
Kochając Quinna
North Rose 🌹 · Zakończone · 198.0k słów
Wstęp
Zanim zdążę zrozumieć, co zamierza zrobić, Quinn klęka, zarzuca moje nogi na swoje ramiona, a potem przywiera ustami do mojego centrum. Jęczę głośno, gdy zaczyna pracować nad moim łechtaczką. Wsuwa dwa palce głęboko we mnie.
Jedną ręką chwytam się biurka, a drugą zanurzam w jego włosach, odchylam głowę jeszcze bardziej, gdy on mnie bezlitośnie pieści językiem. „O, kurwa, Quinn.”
„Jęcz moje imię, Annie.”
********************
Annora Winters ma świetną pracę, wygodny dom i kochającą rodzinę. Mimo to czuje, że czegoś jej w życiu brakuje. Czegoś, co kiedyś miała na wyciągnięcie ręki, ale nie była gotowa, by to zatrzymać. Miłości tak czystej, że śni o jego twarzy częściej, niż powinna.
Quinn Greyson dobrze zainwestował i stał się miliarderem, zanim się zorientował. Kobiety rzucają mu się w ramiona każdej nocy. Z każdą nową zdobyczą czuje, jak jego dusza coraz bardziej się niszczy. Tęskni za prawdziwą miłością. Czymś, co kiedyś miał, ale dawno temu stracił.
Przypadkowe spotkanie ponownie stawia ich na tej samej drodze. Napięcie między nimi rośnie, gdy ujawnia się tajemnica z ich wspólnej przeszłości. Gdy się całują, wybuchają płomienie pożądania, a wspomnienia z przeszłości budzą się na nowo. Czy Quinn i Annora znajdą drogę przez pole minowe, które na nich czeka, gdy będą się ponownie poznawać? Czy też zostaną rozdzieleni przez kochanka z jego przeszłości?
18+ Treści o charakterze erotycznym
Rozdział 1
(Quinn)
Ostatnia noc przebiegła dokładnie tak, jak się spodziewałem. No, prawie. Wcześniejszą część wieczoru spędziłem z biuściastą brunetką, której imienia nie pamiętam. Może to była Cindy albo Candy. Jestem dość pewny, że zaczynało się na C.
Spotkaliśmy się na koktajl party zorganizowanym przez jednego z moich inwestorów. Eleganckie garnitury i skąpo ubrane kobiety na jachcie. Nie mój typ imprezy, ale idę tam, gdzie są pieniądze. Moja randka na wieczór skończyła całując się z kimś innym, więc znalazłem sobie nową towarzyszkę.
Biuściasta brunetka była bardzo śmiała, co mi się spodobało, więc zabrałem ją do kajuty pod pokładem. Jej sukienka spadła na podłogę w momencie, gdy drzwi się zamknęły. Bez niespodzianek. Potem klęknęła, rozpinając mój pasek.
Miałem ją na każdej płaskiej powierzchni w pokoju, w różnych pozycjach, aż była bez tchu i wykończona. Gdy się ubierałem, podała mi kartkę z numerem telefonu, którą wyrzuciłem do kosza na śmieci, wychodząc z jachtu. Spełniła więcej niż obiecywały jej oczy, gdy patrzyła na mnie kilka godzin wcześniej.
Drugą część wieczoru spędziłem w siłowni w moim penthousie, próbując wyładować frustracje i zmęczyć ciało. To nie zadziałało, więc wziąłem prysznic, ubrałem się na klub, do którego często chodzę, a potem przeleciałem dwie gorące blondynki w prywatnym pokoju. Trójkąty to dużo pracy, ale zostawiłem je więcej niż zadowolone. Potem wróciłem do domu i zasnąłem po kolejnym prysznicu.
Fizyczny wysiłek był moim sposobem na odwrócenie uwagi od lat. Zwykle zaczynałem poranki od biegu, ale czasami chodzę do fantastycznej siłowni, którą znalazłem blisko mojego penthouse’u. Trenują tam zawodnicy mieszanych sztuk walki z całego świata. Znam dobrze właściciela.
Mam własną siłownię, ale dziś rano potrzebuję dźwięku innych ludzi w tle, żeby się rozproszyć, więc idę do siłowni, żeby się spocić. Koszmary z przeszłości obudziły mnie dziś rano i naprawdę potrzebuję odwrócenia uwagi.
Nawet po latach terapii wciąż odganiam sny rano. No, przynajmniej w te poranki, kiedy nie zasypiam z kimś poprzedniej nocy albo z ekstremalnego wyczerpania po kilku dniach bez snu. Ostatnie kilka lat było lepszych, ale wciąż jestem nawiedzany przez wspomnienia z czasów, gdy byłem żołnierzem.
Po zaparkowaniu mojego samochodu przy wejściu, wchodzę do środka, żeby zacząć dzień. Rejestruję się u recepcjonistki, która jak zawsze rzuca mi podwójne spojrzenie. Jej oczy błądzą po całej mojej odsłoniętej skórze, gdy podnoszę torbę z podłogi i kieruję się do szatni. Tatuaże na moich ramionach i klatce piersiowej zawsze przyciągają uwagę.
Mam insygnia Armii Rangers na prawym bicepsie. Potem drzewo wiśniowe schodzi w dół reszty ramienia do połowy przedramienia. Ukryte w liściach są małe krzyże z imionami i datami. Nigdy nikomu nie mówię, co one oznaczają. Na lewym ramieniu mam pełny rękaw tatuaży z różnymi obrazami. Najbardziej wyróżnia się medal św. Michała.
Pojedyncza lilia tygrysia znajduje się u podstawy medalu z imieniem w płynącym napisie w płatkach. Annora, dziewczyna, teraz kobieta, która naznaczyła moją duszę jako swoją. Nie chcę jej z powrotem. Może ją zatrzymać.
Idę prosto do szatni, żeby zostawić torbę na siłownię, a potem macham do właściciela siłowni, Hollisa, gdy przechodzę do worków treningowych. Zakładam jedną słuchawkę i zabieram się do pracy.
Odwracam od siebie uwagę.
Przez godzinę to działało, ale potem myśli o tym, dokąd zmierzam w życiu, zaczęły wkradać się do mojej głowy, gdy okładałem worek treningowy. Lubię to, gdzie jestem zawodowo.
To, co zrobiłem ze swoimi pieniędzmi, sprawiło, że jestem tym, kim jestem dzisiaj. To i niekończące się wsparcie mojego najlepszego przyjaciela, który teraz jest moim wspólnikiem. Dorastaliśmy razem, wstąpiliśmy razem do wojska, a potem wyszliśmy, żeby robić dobre rzeczy razem.
To moje życie osobiste zmierza w stronę punktu bez powrotu. Pracuję, aż mózg staje się przyjemnie otępiały, co noc sypiam z inną kobietą lub dwiema, a potem wracam do pustego penthouse'u. To samotna egzystencja. Taka, którą sam sobie narzuciłem.
Jednak życie, które teraz prowadzę, nie jest tym, jak wyobrażałem sobie swoje życie jako nastolatek. Wtedy nigdy nie myślałem więcej niż kilka dni naprzód. Przynajmniej do momentu, gdy wstąpiłem do wojska, żeby uciec od ojca i ducha matki.
Myślałem o randkowaniu, tak na poważnie, ale przypominam sobie, jak zakończył się mój ostatni związek. To gówno nigdy się więcej nie powtórzy. Nie randkuję. Zabieram kobiety na randki, daję im przyjemny czas, a potem pieprzę je, aż krzyczą moje imię. Potem zostawiam je w łóżkach, żeby wyspały się, a sam wracam do domu.
Czasami, gdy siedzę sam w ciemności mojego salonu, myślę, że jestem okropnym człowiekiem. To, co robię tym kobietom, jest złe, ale one wiedzą, na co się piszą, zgadzając się na randki ze mną. Do diabła, większość z nich wręcz błaga mnie o uwagę.
Potrząsając głową, widzę, że zniszczyłem worek treningowy. Idę do szatni, żeby się wykąpać, a potem zostawiam czek na biurku Hollisa za worek. Droga powrotna do mojego penthouse'u jest długa, ale oczyści mi to głowę jeszcze bardziej.
Gdy docieram do biura, jest prawie dziewiąta rano. Moje gęste, czarne włosy są lekko rozczochrane, ale lubię to. Mam na sobie granatowy garnitur z białą koszulą bez krawata.
Moja sekretarka wita mnie uśmiechem i nie umyka mi pożądliwe spojrzenie w jej oczach.
„Nie przekierowuj mi żadnych połączeń, dopóki Aaron nie przyjdzie, wtedy go do mnie przyślij.”
„Tak jest, proszę pana.”
Ostatnie kilka dni było chaotycznych, odkąd zaczęliśmy rozważać naszą kolejną inwestycję. Zdecydowaliśmy się kupić szpital, ale ten, który chcemy, jest w poważnym kryzysie finansowym. Mamy plan, jak to obejść, ale właściciel opiera się przed spotkaniem z nami. Czas go złamie. Ile czasu zajmie temu człowiekowi zrozumienie, że posiada tonący statek? Jeśli szczęście nam dopisze, staruszek szybciej zmierzy się z rzeczywistością.
Patrzę przez okno mojego biura w stronę wind, żeby sprawdzić, czy Aaron już dotarł. Nadal cieszę się, że przebudowaliśmy biuro, kiedy je kupiliśmy. Teraz cały najwyższy piętro budynku jest moje. No, moje i mojego najlepszego przyjaciela Aarona. G&C Enterprises to nazwa naszej firmy, nazwa, nad którą zgodziliśmy się po roku, ale działała dla nas dobrze przez ostatnie pięć lat.
„Dobrze, więc członkowie zarządu Mercy General zadzwonili. Są gotowi usiąść do rozmów.” mówi Aaron, wchodząc do mojego biura.
Aaron jest ubrany w grafitowy garnitur w prążki, jego włosy nadal przycięte w stylu wojskowym, a brązowe oczy wpatrują się w teczkę w moich rękach. Wiem, na co czeka, ale jeszcze nie zdecydowałem, co zrobimy, jeśli odmówią sprzedaży.
Proponujemy zakup szpitala, który kiedyś miał najbardziej prestiżowe programy dla weteranów na zachodnim wybrzeżu, ale w ostatnich latach przeżywa trudne czasy. G&C Enterprises posiada i finansuje wiele programów pomagających weteranom wojennym. Posiadamy firmy produkcyjne, które specjalizują się w sztucznych kończynach dla weteranów walki. Firmy, które zapewniają mieszkania dla tych weteranów, którzy stracili swoje domy, walcząc za swój kraj.
Kiedy usłyszałem o programie w Mercy General, wiedziałem, że to jest to.
Program, którego szukaliśmy. Ich program kiedyś przyjmował pacjentów z całego kraju. Był uważany za najlepszy w pomaganiu rannym weteranom wrócić do normalnego życia. Potem szpital dokonał kilku fatalnych inwestycji i zaczął obcinać fundusze na program.
Myślałem o samym finansowaniu programu, ale Aaron zauważył, że mielibyśmy więcej kontroli, gdybyśmy po prostu kupili szpital. Więc oto jestem, wpatrując się w teczkę w moich rękach, nie będąc jeszcze gotowym, aby ją otworzyć i zobaczyć liczby, które pokażą mi, jak źle finansowo radzi sobie Mercy General. Dali nam kopię swoich zapisów za ostatni rok, ale chciałem dokładniej przyjrzeć się, jak wydawali swoje pieniądze.
„Jest gorzej czy lepiej niż się spodziewaliśmy?” pytam Aarona.
„Otwórz teczkę i sprawdź,” odpowiada. Siada w jednym z miękkich foteli przed moim biurkiem.
Jęczę, a potem robię, co mówi. Otwieram teczkę i szybko przeglądam strony. Szpital radzi sobie gorzej niż się spodziewaliśmy. Z kilkoma poważnymi zmianami, jestem pewien, że można go zreanimować do dawnej świetności. Najbardziej martwi mnie program dla weteranów. Niektóre liczby w tym pliku nie zgadzają się z tym, co pierwotnie nam podali. Te rozbieżności mnie niepokoją. Tysiące dolarów, które miały trafić do programu, nie trafiły tam, gdzie twierdzili.
Gdzie się podziały?
To będzie coś, co trzeba wyjaśnić. Zadzwonię do mojego przyjaciela Maca. Jest śledczym korporacyjnym. Chcę wiedzieć, co się działo z tymi funduszami, zanim kupimy Mercy General. Chcę mieć czyste księgi rachunkowe, zanim ruszymy dalej.
„Zadzwoń do Maca, musimy, żeby prześwietlił te rozbieżności,” mówię do Aarona, zamykając teczkę.
„Już to zrobiłem. Wysłałem mu kopię obu plików, które nam dali, i powiedziałem o naszych obawach. Wkurzył się i powiedział, że zgłębi to dla nas. Powinien się z nami skontaktować dzisiaj. Możemy rozpocząć rozmowy o zakupie szpitala, czekając na jego telefon,” mówi Aaron.
„Dlaczego w ogóle zawracam sobie głowę proponowaniem czegokolwiek, skoro zawsze jesteś o krok lub dwa przede mną?” pytam go.
"Tego też nigdy nie zrozumiem. Będą tutaj jutro o drugiej po południu," mówi. Potem wstaje z krzesła. "Idę po obiad, a potem możemy zacząć opracowywać naszą strategię."
Czasami mój najlepszy przyjaciel zna mnie lepiej niż ja sam. Tylko jednej osobie pozwoliłem zbliżyć się do mnie tak bardzo. Nie, przestań, nie idź tą drogą, mówię sobie. Teraz nie czas na wspomnienia. Muszę przygotować notatki na spotkanie. Kto by pomyślał, że z gniewnego nastolatka stanę się zmęczonym wojną żołnierzem, a potem bogatym biznesmenem?
Na pewno nigdy nie spodziewałem się, że moje życie potoczy się w ten sposób.
Otrząsam się z tych myśli, gdy słyszę dzwonek windy, sygnalizujący powrót Aarona z obiadem dla nas. Zabieram akta i moje notatki i idę za Aaronem do jego biura. Omawiamy nasz plan działania przy obiedzie.
"Myślisz, że uda nam się ich przekonać do sprzedaży?" pyta Aaron.
Dla każdego innego wygląda spokojnie, ale ja go dobrze znam. Drganie jego lewej nogi, gdy stuka stopą pod biurkiem. Jest zdenerwowany, że zarząd szpitala zdecyduje się nie sprzedawać. Rozumiem jego nerwy, bo mam te same myśli.
Jest tyle dobrego, co możemy zrobić dla naszych kolegów weteranów dzięki tej akwizycji. Tak, mogliśmy po prostu kupić Program dla Weteranów. Jednak Aaron ma rację. Będziemy mieli dużo większą kontrolę nad tym, co dzieje się z programem, jeśli będziemy właścicielami szpitala. Mercy General potrzebuje reformy na samych fundamentach.
Mają problem z przepływem gotówki – więcej pieniędzy wychodzi niż wchodzi. Jak to wygląda teraz, ledwo będą w stanie utrzymać się otwarte do końca roku, jeśli coś nie zostanie zrobione teraz. Aaron i ja mamy plan działania, aby ustawić Mercy General na właściwej drodze. Niestety, wszystko zależy od jednego starego człowieka, jego syna i reszty zarządu. Mam nadzieję, że Mac znajdzie coś, co da nam atut. Mam przeczucie, że z finansami Mercy General dzieje się więcej, niż nawet stary człowiek wie.
"Myślę, że Mac znajdzie coś, co możemy wykorzystać, aby przekonać ich na naszą korzyść."
"Co cię do tego skłania?"
"Przepływ funduszy wykracza poza to, co powinno być w szpitalu tej wielkości. Przy wszystkich programach, które prowadzą, powinni być na plusie. Nie wspominając o tym, ile mają rocznie wydarzeń charytatywnych, aby zbierać pieniądze na te programy. Pieniądze idą gdzieś, gdzie nie powinny."
"Też tak pomyślałem, kiedy przeglądałem raport. Myślałem, żeby użyć tego argumentu na spotkaniu, żeby otworzyć im oczy."
"Nie, poczekajmy z tym argumentem, aż usłyszymy od Maca. Chcę mieć konkretne dowody na moją teorię, zanim jej użyję przeciwko nim."
Kręcę głową ze śmiechem na żart Aarona o bogatych starych ludziach. Resztę poranka spędzamy na omawianiu naszego planu działania. Doprecyzowaliśmy nasze notatki, cele i priorytety. Żaden z nas nie zna się na prowadzeniu szpitala. Znamy ludzi, którzy się na tym znają i są gotowi nam pomóc, jeśli dojdzie do sprzedaży.
Proszę, niech szczęście będzie po naszej stronie.
Nota Autorska
Aktualizuję raz w tygodniu, w piątki. Dołącz do mojej grupy na Facebooku NorthRoseNovel, aby być na bieżąco z opóźnieniami i ich przyczynami.
Ostatnie Rozdziały
#97 Epilog
Ostatnia Aktualizacja: 8/29/2025#96 Rozdział bonusowy: Aaron
Ostatnia Aktualizacja: 11/19/2026#95 Rozdział bonusowy: Max
Ostatnia Aktualizacja: 11/19/2026#94 Rozdział 94
Ostatnia Aktualizacja: 8/29/2025#93 Rozdział 93
Ostatnia Aktualizacja: 8/29/2025#92 Rozdział 92
Ostatnia Aktualizacja: 8/29/2025#91 Rozdział 91
Ostatnia Aktualizacja: 8/29/2025#90 Rozdział 90
Ostatnia Aktualizacja: 8/29/2025#89 Rozdział 89
Ostatnia Aktualizacja: 8/29/2025#88 Rozdział 88
Ostatnia Aktualizacja: 8/29/2025
Może Ci się spodobać 😍
Pułapka Asa
Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.
Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.
Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.
Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...
Pułapka Asa.
Idealny Drań
"Spadaj, ty sukinsynu!" warknęłam, próbując się wyrwać.
"Mów!" warknął, chwytając moją brodę jedną ręką.
"Uważasz, że jestem dziwką?"
"Czyli to nie?"
"Idź do diabła!"
"Dobrze. Tylko tego potrzebowałem," powiedział, podnosząc moją czarną bluzkę jedną ręką, odsłaniając moje piersi i wywołując falę adrenaliny w moim ciele.
"Co ty, do cholery, robisz?" dyszałam, gdy patrzył na moje piersi z zadowolonym uśmiechem.
Przejechał palcem po jednym ze śladów, które zostawił tuż pod jednym z moich sutków.
Drań podziwiał ślady, które na mnie zostawił?
"Obejmij mnie nogami," rozkazał.
Pochylił się wystarczająco, by wziąć moją pierś do ust, mocno ssąc sutek. Przygryzłam dolną wargę, by stłumić jęk, gdy ugryzł, sprawiając, że wygięłam się w jego stronę.
"Zaraz puszczę twoje ręce; nie waż się mnie powstrzymywać."
Drań, arogancki i całkowicie nieodparty, dokładnie taki typ faceta, z którym Ellie przysięgła sobie nigdy więcej się nie angażować. Ale kiedy brat jej przyjaciółki wraca do miasta, znajduje się niebezpiecznie blisko ulegania swoim najdzikszym pragnieniom.
Jest irytująca, inteligentna, seksowna, całkowicie szalona i doprowadza Ethana Morgana do szału.
To, co zaczęło się jako prosta gra, teraz go dręczy. Nie może przestać o niej myśleć, ale nigdy więcej nie pozwoli nikomu wejść do swojego serca.
Nawet gdy oboje walczą z całych sił przeciwko temu płonącemu przyciąganiu, czy będą w stanie się oprzeć?
Skrępowana (Seria Lordów)
Myślałam, że Alekos, Reyes i Stefan będą moim wybawieniem, ale szybko pokazali mi, że są jak każdy inny Lord—okrutni, brutalni i bez serca.
Mój ojciec miał rację w jednej kwestii—Lordowie niszczą wszystko, czego się dotkną. Czy przetrwam tych demonów? Moja wolność zależy od tego.
Muszę wytrzymać wszystko, co Alekos, Reyes i Stefan mi zgotują, aż uda mi się uciec z tego dzikiego miasta.
Dopiero wtedy będę naprawdę wolna. A może nie?
Seria Lordów:
Księga 1 - Skuta
Księga 2 - Kupiona
Księga 3 - Uwięziona
Księga 4 - Uwolniona
Ukoronowana przez Los
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”
——
Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Niezłomna Przysięga
Niech przed Nią klękną
Wyrzucona z własnej watahy. Zapomniana przez Likanów.
Mieszkała wśród ludzi – cicha, niewidzialna, schowana w miasteczku, na które nikt nawet nie rzucał drugiego spojrzenia.
Ale kiedy jej pierwsza ruja przychodzi bez ostrzeżenia, wszystko staje na głowie.
Jej ciało płonie. Instynkty wyją. A coś pierwotnego budzi się pod skórą –
przyzywając wielkiego, groźnego Alfę, który doskonale wie, jak ugasić ten ogień.
Kiedy ją znaczy, to i ekstaza, i upadek.
Po raz pierwszy Kaelani wierzy, że została przyjęta.
Zauważona.
Wybrana.
Do chwili, gdy następnego ranka on po prostu odchodzi –
jak sekret, którego nigdy nie wolno wypowiedzieć na głos.
Ale Kaelani nie jest tym, za kogo ją wzięli.
Nie jest bezwilkiem. Nie jest słaba.
Jest w niej coś pradawnego. Coś potężnego. I to coś się budzi.
A kiedy w końcu się przebudzi –
wszyscy przypomną sobie dziewczynę, którą próbowali wymazać z istnienia.
Zwłaszcza on.
Będzie snem, za którym będzie gonił… jedyną rzeczą, przez którą kiedykolwiek poczuł, że naprawdę żyje.
Bo sekrety nigdy nie zostają pogrzebane.
Tak samo jak sny.
Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?
Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.
Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Mój Dominujący Szef
Pan Sutton i ja mieliśmy tylko zawodową relację. On mną rządzi, a ja słucham. Ale wszystko to ma się zmienić. Potrzebuje partnerki na rodzinne wesele i wybrał mnie jako swoją ofiarę. Mogłam i powinnam była odmówić, ale co innego mogłam zrobić, gdy zagroził mojej pracy?
Zgoda na tę jedną przysługę zmieniła całe moje życie. Spędzaliśmy więcej czasu razem poza pracą, co zmieniło naszą relację. Widzę go w innym świetle, a on widzi mnie w innym.
Wiem, że to źle angażować się z szefem. Próbuję z tym walczyć, ale przegrywam. To tylko seks. Co złego może się stać? Nie mogłam się bardziej mylić, bo to, co zaczyna się jako tylko seks, zmienia kierunek w sposób, którego nigdy bym nie przewidziała.
Mój szef nie jest dominujący tylko w pracy, ale we wszystkich aspektach swojego życia. Słyszałam o relacjach Dom/sub, ale nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Gdy między mną a panem Suttonem robi się gorąco, zostaję poproszona, by stać się jego uległą. Jak można stać się kimś takim bez doświadczenia czy chęci? To będzie wyzwanie dla nas obojga, bo nie radzę sobie dobrze, gdy ktoś mówi mi, co mam robić poza pracą.
Nigdy nie spodziewałam się, że coś, o czym nic nie wiedziałam, otworzy przede mną zupełnie nowy, niesamowity świat.
Związana Kontraktem z Alfą
William — mój niesamowicie przystojny, bogaty narzeczony wilkołak, przeznaczony na Deltę — miał być mój na zawsze. Po pięciu latach razem, byłam gotowa stanąć na ślubnym kobiercu i odebrać swoje szczęśliwe zakończenie.
Zamiast tego, znalazłam go z nią. I ich synem.
Zdradzona, bez pracy i tonąca w rachunkach za leczenie mojego ojca, osiągnęłam dno głębiej, niż kiedykolwiek mogłam sobie wyobrazić. Kiedy myślałam, że straciłam wszystko, zbawienie przyszło w formie najbardziej niebezpiecznego mężczyzny, jakiego kiedykolwiek spotkałam.
Damien Sterling — przyszły Alfa Srebrnego Księżycowego Cienia i bezwzględny CEO Sterling Group — przesunął kontrakt po biurku z drapieżną gracją.
„Podpisz to, mała łani, a dam ci wszystko, czego pragnie twoje serce. Bogactwo. Władzę. Zemstę. Ale zrozum to — w chwili, gdy przyłożysz pióro do papieru, stajesz się moja. Ciałem, duszą i wszystkim pomiędzy.”
Powinnam była uciec. Zamiast tego, podpisałam swoje imię i przypieczętowałam swój los.
Teraz należę do Alfy. I on pokaże mi, jak dzika może być miłość.












