
Zemsta Opuszczonej Luny
Sherry · Zakończone · 187.2k słów
Wstęp
– Bella. Ton Ethana się zmienił, nabierając tej ostrzegawczej nuty, którą znałam aż za dobrze. – Faye jest teraz wrażliwa. Przeraża ją, że będziesz miała do niej żal, że to podzieli watahę. Ostatnia rzecz, jakiej chce, to żeby to dziecko stanęło między nami.
– W takim razie nie powinieneś był tego robić. – Spojrzałam mu prosto w oczy, pozwalając mu zobaczyć lód w moich. – Wróć do swojego syna.
– Do kurwy nędzy. – Przeczesał włosy dłonią. – Ile razy mam powtarzać… to było sztuczne zapłodnienie. Użyli mojego nasienia, tak, ale Faye i ja nigdy…
Bella parsknęła chłodno. Tak bezczelne kłamstwa. Jej partner miał romans z partnerką swojego brata, a cała jego rodzina pomogła wypchnąć Bellę z niczym, tylko po to, żeby zrobić miejsce kochance i pozwolić jej zająć należną pozycję. Biedny głupiec – sądził, że Bella to tylko niechciana adoptowana córka, którą łatwo zbyć i kontrolować. Nigdy nie wiedział, że komputerowym geniuszem, którego szukał, była jego własna Luna.
Skoro się skalał, Bella miała dość. Odrzuciła go i odzyskała to, co było jej, wspinając się na szczyt z pomocą Victora, który od lat potajemnie był w niej zakochany.
Kiedy Ethan próbował ją odzyskać: – Nie chcesz, żeby nasze dziecko dorastało bez ojca.
Bella uśmiechnęła się szyderczo. – Ojcem dziecka nie jesteś ty.
Rozdział 1
Telefon zawibrował i o 4:47 nad ranem roztrzaskał ciszę.
Zerwałam się ze snu, a moja dłoń instynktownie sięgnęła przez ogromne łóżko, zanim jeszcze na dobre otworzyłam oczy. Palce natrafiły na zimną pościel. Pusto. Znowu. Trzeci dzień z rzędu, odkąd Ethan ostatni raz spał w naszym pokoju.
Po omacku znalazłam telefon na szafce nocnej, mrużąc oczy przed ostrym, niebieskim światłem ekranu. Nieznany numer. W wiadomości był pojedynczy zaszyfrowany plik. Dotknęłam, żeby go otworzyć.
Wideo ładowało się powoli, pasek postępu pełzł po ekranie. Kiedy obraz wreszcie się wyostrzył, zabrakło mi tchu.
Siedziałam w ciemności, a serce waliło mi w skroniach, w nadgarstkach, w pustce u dołu gardła.
Oddychaj — powiedziałam sobie. Po prostu oddychaj.
Tyle że oddychanie było jak połykanie potłuczonego szkła.
Chwyciłam telefon, wepchnęłam go do kieszeni i odrzuciłam kołdrę. Potem ruszyłam do drzwi.
Podziemny ośrodek treningowy rozciągał się pod Eclipse Pack House. Ruszyłam prosto do ciężkich worków zawieszonych na wzmocnionych belkach stropowych, w przytłumionym świetle awaryjnym.
Moje bose stopy nie wydawały dźwięku na gumowej posadzce. Nie zawracałam sobie głowy owijkami ani rękawicami. Po prostu stanęłam przed najbliższym workiem i wbiłam w niego pięść z całej siły.
Uderzenie posłało wstrząs w górę ramienia, ale przyjęłam ból z ulgą. Uderzyłam jeszcze raz, i jeszcze raz, wpadając w rytm, który nie miał nic wspólnego z techniką, a wszystko z potrzebą, by coś rozbić, skrzywdzić coś tak, jak bolało mnie. Lewy hak. Prawy prosty. Uderzenie łokciem. Kolano. Worek huśtał się dziko na łańcuchu, metalowe ogniwa skrzeczały w proteście.
Pot wsiąkał w moją szarą koszulkę na ramiączkach, przyklejając ją do skóry. Kostki mi popękały, krew rozmazywała się po skórzanej powierzchni worka, ale rany zasklepiały się niemal tak szybko, jak powstawały.
Straciłam poczucie czasu, zagubiona w przemocy ruchu, w satysfakcjonującym głuchym łupnięciu ciała o opór.
Ustawiałam się do kolejnego kopnięcia, kiedy górne lampy zapłonęły, zalewając salę treningową ostrym, jarzeniowym światłem.
— Bella! Właśnie cię szukałem—
Głos Ethana rozległ się gdzieś za mną. Byłam już w pełni zaangażowana w uderzenie, ciało miałam w ruchu, i usłyszałam jego kroki pędzące bliżej. Poruszał się szybko, za szybko, i gdy obróciłam się do kopnięcia okrężnego, nagle znalazł się dokładnie na mojej linii, na tyle blisko, że nie zdążyłam się wycofać.
Moja piszczel uderzyła w jego lewą kość policzkową z solidnym trzaskiem.
Ethan zatoczył się do tyłu o dwa kroki, ręka natychmiast poleciała do twarzy, a okulary w czarnych oprawkach przekrzywiły mu się na nosie. Przez jedną krótką, satysfakcjonującą chwilę zobaczyłam na jego twarzy błysk szoku i gniewu.
— Kurwa — syknął, prostując się i poprawiając okulary gwałtownymi, zirytowanymi ruchami.
Powoli opuściłam nogę, z wyrazem twarzy starannie pustym. — Nie widziałam cię.
Wypuścił powietrze ostro przez nos, pocierając szczękę. — No tak. Za bardzo się nakręciłem, wpakowałem się prosto w twoje kopnięcie. — Jego ton był urwany, niecierpliwy; już zbywał to, co się stało, jakby nie miało znaczenia, przechodząc do tego, po co naprawdę tu przyszedł.
Położył mi dłonie na ramionach. Zesztywniałam pod jego dotykiem; każdy mięsień w moim ciele wrzeszczał, żebym się odsunęła, ale zmusiłam się, by stać nieruchomo.
— Bella, słuchaj — powiedział głosem podniesionym z ledwie powstrzymywanej radości. — Faye urodziła. Chłopca. Jest idealny. Zupełnie zdrowy.
Te słowa uderzyły mnie jak pojedyncze ciosy, każdy lądujący z chirurgiczną precyzją w pustej przestrzeni za moimi żebrami.
— Mama się rozpłakała, kiedy go zobaczyła — ciągnął Ethan, mówiąc teraz szybciej, słowa potykały się o siebie w pośpiechu. — Powiedziała, że to dar od Bogini Księżyca. Babcia nawet nie była w stanie nic powiedzieć, taka była szczęśliwa. A Faye… Boże, Bella, biedna Faye. Poród strasznie ją wymęczył, jest wykończona. Naprawdę potrzebuje teraz odpoczynku.
Patrzyłam na niego — na mężczyznę, z którym trzy lata temu stworzyłam parę, na tego Alfę, który stał obok mnie przy Moonstone Altar i obiecał szanować mnie jako swoją Lunę, swoją równą, swoją partnerkę.
— Wróciłeś tylko po to, żeby mi to powiedzieć? — Mój głos zabrzmiał płasko, bez emocji.
Dłonie Ethana zsunęły się z moich ramion. Zacisnął szczękę.
— Wróciłem, bo nie odbierałaś telefonu. Mama chciała, żebym ci przypomniał, że masz dziś odwiedzić szpital. Faye jest na VIP-owskim oddziale położniczym w Emberhold General. Naprawdę chce cię zobaczyć.
— Jak miło.
— Bella. — Jego ton się zmienił, przybierając tę ostrzegawczą nutę, którą znałam aż za dobrze. — Wiem, że może ci być trudno tego słuchać, ale Faye jest teraz najbardziej bezbronna. Martwiła się na śmierć, że będziesz miała do niej żal o to wszystko, że to stworzy podziały w watasze. Ostatnią rzeczą, jakiej chce, jest to, żeby to dziecko stanęło między nami.
Śmiech, który mi się wyrwał, był ostry jak brzytwa.
— To może nie powinieneś był robić tego w ogóle.
Ethan znieruchomiał.
— Co ty właśnie powiedziałaś?
— Słyszałeś. — Spojrzałam mu prosto w oczy, pozwalając, żeby zobaczył w moich lodowaty chłód. — Wróć do swojego syna, Ethan. Jestem pewna, że bardziej cię potrzebuje niż ja.
Położyłam szczególny nacisk na słowo syna, pozwoliłam mu ociekać całym jadem, który powstrzymywałam, i patrzyłam, jak jego twarz ciemnieje od rumieńca.
— Do kurwy nędzy. — Przeciągnął dłonią po włosach. — Ile razy mamy odbyć tę rozmowę? To była pomoc medyczna. Sztuczne zapłodnienie. Użyli mojej spermy, tak, ale ja i Faye nigdy— my nie—
— To czemu nie mogłeś mi powiedzieć od samego początku? — przerwałam mu, głosem śmiertelnie cichym.
Otworzył usta, po czym je zamknął.
Prawda była taka, że Ethan nie był jedynym, którego w ostatnich dniach prawie nie było w Domu. Cała rodzina Grave koczowała w Emberhold General Hospital, czekając, aż Faye urodzi. Faye Porter, córka Alfy Duskcrown Pack, która trzy lata temu — tak jak ja — wyszła za mąż do Eclipse Pack. Mieliśmy podwójną ceremonię związania — ja zostałam związana ze starszym bratem, Ethanem, a Faye z młodszym, Evanem. Całe Emberhold o tym mówiło: dwie córki Alf dołączające do jednej z najpotężniejszych watah w regionie.
Tyle że to szczęście nie trwało długo. W noc przed tym, gdy Ethan i Evan mieli rywalizować o pozycję Alfy, Evan zginął w nagłym wypadku. Rodzina Grave była zdruzgotana, zżerana poczuciem winy. Namawiali Faye, żeby poszła dalej, znalazła innego partnera, ale ona odmówiła. Zdecydowała się zostać, uczcić pamięć Evana, pozostając częścią jego rodziny.
A Gravesowie pokochali ją za to. Ubóstwiali tę oddaną, lojalną dziewczynę, która z miłości do ich zmarłego syna poświęciła własną przyszłość. Ubóstwiali ją na tyle, by znaleźć sposób, żeby dać jej to, czego pragnęła najbardziej — dziecko niosące krew Grave’ów. Skoro Evana już nie było, zostawało tylko jedno źródło tej linii krwi.
Szczęka Ethana znów się zacisnęła.
— Chcesz wiedzieć, czemu ci nie powiedzieliśmy? Bo wiedzieliśmy, że zareagujesz dokładnie tak jak teraz. Robiąc sceny, zachowując się nieracjonalnie. — Jego oczy stwardniały. — Jesteś Luną tej watahy, Bella. Powinnaś świętować, że Eclipse w końcu ma dziedzica. Bogini Księżyca raczy wiedzieć, że tobie nie udało się go dać przez trzy lata.
Patrzyłam na niego długo, pozwalając ciszy rozciągnąć się między nami, pozwalając mu zobaczyć coś w moich oczach — coś, co sprawiło, że jego wyraz twarzy zadrżał. Potem odwróciłam się, schyliłam i podniosłam telefon z miejsca, w którym zostawiłam go na podłodze.
— Wracaj do szpitala, Ethan. Jestem pewna, że Faye na ciebie czeka.
Usłyszałam, jak nabiera powietrza, jak zaczyna mówić coś jeszcze, ale wtedy zawibrował jego telefon. Wyciągnął go, zerknął na ekran i to, co tam zobaczył, sprawiło, że zaklął pod nosem.
— Muszę iść — powiedział, już kierując się do drzwi.
Drzwi trzasnęły za nim, zostawiając mnie samą w zbyt jasno oświetlonej sali treningowej, z zakrwawionymi kostkami i roztrzaskanymi złudzeniami.
Spojrzałam na telefon, na ekran blokady z fotografią z naszej ceremonii związania sprzed trzech lat. Ja w tradycyjnej srebrnoszarej sukni Luny, Ethan w ceremonialnym, ciemnogranatowym stroju Eclipse Pack, uśmiechnięci w blasku księżyca przy Ołtarzu Moonstone.
Przesunęłam palcem, odblokowując telefon. Ekran rozświetlił się, pokazując nagranie, które oglądałam wcześniej tego ranka.
Marynarka od garnituru Ethana rzucona na podłogę. Letnia sukienka Faye podciągnięta i zebrana wokół talii. Ich ciała poruszające się w rytmie, który opowiadał prawdziwą historię stojącą za cudownym dzieckiem Eclipse Pack. To była prawda o tym, co nazywali „pomocą medyczną”.
Ostatnie Rozdziały
#98 Rozdział 98
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2026#97 Rozdział 97
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2026#96 Rozdział 96
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2026#95 Rozdział 95
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2026#94 Rozdział 94
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2026#93 Rozdział 94
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2026#92 Rozdział 92
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2026#91 Rozdział 91
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2026#90 Rozdział 90
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2026#89 Rozdział 89
Ostatnia Aktualizacja: 6/18/2026
Może Ci się spodobać 😍
Okrutny Raj - Romans mafijny
Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.
Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.
Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.
Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.
Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.
Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?
Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
O jeden fałszywy pocałunek od wszystkiego
Ale gdy wyreżyserowane sceny zamieniają się w przeciągające się muśnięcia, a udawane pocałunki stają się niebezpiecznie prawdziwe, granice zaczynają się zacierać.
Bo niewidzialna dziewczyna wreszcie zostaje dostrzeżona… a nietykalny playboy może zakochiwać się jako pierwszy.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Mój Dominujący Szef
Pan Sutton i ja mieliśmy tylko zawodową relację. On mną rządzi, a ja słucham. Ale wszystko to ma się zmienić. Potrzebuje partnerki na rodzinne wesele i wybrał mnie jako swoją ofiarę. Mogłam i powinnam była odmówić, ale co innego mogłam zrobić, gdy zagroził mojej pracy?
Zgoda na tę jedną przysługę zmieniła całe moje życie. Spędzaliśmy więcej czasu razem poza pracą, co zmieniło naszą relację. Widzę go w innym świetle, a on widzi mnie w innym.
Wiem, że to źle angażować się z szefem. Próbuję z tym walczyć, ale przegrywam. To tylko seks. Co złego może się stać? Nie mogłam się bardziej mylić, bo to, co zaczyna się jako tylko seks, zmienia kierunek w sposób, którego nigdy bym nie przewidziała.
Mój szef nie jest dominujący tylko w pracy, ale we wszystkich aspektach swojego życia. Słyszałam o relacjach Dom/sub, ale nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Gdy między mną a panem Suttonem robi się gorąco, zostaję poproszona, by stać się jego uległą. Jak można stać się kimś takim bez doświadczenia czy chęci? To będzie wyzwanie dla nas obojga, bo nie radzę sobie dobrze, gdy ktoś mówi mi, co mam robić poza pracą.
Nigdy nie spodziewałam się, że coś, o czym nic nie wiedziałam, otworzy przede mną zupełnie nowy, niesamowity świat.
Związana Kontraktem z Alfą
William — mój niesamowicie przystojny, bogaty narzeczony wilkołak, przeznaczony na Deltę — miał być mój na zawsze. Po pięciu latach razem, byłam gotowa stanąć na ślubnym kobiercu i odebrać swoje szczęśliwe zakończenie.
Zamiast tego, znalazłam go z nią. I ich synem.
Zdradzona, bez pracy i tonąca w rachunkach za leczenie mojego ojca, osiągnęłam dno głębiej, niż kiedykolwiek mogłam sobie wyobrazić. Kiedy myślałam, że straciłam wszystko, zbawienie przyszło w formie najbardziej niebezpiecznego mężczyzny, jakiego kiedykolwiek spotkałam.
Damien Sterling — przyszły Alfa Srebrnego Księżycowego Cienia i bezwzględny CEO Sterling Group — przesunął kontrakt po biurku z drapieżną gracją.
„Podpisz to, mała łani, a dam ci wszystko, czego pragnie twoje serce. Bogactwo. Władzę. Zemstę. Ale zrozum to — w chwili, gdy przyłożysz pióro do papieru, stajesz się moja. Ciałem, duszą i wszystkim pomiędzy.”
Powinnam była uciec. Zamiast tego, podpisałam swoje imię i przypieczętowałam swój los.
Teraz należę do Alfy. I on pokaże mi, jak dzika może być miłość.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Przekupstwo Zemsty Miliardera
Jej życie jest idealne, dopóki jej szklany zamek nie rozpadnie się na kawałki. Mąż przyznaje się do zdrady z jej własną siostrą, a na domiar złego spodziewają się dziecka. Liesl decyduje, że najlepszym sposobem na naprawienie swojego złamanego serca jest zniszczenie jedynej rzeczy, którą jej mąż ceni bardziej niż cokolwiek innego: jego kariery.
Isaias Machado to miliarder, pierwsze pokolenie Amerykanów, który zna wartość ciężkiej pracy i tego, co trzeba zrobić, aby przetrwać. Całe jego życie było ukierunkowane na moment, w którym może odebrać firmę McGrathów skorumpowanym ludziom, którzy kiedyś pozostawili jego rodzinę bez dachu nad głową.
Kiedy Liesl McGrath zbliża się do miliardera, aby przekupić go informacjami, które mogą zniszczyć jej byłego męża, Isaias Machado aż rwie się do tego, by zabrać wszystko, co McGrathowie cenią, w tym Liesl.
Historia miłości, zemsty i uzdrowienia musi się gdzieś zacząć, a ból Liesl jest katalizatorem najdzikszego rollercoastera w jej życiu. Niech przekupstwo się zacznie.
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdzie lód się załamuje
Charlotte i Charlie „przesunęli się” raz, lata temu, i nigdy nie zrozumieli, co to właściwie znaczyło. Nie mieli watahy, żadnego prowadzenia ani ochrony. Tylko dwoje bliźniaków kurczowo trzymających się siebie i udających, że ten głos w ich głowach to stres, wyobraźnia albo samotność. A potem przeprowadzają się do Wellington.
Blake Atlas wyczuwa swoją wybrankę w chwili, gdy Charlotte przyjeżdża. Więź uderza mocno i nie do pomylenia, ale Charlotte jej nie rozpoznaje. Nie rozumie, czemu jej klatka piersiowa wciąż ciągnie ją w stronę jedynego chłopaka, którego absolutnie nie może sobie pozwolić pragnąć. Blake jest nowym kapitanem hokejowym Charliego. Szansą Charliego na to, żeby wreszcie coś z tego wyszło. Charlie stawia sprawę jasno: jego siostra jest nietykalna, a Blake próbuje postąpić jak trzeba — ale tajemnice nie zostają zakopane na zawsze. Wyrzutki krążą na obrzeżach miasta. Lód pęka. Więź się zaciska. A potem budzi się rzadki biały wilk Charlotte — coś, co czyni ją potężną, i jednocześnie sprawia, że staje się celem.
Shanti potrzebuje Shakti. (Pokój potrzebuje siły.)
Gdzie lód się załamuje to młodzieżowy paranormalny romans typu slow burn, pełen przeznaczonych sobie partnerów, opiekuńczej energii alfy, zaciekłej lojalności rodzeństwa, więzi odnalezionej rodziny-watahy, motywu hurt/comfort i cichego, bolesnego napięcia, które długo nie puszcza. To historia o pierwszym poczuciu przynależności, o uczeniu się, że można pozwolić innym o siebie dbać, i o tym, co się dzieje, kiedy dziewczyna, która zawsze trzymała wszystkich na powierzchni, wreszcie opada z sił — i ktoś ją łapie.
Zdobycie Dziedzica, Który Mnie Dręczył
Patrzę w jego przepiękne zielone oczy i moja odpowiedź jest natychmiastowa: „Tak.”
„A czy ty, Nathan Edward Ashford, bierzesz April Lillian Farrah za żonę, na dobre i na złe, w zdrowiu i chorobie, aż do śmierci?”
Nathan ściska moją dłoń i pochyla się do przodu. Jego usta muskają moje ucho, wywołując dreszcz na moich plecach.
„Naprawdę jesteś bezczelna, April,” szepcze. „Bezczelna i złudna.” Potem odsuwa się i obdarza mnie najszerszym, najbardziej złowieszczym uśmiechem, jaki kiedykolwiek widziałam, po czym ogłasza całemu kościołowi: „Wolałbym. Zjeść. Gówno.”
Życie April jest już wystarczająco skomplikowane – balansowanie między przytłaczającymi rachunkami medycznymi młodszej siostry a stresującymi studiami po stracie obojga rodziców. Ostatnią rzeczą, jakiej potrzebuje, jest Nathan Ashford: jej pierwsza miłość, która złamała jej serce i upokorzyła ją w liceum, wracając do jej życia.
Odkrywa, że Nathan jest jednym z trzech spadkobierców najpotężniejszej rodziny w mieście, która organizuje konkurs na znalezienie żony. April absolutnie nie chce mieć z tym nic wspólnego – dopóki jej wścibska współlokatorka nie zgłasza jej kandydatury.
Nagle wrzucona w luksusowy świat Nathana, musi poradzić sobie z towarzyskimi manierami, zaciętą rywalizacją i niepokojącymi sekretami. Ale najtrudniejsze wyzwanie? Ponowne spotkanie z Nathanem i uczucia, które w niej budzi.
Czy April wyjdzie z tego z nienaruszonym sercem – czy Nathan zniszczy ją po raz kolejny?
Pułapka Asa
Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.
Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.
Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.
Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...
Pułapka Asa.












