
Znienawidzona Partnerka Alfy
WAJE · Zakończone · 304.8k słów
Wstęp
Camilla próbuje się opanować, odzyskując równowagę, ale wciąż jest zapłakana. „Nie mówisz tego poważnie, jesteś tylko wściekły. Kochasz mnie, pamiętasz?” mamrocze, jej wzrok wędruje do Santiago. „Powiedz mu, że mnie kocha i jest tylko wściekły.” błaga, gdy Santiago nie odpowiada, kręci głową, jej wzrok znowu pada na Adriana, który patrzy na nią z pogardą. „Powiedziałeś, że będziesz mnie kochał na zawsze.” szepcze.
„Nie, teraz cię nienawidzę!” krzyknął.
*****
Camilla Mia Burton to siedemnastoletnia dziewczyna bez wilka, pełna niepewności i strachu przed nieznanym. Jest pół-człowiekiem, pół-wilkołakiem; jest potężnym wilkiem, choć nieświadoma mocy, którą w sobie nosi, i ma bestię, rzadki klejnot. Camilla jest tak słodka, jak tylko może być.
Jednak co się stanie, gdy spotka swojego partnera, a on nie jest tym, o czym marzyła?
Jest okrutnym, zimnokrwistym osiemnastoletnim Alfą. Jest bezwzględny i nie akceptuje partnerów, nie chce mieć z nią nic wspólnego. Ona stara się zmienić jego postrzeganie rzeczy, ale on ją nienawidzi i odrzuca, odpychając ją, ale więź partnerów okazuje się silna. Co zrobi, gdy pożałuje, że ją odrzucił i nienawidził?
Rozdział 1
ALPHA I JEJ NIENAWIDZONA PARTNERKA
ROZDZIAŁ PIERWSZY
Punkt widzenia Camilli
Moje serce bije jak oszalałe, a z jakiegoś powodu gryzę się w język. Zawsze jestem niespokojna, ale dzisiaj jest inaczej i on to wie. Widział, jak gryzę się w język. Wie, jak ważne to jest dla nas obojga.
Krzyżując ręce za plecami, robię naburmuszoną minę. Jeśli jest coś, czemu nie może się oprzeć, to moje szczenięce oczy.
Jego odpowiedź była opóźniona, niezwykle przemyślana, ale wiem, co powie, zanim to powie. Wzdycha i wiem, jaka będzie odpowiedź, bez wątpienia tak.
„Dobrze, Milla. Możesz mieć, co tylko chcesz.” Mówi, drapiąc się po głowie.
Nie zastanawiam się, zanim rzucam się na niego z ramionami, a on obejmuje mnie, śmiejąc się.
„Dziękuję, dziękuję!” Powtarzam, skacząc w jego objęciach.
„Alpha, potrzebujemy cię.” Ktoś mówi za mną, bez tchu.
Ryan puszcza mnie, a ja skanuję mężczyznę klęczącego przed nami, wygląda, jakby przebiegł maraton, co może oznaczać tylko jedno – kłopoty.
„Co się stało?” Mój brat Ryan, Alfa stada Ciemnego Księżyca, pyta, ciągnąc mnie za sobą. Nazywamy Ryana Mistycznym, bo jest po prostu zbyt dobry, żeby być prawdziwym. Ryan jest najlepszym Alfą, jakiego to stado miało od czasów mojego wujka Enrique, jego ojca.
„Zaraz zaatakują.” Odpowiada mężczyzna, wciąż z pochyloną głową.
„Camila, idź do swojego pokoju i zamknij drzwi.” Ryan nakazuje, nie patrząc na mnie, jego ton jest stanowczy i wyraźny z niepokojem.
Wiem, co się dzieje, gdy Ryan jest wściekły, a to jeden z tych momentów. Ryan zawsze trzymał mnie z dala od oglądania tej strony jego, czy kogokolwiek innego.
Nie oglądam niczego, co zawiera przemoc, bo reaguję... no cóż, powiedzmy, że moja reakcja nie jest przyjemna. Biegnę do swojego pokoju i zamykam za sobą drzwi. Zaczynam liczyć wstecz, żeby odwrócić uwagę od hałasu na zewnątrz, ale mój wysiłek jest daremny. Słyszę wysoki krzyk, a ciekawość miesza się ze strachem.
Próbuję przekonać siebie, żeby nie wyglądać przez okno, ale znajduję się na podglądaniu przez nie. Pierwsze, co widzę, to mężczyzna w średnim wieku trzymający miecz, który zaraz przetnie mojego drugiego brata, Michaela, na pół.
„Nie!”
Krzyczę, zanim zjeżdżam po ścianie na podłogę i kołyszę kolanami do piersi.
Boże, nie, proszę nie. Bóg nie pozwala umierać dobrym ludziom bez powodu, więc Michael jest w porządku, prawda? Ale jeśli umarł, próbując chronić to stado, to umarłby dla dobrej sprawy, prawda? „Nie, Camilla, nie myśl tak.” Mówię sobie. Nie mogę powstrzymać łez, które teraz zamazują mi widzenie, nie że próbuję cokolwiek zobaczyć.
Drzwi do mojego pokoju otwierają się szeroko, mam zamiar krzyczeć jeszcze raz, kiedy widzę, kto to jest, i się rozluźniam. „Chodź tu, kochanie, dlaczego patrzyłaś przez okno?” Mój tata pyta, otwierając ramiona dla mnie.
Nie waham się, biegnąc do niego. Gładzi mnie po plecach i całuje w czubek głowy. „Boję się... Michael... on... ten... mężczyzna...” Mój głos wychodzi ochrypły.
„Nie martw się o niego. Jest w porządku, a ty jesteś bezpieczna, zawsze jesteś tutaj bezpieczna, księżniczko.” Zapewnia mnie, a ja kiwam głową w odpowiedzi. Wiem, że jestem bezpieczna z nim, dopóki moi bracia są ze mną i on też, nic mi się nie stanie.
„Wiesz, że musisz być silna, księżniczko, nie możesz pozwolić, żeby każda drobnostka cię dotknęła.” Wzdycha.
Wyrywam się z jego objęć i mrugam do niego, ocierając łzy. Mój tata był ogromną częścią mojego życia odkąd skończyłam dwa lata.
Moi rodzice zginęli w wypadku samochodowym, gdy miałam dwa lata. Mój wujek Enrique, który jest młodszym bratem mojego ojca, od tamtej pory ma nad mną opiekę. Nazywam go tatą, a jego żonę mamą.
On i jego żona Reina wychowywali mnie jak własną córkę. Byłam najmłodsza z ich dzieci, mieli tylko pięcioro dzieci: Selenę, która wyszła za lekarza z innej watahy, więc już jej nie widujemy.
Delilah, która również wyszła za wojownika z tej samej watahy co Selena. Potem Ryan, nasz obecny Alfa, a następnie bliźniaki Michelle i Michael. Michelle jest żoną członka watahy Midnight Saints.
Całuje mnie w głowę. „Chciałbym móc cię chronić na zawsze.”
„Ryan powiedział, że mogę iść do szkoły.” Pociągam nosem, uśmiechając się do niego nieśmiało.
Chodziłam do szkoły, ale dzieci mnie dokuczały, bo nie byłam taka jak one, więc mama zabrała mnie ze szkoły i od tamtej pory byłam uczona w domu. To miał być mój ostatni rok w szkole średniej. Chciałabym doświadczyć prawdziwej szkoły średniej.
Szczerze mówiąc, mam dość oglądania tego w telewizji i czytania o tym w moich licznych powieściach. Chcę doświadczyć tego osobiście. Ryan powiedział, że nie mógł mnie zapisać do żadnej szkoły, bo to środek semestru, ale przekonałam go i załatwi, żebym mogła iść do szkoły w poniedziałek w przyszłym tygodniu.
Będę musiała pracować bardzo ciężko, ale jestem dość szybka w nauce i otrzymuję ogromne uznanie akademickie.
Zawsze miałam dostęp do egzaminów końcowych i śródsemestralnych z pewnej szkoły. Nauczyciele z tej szkoły zawsze przynosili mi testy i czekali, aż je skończę, a potem porównywali moje wyniki z innymi uczniami. Według nich jestem uczennicą na pięć gwiazdek, dostaję same piątki. Mój tata wydał fortunę na moje wykształcenie i to widać po moich osiągnięciach akademickich.
„A więc dlatego zamówiłaś oprawki do okularów?” Śmieje się.
Krzywię się. „Potrzebuję ich.”
„Księżniczko, badaliśmy twoje oczy, twoje widzenie jest świetne. Dlaczego więc upierasz się przy noszeniu tych okularów?”
„No cóż, ludzie dziwnie patrzą na moje oczy i tego nie lubię.” Mówię szczerze.
Noszę brązowe soczewki kontaktowe i modowe oprawki, żeby ukryć moje oczy. Przyciąga to mniej uwagi i sprawia, że jestem mniej zauważalna po wszystkim, co się wydarzyło w przeszłości. Ludzie nazywali mnie dziwakiem, bo miałam inne oczy i nie miałam wilka, nadal go nie mam. Dziedziczę to po stronie mamy, która była człowiekiem.
„Posłuchaj, jesteś najczystszą istotą w tej paczce. Jesteś piękna i mądra, nie pozwól nikomu mówić ci inaczej.” Tata mówi, czochrając mi włosy.
Spotkałam wystarczająco dużo ludzi, by wiedzieć, że nie jestem „piękna” według standardów społeczeństwa.
Więc co mam powiedzieć? „Dzięki, Tato, ale chciałam zapytać… czy mogę iść z wszystkimi na imprezę u Bety?” Proszę.
Podobnie jak Ryan, jego odpowiedź jest przemyślana. „Porozmawiam z Ryanem i on to załatwi.”
„Nie zgodzi się.” Mówię, marszcząc brwi. Ryan nie pozwala mi chodzić na większość imprez organizowanych w paczce, a co dopiero poza nią? Wątpię, żeby pozwolił mi iść poza paczkę.
„Dopilnuję, żeby się zgodził, księżniczko.” Mówi szczerze.
Skaczę w górę i w dół, klaszcząc w ręce.
„Ale powinnaś cały czas być z Luną lub Betą.” Ostrzega.
„Obiecuję.” Chichoczę, krzyżując palce za plecami.
Jego głowa lekko się przechyla. "Hmm, więc dlaczego krzyżujesz palce?"
Śmieję się i macham rękami przed jego twarzą. "Muszę iść się pakować. Twoja mama mnie zabije, jeśli znowu przegapię lot." Mówi, całując mnie w czoło.
"Będę za wami obojgiem bardzo tęsknić." Narzekam.
Unosząc brew, powstrzymuje uśmiech, "Może powinienem cię zabrać ze sobą?"
Moja odpowiedź jest szybka, "Nie, nie. Rosja jest piękna o tej porze roku i nie martw się, będę tutaj, gdy wrócisz." Mówię, wciągając głęboko powietrze po wypowiedzeniu tych słów.
"Mam nadzieję, księżniczko." Jego głos jest niski z nutą niepokoju, co z kolei martwi mnie. "No cóż... pozwól, że pomogę ci się spakować." Uśmiecham się promiennie.
"Nie, w porządku księżniczko. Idź spotkać się z przyjaciółmi albo rób to, co robią nastolatki."
Szukając humoru w jego oczach, marszczę brwi. "Nie mam 'przyjaciół' i nie robię tego, co robią normalne nastolatki." Wzruszam ramionami. I naprawdę, nie robię. Mam grupę, z którą często się spotykam, ale nie jesteśmy przyjaciółmi. Czuję, że wszyscy muszą być mili, bo jestem młodszą siostrą Alfy i to jest żałosne. Wiem, że MNIE NIENAWIDZĄ.
Tata wzdycha, "Och, Camillo." Wyciąga rękę, biorę ją. Wydaje z siebie mały pomruk frustracji, zanim pocałuje jej grzbiet. "Moje słodkie dziecko." Uśmiecha się.
Czuję, jak ciepło wypełnia moje serce, "Kocham cię." Odpowiadam, uśmiechając się od ucha do ucha, mając nadzieję, że on też się uśmiechnie, i robi to, tylko że uśmiech nie sięga jego oczu. "Ja też cię kocham, moja księżniczko. Mam jeszcze jedną..."
Dźwięk wibracji telefonu przerywa, sięga do kieszeni, wyciąga go i przesuwa palcem po opcji odbioru. Patrzę, jak przykłada go do ucha, drugą ręką wciąż trzymając moją. "Hej! Tak, pamiętam, właśnie sprawdzałem, co u Camilli." Informuje rozmówcę, ponownie całując moją rękę.
To jego sposób na pożegnanie się ze mną, puszcza moją rękę i kieruje się do drzwi, "Wiem, już jestem w drodze." Słyszę, jak mówi, zanim jego głos całkowicie zniknie w korytarzu.
Moi rodzice dużo podróżują i zawsze martwię się, że mogą skończyć jak moi biologiczni rodzice, ale zapewnili mnie, że taka tragedia nie może mnie spotkać dwa razy. Pierwszy raz był nieszczęśliwy, a mama Reina mówi, że Bóg to wynagrodził, przynosząc mnie do nich, ponieważ mieli poronienie w roku, w którym się urodziłam.
Czasami tęsknię za moimi biologicznymi rodzicami, zwłaszcza za mamą. Mam żywe sny o niej, prawdopodobnie wywołane każdą historią, jaką o nich słyszałam. Chciałabym znać ich oboje, ale przynajmniej oni znali mnie i byli dla mnie najlepszymi rodzicami, tak mówi tata.
Oglądałam wiele domowych nagrań moich rodziców, mieli kamery w domu, a nagrania są wyraźne jak dzień, nawet po tylu latach. To tak, jakby wiedzieli, że umrą, zanim dorosnę, zawsze filmowali, oboje wyglądali, jakby wyszli prosto z bajki.
Moja mama była całkowicie olśniewająca, chciałabym wyglądać jak ona. Miała najpiękniejsze oczy, jakie kiedykolwiek widziałam, tata twierdzi, że mam oczy po niej, chociaż moje są jaśniejszego odcienia fioletu niż jej.
Miała piękne włosy, które sięgały tuż nad obojczykiem, jej uśmiech mógł rozświetlić każde pomieszczenie, była nierealna. Mój tata był przystojny i bardzo wysoki. Czasami chciałabym odziedziczyć przynajmniej jego wzrost.
Miał ciemnobrązowe włosy, szare oczy. Mogłam powiedzieć po sposobie, w jaki patrzył na moją mamę, że ją uwielbiał jak najcenniejszy klejnot, jaki król posiada, i dla niego taka była.
Złapałem książkę z półki i ruszyłem na poszukiwanie Arielle, partnerki Ryana. Zerknąłem szybko na zegarek na nadgarstku w poszukiwaniu Ari.
16:24, pewnie jest ze swoimi koleżankami w jadalni na zachodzie. Dwie z jej przyjaciółek należą do innej watahy, ale Ryan, będąc dobrym mężem, wymienił część swoich ludzi, żeby Arielle mogła mieć swoje ukochane przyjaciółki przy sobie. Zawsze myślałem, że zrobił to dlatego, że nie lubi, kiedy jej nie ma, więc w ten sposób może mieć na nią oko.
Idąc do jadalni, potwierdzam swoje przypuszczenia, Bingo! Jest w jadalni z Ashanti, Vanessą i Taminą. Ashanti i Arielle w swoich matching T-shirtach i różowych włosach, dziwny kolor, ale one go udźwigną. Vanessa coś im mówi, a one udają, że słyszą to po raz pierwszy. Podchodząc bliżej, uśmiecham się, zbliżając się do nich. „Hej.” Podnoszę rękę, machając do nich.
Zwracając uwagę na mnie, pokazują swoje najlepsze uśmiechy, szczere uśmiechy. „Hej, skarbie.” mówią jednocześnie. Uśmiecham się uprzejmie, „Zgadnijcie co? Tata powiedział, że przekona Ryana, żeby zabrał mnie z wami na imprezę Beta.”
„No jasne, że idziesz. Zaplanowałam tę imprezę, musisz tam być.” Ashanti chichocze, kręcąc włosy na palcu. Beta to jej mąż.
Arielle przenosi wzrok z Ashanti na mnie, „Mam nadzieję, że nie przestraszyłeś się tego wołania o pomoc, które wydała wataha Frenxo.”
Chciałbym powiedzieć, że nie, ale tak było. Wzruszam ramionami, obrazy tego, co widziałem wcześniej, zalewają mój umysł. Biorę głęboki oddech i patrzę na Arielle. „Czy Michael jest w porządku?”
Chichocze, jej głowa opada do tyłu, a kiedy jej oczy spotykają moje, kiwa głową. „Tak, jest dobrze. Dostarcza martwe ciała do watahy Frenxo.” Uśmiecha się promiennie.
Uwielbia swojego szwagra, a fakt, że jest świetnym wojownikiem dla tej watahy, to dla niej bonus, martwi się mniej, bo on dobrze i z gracją radzi sobie z brudną robotą, ciemną gracją.
„Naładuj swoją barierę dźwiękową.” Nessa uśmiecha się, machając słuchawkami w powietrzu. Obchodząc stół, uśmiecham się i bezgłośnie mówię „Dziękuję” do niej, zanim usiądę obok Miny. Vanessa przesuwa słuchawki, a ja zakładam je, włączając jeden z playlist na jej telefonie.
-I tak właśnie, kontynuują swoją rozmowę, codzienną dawkę tego, co zrobiły lub co wydarzyło się w programie telewizyjnym, który wszystkie oglądają, a na który Arielle ledwo ma czas, a ja? Kładę powieść na stole i przewracam na stronę 243 ciemnego romansu.
Książka, którą zacząłem czytać wczoraj, i muszę powiedzieć, że emocjonalnie mnie wyczerpuje, co może być powodem, dla którego nie mogłem jej odłożyć aż do drugiej nad ranem, poza faktem, że to arcydzieło w najlepszym wydaniu. Dowiedziałem się dawno temu, że żyję dzięki rzeczom, które mnie wyczerpują, ból, niepokój, przypominają mi, że wciąż oddycham, bo martwi ludzie nie czują, prawda?
A może czują? Śledzę linię dialogu palcem, ale mój umysł błądzi. Dziwny dreszcz pełza po moim kręgosłupie, zimniejszy niż klimatyzacja w jadalni.
Mój wzrok podnosi się ze strony, lądując na zaproszeniu leżącym niewinnie na stole między Arielle a Ashanti. Impreza Beta. Z jakiegoś powodu moje serce bije frenetycznym rytmem przeciwko moim żebrom, ostrzegawczy bęben, którego nie potrafię rozszyfrować.
Ostatnie Rozdziały
#245 POV Camilli
Ostatnia Aktualizacja: 12/19/2025#244 POV Sheryl
Ostatnia Aktualizacja: 12/19/2025#243 POV Mirabelle trwa
Ostatnia Aktualizacja: 12/19/2025#242 POV użytkownika Mirabelle
Ostatnia Aktualizacja: 12/19/2025#241 POV Camilli trwa
Ostatnia Aktualizacja: 12/19/2025#240 POV Camilli trwa
Ostatnia Aktualizacja: 12/19/2025#239 POV Adriana
Ostatnia Aktualizacja: 12/19/2025#238 Pov Santiago
Ostatnia Aktualizacja: 12/19/2025#237 POV użytkownika Amaya
Ostatnia Aktualizacja: 12/19/2025#236 Arielle POV
Ostatnia Aktualizacja: 12/19/2025
Może Ci się spodobać 😍
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Niezłomna Przysięga
Przyjaciel Brata Zostaje Ojcem Mojego Dziecka
Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?
Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.
Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.
Zdobyta przez miłość Alfy
Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.
Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.
Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.
Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.
Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.
Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
O jeden fałszywy pocałunek od wszystkiego
Ale gdy wyreżyserowane sceny zamieniają się w przeciągające się muśnięcia, a udawane pocałunki stają się niebezpiecznie prawdziwe, granice zaczynają się zacierać.
Bo niewidzialna dziewczyna wreszcie zostaje dostrzeżona… a nietykalny playboy może zakochiwać się jako pierwszy.
Przekupstwo Zemsty Miliardera
Jej życie jest idealne, dopóki jej szklany zamek nie rozpadnie się na kawałki. Mąż przyznaje się do zdrady z jej własną siostrą, a na domiar złego spodziewają się dziecka. Liesl decyduje, że najlepszym sposobem na naprawienie swojego złamanego serca jest zniszczenie jedynej rzeczy, którą jej mąż ceni bardziej niż cokolwiek innego: jego kariery.
Isaias Machado to miliarder, pierwsze pokolenie Amerykanów, który zna wartość ciężkiej pracy i tego, co trzeba zrobić, aby przetrwać. Całe jego życie było ukierunkowane na moment, w którym może odebrać firmę McGrathów skorumpowanym ludziom, którzy kiedyś pozostawili jego rodzinę bez dachu nad głową.
Kiedy Liesl McGrath zbliża się do miliardera, aby przekupić go informacjami, które mogą zniszczyć jej byłego męża, Isaias Machado aż rwie się do tego, by zabrać wszystko, co McGrathowie cenią, w tym Liesl.
Historia miłości, zemsty i uzdrowienia musi się gdzieś zacząć, a ból Liesl jest katalizatorem najdzikszego rollercoastera w jej życiu. Niech przekupstwo się zacznie.
Związana Kontraktem z Alfą
William — mój niesamowicie przystojny, bogaty narzeczony wilkołak, przeznaczony na Deltę — miał być mój na zawsze. Po pięciu latach razem, byłam gotowa stanąć na ślubnym kobiercu i odebrać swoje szczęśliwe zakończenie.
Zamiast tego, znalazłam go z nią. I ich synem.
Zdradzona, bez pracy i tonąca w rachunkach za leczenie mojego ojca, osiągnęłam dno głębiej, niż kiedykolwiek mogłam sobie wyobrazić. Kiedy myślałam, że straciłam wszystko, zbawienie przyszło w formie najbardziej niebezpiecznego mężczyzny, jakiego kiedykolwiek spotkałam.
Damien Sterling — przyszły Alfa Srebrnego Księżycowego Cienia i bezwzględny CEO Sterling Group — przesunął kontrakt po biurku z drapieżną gracją.
„Podpisz to, mała łani, a dam ci wszystko, czego pragnie twoje serce. Bogactwo. Władzę. Zemstę. Ale zrozum to — w chwili, gdy przyłożysz pióro do papieru, stajesz się moja. Ciałem, duszą i wszystkim pomiędzy.”
Powinnam była uciec. Zamiast tego, podpisałam swoje imię i przypieczętowałam swój los.
Teraz należę do Alfy. I on pokaże mi, jak dzika może być miłość.
Niech przed Nią klękną
Wyrzucona z własnej watahy. Zapomniana przez Likanów.
Mieszkała wśród ludzi – cicha, niewidzialna, schowana w miasteczku, na które nikt nawet nie rzucał drugiego spojrzenia.
Ale kiedy jej pierwsza ruja przychodzi bez ostrzeżenia, wszystko staje na głowie.
Jej ciało płonie. Instynkty wyją. A coś pierwotnego budzi się pod skórą –
przyzywając wielkiego, groźnego Alfę, który doskonale wie, jak ugasić ten ogień.
Kiedy ją znaczy, to i ekstaza, i upadek.
Po raz pierwszy Kaelani wierzy, że została przyjęta.
Zauważona.
Wybrana.
Do chwili, gdy następnego ranka on po prostu odchodzi –
jak sekret, którego nigdy nie wolno wypowiedzieć na głos.
Ale Kaelani nie jest tym, za kogo ją wzięli.
Nie jest bezwilkiem. Nie jest słaba.
Jest w niej coś pradawnego. Coś potężnego. I to coś się budzi.
A kiedy w końcu się przebudzi –
wszyscy przypomną sobie dziewczynę, którą próbowali wymazać z istnienia.
Zwłaszcza on.
Będzie snem, za którym będzie gonił… jedyną rzeczą, przez którą kiedykolwiek poczuł, że naprawdę żyje.
Bo sekrety nigdy nie zostają pogrzebane.
Tak samo jak sny.
Skrępowana (Seria Lordów)
Myślałam, że Alekos, Reyes i Stefan będą moim wybawieniem, ale szybko pokazali mi, że są jak każdy inny Lord—okrutni, brutalni i bez serca.
Mój ojciec miał rację w jednej kwestii—Lordowie niszczą wszystko, czego się dotkną. Czy przetrwam tych demonów? Moja wolność zależy od tego.
Muszę wytrzymać wszystko, co Alekos, Reyes i Stefan mi zgotują, aż uda mi się uciec z tego dzikiego miasta.
Dopiero wtedy będę naprawdę wolna. A może nie?
Seria Lordów:
Księga 1 - Skuta
Księga 2 - Kupiona
Księga 3 - Uwięziona
Księga 4 - Uwolniona
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.












