22 Book(s) Related to god of war ragnarok what to do after story

ใครๆ ก็เป็นเมียผมได้ทั้งนั้นแหละครับ
ใครนอนกับผมแล้วอยากจะครางแทนตัวว่าเมียก็ตามสบาย
แต่ผม "ไม่เคยเป็นผัวของใคร" แค่นั้นเอง

"กูให้ความเป็น เพื่อน มึงได้
กูก็ยัดเยียดความเป็น ผัว ให้มึงได้เหมือนกัน"
จอมทัพ : หล่อ ร้ายลึก ตรงไปตรงมา ปากร้าย
คุณอาจจะมองว่าผมใจร้าย เเต่สิ่งที่ผมเจอการทำดีคงไม่ช่วยอะไร
ผมไม่สนว่าใครจะเจ็บปวด ต่อจากนี้ผมขอสนแค่ตัวเองบ้างก็เเล้วกัน
"กูก็แค่อยากแก้แค้น"
น้ำเหนือ : หล่อ จริงใจ ซื่อตรง ปากไม่ร้าย (แต่กัดเจ็บ)
ถ้าผมผิดผมก็ลูกผู้ชายพอที่จะยอมรับความผิด
ผมโกรธที่มันยัดเยียดในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ ผมเกลียดที่มันหูเบา
"มึงก็ทำมันสำเร็จเเล้วนี่"
"กูไม่ชอบน้องมึง"
"เเล้วมึงชอบใคร"
"กูชอบมึง"

แค่คิดว่าเสพรักเพียงแค่ครั้งเดียวคงไม่เป็นอะไร ใครจะรู้ว่าจะกลายเป็นการขุดหลุมฝังตัวเองจนโงหัวไม่ขึ้น
"ถ้ามึงยังไม่อยากตาย อย่าก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวกู"
"....."
"มึงอยากตายคาเตียงใช่มั้ย"
"เออ มึงยิงกูเลยวัช.."
"ไม่ใช่ตายด้วยปืน เเต่ตายคาอกกู"

เรื่องราวความลี้ลับของตระกูลมาเฟียที่ไม่มีใครได้รับรู้มาก่อน อำนาจ ความยิ่งใหญ่ถูกครอบงำไปด้วยมนตรา และขับเคลื่อนด้วยแรงแค้นของวิญญาณที่ยังสถิตย์อยู่ในกายของลูกชายคนโตตระกูลหลัก ‘แทนคุณ ธีรปัญญากูร’ เขาต้องเผชิญหน้ากับสิ่งเหลือเชื่อมากมายโดยมี ‘ท็อป ทศวรรษ’ นายแพทย์หนุ่มอยู่เคียงข้างที่เหมือนจะเก็บงำความลับที่เกินกว่าใครจะจินตนาการไว้มากมาย

ความรักที่แสนจะยาวนาน ของไทม์ เต (คู่รักเพื่อนสนิทของ คินน์ อนาคินน์ แห่งจักรวาลมาเฟียธีรปัญญากูร) เต็มไปด้วยกลิ่นไอของดอกไม้ที่ชวนให้หลงใหล และเต็มไปด้วยขวากหนามในเวลาเดียวกัน พวกเขาทั้งคู่ต่างเติบโต รดน้ำ พรวนดิน ปลูกต้นรักนี้มาตั้งแต่เยาว์วัย จนเวลาล่วงเลยมากว่า 10 ปี ความรักที่มากเกินไปกลับกลายเป็นพันธนาการที่เหนี่ยวรั้งพวกเขาทั้งคู่ให้เป็นโลกทั้งใบของกันและกัน ไทม์ ทวีวัฒน์ ที่มีนิสัยเจ้าชู้จนเป็นเรื่องเคยชิน และความเย่อหยิ่ง ทะนงตัว เพรียบพร้อม ของเต เตชินท์ก็เป็นเรื่องเฉยชาเช่นกัน ไทม์ที่มักจะถูกครอบงำจากครอบครัวและแฟนอยู่เสมอจนนำไปสู่การค้นหาความท้าทายในชีวิต ด้วยการที่ต้องมาเจอกับ เต็ม ตรัณ (เพื่อนสนิท พอร์ช แห่งจักรวาลมาเฟีย) ความธรรมดาที่เขาไม่เคยเชื่อว่ามีอยู่จริงจนเกิดเป็นความสัมพันธ์ที่แสนจะซับซ้อนจนเป็นเงื่อนงำของปมปริศนาที่มีเรื่องราวรักสามเศร้า เป็นตัวจุดฉนวนให้เกิดเหตุการณ์วุ่นวายมากมาย จนทำให้บอดี้การ์ดคนโปรดของบ้านมาเฟียอย่าง อาร์ม อาชวิน ต้องยื่นมือเข้ามาช่วยให้ใครบางคนรอดพ้นจากบ่วงกรรมความรักที่น่าสงสารในครั้งนี้ เพราะ...

“อยู่กับผมมันเจ็บปวดจริงๆ แม้บนโลกนี้จะไม่มีใครสมควรได้รับความเจ็บปวดเลยก็ตาม”

เมื่อความรักไม่ใช่เรื่องของคนสองคน...มันไม่มีใครเสียใจมากหรือน้อยที่สุดแต่อยู่ที่ว่าใครจะเข้มแข็งแล้วก้าวไปข้างหน้าได้ก่อนกัน

เรื่องราวความรักที่ซ่อนไปด้วยปมปริศนาอันแสนวุ่นวายของมาเฟียเจ้าอารมณ์ แห่งตระกูลหลัก และ บอดี้การ์ดข้างกายมาดเข้มที่เริ่มจากความร้าย...แต่ลงท้ายด้วยรัก

ความทรงจำที่สวยงามของผมถูกบันทึกด้วยภาพถ่าย แต่ทุกความเจ็บปวดถูกกรีดเป็นแผลลึกอยู่ในหัวใจ การสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ทำให้น้องเล็กของตระกูลรองไม่สามารถควบคุมความรู้สึกได้อีกต่อไป...ความสิ้นหวังนำพาให้เขาต้องเจอกับความลับและความรักที่ต้องแลกมาด้วยการไถ่บาปให้กับตระกูลมาเฟีย แม้จะได้ชดใช้ด้วยชีวิตก็ตาม...

-กราฟ-
คิดยังไงกับปั้นหยาเหรอครับ?
ไซต์หมากระเป๋าแบบนั้นห่างไกลคำว่าสเปคของผมเยอะ ที่เห็นควงๆ ก็แค่เอามาแก้ขัดกับ...แก้แค้น

-ปั้นหยา-
อย่าถามว่าฉันคิดยังไงกับไอ้พี่กราฟอีกนะคะ ไอ้เฮงซวยที่ทั้งชีวิตมีแต่กราฟความเลวระยำแบบนั้นเอาไปทำหมันเถอะค่ะ อย่าปล่อยให้ไปแพร่พันธ์ที่ไหนเลย!

"ถ้านายยังทำนิสัยแบบนี้ สักวันนายจะไม่เหลือใคร" ร่างเล็กพูดบอกผมออกมาด้วยแววตานิ่งๆ เธอเป็นผู้หญิงที่สวยและเพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง ถ้าเปรียบเธอเป็นที่สูง ผมก็คงเป็นที่ต่ำ ผมอยากจะไขว่คว้าเธอ แต่มันก็เกินเอื้อม

เพราะคนเลวๆ อย่างผมมันไม่มีค่าที่จะคู่ควรกับเธอ

"ถ้าฉันเป็นคนดีแล้วเธอจะรักฉันได้มั้ย" ผมลองย้อนถามกลับไป เธอยังคงยืนนิ่งก่อนที่จะเดินออกไปโดยที่ไม่ได้ตอบอะไรผมทั้งนั้น
ไม่ว่าผมจะเป็นยังไงสุดท้ายเธอก็ไปอยู่ดี

ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว ประโยคนี้มันไม่มีผลอะไรกับชีวิตของผม ไม่ว่าจะทำตัวดีแค่ไหน สุดท้ายก็เหี้ยในสายตาของเธออยู่ดี...

จะเป็นยังไงเมื่อลูกสาวเศรษฐีย้อนเวลากลับไปในยุค 1950's

ต้องไปใช้ชีวิตในชื่อเหมือนตัวเอง

'จินเยว่' ยัยผู้หญิงเห็นแก่ตัว..เอาแต่ใจ ที่หน้าตาเหมือนตัวเธอเองเป๊ะ แถมยังต้องมาเลี้ยงหลานชาย หลานสาว กับน้องชายตัวร้าย

ที่สำคัญยังมีสามีเป็นตัวเป็นตน..แถมไอ้ต้าวสามีหน้าหล่อสุดแสนจะเย็นชา..ในยุคที่เธอจากมาก็คือ..ไอ้เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ..ตามวอแวเร้ารือเธอมาตลอดชีวิต

แต่ครั้งนี้..แววตาคมกับมีแต่ความเกลียดชัง..รังเกียจ..ราวกับเธอไปเผาบ้าน

หึ..คิดว่าเธอจะแคร์เหรอ?

ไม่รักก็ไม่ต้องรักดิ..ใครสน

ภารกิจทั้งหาทางหย่า..และเริ่มต้นหาเงินจึงเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่นั้น!!!

เธอให้เป็นแค่เพื่อน แต่เขากลับคิดไม่ชื่อล้ำเส้นอยากเป็นผัว ค่ำคืนชั่ววูบที่เผลอใจได้เสียกัน รสชาติต้องห้ามแสนอันตรายนั้น พาให้ไม่อาจเก็บความรู้สึกแอบรักข้างเดียวได้อีก มันจะไม่จบแค่วันไนท์สแตนด์แน่นอน
​เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ

คนใกล้ตัวรุกหนักริอยากข้ามเส้นเป็นผัว นี่ก็คือนิยามความสัมพันธ์หลังจากกลับมาเจอกันอีกครั้งของเพื่อนรักเพื่อนแท้

ป้อมปราบเฝ้ามองผู้หญิงแสนดีคนหนึ่งด้วยแววตาซ่อนเร้นความรู้สึกมานานเกือบยี่สิบปี

แอบชอบเธอ แอบหึงหวงเธอเงียบๆ และอยากให้เธอมีความสุขกว่าใคร

ทุกครั้งที่เมลลินเล่าอย่างตื่นเต้นว่าชมชอบไอ้หนุ่มคนไหน เวลาที่ขอคำปรึกษาเรื่องผู้ชายพวกนั้นกับเขา

สิ่งหนึ่งที่อยากบอกเพื่อนสาวใจจะขาดคือ

ไม่ต้องทำอะไรเลย ไม่ต้องไปชอบใคร ไม่ต้องแบ่งสายตาไปให้คนอื่น

เขาต้องการเป็นผู้ชายคนเดียวที่เธอรัก

หน่วงเหนี่ยวเธอไว้ด้วยค่ำคืนยาวนานอันแสนหวาน และเมื่อสวรรค์หยิบยื่นโอกาสที่ไม่คาดฝันมาให้

ต่อจากนี้ก็เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้ มันจะไม่จบแค่วันไนท์สแตนด์แน่นอน

นั้นไง..พี่เหนือเมฆ รุ่นพี่สุดหล่อที่เธอเคยชอบเขาสมัยมัธยม จำได้มั้ย?
Noค่ะ จำไม่ได้!!

เขา… “เหนือเมฆ” ผู้ชายเย็นชา หล่อเหลา และเป็นเหมือนตัวท็อปที่ใครต่างก็ยกย่อง
เธอ… “น้ำอิง” จากเด็กผู้หญิงธรรมดา ที่กลับมาในลุคใหม่พร้อมความสวยจนทุกคนต้องเหลียว

และความต่างที่เคยกั้นกลางไว้ กลับพังทลายลงเมื่อวันหนึ่งโชคชะตานำพาให้ทั้งคู่หวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้น้ำอิงไม่ใช่เด็กหญิงที่คอยแต่จะวิ่งตามพี่เหนือเมฆอีกแล้ว!

“Do you believe in love at first sight or should I walk by again?”
(คุณเชื่อในรักแรกพบหรือเปล่าครับ ถ้าคุณไม่เชื่อ จะให้ผมเดินวนกลับมาใหม่อีกครั้งก็ได้นะครับ)
นั่นคือคำหลีสาวแสนลิเกของแม็ทธิว หนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อแสนทะลึ่ง
“I think you should keep walking!” (มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย!!)
และนั่นคือคำตอกกลับของนคนันทินี สาวสวยที่เกลียดผู้ชายปากว่ามือถึงอย่างเขาที่สุด
เมื่อบุพเพอาละวาดให้หนุ่มขี้เล่นสะดุดรักนางฟ้ามาจุติอย่างนคนันทินีตั้งแต่แรกพบ
หัวใจเพลย์บอยสั่นไหวจนต้องตามขายขนมจีบในแบบที่ไม่มีชายใดในโลกนี้เคยทำมาก่อน
ทำเอาหญิงสาวทั้งตะลึง อึ้ง เสียวกับมุกจีบสาวเสี่ยวๆ ของเขา...
หากในยามที่แม็ทธิวหวาน... เขาก็หวานเสียจนน้ำตาลเรียกพี่
แล้วนคนันทินีจะต้านทานเพลิงรักแสนร้อนแรงของหนุ่มเจ้าเสน่ห์ได้ยังไง...
หรือเธอจะแพ้พ่ายต่อเพลิงพิศวาสของเขาอย่างจำนนให้เขาทั้งตัวและหัวใจ...
ก็ในเมื่อ เขาเร่าร้อนจนเธอแทบละลาย
เขาอ่อนหวานจนเธอแทบมลาย
และเขาร้อนแรงจนเธอแทบขาดใจตาย...

Vampire เจ้าเสน่ห์ :
“ที่เธอพูดมาน่ะ ฉันต้องได้อยู่แล้ว แต่ที่ต้องการนะเป็น...” เขามันพวกมักมาก ถ้าได้คือต้องทั้งหมด แต่ถ้าไม่ได้...เขาก็จะกำจัดมิให้เหลือซาก!
“อะไร” สุพรรณิการ์เอ่ยถามด้วยหัวใจสั่นๆ

Lycan แสนเสน่หา :
แน่ะ...ยายตุ้ยนุ้ยจอมตะกละกลบความเขินด้วยการทำหน้ากระฟัดกระเฟียดและประทุษร้ายเขาเสียนี่ อย่างนี้ต้องถูกลงโทษ! เจอโรมีสอดแขนรัดรอบเอวคอดกิ่วและพลิกกายกลับให้ร่างนุ่มนิ่มตกอยู่ใต้อาณัติ
“ว้าย! ไม่เอานะเจโร ไม่เล่นอย่างนี้นะ”

เจ้าสาว Vampire :
“ให้หัวใจนำทาง รักจะพาเราผ่านเรื่องเลวร้ายทุกอย่างไปได้” พลังแห่งรักชนะทุกสิ่ง!

"ร่านอย่างเธอต้องเจอฉัน"
เมื่อความรักระหว่าง เปลวไฟ X เจ้าขา ที่กำลังก่อตัวขึ้นถูกความแค้นเข้าครอบงำ
ความเจ็บปวดจึงเข้ามาแทนที่ความรัก

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาสอยู่ข้างกายเขาอย่างซื่อสัตย์เชื่อฟัง บัดซบเถอะ! ใครบอกติดหนี้แล้วจะได้เจ้าหนี้เป็นผัวกัน มันมีแค่ในนิยายเข้าใจไหม

พ่อแท้ๆเคยขายเธอให้กับเสี่ยแก่คราวปู่อย่างไม่แยแส ผ่านไปสี่ปีพี่ชายกับเพื่อนยังมารวมหัวกันแอบอ้างชื่อไปกู้เงินอีก

ชีวิตที่แต่เดิมก็ไม่ได้ดีเลิศอะไร ตอนนี้พังทลายไปพร้อมกับคืนที่เสียบริสุทธิ์เรียบร้อย

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาสอยู่ข้างกายเขาอย่างซื่อสัตย์เชื่อฟัง บัดซบเถอะ! ใครบอกติดหนี้แล้วจะได้เจ้าหนี้เป็นผัวกัน

มันมีแค่ในนิยายเข้าใจไหม

"ทั้งหมดสองล้าน ฉันจ่ายหนี้ครบแล้ว ทีนี้ไปได้หรือยัง"

เขาเหล่ตามองเงินที่เธอหามาอย่างยากลำบาก เหมือนกับมองกองขยะกองหนึ่งก็ไม่ปาน

คิดจะไปไหนกัน เป็นเมียเขามาสี่ปีหมกมุ่นแต่กับเรื่องใช้หนี้ ผู้หญิงคนนี้มันน่าโมโหนัก

คนอื่นดูออกหมดว่าเขาคิดยังไง คงจะมีแค่เธอนี่แหละที่ไม่ยอมรับผัวตัวเอง คำก็หน้าเลือด สองคำก็ขูดรีด

รู้จักอ้อนหน่อยอย่าว่าแต่เงินทอง อยากได้อะไรก็หามาให้หมดทุกอย่างแล้ว

รักที่เปลี่ยน (Changed of love)

เพราะ One Night Stand ที่ถูกใจในคืนนั้น จึงเกิดเป็นข้อตกลงบ้า ๆ ที่ลากยาวมานานเกือบสองปี
การนอนด้วยกันโดยไม่มีความสัมพันธ์ทางใจ ไม่มีการผูกมัด ไม่มีการเป็นเจ้าของ
ทุกคนต่างใช้ชีวิตได้อิสระอย่างที่ใจจะต้องการ ทุกอย่างมันควรจะดีแล้วใช่ไหมมันควรจะเป็นแบบนั้น
แต่เมื่อใดก็ตามที่คนใดคนหนึ่งไม่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึก...คนที่ถอยออกมาก่อนอาจจะเป็นคนที่เจ็บน้อยกว่า

จะเป็นยังไงเมื่อสาวโสดที่วันๆ เอาแต่ทำงาน อยากหาคนมา “แซ่บ” ก่อนอายุสามสิบ

โปรย...
‘อื้ออออ ทำไมมันปวดไปทั้งตัวแบบนี้ โอ๊ยยยย ลุกไม่ไหว’
พิมพ์นาราร้องโอดครวญอยู่ในใจขณะพยายามเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งทั้งสองข้างขึ้น แต่พอเธอลืมตาขึ้นมาได้สำเร็จแล้วเธอกลับพบว่าไม่ใช่เพียงแค่เปลือกตาของเธอเท่านั้นที่หนักแต่ทั้งแขนทั้งขาทุกส่วนของร่างกายตอนนี้นั้นหนักอึ้งแถมยังรู้สึกปวดเมื่อยระบมไปหมด เธอจึงค่อยๆ ขยับแขนเพราะเป็นส่วนที่ขยับง่ายที่สุดเนื่องจากเธอเริ่มปรับภาพโฟกัสได้แล้วและรับรู้แล้วว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของเธอหรือห้องของเพื่อนสนิท
แขนกลมกลึงขยับไปเรื่อยๆ ด้วยความยากลำบากจากอาการปวดเมื่อยคล้ายคนโหมออกกำลังกายอย่างหนักจนกล้ามอักเสบแต่เธอก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเพราะอยากพิสูจน์ว่าความวาบหวามที่อยู่ในห้วงคำนึงนั้นมันเป็นเรื่องจริงหรือแค่ฝันไป
พิมพ์นาราสะดุ้งเฮือกเมื่อฝ่ามือนุ่มนิ่มของเธอสัมผัสเข้ากับอะไรที่มันตึงๆ แน่นๆ และเธอก็เดาได้ไม่ยากว่ามันคงจะเป็นแถวช่วงเอวของผู้ชายเพราะตอนนี้มือเล็กของเธอนั้นก็ค่อยๆ เคลื่อนไปยังตำแหน่งต่อไปอย่างรู้ทิศทางเพราะความอยากรู้อยากเห็น
หมับ! มือเล็กคว้าเข้ากับอะไรที่ใหญ่ๆ แข็งๆ แถมยังตั้งชันรออยู่แล้วอีกต่างหาก
‘โอ้ มาย ก็อตตตต มันใหญ่มาก!”
เธออุทานในใจ และตอนนี้เธอแน่ใจแล้วว่าเรื่องวาบหวามเกิดขึ้นกับเธอจริงๆ ไม่ใช่แค่เพียงฝันไป

เพราะว่ารัก.....ก็เลยยอมให้เขาทำร้าย ดันเห็นกงจักรกลายเป็นดอกไม้
ยิ่งห้ามยิ่งเตือนหัวใจตัวเองเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง

จะเป็นยังไง ถ้าวันหนึ่งเราได้รู้ว่าคนที่แอบชอบมาตั้งหลายปี เขาไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด เขาไม่ได้ใสซื่อเหมือนที่แสดง เขามีอีกด้านที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน ทุกสิ่งที่เคยคิดว่าเขาเป็น และมันทำให้เราหลงใหลในตัวเขา มันไม่มีอะไรจริงเลยสักอย่าง เราจะทำอย่างไร จะเดินหน้าต่อไป หรือจะถอยหลังกลับ ความสัมพันธ์บางอย่างก็เหมือนกับการที่เราหยิบงูขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้มันรัด ให้มันพันรอบตัวโดยที่ไม่ทันสังเกต ไม่ได้เฉลียวใจ เพราะคิดว่ามันไม่มีพิษภัย แต่ลืมไปว่ามันก็สามารถกินเราได้เช่นกัน เช่นเดียวกับการที่เราเอาตัวเข้าไปในชีวิตของใครคนหนึ่ง ได้ทำความรู้จักแล้ว เอาตัวเข้าไปข้องเกี่ยวไปผูกพันแล้ว ก็ไม่อาจสลัดทิ้งได้โดยง่าย ถึงแม้เราจะพยายามที่จะทอดถอนตัวออกมาแค่ไหน ก็ไม่อาจหลีกหนีได้พ้น

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ
ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า
โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้
เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย

“ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก”
“ทำไมไม่ได้ครับ”
“เพราะเราชอบแกซุน... เราชอบแก ไม่ได้ชอบในฐานะเพื่อน แต่เราชอบแกในฐานะผู้ชายคนนึง”
“พี่ไม่เหมาะกับเธอหรอกครับ เอาความรักของเธอไปให้คนอื่นที่ไม่ใช่พี่ดีกว่า”

ผู้หญิงหน้าเงินอย่างเธอเขาก็แค่เอาชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น ให้จริงจังด้วยฝันไปก่อนเถอะ เขาไม่ชอบผู้หญิงที่เห็นแก่เงินมันน่ารังเกียจ...

"ถ้าคืนนี้แพรนอนกับพี่ฟีฟ่าพี่จะให้เงินแพรเท่าไหร่คะ"

"อยู่ที่ว่าทำให้พอใจมากน้อยแค่ไหน"

"ครั้งนี้แพรขอแสนหนึ่งได้มั้ยคะถ้าพี่ตกลงแพรจะทำให้ทุกอย่างเลย"

"ทำไมค่าตัวแพงจังลีลาก็งั้นๆเมื่อก่อนยังไงก็ไม่พัฒนาขึ้นเลย แต่เอาเหอะครั้งนี้จะให้แล้วกัน ว่าแต่ช่วงนี้ร้อนเงินเหรอมาเสนอตัวให้พี่บ่อยไปนะ"

"แพรต้องใช้เงินค่ะ แพรจำเป็น"

........

"ฟีน่าเหรอ..."

"พี่รักเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ใช่!!! แล้วก็จะไม่มีวันเลิกรักด้วย"

"แต่เขาไม่ได้รักพี่"

........

"น้องพี่คนเดิมอยู่ไหน ทำไมทิฟฟี่น้องพี่ถึงเปลี่ยนไป"

"มันไม่เหมือนเดิมแล้วพี่เดย์ออฟ ความรู้สึก​ของน้องมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่ได้คิดกับพี่แค่พี่ชายเหมือนเดิมแล้ว!"

"พอกันที!"