
Le Contrat du Meilleur Ami
Nur Athirah · Zakończone · 164.3k słów
Wstęp
Kenna, la meilleure amie d'Aidan, est médecin et n'a jamais trouvé le bon moment pour l'amour. Elle a toujours été tellement occupée par son travail qu'elle en oublie sa propre vie personnelle.
Ils ont toujours été proches depuis qu'ils étaient enfants, après un incident unique qui les a instantanément rendus inséparables. En grandissant, les choses ont commencé à changer, mais les meilleurs amis, c'est pour la vie... peu importe les circonstances.
Que se passe-t-il quand Aidan propose un contrat et veut que Kenna en fasse partie ?
Rozdział 1
Il y a 20 ans...
Kenna est assise tranquillement à l'arrière de la voiture, jouant avec ses petits doigts en attendant que sa mère sorte de l'immeuble de bureaux que son père possède. Mais cela fait déjà trente-cinq minutes qu'elle attend, et sa mère n'est toujours pas apparue. Elle sait à quel point sa mère est attachée à son travail.
Juste au moment où elle s'apprête à pousser un profond soupir, une femme familière aux cheveux bruns foncés et aux yeux bleu clair commence à marcher en direction de la voiture. Les lèvres de Kenna se courbent en un sourire en voyant sa mère entrer dans la voiture, lui adressant un sourire désolé.
« Je suis désolée, Kenna. Tu me pardonnes ? » dit sa mère, ce qui la fait hocher la tête. Même si elle n'a que six ans, elle comprend beaucoup de choses sur la carrière occupée de ses parents. Elle a entendu assez d'excuses.
En fait, Kenna a un cœur tendre, connu de leur chauffeur de famille, Jeffrey. Elle s'attache facilement à quelqu'un et elle leur pardonne à la vitesse de l'éclair dès qu'ils demandent pardon... c'est pourquoi Jeffrey l'apprécie tant.
« Directement à la maternelle, madame ? » demande Jeffrey, regardant dans le rétroviseur alors que ses deux mains agrippent le volant.
Jeffrey travaille pour la famille depuis qu'il est sorti du lycée. Il a à peu près le même âge que le père de Kenna, si ce n'est quelques années de plus. Même s'ils n'ont pas beaucoup d'années de différence, Jeffrey a une ride visible près des yeux et au milieu du front, ce qui le fait paraître plus vieux qu'il ne devrait.
« Oui, Jeffrey. » répond la mère, appliquant une autre couche de rouge à lèvres rouge avant de fermer le miroir compact et de le ranger dans son sac en cuir.
Kenna observe sa mère, admirant la façon dont elle s'assied avec grâce et élégance, se définissant comme une femme. Ses cheveux bruns foncés bouclent joliment sur ses épaules, la faisant paraître à la fois professionnelle et décontractée. Même en passant plus de temps au bureau qu'à la maison, elle n'a jamais demandé de pause ni ne s'est plainte.
« Excitée, ma chérie ? Tu vas rencontrer de nouvelles personnes et te faire des amis, » dit-elle en se tournant vers Kenna et en voyant qu'elle joue avec l'élastique à cheveux dans sa main. Elle l'emporte toujours partout car il est considéré comme son élastique porte-bonheur, quelque chose de difficile à obtenir.
« Et s'ils me détestent ? Et si je ne me fais pas de nouveaux amis ? » demande Kenna, sa voix assez forte pour être entendue mais assez basse si sa mère se tenait plus loin.
Sa mère lui prend la main, la serrant en signe de soutien avant de lui sourire. « Kenna, chérie, tu es la fille la plus merveilleuse du monde. Tu es intelligente, belle, talentueuse, drôle... on doit travailler un peu sur le côté drôle mais tu es capable de tout, » Kenna et sa mère rient toutes les deux, heureuses que sa mère booste sa confiance pour qu'elle se fasse de nouveaux amis.
La voiture s'arrête, Jeffrey se tournant vers elles avec un sourire dès que ses yeux se posent sur elle. Ensuite, Kenna et sa mère sortent de la voiture et se dirigent vers l'entrée de la maternelle, main dans la main.
« Bonjour, vous devez être Madame Roosevelt, » commence une femme en s'approchant d'eux alors qu'ils se tiennent au milieu. « Je suis Mademoiselle Cooper. C'est un plaisir de vous rencontrer enfin, » continue la femme en serrant la main de la mère de Kenna, laissant Kenna avec un léger sourire.
« De même, Mademoiselle Cooper, » rassure la mère de Kenna.
La femme connue sous le nom de 'Mademoiselle Cooper' se tourne vers Kenna, ses yeux marron pétillant d'amusement. « Tu dois être Kenna, » dit-elle en se baissant à la hauteur de Kenna. « Il y a quelques enfants qui s'inscrivent aussi aujourd'hui, Kenna... pourquoi ne vas-tu pas les rejoindre au terrain de jeu ? » Elle se tourne pour lui montrer le terrain de jeu visible de l'intérieur à travers la fenêtre.
Les yeux de Kenna rencontrent ceux de sa mère qui hoche la tête, « Vas-y, Kenna. Fais-toi des amis, » dit sa mère, ce qui la pousse à marcher droit vers le terrain de jeu après avoir jeté un dernier regard à sa mère qui est en train de parler avec Mademoiselle Cooper.
Dès que Kenna sort sur le terrain de jeu, elle est accueillie par quelques garçons jouant près du bac à sable tandis qu'un autre garçon joue seul près des toboggans. Kenna fronce les sourcils en réalisant qu'il n'y a que des garçons ici au terrain de jeu... Elle se dirige alors vers la balançoire, s'y agrippant fermement avant de s'y installer.
La balançoire commence à se balancer d'avant en arrière tandis qu'elle lève les yeux vers le ciel bleu, captivée. Ses mains desserrent leur prise sur les côtés avant que ses lèvres ne s'étirent en un petit sourire, profitant du chant des oiseaux sur les branches.
« Tu es sur ma balançoire », dit un garçon et avant qu'elle ne puisse se retourner pour réagir, elle se retrouve à tomber par terre en essayant de se protéger le visage. Ses yeux se portent sur la silhouette derrière elle, voyant un garçon aux cheveux bruns et aux yeux marron clair la regarder avec un léger froncement de sourcils.
« Qu'est-ce qui ne va pas chez toi ? » demande Kenna, les larmes lui montant presque aux yeux mais elle se retient. Elle détourne le regard, essuyant ses larmes en essayant de se relever avant de jeter un œil à l'éraflure et à la coupure sur son genou droit.
« Aidan Gabriel Ashton ! » Une femme inconnue s'avance vers le terrain de jeu, les yeux écarquillés, se précipitant vers eux. Elle attrape le bras d'Aidan en se tournant vers Kenna, « Qu'est-ce que tu as fait ? » demande-t-elle à son fils qui lève simplement les yeux au ciel, indifférent.
« Elle était sur ma balançoire », répond Aidan, croisant rapidement les bras.
La femme s'approche de Kenna, ses yeux montrant de l'inquiétude avant de regarder le sang sur son genou. Ses yeux s'écarquillent en se tournant vers son fils, « On ne se comporte pas comme ça avec les filles, Aidan. Qu'est-ce que je t'ai dit... » Juste au moment où elle allait parler, Aidan l'interrompt.
« C'est très peu galant de blesser une fille et c'est aussi irrespectueux de blesser quelqu'un sans raison, mais ne blesse jamais une fille », soupire-t-il, visiblement lassé de répéter la même chose plus d'une fois.
« Kenna ? » Les yeux de Kenna se tournent vers sa mère qui les regarde tous les trois avec surprise avant de s'approcher d'eux. Elle regarde l'éraflure sur le genou de Kenna, « Que s'est-il passé ? » demande-t-elle, inquiète.
Juste comme ça, Kenna se retrouve toute seule dans une des salles de classe, ses yeux errant autour de la pièce et vers son genou qui a été bandé. Ses sourcils se froncent au son de sa mère expliquant comment elle a été blessée sans raison.
« Maintenant. » Quelqu'un dit avant que la porte ne se referme, tout devient immédiatement silencieux.
En quelques secondes, Aidan apparaît près de la porte ce qui pousse Kenna à lever les yeux vers lui, voyant qu'il joue avec le bout de ses doigts mais ses yeux la regardent. Puis, il prend place en face d'elle, « Salut, »
« Salut... » répond lentement Kenna.
Kenna et Aidan se fixent tous les deux avec une expression impassible mais en tant qu'enfants, ils ne ressentent rien d'autre qu'une certaine attirance pour la beauté de l'autre.
« Je suis désolé de t'avoir poussée de la balançoire. » dit-il et Kenna lève les yeux vers la porte, voyant que sa mère se tient là avec la mère d'Aidan, les regardant également. Elle tient ses petits doigts sous la table avant de regarder Aidan à nouveau qui semble penser à autre chose avant de lui tendre la main, « Amis ? » demande-t-il.
Comme le sait Jeffrey, Kenna pardonnera toujours. Elle a été élevée avec des manières et elle les suivra toujours, « Amis, » souffle-t-elle en serrant la main.
« Tes yeux sont vraiment jolis, » dit Aidan en inclinant la tête sur le côté ce qui fait sourire Kenna.
« Les tiens aussi, » répond Kenna et ils commencent à parler d'autres choses dans lesquelles Kenna se sent rapidement à l'aise. Elle n'a jamais ressenti cela auparavant, surtout avec quelqu'un qui l'avait poussée de la balançoire, mais pour une raison quelconque, elle sent qu'ils seront amis pour très longtemps.
Leurs mères les regardaient avec un sourire sur le visage alors qu'ils faisaient connaissance. Aucune d'elles ne savait que, depuis ce jour... ils allaient devenir les meilleurs amis du monde. Ce fut un voyage enrichissant et c'était leur voyage.
Ostatnie Rozdziały
#56 Épilogue
Ostatnia Aktualizacja: 12/31/2025#55 Chapitre quarante et un
Ostatnia Aktualizacja: 12/31/2025#54 Chapitre quarante-2
Ostatnia Aktualizacja: 12/31/2025#53 Chapitre quarante
Ostatnia Aktualizacja: 12/31/2025#52 Chapitre trente-neuf
Ostatnia Aktualizacja: 12/31/2025#51 Chapitre trente-huit
Ostatnia Aktualizacja: 12/31/2025#50 Chapitre trente-sept
Ostatnia Aktualizacja: 12/31/2025#49 Chapitre trente-six-2
Ostatnia Aktualizacja: 12/31/2025#48 Chapitre trente-six
Ostatnia Aktualizacja: 12/31/2025#47 Chapitre trente-cinq
Ostatnia Aktualizacja: 12/31/2025
Może Ci się spodobać 😍
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem
„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.
Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa
© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakochana w bracie mojego chłopaka z marynarki
"Co jest ze mną nie tak?
Dlaczego jego obecność sprawia, że czuję się jakby moja skóra była zbyt ciasna, jakbym nosiła sweter o dwa rozmiary za mały?
To tylko nowość, mówię sobie stanowczo.
To tylko nieznajomość kogoś nowego w przestrzeni, która zawsze była bezpieczna.
Przyzwyczaję się.
Muszę.
To brat mojego chłopaka.
To rodzina Tylera.
Nie pozwolę, żeby jedno zimne spojrzenie to zniszczyło.
**
Jako baletnica, moje życie wygląda idealnie—stypendium, główna rola, słodki chłopak Tyler. Aż do momentu, gdy Tyler pokazuje swoje prawdziwe oblicze, a jego starszy brat, Asher, wraca do domu.
Asher to weteran Marynarki z bliznami po bitwach i zerową cierpliwością. Nazywa mnie "księżniczką" jakby to była obelga. Nie mogę go znieść.
Kiedy kontuzja kostki zmusza mnie do rekonwalescencji w domku nad jeziorem rodziny Tylera, utknęłam z obydwoma braćmi. Co zaczyna się jako wzajemna nienawiść, powoli przeradza się w coś zakazanego.
Zakochuję się w bracie mojego chłopaka.
**
Nienawidzę dziewczyn takich jak ona.
Rozpieszczonych.
Delikatnych.
A jednak—
Jednak.
Obraz jej stojącej w drzwiach, ściskającej sweter mocniej wokół wąskich ramion, próbującej uśmiechać się przez niezręczność, nie opuszcza mnie.
Ani wspomnienie Tylera. Zostawiającego ją tutaj bez chwili zastanowienia.
Nie powinno mnie to obchodzić.
Nie obchodzi mnie to.
To nie mój problem, że Tyler jest idiotą.
To nie moja sprawa, jeśli jakaś rozpieszczona mała księżniczka musi wracać do domu po ciemku.
Nie jestem tu, żeby kogokolwiek ratować.
Szczególnie nie jej.
Szczególnie nie kogoś takiego jak ona.
Ona nie jest moim problemem.
I do diabła, upewnię się, że nigdy nim nie będzie.
Ale kiedy moje oczy padły na jej usta, chciałem, żeby była moja.
Zakazane pragnienie króla Lykanów
Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.
Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...
Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.
Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...
Zimny.
Śmiertelny.
Bez litości.
Jego obecność była samym piekłem.
Jego imię szeptem terroru.
Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać
Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.
Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Kontraktowa Żona Prezesa
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.












