny prezes kompletnie postradał zmysły… i ruszył na polowanie, żeby mnie odnaleźć.
Logan

Logan

50.6k Wyświetlenia · Zakończone · N. F. Coeur
Postawił moją stopę na siedzisku wbudowanym w ścianę prysznica i użył ręki, którą trzymał moją nogę, aby wsunąć trzy palce w moje miejsce G. Straciłam głos, gdy zabrakło mi powietrza, a kolana się pode mną ugięły. Nigdy bym nie uwierzyła, że mogę dojść tak mocno, zanim nie doświadczyłam tego z tym mężczyzną. Może skłamałam Corze. Może on naprawdę jest bogiem seksu.


Logan nagle znalazł swoją przeznaczoną partnerkę! Jedyny problem polega na tym, że ona nie wie, że wilkołaki istnieją, ani że on jest technicznie jej szefem. Szkoda, że nigdy nie potrafił oprzeć się zakazanemu. Który sekret powinien jej wyjawić najpierw?
Powstająca Luna

Powstająca Luna

96.8k Wyświetlenia · Zakończone · khholderwrites
Uważali, że jest złamaną omegą.
Mylili się.

Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.

Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.

Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Accardi

Accardi

1.3m Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
"Spal tych, którzy mnie spalili!"

"Spal tych, którzy mnie spalili!"

332.4k Wyświetlenia · Zakończone · Toddria Holiday
„Wciąż żadnego telefonu od ciebie, co?” Uśmiechnęłam się bez emocji, Thomas nigdy się mną nie przejmował, dlaczego teraz miałoby być inaczej? Położyłam głowę na poduszce, myśląc o tym, jak bardzo pragnęłam, żeby wszystko między nami, między mną a moją rodziną, było inaczej. Ale już nie, wkrótce ci ludzie będą niczym więcej niż przedłużonym koszmarem, z którego w końcu się obudziłam. Nagle usłyszałam pukanie do drzwi, wyrywając mnie z myśli. Zaskoczona spojrzałam w górę, Damon patrzył na mnie ze współczującym wyrazem twarzy.
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.
Okrutny Raj - Romans mafijny

Okrutny Raj - Romans mafijny

756.2k Wyświetlenia · Zakończone · nicolefox859
Co może być bardziej żenujące niż przypadkowe wykręcenie numeru tyłkiem?

Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.

Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.

Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.

Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.

Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.

Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?

Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
Gra Przeznaczenia

Gra Przeznaczenia

1.9m Wyświetlenia · Zakończone · Dripping Creativity
Wilczyca Amie jeszcze się nie ujawniła. Ale kogo to obchodzi? Ma dobrą watahę, najlepszych przyjaciół i rodzinę, która ją kocha. Wszyscy, włącznie z Alfą, mówią jej, że jest idealna taka, jaka jest. Aż do momentu, gdy znajduje swojego partnera, a on ją odrzuca. Załamana Amie ucieka od wszystkiego i zaczyna od nowa. Żadnych wilkołaków, żadnych watah.

Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.

Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.

Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?