อันดับ

"พี่ริก" นินิวเรียกคนที่เข้ามาในห้องเธอ ฉันอยากจะกรี๊ดและกัดลิ้นตัวเองให้ขาด ฉันลืมไปสนิทว่าริกเป็นคนที่เข้าออกคอนโดของเธอได้อย่างง่ายดาย

"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ

"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ

"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ

"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ

"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"

"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "

เขาคือท่านประธานมาเฟียที่กระหายความ 'อยากเอาชนะ'
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง

เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?

​"ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้... แต่มันคือสิ่งสุดท้ายที่ฉันเหลืออยู่"
​สำหรับเซญ่าชีวิตคือการดิ้นรนจากบ้านไม้เก่าๆ สู่แสงสีในคลับหรูเพื่อหาเงินมาต่อลมหายใจให้ป้าอันเป็นที่รัก แต่สำหรับเลโอเพลย์บอยทายาทสนามแข่งรถผู้เย็นชาและดุร้าย เธอเป็นเพียงของเล่นชิ้นยากที่เขาตั้งเป้าจะบดขยี้ให้จมดินเพียงเพราะความสะใจ
​ยิ่งเธอพยศ เขายิ่งอยากเอาชนะ... ยิ่งเธอผลักไส เขายิ่งอยากครอบครอง
​ทว่าในคืนที่โชคชะตาต้อนจนมุมท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำซัด เซญ่ากลับต้องแบกศักดิ์ศรีที่บอบช้ำไปหาเขาถึงโรงแรม พร้อมยื่นข้อเสนอที่แลกด้วยทั้งชีวิตเพียงเพื่อรักษาป้าที่กำลังวิกฤต
​"ฉันยอมนายทุกอย่างแล้วเลโอ... อยากทำอะไรก็ทำ อยากย่ำยีฉันแค่ไหนก็เชิญตามสบาย ขอแค่นายทำตามสัญญาว่าจะช่วยเหลือฉันแบบไร้เงื่อนไข"
​เมื่อผู้ล่าที่มองเห็นทุกอย่างเป็นเพียงเกมเดิมพัน ต้องมาเจอกับเหยื่อที่ยอมถูกไฟเผาเพื่อให้คนที่รักรอด... เดิมพันครั้งนี้ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน

“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน

ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!

** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ

นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด

ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ

เขาเคยเป็นพี่ชายที่แสนดีในสายตาของเธอ จนวันที่พ่อแม่ของพวกเขามีความสัมพันธ์บางอย่างต่อกัน สถานะพี่น้อง..ที่ไม่ได้เกิดจากความเต็มใจ อีกฝ่ายจึงได้ทำลายมันจนสิ้น

ความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้ นักรบ ดิษกรพล โครเชอร์ หนีไปหมกตัวอยู่ในป่าในเขาเพื่อลืมอดีต จากเพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญกลายเป็นคนเงียบขรึม พูดน้อยต่อยหนัก ทว่าสาวเจ้าก็บุกไปปั่นป่วนหัวใจถึงที่จนเขาอยู่ไม่สุข เธอยุ่งสมชื่อ แต่น่าแปลกความสดใสกับรอยยิ้มพริ้มเพราดูไร้พิษภัยของเธอกลับทำให้เขารู้สึกสบายตาสบายใจได้อย่างประหลาด หากสาวน้อยแสนสดใสอย่างเธอมองอย่างไรก็ไม่คู่ควรกับผู้ชายที่ผ่านสังคมคาวโลกีย์มาอย่างโชกโชนเช่นเขา แถมยังมีประวัติที่ไม่น่าจดจำเลยสักนิด เขาคงทำได้เพียงรักแต่ไม่แสดงออก คอยเต๊าะอย่างแอบๆ คอยห่วงอย่างห่างๆ ก็คงสุขใจที่สุดแล้วสำหรับผู้ชายเลวๆ อย่างเขา

Vs

หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!

"ลักษิกา" หรือ "มิว" นักศึกษาพยาบาลปี 3 สุดเฉิ่ม สาวแว่นสุดเชยที่จืดชืดที่สุดแต่ก็เรียนเก่งที่สุด จนถูกพวกเขาล้อเลียนและแซวตั้งแต่เธอเข้ามาเรียนปีหนึ่ง

"ภาวินทร์" หรือ "วินทร์" หนุ่มวิศวะเครื่องกลปี 4 รุ่นพี่ปากดีที่คอยแซวเธอตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ แม้จะรูปหล่อ พ่อรวยและเป็นคาสโนว่าตัวพ่อเจ้าของฉายา "พ่อหนุ่มเอวไว" และ "ราชาปีศาจ"ที่ควงผู้หญิงไม่ถึงเดือนก็ทิ้ง

“ผ่านมาสามปีก็ไม่มีพัฒนาการขึ้นเลยสักนิด”

“แล้วมันหนักส่วนไหนของพี่ล่ะคะ”

“ไม่หนักหรอกก็แค่อยากรู้เท่านั้นว่าวัน ๆ นอกจากท่องหนังสือสอบหอบตำราแล้วทำอะไรเป็นอีกบ้าง”

“ก็ดีกว่าพวกที่ดีแต่พกปากมามากกว่าสมอง แล้วมานั่งเห่าหอนไปวัน ๆ เหมือนพวกหมาหมู่แถวนี้ก็แล้วกัน”

“เธอว่าใครเป็นหมา”

“ถ้าไม่อยากรับก็อย่าเดือดร้อนสิ”

“แล้วเมื่อกี้ว่าให้ใคร เธอเป็นรุ่นน้องนะ”

“สันดานต่ำ”

“อะไรนะ!”

ทั้งสองเหมือนจะไม่มีทางที่จะมาคุยกันดี ๆ ได้เลย ยิ่งเพื่อน ๆ ในกลุ่มของเขาแล้วยิ่งเกลียดเธอเข้าไส้

แต่โอกาสแก้แค้นของภาวินทร์ก็มาถึงเร็วกว่าที่คิด เมื่อเขาได้รับรู้ความลับบางอย่างของเธอ

"ได้เวลาแก้แค้นแล้ว ยัยลูกแกะน้อย"

โปรยแซ่บ
จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเจ้าพ่อมาเฟียเกิดอยากมาเรียนอีกครั้ง ไม่ใช่อยากหาความรู้ใส่หัว แต่อยากตามล่า 'เธอ' มาขึ้นเตียง

“ฉันมันรักใครไม่เป็นหรอก อย่ามาคาดหวังอะไรกับฉันเลย”
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....

เพราะความจำเป็นทำให้เธอรับงานเป็น 'เด็กเสี่ย' แต่มารับรู้ภายหลังว่าคนที่ซื้อเธอเป็น 'มาเฟีย' แถมเขายัง...ดุมากด้วย

สปอยตอนหน้า

ตอนนี้ร่างกายสาวหันหน้ามานอนหงายโดยมีร่างกำยำทาบทับเอาไว้พร้อมกับกระหน่ำบทรักเข้าไปในร่างกายอย่างรุนแรง แต่มือเล็กพยายามเอามือปิดหน้าเอาไว้เพื่อไม่ให้มาเฟียหนุ่มเห็นน้ำตาแต่จนแล้วจนรอดก็หนีสายตาคมไม่พ้นอยู่ดี

“ร้องไห้ทำไมวะ...” วิคเตอร์ถามออกมาเสียงดังขณะที่กายกำลังสอดแทงเข้าออกไม่หยุด

“เปล่าค่ะ” ไอลดาพยายามห้ามไม่ให้เสียงสั่นเพราะรู้ดีว่าวิคเตอร์ไม่ชอบน้ำตา และไม่ชอบให้เธอแสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็น

“เหอะ...อย่ามาตอแหล คิดว่าน้ำตาจะช่วยให้ฉันเห็นใจเธออย่างนั้นเหรอไอลดา รู้หรือเปล่าว่าฉันเกลียดน้ำตาของเธอที่สุด!!”

“อื้อ...ค่ะ” เสียงหวานตอบรับแต่ก็ต้องหลุดครางออกมาเมื่อเอ็นร้อนกระแทกเข้ามาลึกมากจนรู้สึกจุกไปถึงท้องน้อย

“เธอไม่มีสิทธิ์พูดหรือร้องไห้ให้ฉันไม่พอใจ จำใส่หัวเอาไว้ด้วยว่าเธอก็แค่นางบำเรอที่ฉันอยากจะเอาตอนไหนก็ได้” คำพูดที่ไม่ถนอมน้ำใจจนคนฟังเจ็บลึกไปถึงขั้วหัวใจแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากรับฟัง เพราะเธอรู้ดีว่าตัวเองเข้ามาอยู่กับเขาในฐานะอะไร มันเป็นสถานะที่เธอยอมรับตั้งแต่แรกกับการเป็น ‘เด็กเสี่ย’

ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า

เมื่อน้ำชาสาวน้อยที่ยังเวอร์จิ้น แต่เป็นคนขี้อ่อย ดันมาเสียตัวให้กับหนุ่มวิศวะผู้ที่ขึ้นชื่อความกวน เรื่องยังไม่จบแค่นั้นเมื่อพ่อเลี้ยงของน้ำชาจ้องจะจับเธอทำเมียอีก

“ก็เพื่อนกันทั้งนั้น เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว ใช่ไหมแหวน” เสียงของเรซหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของน้องชายฝาแฝด เรซกำลังพยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้นหลังจากที่นาฟบอกให้ฉันรู้ว่าใครบางคนนั้นมาที่นี่ด้วย
“แหวนไม่นับผู้ชายที่เคยนอนด้วยเป็นเพื่อน” ฉันพูดตรง ๆ ใครกันจะอยากเป็นเพื่อนกับคนที่ทำให้เราเจ็บ แม้ว่าความเจ็บที่ได้รับ 90% จะเป็นฉันที่วิ่งเข้าไปหาเองก็เถอะ
แต่แล้วเสียงจากด้านหลังของฉันก็ดังขึ้น เสียงที่ฉันเคยคุ้นเมื่อนานมาแล้ว ถึงเป็นคำสั้น ๆ แต่ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นใคร
“หึ” เสียงและตัวมาพร้อมกัน เจ้าของร่างสูงเดินไปนั่งที่ว่างตรงที่ฉันทักไปก่อนหน้า ซึ่งมันอยู่ตรงข้ามกับฉัน ฉันมองเขาแค่เพียงเล็กน้อยและเบือนหน้าหนี
เชื่อเถอะว่าไอ้เสียงที่เปล่งออกมาจากลำคอนั้นเป็นคำสั้น ๆ แต่มันมีความหมายและความหมายของเขาก็คือ ‘คิดว่าฉันยังอยากจะได้เขาอยู่ไง’

เพราะคำฝากฝังจากแม่ ทำให้ ‘นีน่า’ เฟรชชี่สาวจอมแสบจากต่างจังหวัด ต้องย้ายมาใช้ชีวิตนักศึกษาในกรุงเทพฯ ภายใต้การดูแลของ ‘พี่ภีม’ หรือ ‘นพ. ภีมพัฒน์ อัครโภคิน’ กุมารแพทย์หนุ่มมาดนิ่งผู้เพอร์เฟกต์ พี่ชายข้างบ้านที่เธอเคยแอบปลื้มมาตั้งแต่เด็ก
จากที่คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตอิสระ นีน่ากลับต้องมาเจอกับ ‘กฎเหล็ก’ สารพัดจากคุณหมอผู้ปกครองจอมเฮี้ยบ ทั้งห้ามกลับดึก ห้ามไปปาร์ตี้ และห้ามมีแฟน ! แต่ใครจะรู้ว่า... ภายใต้ใบหน้านิ่งขรึมและชุดกาวน์ที่แสนสุภาพ พี่ภีมคนเดิมกลับอัปเกรดความละมุนจนนีน่าตั้งตัวไม่ติด
จากหน้าที่ ‘ผู้ปกครอง’ ค่อยๆ เปลี่ยนเป็น ‘คนรัก’ ในความลับที่ต้องซ่อนจากสายตาคนทั้งมหาวิทยาลัย และแก๊งเพื่อนสาวจอมจับผิดที่จ้องจะเปิดโปงสถานะที่แท้จริงของเธออยู่ทุกวัน !

คำสัญญาในวัยเด็กที่ทั้งคู่สัญญาว่าจะแต่งงานกัน เมื่อเวลาผันผ่านไปทั้งคู่กับลืมสัญญาที่ให้กันไว้ไปจนหมด การหวนกลับมาเจอกันอีกครั้งเขาและเธอจะมีใครที่มีความคิดเหมือนกับวัยเด็กอีกไหม

**มังกร ดราก้อน อังเดรฟิโก้ อายุ 22 ปี วิศวะปี 4 สูง 187 เซนติเมตร รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตร
ลูกชายคนโตของตระกูลมาเฟียที่ทรงอิทธิพล เขาเริ่มสืบทอดธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย
นิสัย เจ้าชู้ เอาแต่ใจ อยากได้สิ่งไหนก็ต้องได้

**เอลล่า อาริษา อัครเดช อายุ 20ปี คณะบริหารธุรกิจปี2 สูง 168 เซนติเมตร ใบหน้าสวยนางพญา ผิวขาวดุจหิมะ หุ่นงามระหงขยี้ใจชาย

เธอต้องแต่งงานกับเขาก่อนพี่ชายสิ้นใจ เขาจึงกลายเป็นสามีและครูพละที่สอนอยู่ในโรงเรียนเดียวกัน
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!

เธอเป็นเด็กเลี้ยงของเขา
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ

เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์

พวกเขาคือ "พี่น้องไม่จริง" เธอรักเขา แต่เขากลับเอาความรักของเธอมาย่ำยีเพราะความแค้น เธอเลยต้องลุกขึ้นสู้เพื่อให้เขาคุกเข่ามาอ้อนวอนขอ "ความรัก" จากเธอ!!

'เขา' เกลียดเธอเข้าไส้ เพราะ 'เธอ' คือลูกสาวของคนที่ทำให้แม่ของเขาตาย

และเธอคือคนที่เขาเข้าใจว่าเป็น 'น้องสาว' มาทั้งชีวิต แต่เป็นน้องสาวที่แสนเกลียดชังมาตั้งแต่เด็ก

“กรี๊ด!”

“ร้องทำไม”

“ไอ้คนบ้า นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”

“เอ้า! จำไม่ได้เหรอว่ามันเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน เมื่อคืนนี้เธอเมามาก ฉันเจอเธอหน้าห้องน้ำ

แล้วจู่ๆ เธอก็มากอด มาจูบฉัน ฉันเลยพาเธอมาที่นี่”

“ไม่! ไม่จริง! ฉันไม่เชื่อ ฉันไม่มีวันทำอย่างนั้นกับคุณแน่ๆ ฉันจะแจ้งตำรวจ คุณข่มขืนฉัน!”

“ใครข่มขืนใครกันแน่ เมื่อคืนนี้เธอจับฉันอึ๊บไปตั้ง 8 ครั้ง ฉันอายุ 37 แล้วนะ เรี่ยวแรงก็ไม่ค่อยจะมี เธอก็บังคับข่มขืนใจให้ฉันเกิดอารมณ์ แล้วก็ขึ้นขย่มๆ จนตัวเองเสร็จไปหลายรอบ ดูสิ... ฉันสูญเสียน้ำอสุจิ ไปตั้งเท่าไหร่!”

“ไม่! ไม่จริง! ฉันไม่เข้าใจ! ทำไม... มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ครั้งแรกของฉัน ทำไมฉันจำอะไรไม่ได้เลย บ้าที่สุด!"

“เธอฟังนะ... เมื่อคืนนี้ฉันเจอเธอหน้าห้องน้ำ เธอเดินชนฉัน แล้วจู่ๆ เธอก็มากอดมาจูบ ฉันก็นึกว่าเธอเมาแล้วอยากเรื่องอย่างว่า... เลยพาเธอมาที่นี่ ฉันเพิ่งรู้ว่าเธอถูกวางยาตอนอยู่ที่นี่แล้ว”

"ทำไมคุณไม่พาฉันไปหาหมอ!"

“จะพาไปหาทำไม ก็ฉันนี่แหละเป็นหมอ...!”

เขาคือลูกชายของผู้มีพระคุณ...เขาคือคนที่อยู่สูงเกินกว่าจะเอื้อมถึง เขาเย็นชาและเขารังเกียจเธอมาตลอด แต่ทำไมวันนี้เขาถึงได้... สั่งให้คนที่เขารังเกียจมาตลอดอย่างเธอ...
“จูบฉัน”
“คะ?”
“จนกว่าฉันจะพอใจ!”

"ทำตัวห่วยแตกชิบหายดันพร่ำเพ้ออยากจะเป็นคนที่ดูแลเธอให้ดีที่สุดคงทำได้อยู่หรอก"

เรื่อง...นายหัวคลั่งรัก
คำโปรย
เมื่อเธอหนีร้อนมาพึ่งเย็น ถ้าเขาไม่ช่วยแล้วใครจะช่วย
"มองหน้า...มีปัญหาหรือว่ามีใจ"
"นายหัวพูดว่าอะไรนะคะ หนูฟังไม่ค่อยถนัด"
"ไม่ได้ยินก็แล้วไป"
แนะนำตัวละคร
ภูผา (เฮียผา) อายุ 38 ปี พี่ชายคนโตของบ้าน สถานะยังโสดสนิท มีอิทธิพลในพื้นที่ นิสัยไม่เชื่อใจใครง่ายๆ ใครๆก็เรียกเขาว่านายหัว

เพียงนารา (นารา) อายุ 20 ปี ชีวิตมีปัญหาจนต้องถึงขั้นหนี บังเอิญมาเจอนายหัวภูผา แต่เขากลับคิดว่าเธอเข้าหาเขาเพราะมีบางอย่างแอบแฝง

ตัวละครในเรื่อง
สิงโต (เฮียสิงห์) ลูกชายคนที่ 2 ของบ้าน
ต้นกล้า (เฮียกล้า) ลูกชายคนที่ 3 ของบ้าน
ตะวัน (น้องสาวคนเล็กของบ้าน)
#นิยายเรื่องนี้เขียนต่อจากเรื่อง...เพลย์บอยพ่ายรัก สามารถแยกอ่านได้ ไม่งงแน่นอนค่ะ

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!

เขาต้องการมีลูก แต่ไม่ต้องการมีเมีย ทางเลือกที่ดีคือการจ้างผู้หญิงสักคนมาอุ้มบุญ ทว่า... เธอกลับขโมยลูกของเขาไปนี่สิ โทษของเธอคือ ต้องมาเป็นเมียจริงๆ ของเขา
ริคคาโด้ มาร์เซียอาโน่ ทายาทคนโตของตระกูลมาร์เซียอาโน่ ผู้มีอิทธิพลคนหนึ่งของประเทศคารัสซีเลีย
เบื้องหลังเขาคือหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคาล แก๊งมาเฟียหนึ่งในสี่แก๊งใหญ่ของคารัสซีเลีย
ชีวิตท่ามกลางคมกระสุนและควันปืน ทำให้เขาไม่ปรารถนาจะมีคู่ครองให้เป็นจุดอ่อน
ทว่า... นายฟรองซัวร์ ปู่ของเขากลับเคี่ยวเข็ญให้หลานชายมีทายาท
ริคคาโด้จึงเลือกจ้างผู้หญิงคนหนึ่งมาอุ้มบุญให้เขา โดยมีเงื่อนไขคือ

เขาต้องการลูกชายเท่านั้น
ไม่จำเป็นต้องพบหน้ากัน จ่ายเงินเมื่อเด็กคลอดคือจบสัญญา
ห้ามให้ใครรู้ว่าเป็นแม่ของลูกเขา
เขาได้ลูกชายตัวน้อยสมใจ โดยไม่เคยสนใจว่าแม่ของเด็กคือใคร!

อลิชา หญิงสาวลูกครึ่งไทย-คารัสซีเลีย เธอเป็นเจ้าของโฮมสเตย์เล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
อลิชาใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับน้องโรซีลูกสาวตัวน้อยวัยห้าขวบ และนายพัชรบิดาของเธอ
วันหนึ่งอลิชาได้ช่วยชีวิตผู้ชายคนหนึ่งไว้ นั่นทำให้ชีวิตแสนสงบ ต้องพบกับความวุ่นวาย
เมื่อเขาไม่ใช่คนธรรมดา แต่เขาคือ หัวหน้าแก๊งมาเฟีย
เธอจะทำเช่นไร กับมาเฟียหนุ่มแสนร้ายกาจคนนี้
คนที่ครั้งหนึ่งเคยว่าจ้างให้เธอ เป็นแม่อุ้มบุญลูกชายของเขา!

เมื่อพี่ชายเสียชีวิต มาเฟียหนุ่มต้องกลายเป็นคุณอาอย่างกะทันหัน! และสาวน้อยวัยย่างเข้า18ปี ลูกสาวบุญธรรมของพี่ชาย ต้องมาเป็นหลานสาวมาเฟียแบบไม่ทันตั้งตัว จะเป็นยังไง? เมื่อคุณอาคิดจะกินหลานสาวนอกไส้!

เสือ
นักศึกษาหนุ่มฮ๊อต นิสัยเย็นชา ขี้รำคาญ ไม่ชอบคือไม่ชอบ
“ถ้าดีด้วยแล้วไม่ชอบ…ก็อย่ามาว่าใจร้ายแล้วกัน”
ใจ๋ใจ๋
สดใจ ร่าเริง น่ารัก แต่ความสดใสกำลังจะหายไปเพราะความรักโง่ๆ ทุ่มเทให้โดยที่เขาไม่เคยต้องการ
“ใจ๋อยากมีพี่เสืออยู่ในชีวิต แต่ในชีวิตของพี่เสือไม่เคยมีใจ๋อยู่ในนั้นเลย”
โปรย
“ยกเลิกงานหมั้นซะใจ๋ อย่าทำให้เรื่องมันแย่ไปมากกว่านี้”
“ต่อให้ต้องเลือกใหม่ ใจ๋ก็ยังจะเลือกพี่เสือ” ฉันมองหน้าคนตัวสูง ผู้ชายที่แอบรักมานานหลายปี
“ฉันให้เธอเป็นได้มากที่สุดแค่น้องสาว ถ้าไม่อยากเป็น ก็มีอีกสถานะ สนใจไหม?”
“สถานะอะไรคะ”
“คนไม่รู้จัก”
“……..”
“ถ้ามั่นใจจะให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ก็อย่าว่าฉันใจร้าย”

ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!

เลขาที่ไม่ได้ทำหน้าที่แค่หน้าห้อง บางทีก็บนเตียง ระเบียง ห้องครัว ไม่น่าเบื่อดี

"อือ" เสียงครางดังออกมาเล็กน้อย

"น้ำเยอะเลยนะเรา" ริมฝีปากหนากระซิบพูดใกล้ก่อนที่จะฝังจูบลงซอกคอระหง ที่เขาบอกว่าน้ำเยอะเพราะตอนนี้นิ้วเปรอะไปด้วยน้ำในร่องเล็กนั่น

ขาเรียวขยับออกจากกันเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าตอนนี้แม้แต่ไฟในร้านก็มืดสนิท

ใบหน้าคมไซร้ต่ำลงมาจนถึงร่องหน้าอกแล้วก็ดูด วันจันทร์ยังคงปล่อยให้เขาเชยชมเรือนร่างของเธอถึงแม้จะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในโชควาสนา เธอก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงที่เขาเรียกมาใช้บริการ ไม่สิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขายังเรียกมาแต่กับเธอเป็นคนมาหาเขาถึงที่เอง

หญิงสาวที่กำลังคิดอะไรอยู่ถึงกับสะดุ้งเมื่อถูกเขาจับมือไปกำส่วนนั้นที่มันกำลังแข็ง วันจันทร์แอบวัดขนาดของมันดู..ไม่อยากคิดเลยถ้ามันเข้ามาอยู่ในร่างกายแล้วเธอจะรับไหวไหม

"นั่งทับมันลงมาสิ" ชายหนุ่มใช้มือเธอชักมันรูดขึ้นลง แล้วก็กระซิบบอกให้เธอขึ้นนั่งคร่อม

"ที่นี่เหรอคะ" ถ้ามันสว่างหน่อยคงเห็นหน้าตาที่ตื่นกลัวของเธอ เธอจะเสียสิ่งที่หวงแหนมา 20 กว่าปีให้เขาที่แบบนี้จริงๆ เหรอ

"ไม่มีใครกล้าเข้ามาหรอก"

"คือ..ฉัน.."

"อย่าบอกนะว่าเธอยังไม่พร้อม แต่ที่เห็นนี่คือพร้อมมากแล้วนะ" ถึงแม้เขาจะดูเถื่อน แต่ไม่เคยขืนใจผู้หญิงที่ไหน ผู้หญิงส่วนมากจะเต็มใจเป็นของเขาเองทั้งนั้น

เขากลับมาอีกครั้ง…ในฐานะเพื่อนร่วมงานคนใหม่ของเธอ
เขา—วิศวกรหนุ่มรูปหล่อ ผู้มีชื่อที่แปลว่า “พระอาทิตย์”

ส่วนเธอ “เดือน”
คนที่พยายามจะลืมพระอาทิตย์ดวงนั้น…แต่ไม่เคยลืมได้เลย

ในอดีต เขาเข้าหาเธอเพียงเพราะคำพนันกับเพื่อน
แล้วครั้งนี้…จุดมุ่งหมายของเขาคืออะไรกันแน่?

“กูถามมึงจริงๆ นะซัน
ตอนที่มึงจีบน้องเดือน เพื่อเอาชนะพนันกับไอ้เมศร์
ตกลงตอนนั้น…มึงชอบน้องเดือนบ้างหรือยัง
หรือทั้งหมดมันก็แค่เพราะมึงไม่อยากให้ไอ้เมศร์จีบติดเท่านั้น?”