Związana z moim przyrodnim bratem rugbystą

Punkt widzenia Anny Hildy

Na strychu, w małym składziku, przebrałam się w mój strój cheerleaderki. To było jedyne miejsce, gdzie mężczyźni z rodziny, u której mieszkałam, i ich służący nie mogli mnie łatwo znaleźć.

W przygaszonym świetle wciągnęłam czarny, obcisły top, który sprawiał, że moja sylwetka wydawała się bardziej krągła niż zwykle. Pasująca krótka spódniczka miała pod spodem dziwaczny podwiązek.

Chwyciłam pompony, wzięłam kilka głębokich oddechów i zaczęłam ćwiczyć ruchy przed starym lustrem.

Nasz trener cheerleaderek chciał, żebyśmy ćwiczyły w domu przez co najmniej tydzień przed meczem, ale dzisiaj była jedyna okazja, bo zwykle byłam zajęta pomaganiem pokojówkom.

Nie chciałam się ośmieszyć przed koleżankami z drużyny, zwłaszcza że mój chłopak, Danial Waston, był rozgrywającym. Obiecałam, że będę mu kibicować jak należy.

Myśląc o Danialu, uśmiechnęłam się.

„Co tu robisz?” Ten głos, gładki jak wiolonczela, zabrzmiał dla mnie jak grzmot.

Odwróciłam się i zobaczyłam Isaaca Allena.

Trzej synowie rodziny Allen byli trojaczkami, a Isaac był najstarszy. Był cudownym dzieckiem polityki, zdobywającym nagrody na prawo i lewo, zawsze w centrum uwagi mediów.

A ja? Byłam tylko córką obecnej kochanki Alfy, plamą na ich idealnej rodzinie.

„Przepraszam, panie Allen, zaraz wracam do pracy.” Lekko się ukłoniłam i próbowałam opuścić pokój.

Ale gdy tylko miałam wyjść, chwycił mnie za nadgarstek i przycisnął do drzwi, zamykając je z hukiem.

„Ubrana tak, chcesz zhańbić rodzinę?” Twarz Isaaca, zazwyczaj przystojna, teraz była mroczna i przerażająca.

Jego niebiesko-szare oczy wbiły się we mnie, nos wysoki i prosty. Miał wygląd boga, ale serce diabła.

Isaac był kapitanem drużyny futbolowej i najlepszym uczniem, jednym z najpopularniejszych chłopaków w szkole.

Widziałam mnóstwo ładnych dziewczyn, które dawały mu listy miłosne, licząc na szansę spotkania, ale odrzucał je wszystkie.

Jako najstarszy syn Alfy z Klanu Silvermoon, Isaac najbardziej dbał o reputację rodziny, w przeciwieństwie do swojego brata Nicka Allena, notorycznego playboya. Ale wiedziałam, że to wszystko była fasada; Nick też miał diabelskie serce.

„Panie Allen, to szkolny strój cheerleaderki,” szybko wyjaśniłam.

Ale Isaac nie słuchał. Jego ręka zakryła mój już ciasny podwiązek na nodze, ściskając moje udo, jakby chciał go zerwać. Jego palce zahaczyły o niego, a moje serce zaczęło bić szybciej. Z rękami Isaaca naciskającymi, moje nogi były ugniatane i skręcane, co dawało mi niewytłumaczalne poczucie winy.

„Proszę, puść mnie!” Skrzywiłam się. Jego zrogowaciała ręka, od lat praktyki szermierki, zostawiła czerwone ślady na mojej nodze, a lekki ból sprawił, że wydałam cichy jęk.

Isaac niecierpliwie zerwał podwiązek. Ponieważ spódniczka miała ukryte zapięcia, by podwiązka nie spadła podczas cheerleadingu, spódniczka również została podarta.

Zasłoniłam rozdarty fragment spódniczki, a nos zaczął mnie piec, gdy powstrzymywałam łzy.

Jego oddech stał się cięższy, gdy patrzył na mnie z góry, jego głos był rozkazujący i stanowczy, „Rzuć drużynę cheerleaderek do jutra.”

Przygryzłam wargę. Tego rodzaju zastraszanie zdarzało się niezliczoną ilość razy, odkąd tu zamieszkałam. Ale nie miałam jak uciec.

Moja mama była poważnie chora, a ja mieszkałam z nimi, żeby zaoszczędzić na kosztach zakwaterowania na studiach.

Teraz też koszty leczenia mojej mamy były pokrywane przez jego ojca.

Podróżowałam samotnie ponad trzydzieści godzin pociągiem, aby spotkać Alfę, który podobno był moim biologicznym ojcem, tylko po to, by odkryć, że jego trzej synowie stwarzają mi najstraszniejsze koszmary.

Na pierwszym roku wielu ludzi, wykonując ich rozkazy, bezlitośnie mnie dręczyło i biło dla zabawy.

Drużyna cheerleaderek była jedynym miejscem, gdzie mogłam rozmawiać z innymi. Wiele członkiń pochodziło z zamożnych rodzin i nie można było nimi łatwo manipulować.

Poza nimi i moim chłopakiem Danialem, wszyscy inni sprawiali, że czułam się przerażona.

Po dołączeniu do drużyny cheerleaderek, dzięki czujnemu oku nauczyciela i ochronie mojego chłopaka, przynajmniej kiedy mnie bili, nie zostawiali tylu siniaków.

Ale teraz Isaac kazał mi rzucić drużynę.

Przez ostatnie sześć miesięcy powoli zapominałam, jak się opierać, a teraz już nie mogłam się powstrzymać, "Panie Allen, przepraszam, nie chcę rezygnować z drużyny cheerleaderek. Zrobię wszystko, o co pan poprosi."

Isaac, rzadko sprzeciwiany, wściekle kopnął stos gratów u swoich stóp, powodując, że wiele przedmiotów spadło i rozbiło się z hukiem.

Przy każdym dźwięku nie mogłam powstrzymać się od drżenia. Choć byłam już zapędzona w kąt, chciałam się cofnąć jeszcze bardziej, obawiając się, że jego pięść zaraz na mnie spadnie.

Isaac jednak nie przejmował się i spojrzał na mnie. Jego wzrok, jak myśliwego cicho obserwującego swoją ofiarę, sprawił, że zadrżałam. "Naprawdę myślisz, że odrobina szczerości naprawi bałagan, który zrobiłaś rodzinie?" Wydobył z siebie krótki, zimny śmiech.

W rzeczywistości ukrywali mój związek z rodziną Allenów przed światem zewnętrznym, a inni myśleli tylko, że ich obraziłam. Teraz po prostu szukał pretekstu, by mnie dręczyć.

W tym momencie zauważyłam coś na ziemi niedaleko. To była opaska z kocimi uszami, która spadła z wysokiego miejsca. Isaac dał mi ją kilka miesięcy temu, a ja umieściłam ją w schowku.

"Załóż to i służ mi, dopóki się nie uspokoję." Isaac rozkazał, wskazując na opaskę na ziemi.

Czytałam online, że psycholodzy uważają, iż osoby wyjątkowo zdyscyplinowane i samodyscyplinujące się często mają skrzywione osobowości. Zawsze czułam, że Isaac może być jednym z nich. Nigdy nie widziałam, żeby jakaś kobieta się do niego zbliżyła, więc podejrzewałam, że może mieć fizyczną dolegliwość wpływającą na jego zdolności seksualne, co z pewnością jeszcze bardziej przyciemniało jego umysł.

Pochyliłam głowę, podniosłam opaskę i założyłam ją na głowę, pytając, "Przepraszam, panie Allen, co muszę zrobić, żeby zasłużyć na pana przebaczenie? Proszę mi powiedzieć."

Instynktownie myślałam, że skoro jest impotentem, a ja jestem jego przyrodnią siostrą, to nic mi nie zrobi.

Ale nie spodziewałam się, że zawsze spokojny Isaac wydawał się rozbawiony moimi słowami. Zakpił, "Czy naprawdę myślisz, że jestem zboczeńcem z tendencjami do bestialstwa? Wierzysz we wszystko, co mówi ten drań Nick?"

Zajęło mi chwilę, by zareagować, a moja twarz nagle się zmieniła, gdy się speszyłam.

W tamtym czasie dopiero przyjechałam i nie mogłam odróżnić braci Allen. Nic dziwnego, że Isaac wydawał się inny; twierdził, że jest Isaaciem, ale to był w rzeczywistości jego brat Nick.

Sądząc po wyćwiczonej reakcji Isaaca, Nick prawdopodobnie już wcześniej robił taki żart.

W tej chwili czułam się bardzo zmartwiona. Isaac musiał myśleć, że podążyłam za sugestią Nicka, próbując go uwieść wszelkimi sposobami, nawet naśladując bestialstwo.

Więc pospiesznie wyjaśniłam, "Nie, nie wiedziałam, że to on..."

Twarz Isaaca napięła się od tłumionej złości, kiedy z obrzydzeniem mnie odepchnął.

Potknęłam się o graty na ziemi, coś ostrego przebiło mi kolano. Prawie krzyknęłam z bólu. Krew spływała po mojej nodze, ale zignorowałam odłamki szkła wbijające się w moją skórę.

Kuśtykając kilka kroków do przodu, utrzymując dystans od Isaaca, drżącym głosem powiedziałam, "Panie Allen, chcę pójść do pokoju medycznego, żeby się opatrzyć."

Pragnęłam choćby krótkiej chwili spokoju, by zwinąć się w kłębek i ukoić siebie.

Nie spodziewałam się jednak, że po kilku sekundach wpatrywania się w mój obecny stan, Isaac podniósł mnie poziomo. Jego muskularne ramiona łatwo mnie uniosły, jego klatka piersiowa była twarda jak żelazo.

Czułam, jak jego temperatura ciała rośnie. Moje dolne plecy i łydki były przyciśnięte do jego ramion, czasem ocierając się o siebie. Gorąco prawie mnie topiło.

Isaac zdawał się zauważać moje ciekawskie spojrzenie i spotkał moje oczy. Patrzył na mnie, a ja nie śmiałam odwrócić wzroku, jego spojrzenie obnażało mnie, przyspieszając mój oddech.

Isaac miał obsesję na punkcie czystości. Nigdy nie wpuszczał nikogo do swojej sypialni i nawet sam ją sprzątał.

W tym momencie rzucił mnie na swoje łóżko Sealy, zaciągnął ciężkie ciemnoszare zasłony i zamknął drzwi sypialni.

W towarzystwie dźwięku rozdzieranego materiału i jego dużych dłoni przesuwających się po mojej skórze, moja spódnica całkowicie się rozdarła i spadła z mojej talii.

W tej chwili nieskończenie żałowałam, że nie kochałam się z Danialem.