Zbuntowana Panna Młoda Prezesa

W wielkiej, uroczystej katedrze panna młoda stała samotnie przed księdzem.

Miejsce pana młodego obok niej było puste—tylko jeden smartfon spoczywał na krześle.

Promienie słoneczne wpadały przez witraże, oświetlając łuk jej policzka, ale nie mogły rozproszyć chłodu w jej oczach.

Ksiądz spojrzał na Olivię Smith z poważnym wyrazem twarzy. "Panno Smith, czy bierzesz pana Howarda za swojego prawowitego męża?"

Twarz Olivii pozostała spokojna, ale gdy jej wzrok prześlizgnął się po gościach, jej oczy błysnęły nienawiścią.

"Biorę."

Trzy osoby, na które właśnie spojrzała—Nathan Smith, Seraphina Smith i Aurora Smith—pochyliły głowy ze wstydem, unikając jej przenikliwego spojrzenia.

'Nathan, Seraphina, Aurora, nie zapomnę tej upokorzenia. Nigdy.'

Nathan był ojcem Olivii, Seraphina jej macochą, a Aurora jej przyrodnią siostrą. Olivia uczestniczyła w tym dziwacznym ślubie wyłącznie dlatego, że jej rodzina potrzebowała pieniędzy, a ona stała się ich ofiarą.

Goście szeptali między sobą.

"Myślałem, że naprawdę zobaczymy tajemniczego dziedzica rodziny Howard. Dlaczego tylko telefon? Byłem ciekawy, jak wygląda."

"Mówią, że jest strasznie oszpecony. Żadna kobieta nie wyszłaby za niego dobrowolnie. Firma Nathana jest prawie bankrutem i desperacko potrzebuje inwestycji—to jedyny powód, dla którego oddał swoją córkę takiemu potworowi."

"Rodzina Howardów jest dość prominentna, a jednak nie tylko pan młody się nie pojawił, ale także jego rodzice—przysłali tylko kamerdynera. Wyraźnie nie mają wysokiego mniemania o tej pannie młodej."

"Biedna dziewczyna. Jej rodzice mają dwie córki, a jednak to ona wychodzi za dziwaka. Wyraźnie jej rodzice mają swoje ulubienice."

Choć goście mówili cicho, katedra była tak cicha, że Olivia wychwyciła fragmenty ich rozmów.

'Mamo, widzisz to z nieba? Twoja córka jest wyśmiewana. Wszystko to jest spowodowane przez człowieka, którego kiedyś kochałaś tak głęboko.'

Olivia ponownie spojrzała na Nathana z głęboką pogardą.

Nathan unikał jej wzroku, zaciskając pięści na kolanach. Słysząc szepty wokół nich, chciał natychmiast wyjść.

Seraphina nie mogła tego znieść. Wstała i krzyknęła do gości, "Zamknijcie się! Olivia wychodzi za mąż do rodziny Howardów, aby cieszyć się życiem w luksusie! Wiecie, jak prestiżowe jest być panią Howard?"

Goście szybko zamilkli.

Olivia przewróciła oczami, gorzko śmiejąc się w duchu.

'Luksus? Chciałabyś tego "luksusu" dla siebie lub swojej córki? Pan młody i jego rodzina nawet nie raczyli się pojawić. Nie mogę sobie wyobrazić, co mnie czeka w rodzinie Howardów.'

Twarz Nathana posmutniała, gdy pociągnął Seraphinę w dół, sycząc, "Co robisz? Matthew jeszcze nie złożył swoich ślubów. Chcesz wywołać kłopoty, przerywając ceremonię?"

Twarz Seraphiny zbielała, instynktownie zakryła usta i nerwowo spojrzała na telefon na krześle.

Telefon pozostawał cichy.

Seraphina zaczęła się bać, martwiąc się, że Matthew jest zły z powodu jej wybuchu.

Nathan, Seraphina i Aurora wpatrywali się nerwowo w telefon.

"Biorę. Niech podpisze kontrakt," powiedział głos z telefonu, zanim rozmowa się zakończyła.

Olivia spojrzała na ekran, który teraz pokazywał "Rozmowa zakończona."

Rodzina Howardów była najbardziej prestiżową, stuletnią rodziną w okolicy, posiadającą wiele konglomeratów, a ich inwestycje w firmy były wśród 500 największych na świecie.

Jednak taka prestiżowa, bogata rodzina miała dobrze znaną skazę.

Dziedzic rodziny Howardów, Matthew Howard, był nieatrakcyjnym facetem, więc rzadko pojawiał się publicznie.

Co więcej, krążyły plotki, że Matthew miał defekt fizjologiczny i bał się zbliżać do kobiet. Mimo że rodzina Howardów miała najwyższą reputację, rzadko wspominali o swoim dziedzicu publicznie.

Damon Cooper, który stał cicho w katedrze, podszedł z dokumentem.

"Pani Smith, gdy tylko podpisze Pani ten dokument, stanie się Pani panią Howard. Państwa rodzina otrzyma inwestycję od rodziny Howard, a Pani brat otrzyma najlepszą dostępną opiekę medyczną."

Olivia spojrzała na kontrakt, z nienawiścią błyskającą w jej oczach.

'Dla tego kawałka papieru moja godność jest deptana. A oni troje tylko czekają, aż to podpiszę.'

"Olivia, na co czekasz? Podpisz to teraz," ponaglił Nathan, podchodząc bliżej. Seraphina i Aurora podążyły za nim, ich oczy utkwione w kontrakcie.

Olivia podniosła pióro, po czym się zatrzymała. Na jej ustach pojawił się mały uśmiech, gdy oddała kontrakt Damonowi.

"Pan Cooper, czy mogłabym mieć kilka minut na rozmowę z rodziną? Chciałabym im coś powiedzieć."

Damon lekko się zmarszczył, ale skinął głową. "Dobrze, wrócę za dziesięć minut."

Odwrócił się i opuścił katedrę, a zaproszeni goście poszli za nim.

Wkrótce zostali tylko Olivia i jej rodzina.

"Olivia, co chcesz nam powiedzieć? Po prostu podpisz ten papier. Mam sprawy do załatwienia," Nathan zmarszczył brwi, patrząc na córkę nie jak ojciec, ale jak na nieposłusznego psa.

"Tak, Olivia, nie marnuj czasu. Mam dziś po południu randkę," Aurora ponagliła niecierpliwie, zerkając na jadeitową bransoletkę na nadgarstku.

Była w wieku Olivii i równie piękna, choć jej rysy bardziej przypominały egzotyczne cechy Seraphiny.

Oczy Olivii zatrzymały się na bransoletce Aurory, a serce zalał smutek. To był piękny prezent - urodzinowy dar od Nathana dla Aurory w tym roku. Od śmierci matki Olivia nie otrzymała ani jednego prezentu.

Aurora z zadowoleniem machnęła nadgarstkiem przed Olivią, całkowicie ignorując ból w jej oczach.

Kiedy Nathan poślubił matkę Olivii, Juniper Evans, obiecał, że będzie ją kochać na zawsze. Razem zbudowali firmę, a dzięki wyjątkowym zdolnościom biznesowym Juniper, jej wartość systematycznie rosła. Ale przepracowanie doprowadziło do wypadku samochodowego.

Podczas gdy Olivia opłakiwała krytyczny stan matki, Nathan przejął większość władzy Juniper w firmie i przyprowadził do domu kobietę i jej córkę - Seraphinę i Aurorę, swoją kochankę i nieślubne dziecko.

Tego dnia Olivia w końcu zobaczyła prawdziwą naturę swojego ojca.

Był potworem. Sam wiek Aurory dowodził, że od początku małżeństwa oszukiwał Juniper.

Nathan zauważył, że Olivia patrzy na niego i poczuł ukłucie winy. Próbował to ukryć agresją. "Nie zapominaj, tylko szpital rodziny Howard, Szpital Evergreen, może leczyć stan twojego brata. Jeśli nie podpiszesz, wypiszą go i umrze."

"Tato, dziękuję ci bardzo za danie Jasperowi szansy na życie," Olivia odpowiedziała sarkastycznie.

Jasper Smith był dzieckiem, które Juniper adoptowała z sierocińca. Po śmierci Juniper, Nathan wyrzucił Jaspera, prawie pozwalając mu zamarznąć na ulicy.

Olivia przygarnęła Jaspera, a on stał się kartą przetargową Nathana przeciwko niej.

"Tato, ciociu Seraphino, Auroro, dziękuję za danie mi tej okazji do małżeństwa z tak prestiżową rodziną. Powinnam wyrazić swoją wdzięczność."

"Nie ma za co dziękować. Już zapewniłaś nam wystarczająco dużo korzyści. Cholera, co ty robisz?" Oczy Nathana rozszerzyły się, gdy Olivia wyciągnęła dwulufową strzelbę z pobliskiej szafki. Ich twarze zbielały ze strachu.

"Co to za ślub bez odrobiny fajerwerków?"

Olivia powoli podniosła dwulufową strzelbę, z cichym uśmiechem na ustach.

"To mój prezent dla was."

Z głośnym kliknięciem, gdy zwolniła zabezpieczenie, troje z nich wpatrywało się szeroko otwartymi oczami z szokiem—