เด็กกำพร้า

เมื่อเธอจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยน้องชายเพียงคนเดียว การเข้าหา "เขา" จึงเป็นหนทางที่เธอจะต้องทำ

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...

ซีรีส์คุณลุง

เล่ม 1 หนูแซ่บกับลุงคนเดียว

“วันนี้หนูดาวทำกับข้าวเยอะแยะเลยค่ะ คุณยายทวดบอกว่าลุงพัฒน์ชอบกินหอย หนูดาวเลยทำหอยมาให้หลายเมนูเลยค่ะ”

“แค่กๆๆ” เขายกน้ำขึ้นดื่มก่อนจะตบอกไปมาเบาๆ หูตาแดงไปหมด

“ลุงพัฒน์สำลักใหญ่แล้ว” ทัดดาวรีบเข้าไปลูบหลังลูบไหล่ให้

“ฉันไม่เป็นไรแล้ว”

“หอยของหนูดาวอร่อยไหมคะ”

“ฉันไม่เคยกินหอยของเธอจะไปรู้ได้ยังไงว่าอร่อยหรือไม่อร่อย เธอต้องให้ฉันลองกินก่อนสิ” พัฒ...

โคแก่ปากร้าย ปะทะ หญ้าอ่อนหัดอ่อย รักที่คิดว่าจะกร่อยจึงแซบสะเด็ดเผ็ดมันซาบซ่านสุดซึ้งทุกอณูทรวง


เด็กน้อยในอุปการะน่ารักน่าใคร่ขึ้นทุกวัน เธอยังแสดงออกว่าคิดเกินเลยกับเขา โรมรันไม่อยากขึ้นชื่อว่าเลี้ยงต้อย เป็นสมภารกินไก่วัด ก่อนตบะแตก จึงตัดใจส่งเธอออกไปอยู่ไกลตัว


ด้วยแอบปลื้ม แอบรักผู้มีอุปการะคุณอย่างเขา เธอถึงยอมเสนอตัวให้ หากเขากลับฉีกหน้า ซ้ำเสือกไสส่งเธอออกไปจากไร...

เพราะความเข้าใจผิดทำให้เขาคิดว่าเธอโสเภณีราคาถูก
เพราะพิษรักทำให้เธอดำดิ่งลงสู่อเวจีแสนหวานไปชั่วนิรันดร์

“คุณยั่วจนผมสติแตกได้ทุกทีสิน่า...”
เขาพึมพำ ขณะล้วงลิ้นเข้าไปในอุ้งปากหวานที่เผยออ้าออกรับอย่างเต็มใจ ร่างกายหยัดขึ้นหาร่างหนาด้วยความต้องการเต็มหัวใจ ยาห์มิลครางออกมา นี่เขาจะทนต่อสัมผัสที่เรียกร้องของสาวน้อยไร้เดียงสาแบบบัวบุษบาได้นานเพียงไหนกัน
“ผมต้องการคุณมาก... บัวบุษบา ต้องการจนแทบจะท...

“ทำไมคิดว่าฉันจะหึงหรือโกรธหรอคะ.. เคยเอากันแค่ครั้งสองครั้งฉันไม่ถือหรอกนะ”
“งั้นเราจะลองมาเอากันอีกครั้งไหม.. เผื่อเธอจะถือ”

///

ปิติภัทร (พี่เธียร) อายุ 30 ปี
โคตรหล่อ บ้านรวย ปากหมา กวนตีน
เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ระดับต้น ๆ ของไทย เป็นที่ต้องตาต้องใจของสาวน้อยสาวใหญ่
ขึ้นชื่อเรื่องพาสาวขึ้นเตียงไม่ซ้ำหน้า ทิ้งปัญหาไว้ให้ยัยเลขาจัดการ

“ถ้าเธอยังไม่คุยกับฉันดี ๆ ฉันจะเหมารวมว่าเธอหึงนะม่า...

"เรียนจบเมื่อไหร่ออกไปจากบ้านฉันซะ"
เขาเป็นถึงคุณชายของบ้าน ในขณะที่เธอ... เป็นแค่เด็กกำพร้าที่โชคดีได้รับการอุปการะจากครอบครัวของเขาเท่านั้น

“ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าไฟอย่างนายจะร้อนแรงแค่ไหน”
นอกจากจะไม่ฟังคำห้ามปราม คุณหนูกลับท้าทาย ทำในสิ่งที่ทำให้ไททันสะดุ้งเฮือก
“อ๊า... ”
ไททันพริ้มตา ไม่ทันได้ปัดป้อง ความเสียวซ่านก็ยะเยือกเข้าไปในทุกอณูเซลล์ของร่างกาย เมื่อริมฝีปากของมินตราครอบลงมาดูดสิ่งหวงแหน
“อูย... ”
ไททันร้องคราง หลับตาพริ้ม เพราว่าคุณหนูคนนี้ร้ายกาจกว่าที่คิดเอาไว้ หล่อนทำให้เขาเปล่งเสียงครางต่ำในลำคอ ใบหน้าบิดเบ้รับความรู้...

หนี้รักคุณหมอ โดย แสงเทียน

โปรย...

หนี้ชีวิตที่เธอชดใช้ให้ด้วยรัก
เขา...ผู้ซึ่งไม่เคยแยแส ไม่แม้แต่จะพูดจาดี
โมโหร้าย เอาแต่ใจ รุนแรงและป่าเถื่อน
เขาที่ดีกับทุกคน...ยกเว้นเธอ
เพราะเธอ...มันผู้หญิงไร้ศักดิ์ศรี!

“รดาได้ข่าวว่าพี่พีทจะไปเรียนต่อเมืองนอกเหรอคะ” เธอถามในสิ่งที่อยากรู้ทันที

“ใช่ เรื่องแค่นี้น่ะเหรอที่เราอยากรู้” พีรวัสถามแม้จะไม่แปลกใจที่หญิงสาวถามเรื่องนี้

รินรดาเม้มปากเล็กน้อยแล้วพูดออกมา “ทำไมอยู่ ๆ ถึงจะไปเรียนต่อเมืองนอกล่ะคะ”

“ไม่มีเหตุผล ถึงจะมีแต่มันก็เป็นเรื่องส่วนตัวพี่คงไม่จำเป็นต้องบอกเราล่ะมั้ง”

“แล้วพี่พีทถึงจะทิ้งคุณป้าให้อยู่เดียวเลยเหรอคะ” รินรดาพูดออกมา

“เลิกเอาแม่พี่มา...

"วันนั้นฉันเมา ไม่ได้ตั้งใจ"

เมา ไม่ได้ตั้งใจ แต่ “ซ้ำ” ไม่หยุด หึงหวง เก็บซ่อนเธอจากทุกคน

“อ๊อย… อูย… ”
ลูกแก้วร้องคราง ยอมรับว่าเริ่มเสียวซ่านมีอารมณ์ ตอนที่มือสากราวกระดาษทรายบีบขยำเคล้นคลึงสองเต้าอวบใหญ่ของหล่อนอย่างแรง มันคลายริมฝีปากที่ประกบดูดกันแน่นเพื่อจูบไซ้ซอกคอลงมาถึงหัวนม ใบหน้าหื่นเหี้ยมกดลงมาซุกไซ้หว่างอก เสาะหาหัวนมในความมืด พอเจอก็จ้วงปากกะซวกดูดดังซ่วบๆ เลียสลับไปมาอย่างตะกละตะกลามจนเจ้าของเต้านมหวามไหว เสียวจนหัวนมแข็งโด่
“ปล่อย… อย่านะ ปล่อยนะ… แกเป็นใคร… ”
ลูกแก...

เมื่อลูกสาวของคนที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและลูกหนี้ ได้สูญเสียครอบครัวไป บารมีในฐานะเพื่อนสนิทของพ่อจึงต้องรับเป็นผู้ปกครองรวิในฐานะอา ยิ่งนานวันความรู้สึกของทั้งสองคนก็เริ่มพัฒนามากกว่าคำว่า อา-หลาน ทั้งที่ครองโสดมานานยี่สิบสี่ปี เพราะตัดใจจากรักแรกยังไม่ได้บารมีจะทำตัวอย่างไร เมื่อรู้สึกว่าตัวเองหลงเด็กในปกครองคนนี้เข้าแล้ว

ชีวิตรันทด น่าอเนจอนาถไม่มีใครเกิน ใบบัว!!เกิดมาอาภัพไม่พอ...
ยังถูกยกให้เป็นบรรณนาการแก้ขัด...เพื่อขัดดอก...ที่ตัวเองไม่เกี่ยวข้อง...
ซ้ำร้ายหล่อนยังเจอมหาเศรษฐีสุดหื่น! เขาใช้เธอคุ้มทุกบาททุกสตางค์ ให้พอกับที่ต้องรอ...
แต่...บรรณาการครั้งนี้...มันคือทัณฑ์บรรณนาการที่แสนหวาน…ระอุร้อนไปด้วยไฟพิศวาส...
รุ่มร้อนไปด้วยไฟปรารถนา...เมื่อบรรณาการครั้งนี้ฉุดหัวใจแข็งกระด้าง...จนอ่อนปวกเปียก...
ฟาบรีช ดีค...

หลิวซืออินสตรีผู้เกิดมาอาภัพดั่งถูกสวรรค์แกล้ง ห้าขวบก็กำพร้าไร้บิดามารดา
อาศัยอยู่ในบ้านตระกูลหลิว ไม่ต่างจากบ่าวไพร่คนหนึ่ง
ท่านอาแท้ๆ ไม่ใส่ใจ อาสะใภ้ทุบตีรังแก อีกทั้งยังส่งนางขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว
เพื่อแต่งงานกับเจ้าหนี้แทนบุตรีตัวเอง ชะตาลิขิตให้ถูกคนชั่วฉุดจากเกี้ยวเจ้าสาว
ความแค้นของเขาทำลายนางยังไม่พอ ยังก่อสายใยเป็นสองชีวิตน้อยๆ ในท้องนาง
เมื่อพบกันอีกครั้งคนชั่วคนนั้นกลายเป็นแม่ทัพใหญ่
นางจ...

“อ๊า... ”
หญิงสาวเผลอครางออกมา ใครจะเชื่อว่าจูบที่เริ่มจากเรียวลิ้นและริมฝีปาก จะทำให้เกิดอาการสั่นเทิ้มไปทั่วทั้งร่าง
จูบของเมฆาทำให้มือไม้ของเธออ่อนเปลี้ย ภายในสมองว่างโหวงจนได้ยินเสียงคลื่นอารมณ์ของตัวเองที่ปั่นป่วนจนเกิดอาการเสียววาบในช่องท้อง เมื่อเมฆาจู่โจมด้วยการเบียดกายเข้ามาหาจนนุชนภางค์รับรู้ได้ถึงแก่นกายใหญ่โตที่ตื่นตัวอยู่ภายใต้กางเกงขาสั้นของเขา
“นุชจ๋า... คุณกำลังทำให้ผมอยากกินคุณทั...

“จะกอดผมอีกนานมั้ย ถ้าผมทนไม่ไหวขึ้นมาคุณจะลำบากนะ” จุลภัทรพูดขึ้นเมื่อร่างเล็กอวบอิ่มนิ่งไปและอยากรู้ว่าเธอเป็นใครทำไมถึงมานอนที่นี่แล้วทำไมไม่มีใครบอกเขา
“เอ่อ..คุณ..” ชาครียาผละออกจากแผงอกหนั่นแน่นราวกับโดนของร้อนมองหน้าชายหนุ่มที่เธอกอดแล้วผงะเกือบจะตกเตียง “อุ้ย..ว้ายย!!..” หญิงสาวคว้าผ้าห่มไว้ก่อนจะตกเตียงแต่กลายเป็นว่าเธอคว้ามือของเขาไว้
“เฮ้ย..” จุลภัทรจับมือบางกระชากเข้ามาหาตัวแล้วกอดไว้อ...

เขาหลอกให้รัก หลอกให้แต่งงาน หลอกให้ฉันไม่สามารถตัดใจจากเขาได้ เพื่อที่จะแก้แค้นครอบครัวของฉัน

เธอเป็นคนของกู ใครก็ห้ามแตะเธอ ใครแตะเธอกูยิงทิ้งอย่างเดียว"เสียงทรงพลังอำนาจที่ยื่นปลายกระบอกปืนใส่พวกระยำที่กล้าทำคนของเขาต้องเจ็บโดยไม่ได้สนใจสิิ่งใด แค่เพื่อแก้แค้นให้เธอ มาหยา เพราะเธอต้องร้องไห้

"ไสหัวไปให้พ้นจากบ้านฉันเลยยัยเด็กอ้วน ขวางหูขวางตาว่ะ"
"ระวังจะได้คนอ้วนแบบมีนาเป็นเมียนะคะ"
"สวยและหุ่นดีกว่าเธอล้านเท่าฉันก็ปฏิเสธมาแล้ว จะออกไปดีๆหรือจะให้คนของฉันมาช่วยกันหามเธอไปโยนที่กองขยะ"