บทนำ
บท 1
โรดิออน แม็กซิมานอฟ และ อิเล็คตร้า ลดา อเล็กซีฟ คู่หมั้นที่ต้องแต่งงานกันทั้งที่ยังไม่เคยพบหน้า ลดา ต้องบินลัดฟ้าไปประเทศรัสเซียตามความต้องการของบิดาที่จะให้เธอแต่งงานกับ โรดิออน เจ้าของแม็กซิมัส บริษัทค้าเพชรอันดับหนึ่งของยุโรป แต่เธอกลับประสบกับอุบัติเหตุและได้รู้จักกับผู้ชายที่เธอกำลังจะเข้าพิธีแต่งงานด้วยทว่าเขารู้จักเธอในนามของ อิเล็คตร้า ผู้หญิงที่เขาบอกกับเธอว่า เขาถูกบังคับให้แต่งงาน กับผู้หญิงที่เขาไม่เคยรู้จัก และไม่อยากรู้จัก! เธอต้องพบกับความขมขื่นใจเมื่อเขารู้ความจริงว่าลดาคือคน ๆ เดียวกับ อิเล็คตร้า ทว่าความเคลือบแคลงที่ซ่อนอยู่ในพันธะสัญญาที่พันธนาการเขาและเธอเอาไว้จะถูกขจัดออกได้เช่นไร
อุบัติเหตุในวันหิมะตกหนัก ทำให้เธอได้พบกับเขา โรดิออน แมกซิมานอฟ เจ้าพ่อ เซียร่า เหมืองเพชรยักษ์ใหญ่แห่งไซบีเรียเหนือของรัสเซีย หากแต่เขาไม่เคยรู้ว่าเธอ อิเล็คตร้า ลดา อเล็กซีฟ คือผู้หญิงที่กำลังจะทำลายอิสรภาพของเขาจากคำมั่นสัญญา ของผู้มีพระคุณที่ขอร้องไว้ก่อนจากไปให้แต่งงานกับบุตรสาว ของหุ้นส่วนที่เมืองไทย สำหรับโรดิออน เขายอมได้ แต่แค่หนึ่งปีก่อนเฉดหัวผู้หญิงที่เขาตั้งข้อเดียดฉันท์ ทิ้งไปอย่างไม่ใยดี
1
สายลมแห่งการเปลี่ยนแปลง
เบื้องนอกหน้าต่างรถขาวโพลนนั่นเต็มไปด้วยละอองหิมะที่ปรายโปรยลงมาจากฟากฟ้าเกาะกุมและทับถมสิ่งต่าง ๆ บนสองฝั่งฟากถนนที่มุ่งตรงเข้าหาความหรูหราเฟื่องฟูของรัสเซียยุคใหม่ในนามของกรุงมอสโก ทิ้งไว้แต่ภาพของย่านชานเมืองไร้สีสันและโรงงานผุพังอันเป็นอนุสรณ์หลงเหลือมาจากยุคแห่งโลกในอุดมคติหรือยูโธเปีย (อุตมรัฐ) ของสหภาพโซเวียตซึ่งเคลื่อนหายไปกลับถูกแทนที่ด้วยป้ายโฆษณาดาษดื่นก่อนเข้าถึงตัวเมือง
ร่างระหงภายใต้ชุดกันหนาวซึ่งภายในซ้อนทับด้วยชุดอีกสองชั้นนั่งด้วยอาการสงบบนเบาะหลังรถแท็กซี่ที่ทะยานไปข้างหน้าแม้ระบบทำความร้อนภายในยังทำงานอยู่ตลอดเวลาแต่ความหนาวเหน็บทุกทิศก็ยังพยายามแทรกเข้ามาในทุกอณูให้รู้สึกถึงความเย็นเยือกในบางครั้ง
หลังเรียนจบทางด้านศิลปะจากมหาวิทยาลัยในเมืองไทยได้เพียงไม่นาน เจ้าของใบหน้าแสนสวยและนัยน์ตาอันสุกสว่างเลือดผสมไทย รัสเซียน ก็มีความหวังว่าจะได้ทำแกลเลอรี่ของตัวเองเพื่อแสดงงานศิลปะนั่นคือภาพวาดที่เธอชื่นชอบ ลดา อเล็กซีฟ หรือที่ ยูเชนคอฟ บิดาของเธอเรียกจนติดปากว่า อิเล็คตร้า กลับขอร้องให้บุตรสาวรับปากอะไรแก่เขาสักอย่างในช่วงเวลาที่ร่างกายของชายวัยกลางคนเผชิญโรครุมเร้ามาเป็นเวลาหลายปี
ให้เธอเข้าพิธีแต่งงานกับผู้ชายรัสเซียนาม โรดิออน แม็กซิมานอฟ
ซึ่งหญิงสาวมิได้ตื่นเต้นเลยเพียงน้อยแม้บิดาจะบอกว่าเขาคือเจ้าของ แม็กซิมัส คอร์ปอเรชั่น บริษัทค้าเพชรอันดับหนึ่งของรัสเซียที่ดำเนินกิจการเหมืองเพชร เซียร่า ในไซบีเรียเหนือ ตรงข้ามกลับหดหู่เหลือจะเอ่ยที่ต้องเดินทางสู่เขตแดนแถบอาร์คติก เซอเคิลที่อุณหภูมิดิ่งลงจนติดลบกับคำมั่นสัญญาซึ่งให้ไว้กับบิดาผู้มีชีวิตอยู่อย่างเจียมเนื้อเจียมตัวในบ้านหลังไม่ใหญ่โตแถบปริมณฑลของเมืองหลวงในประเทศไทย เธอไม่รู้ว่าบิดาได้เงินมาจากที่ใดเป็นเสมือนน้ำเลี้ยงครอบครัวซึ่งไม่เคยรู้จักกับคำว่าขัดสน ยูเชนคอฟไม่เคยเปิดเผยชีวิตการทำงานขณะอยู่รัสเซียและไม่เคยออกไปไหนไกลโดยมีมารดาเป็นแม่บ้านดูแลสามีและบุตรสาวคนเดียวไม่เคยบกพร่อง ลดาได้ศึกษาในโรงเรียนที่ดี เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงและบิดาให้การสนับสนุนเธอที่มีความฝันถึงการเป็นศิลปินอนาคตไกลในวันข้างหน้า ทว่าวันหนึ่งความฝันก็ดับสลายเมื่อเธอถูกขอร้องให้บินมายังประเทศที่เธอไม่เคยสัมผัสเพื่อเป็นเจ้าสาวของผู้ชายที่เธอไม่เคยรู้จักแทนที่จะได้เป็นเจ้าของห้องแสดงภาพวาดดังฝัน
“คุณหนู...หนาวมากมั้ยคะ?” เสียงของหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่เคียงข้างทำให้ลดาต้องรีบดึงสติกลับมาก่อนจะล่องลอยไปไกล หญิงสาวส่ายหน้าและยิ้มจางขณะมองหน้า ยูเลียน่า เจ้าของคำถามและเป็นแม่นมชาวรัสเซียซึ่งบิดาให้ติดตามเธอมาจากเมืองไทย
“อาจต้องสักพักใหญ่กระมังคะ ป้ายูลี่ ลดาถึงจะชินกับอากาศที่นี่”
“พอถึงที่พักแล้วค่อยโทรกลับเมืองไทยก็ได้ค่ะ คุณท่านจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง”
“ที่พักที่คุณพ่อให้ที่อยู่มานะหรือคะ แต่มันเป็นอพาร์ตเม้นท์นี่คะ ไม่ใช่โรงแรม”
“ค่ะ อพาร์ตเม้นท์นี่เป็นของคุณท่านที่ซื้อไว้ตอนอยู่มอสโก และก็ยังคงเป็นสมบัติของท่านไม่ได้ขายทอดตลาด”
“อะไรนะคะ! พ่อซื้ออพาร์ตเม้นท์ไว้ที่นี่ แต่ที่ลดารู้มาราคาอพาร์ตเม้นท์ในตัวเมืองมอสโกแพงมากเลยนะคะ แล้วคุณพ่อซื้อมันได้ยังไงกันคะป้ายูเลียน่า”
“เอ้อ...ก็...เมื่อก่อนท่านมีเงินไงคะ เลยซื้อได้ อย่าลืมสิคะว่าสมัยของท่านรัสเซียยังปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์ ราคาที่พักอาจไม่แพงอย่างตอนนี้ก็ได้ค่ะ”
ยูเลียน่ายิ้มเจื่อนขณะพูดแก้ตัวโดยลืมนึกไปว่ายังมีอีกหลายอย่างที่ลดายังไม่รู้ถึงเบื้องหลังของบิดาว่าเป็นผู้ทรงอิทธิพลมากแค่ไหนในรัสเซีย หากแต่ยูเชนคอฟ เจ้านายซึ่งมีเพียงเธอเป็นผู้ติดตามจากแดนหมีขาวไปอยู่เมืองไทยในฐานะสาวใช้ผู้สัตย์ซื่อเมื่อเขาพบรักกับหญิงชาวเอเชียกลับไม่ยอมให้ยูเลียน่าปริปากพูดถึงอดีต เพียงรอให้ทุกอย่างเดินทางมาถึงจุดที่มันควรเปิดเผยด้วยตัวเองเท่านั้น ทว่านางรู้ดีว่า อิเล็คตร้า หญิงสาวที่เลี้ยงดูมาจวบจนบัดนี้อายุครบยี่สิบสี่ปีไม่ได้มีความสุขกับการต้องทำตามความปรารถนาของบิดาให้มาเป็นเจ้าสาวของผู้ชายต่างถิ่น แต่ก่อนที่ยูเลียน่าจะว่ากระไรต่อมือบางของหญิงวัยห้าสิบกว่าก็ถูกดึงไปเกาะกุมไว้โดยร่างระหง
บทล่าสุด
#98 บทที่ 98 98
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2025#97 บทที่ 97 97
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2025#96 บทที่ 96 96
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2025#95 บทที่ 95 95
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2025#94 บทที่ 94 94
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2025#93 บทที่ 93 93
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2025#92 บทที่ 92 92
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2025#91 บทที่ 91 91
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2025#90 บทที่ 90 90
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2025#89 บทที่ 89 89
อัปเดตล่าสุด: 10/27/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













