โรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ

หนุ่มหล่อแบดบอยตัวร้าย ผู้รักอิสระไม่ชอบการผูกมัด และไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน เขามีนิสัยหวงของ โดยเฉพาะกับเธอที่เป็นเด็กของเขา
" อย่าแม้...แต่จะคิด ที่จะออกไปจากชีวิตของฉันง่าย ๆ ถ้าฉันไม่อนุญาตให้เธอออกไปจากชีวิตของฉัน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ จะไปไหนทั้งนั้น
พระเอก :

แนะนะตัวละคร
วาโย อายุ 28 ปี ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของสนามแข่งรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเขายังนั่งแท่นเป็นซีอีโอ บริษัทในเครือยักษ์ใหญ...

เมื่อความรักในวัยเรียนเคยสดใสและแปรเปลี่ยนเป็นความเจ็บปวด ทำให้เธอได้เจอกับผู้ชายสองคนในชีวิต คนหนึ่งทำร้ายเธอจนเจ็บปวดแทบไม่มีที่ยืน อีกคนมอบชีวิตใหม่ให้กับเธอ สอนให้เธอรู้จักเข้มแข็ง เมื่อเติบโตขึ้นเธอจึงเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพื่อใคร กระทั่งทั้งสามคนได้วนกลับมาเจอกันอีกครั้ง ในแบบที่ตัวตนของแต่ละคนไม่ได้ต่างไปจากเดิม

เนตรนภา... หญิงสาวธรรมดาที่ชีวิตต้องพังทลาย เพราะถูกชายแปลกหน้าอย่างเหนือตะวันทำร้ายโดยไม่ตั้งใจ ภายหลังคืนเลวร้าย เธอตั้งครรภ์ และต้องเลี้ยงลูกเพียงลำพัง
หลายปีผ่านไป โชคชะตานำเขากลับมาอีกครั้งในฐานะเจ้าของบริษัทใหญ่ และพ่อของลูกโดยไม่รู้ตัว
เมื่อความจริงเปิดเผย...เขาเจ็บปวดจากการกระทำของตนเอง ส่วนเธอเจ็บเพราะอดีตที่ยากจะลืม
ในขณะที่ความรักเก่ากำลังผลิบานท่ามกลางความเข้าใจใหม่ เงาของอดีตและคนรอบข...

ปากบอกไม่ชอบขี้หน้า แต่พอโมโหก็ลากขึ้นเตียง หึงก็ลากขึ้นเตียง อารมณ์ไม่ดีก็ลากขึ้นเตียง ไม่ชอบขี้หน้าแบบใด?

บอสคะอย่ารุกแรง
"ระหว่างเรา... มันคือหนี้บุญคุณ หรือความรักที่ถอนตัวไม่ขึ้นกันแน่?"
เมื่อ 'วรัลฌา' สาวน้อยวัยใสต้องกลายมาเป็น 'ผู้มีพระคุณ' ของรองประธานหนุ่มสุดฮอตอย่าง 'ชวินทร์' ความใกล้ชิดในที่ทำงานส่อแววเกินเลย จากเจ้านายผู้เคร่งขรึม กลายเป็นชายหนุ่มขี้อ้อนที่จ้องจะ 'กิน' เธอทุกวินาทีที่เผลอ

ซ่อนเสนาหาใต้คำว่าบอส

"คนทั้งบริษัทรู้ว่า ‘ศุภิสรา’ คือผู้ช่วยที่รู้ใจบอสที่สุด... แต่ไม่มีใครรู้ว่า ‘...

แค่คิดว่าเสพรักเพียงแค่ครั้งเดียวคงไม่เป็นอะไร ใครจะรู้ว่าจะกลายเป็นการขุดหลุมฝังตัวเองจนโงหัวไม่ขึ้น
"ถ้ามึงยังไม่อยากตาย อย่าก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวกู"
"....."
"มึงอยากตายคาเตียงใช่มั้ย"
"เออ มึงยิงกูเลยวัช.."
"ไม่ใช่ตายด้วยปืน เเต่ตายคาอกกู"

หนูนานา อายุ18ปีเต็มหมาดๆ เด็กซื่อๆใสๆไม่ค่อยทันคน น่ารักตามวัยของเธอ พ่อของเธอเอาเธอมาฝากเพื่อนของเขาช่วยดูแลในขณะที่ตนเองนั้นไปทำงานที่ต่างประเทศและส่งเงินมาให้ทุกเดือน ความจนไม่เข้าใครออกใคร ทำให้พ่อของเธอต้องยอมเสียสละไปทำงานหาเงินส่งทางบ้านและเธอ หนูนานาไม่มีแม่เพราะแม่ของเธอทิ้งไปหลังจากที่คลอดเธอออกมาได้ไม่กี่วัน สาเหตุเพราะพ่อของเธอจน แต่หนูนานาก็ไม่เคยถามหาแม่ของตนเองเลยสักครั้ง

ร่างสูงใหญ่นอนกระสับกระส่ายบนเตียงกว้างหลังจากที่เขาเข้าสู่ห้วงนิทราไปไม่นานและตอนนี้ชายหนุ่มกำลังต่อสู้กับความฝันที่เขาไม่ได้ฝันถึงมันมานานแล้ว ในความฝันเขาเห็นตัวเองในวัยเพียงสิบห้าปีกำลังหันปลายกระบอกปืนไปยังทิศทางที่มีใครบางคนยืนอยู่ก่อนที่เขาจะกดลั่นไกออกไปอย่างแม่นยำ

ปัง!

"เฮือก!" ธามไทลืมตาตื่นพร้อมกับเหงื่อที่เปียกชุ่มตามกรอบหน้าคมคาย แววตาที่ว่างเปล่าเย็นชาของเขาหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อยเม...

หมอของคนไข้ กับนางฟ้าบนรันเวย์...ความสัมพันธ์ที่เริ่มจาก 'คำสั่ง' แต่ลงเอยด้วยคำว่า 'รัก'

ในคืนที่ฝนโหมกระหน่ำ 'หมอเซนท์' ต้องยืนมองเปลวไฟแผดเผาซากรถที่พรากทุกอย่างไปจากเด็กสาวคนหนึ่ง ตราบาปในคืนนั้นทำให้เขาเลือกที่จะชดใช้ด้วยการสร้างโลกใบใหม่ให้เธอภายใต้คำลวงว่า ‘พี่น้อง’

หลายปีผ่านไป 'เรย์มิ' เติบโตขึ้นเป็นนางแบบสาวผู้สง่างาม เธอติดอยู่ในกรงทองที่สร้างจากความรักและความหวงแหนอันมหาศาลของพี่ชายจ...

“ตบพี่ไหม ให้สมกับที่พี่มีคนอื่น” เมื่อผมถอนจูบออก ผมก็มองหน้าสบดวงตาของเธอ
“…” ที่เธอเงียบ ไม่พูดอะไรออกมา เพราะกำลังรอคำตอบจากผม
“พี่ไม่ได้รักใคร ไม่ได้รักเลย และจะไม่ถอนหมั้นกับจีน” นี่คือคำตอบที่จิลลาเธอต้องการ เธออยากรู้ว่าผมรู้สึกกับผู้หญิงที่ผมนอนด้วยไหม
เธอแค่อยากรู้ความรู้สึกของผมกับผู้หญิงคนอื่น
“ถ้าหนูทำบ้าง พี่คีย์อย่ามาโวยนะคะ” เธอพูดพร้อมใช้สายตาที่เย็นเยียบ ประโยคนี้ทำผมหัวใจกระตุกว...

ผมชื่อ 'เจ้านาย' ส่วน เพื่อนสนิทของผม มันชื่อ 'จีน่า' สถานะระหว่างผมและมัน คือ 'เพื่อนรัก' แต่อยู่ๆ วันหนึ่ง เพื่อนอย่างผมกลับคิดร้าย อยากเรียกร้องอะไรที่มันเกินกว่าคนเป็นเพื่อนเขาทำกัน!!

หลังจากส่งบ่าวสาวเข้าหอตามธรรมเนียมปฏิบัติของประเทศไทย ซึ่งต่อจากธรรมเนียมประเทศญี่ปุ่น จึงเหลือเพียงฮัททสึและมีนาอยู่ในห้องด้วยกันสองคน

“ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย “มีนาพึมพำถามตัวเองอยู่บนเตียงใหญ่ด้วยความกระวนกระวาย หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำจนรู้สึกเกร็งไปทั้งตัว ซึ่งฮัททสึหนีเข้าห้องน้ำตั้งแต่เข้ามาแล้ว

แกร๊ก ~~

ระหว่างนั้นบานประตูห้องน้ำก็เปิดออก พลันให้หญิงสาวที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด...

นางเอกทนไม่ได้ที่เห็นพระเอกทำชีวิตตัวเองเหลวแหลกไปวันๆ จึงอาสาเข้าไปดูแลจัดการชีวิต ทั้งๆ ที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองด้วยซ้ำ แต่ก็ดันพาตัวเองไปอยู่ในจุดนั้นและเริ่มความสัมพันธ์บางอย่างที่ไม่ควรเกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอ

“ฉันอยากรู้จริงๆ ผู้ชายคนนั้นซื้อเธอด้วยอะไร!? เธอถึงได้กล้าไปจากฉัน!”
“ความรักไงวาคิม! เขาซื้อฉันด้วยความรัก แต่คุณซื้อฉันด้วย เงิน!”

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...

"เรียนจบเมื่อไหร่ออกไปจากบ้านฉันซะ"
เขาเป็นถึงคุณชายของบ้าน ในขณะที่เธอ... เป็นแค่เด็กกำพร้าที่โชคดีได้รับการอุปการะจากครอบครัวของเขาเท่านั้น

“ข้อเสนออะไร” ต้องดาวเอ่ยถามไปในที่สุด หลังจากที่นินทาเขาในใจแล้ว
“ผมจะจ่ายให้คุณ”
“ฉันไม่ได้มีอาชีพขายตัว เก็บเงินของคุณไปเถอะ ข้อเสนอนั้นตกไป ฉันว่าคุณอยู่เฉยๆ อย่างที่ฉันบอกไปตอนแรกก็พอ ต่างคนต่างอยู่ แค่คนร่วมโลกเท่านั้นก็พอ”
“ผมไม่เคยกินใครฟรีๆ ผมจะจ่ายให้” ไบรอัลโน้มตัวเข้าไปใกล้ต้องดาว กดเสียงต่ำรอดไรฟันอย่างอดทน
“อ่อ! คุณไม่กินใครฟรีๆ เลยอยากจะลบล้างความเลวของตัวเองโดยยัดเยียดอาชีพขายตัวให...

เรื่อง หลงเด็ก
“จะไปไหนห่ะ? กินยาไปแล้วเดี๋ยวก็หลับในหรอก!” 
“ช่างสิจะกลับแล้ว!” เธอกำลังจะเดินออกแต่ตัวลอยขึ้นตกใจจนกอดคอเขาแน่น! ไอ้เฮียคนเถื่อนมันอุ้มเธอเข้าห้องนอนแล้วยังเหวี้ยงเธอลงจนจุกอีก!
ตุบ!!
“โอ๊ย!! ไม่เหวี่ยงลงพื้นเลยล่ะ!” เธอตะคอกถาม
“ทำไมดื้อห่ะ? นอนที่นี่ถ้าออกไปอีกเฮียปล้ำ!” 
“เอ๊ะเฮียจากัวร์นี่เป็นน้องนะ!” นี่เป็นน้องเพื่อนสนิทเขานะ
“แต่เฮียอยากเป็นมากกว่านั้น!!” ก็บอกรักไปแล้วไง...

-กราฟ-
คิดยังไงกับปั้นหยาเหรอครับ?
ไซต์หมากระเป๋าแบบนั้นห่างไกลคำว่าสเปคของผมเยอะ ที่เห็นควงๆ ก็แค่เอามาแก้ขัดกับ...แก้แค้น

-ปั้นหยา-
อย่าถามว่าฉันคิดยังไงกับไอ้พี่กราฟอีกนะคะ ไอ้เฮงซวยที่ทั้งชีวิตมีแต่กราฟความเลวระยำแบบนั้นเอาไปทำหมันเถอะค่ะ อย่าปล่อยให้ไปแพร่พันธ์ที่ไหนเลย!

"อย่างลุงจะทนได้สักกี่น้ำกันเชียว"

"ไว้พอถึงเวลานั้น มึงก็จะรู้เองว่ากี่น้ำ"