
Nici Przeznaczenia
Kit Bryan · Zakończone · 339.2k słów
Wstęp
Jak wszystkie dzieci, zostałem przetestowany pod kątem magii, gdy miałem zaledwie kilka dni. Ponieważ moja specyficzna linia krwi jest nieznana, a moja magia nie do zidentyfikowania, zostałem oznaczony delikatnym, wirującym wzorem wokół górnej części prawego ramienia.
Mam magię, tak jak wykazały testy, ale nigdy nie pasowała do żadnego znanego gatunku Magicznych.
Nie potrafię zionąć ogniem jak Przemieniony smok, ani rzucać klątw na ludzi, którzy mnie wkurzają, jak Czarownice. Nie umiem robić eliksirów jak Alchemik ani uwodzić ludzi jak Sukub. Nie chcę być niewdzięczny za moc, którą posiadam, jest interesująca i wszystko, ale naprawdę nie ma wielkiego znaczenia i większość czasu jest po prostu bezużyteczna. Moja specjalna umiejętność magiczna to zdolność widzenia nici przeznaczenia.
Większość życia jest dla mnie wystarczająco irytująca, a co nigdy mi nie przyszło do głowy, to że mój partner jest niegrzecznym, nadętym utrapieniem. Jest Alfą i bratem bliźniakiem mojego przyjaciela.
„Co ty robisz? To mój dom, nie możesz tak po prostu wchodzić!” Staram się utrzymać stanowczy ton, ale kiedy odwraca się i patrzy na mnie swoimi złotymi oczami, kurczę się. Jego spojrzenie jest wyniosłe i automatycznie spuszczam wzrok na podłogę, jak mam w zwyczaju. Potem zmuszam się, by znów spojrzeć w górę. Nie zauważa, że na niego patrzę, bo już odwrócił ode mnie wzrok. Jest niegrzeczny, odmawiam pokazania, że mnie przeraża, chociaż zdecydowanie tak jest. Rozgląda się i po zorientowaniu się, że jedyne miejsce do siedzenia to mały stolik z dwoma krzesłami, wskazuje na niego.
„Siadaj.” rozkazuje. Patrzę na niego gniewnie. Kim on jest, żeby tak mną rozkazywać? Jak ktoś tak nieznośny może być moją bratnią duszą? Może wciąż śnię. Szczypię się w ramię i moje oczy zachodzą łzami od ukłucia bólu.
Rozdział 1
Zatrzymuję się na chwilę, żeby poprawić niewygodny but na wysokim obcasie. Jest czarny, żeby pasował do mojego stroju kelnerki, który szczerze mówiąc, uważam za zbyt prowokacyjny jak na rzekomo ekskluzywną restaurację. Seks sprzedaje, jak sądzę, choć nigdy nie pozwoliłabym klientowi dotknąć mnie w taki sposób.
Borderline jest jednym z niewielu miejsc w mieście, które przyjmuje zarówno zwykłych klientów, jak i Magów, więc mimo długich godzin pracy, ledwo wystarczającej płacy i niewygodnego uniformu, jest to dla mnie idealne miejsce, bo jako jedna z niewielu mogę tam pracować, mimo że jestem oznaczona, ale nie posiadam żadnych praktycznych umiejętności magicznych.
Jak wszystkie dzieci, byłam testowana na obecność magii, gdy miałam zaledwie kilka dni. Ponieważ moja specyficzna linia krwi jest nieznana, a moja magia nie do zidentyfikowania, zostałam oznaczona delikatnym, wirującym wzorem wokół górnej części prawego ramienia. Chociaż etykietowanie każdego według jego gatunku może wydawać się niepokojące, w rzeczywistości ratuje wiele żyć. Większość gatunków ma słabości, których łatwiej uniknąć, jeśli nie są ci wpychane w twarz przez jakąś nieświadomą osobę, która nie ma pojęcia, jakie szkody może wyrządzić.
Nie wiem zbyt wiele o samych znakach, tylko tyle, że są one nakładane magicznie i że każdy je ma, chyba że jest w stu procentach normalnym człowiekiem. Normalni ludzie stanowią około pięćdziesięciu procent populacji w dużych miastach jak to.
Niektóre magię łatwo zidentyfikować. Zmiennokształtni dziedziczą swoje zdolności po rodzicach, więc od urodzenia mają na ramionach oznaczenia Zmiennokształtnych z różnymi znakami w zależności od ich indywidualnych gatunków. Czarownice i Czarodzieje również dziedziczą swoją moc po rodzicach i są łatwo rozpoznawalni. Ludzie tacy jak ja jednak są trudniejsi do sklasyfikowania.
Zostałam porzucona przed szpitalem dla istot magicznych, gdy miałam zaledwie kilka godzin. Po kilku dniach testów, które potwierdziły, że nie należę do żadnego znanego gatunku, ale faktycznie mam magię, zostałam oznaczona jako nieznana. To może brzmieć fajnie i tajemniczo, ale uwierz mi, tak nie jest. Ludzie i Magowie nie dogadują się zbyt dobrze. Żaden człowiek nie zaakceptuje mnie, bo jestem oznaczona jako Mag, a żaden Mag nie zaakceptuje mnie, bo nie pasuję do żadnej z ich grup.
Nie mogę nawet znaleźć innych nieznanych w tym mieście, ponieważ większość ludzi dostaje swoje znaki dostosowane, jak tylko są wystarczająco dorośli, aby samodzielnie zidentyfikować swoje moce. Moje życie nie jest takie łatwe. Mam magię, tak jak pokazały testy, ale nigdy nie pasowała do żadnego znanego gatunku Magów. Z tego powodu nie mogłam dostosować swojego znaku. To może nie byłby problem, gdyby moja magia była czymś dramatycznym i potężnym, co wzbudzałoby szacunek, ale tak nie jest.
Nie potrafię zionąć ogniem jak Smok Przemieniec, ani rzucać klątw na ludzi, którzy mnie wkurzają, jak Czarownice. Nie umiem robić mikstur jak Alchemik, ani uwodzić ludzi jak Sukub. Nie chcę być niewdzięczny za moc, którą posiadam, jest interesująca i w ogóle, ale naprawdę nie ma w sobie zbyt wiele siły i najczęściej jest po prostu bezużyteczna.
Moją specjalną magiczną umiejętnością jest zdolność widzenia nici losu. Gdy ludzie myślą o niciach losu, zawsze wyobrażają sobie czerwoną nić, która ma ich połączyć z przeznaczoną im bratnią duszą, bla bla bla. Tak, mogę je zobaczyć. Ale są też inne nici, w różnych kolorach i z różnymi znaczeniami.
Są niebieskie nici łączące ludzi, które wydają się oznaczać, że para jest przeznaczona, aby zostać przyjaciółmi. To nie znaczy, że nie będą mieli innych przyjaciół czy coś w tym stylu. Po prostu te konkretne osoby są przeznaczone, aby się spotkać i w końcu stać się bliskimi przyjaciółmi.
Inna nić to czarna. Ta pojawia się między ludźmi, którzy są przeznaczeni, aby być wrogami. Staram się unikać ludzi, którzy mają zbyt wiele tych nici. Jeśli ktoś ma wielu przeznaczonych wrogów, prawdopodobnie nie jest kimś, z kim chciałbym się zadawać.
Czasami napotykam inne nici, ale nie zawsze wiem, co oznaczają, a ponieważ nie mam dokładnie podręcznika z wykresami kolorów, nie mam pojęcia, jak to rozgryźć, chyba że planuję śledzić ludzi i ich przyjaciół, aby zrozumieć relacje między nimi.
Podejrzewam, że zielone nici są dla przeznaczonych relacji mentor/uczeń. Często widzę je łączące młodych ludzi ze starszymi, uczniów z nauczycielami lub dzieci z dziadkami. Jedyna inna nić, której jestem dość pewny, to biała. Rzadko widuję ludzi z białymi nićmi, a kiedy już, to zazwyczaj są to lekarze, strażacy lub inne osoby czyniące dobro. Moje najlepsze przypuszczenie jest takie, że są przeznaczeni, aby ratować ludzi, z którymi są połączeni białymi nićmi.
Widzę te nici nieustannie i jest to chaotyczny bałagan, wszystkie nici splątane wokół siebie. Czasami ludzie mylą swoje niebieskie nici z czerwonymi i kończą w związkach, które są skazane na niepowodzenie. Wiele osób ma tylko jedną lub dwie nici, a czasami żadnej. Nikt nigdy nie ma więcej niż jednej czerwonej nici. Jedna bratnia dusza na osobę, nie ma potrzeby być chciwym.
Moim zbawieniem jest fakt, że nie widzę nici między ludźmi, chyba że są do siebie dość blisko, powiedzmy kilka przecznic. Nie wiem, czy mogę zobaczyć swoje własne nici. Nigdy wcześniej ich nie widziałam, ale to nic nie znaczy. Może ich nie mam, a może nigdy nie byłam wystarczająco blisko nikogo, by moje nici były widoczne.
Jestem dość pewna, że każdy ma czerwoną nić, nawet jeśli jeszcze nie spotkał tej osoby. Mogę również powiedzieć, czy osoby, których los jest przewidywany przez nić, już się spotkały. Jeśli nić jest lekka i unosząca się jakby złapana w powiewie wiatru, wiem, że jeszcze się nie spotkali i nie zsolidaryzowali relacji. Jeśli jest bardziej solidna i napięta, wiem, że już się spotkali.
Może to brzmi jak fajna umiejętność. W rzeczywistości nie jest taka wspaniała. Los wie, co robi i nie potrzebuje mojej pomocy, więc w zasadzie mogę tylko obserwować nici i oceniać ludzi po cichu za rzeczy, o których nawet nie wiedzą, że istnieją. Poza tym, że jest dość bezużyteczna, jest również bardzo rozpraszająca.
Trudno jest zwracać uwagę na czyjąś twarz, kiedy jesteś zajęta patrzeniem na błyszczące nici wychodzące z ich serc, których nikt inny nie widzi. W większości staram się je ignorować. Jako że jestem trochę społecznym wyrzutkiem, większość ludzi nie stara się ze mną rozmawiać, kiedy mogą tego uniknąć. Z powodu nici mam trochę reputację marzycielki w pracy.
Rękawy mojego roboczego topu są długie, co zakrywa mój znak. Wirujące wzory na moim znaku mają reprezentować nici losu, są trzy: czerwona, czarna i biała. Znak jest właściwie całkiem ładny, ale nic nie może się równać z widzeniem prawdziwych nici. Mimo to, w pracy trzymam go zakryty i dopóki ludzie nie patrzą na mnie zbyt uważnie, zwykle mogę uchodzić za zwykłego człowieka, co sprawia, że obsługa ludzkich klientów jest znacznie łatwiejsza niż obsługa Magów, którzy mają tendencję do bycia wyniosłymi wobec ludzi.
Mam raczej bladą skórę i jestem dość przeciętna pod względem wzrostu i budowy. Moje włosy są proste i długie, sięgają poniżej talii. Mają ciemnoniebieski kolor, który większość ludzi uważa za farbowany, ale przy bliższym przyjrzeniu się widać, że nigdy nie mam odrostów ani niczego takiego, ponieważ to jest mój naturalny kolor włosów. Moje pasujące brwi są kolejnym dowodem.
Moje oczy są również niebieskie, ale są tak blade, że większość ludzi myśli, że są bezbarwne. Gdybym nie miał źrenic, prawdopodobnie wyglądałbym na całkowicie niewidomego. Sprawiają, że ludzie czują się nieswojo, ponieważ wyglądają trochę nienaturalnie. Z tego powodu rozwinąłem nawyk patrzenia na podłogę, gdy witam klientów. Może to być problem w ludzkim lokalu, ale w miejscu, gdzie przebywają Zmiennokształtni i inne Magie, jest to niemal oczekiwane jako sposób unikania konfrontacji lub walki o dominację.
Próbowałem nosić soczewki kontaktowe kilka miesięcy temu, ale okazały się zbyt niewygodne, poza tym ich utrzymanie byłoby dla mnie zbyt drogie. Chrząknięcie za mną wyrywa mnie z zamyślenia i prawie się potykam, obracając się na miejscu w moich wysokich obcasach. Zdecydowanie brakuje mi gracji, którą niektórzy Magowie są naturalnie obdarzeni.
Krzywię się lekko pod spojrzeniem mojego kierownika zmiany, Anthony'ego. Musiałem zatrzymać się dłużej, niż myślałem. Prostuję plecy, chwytam tacę z brudnymi naczyniami, którą odłożyłem minutę temu, i kontynuuję drogę do kuchni, aby wymienić ją na tacę z jedzeniem do dostarczenia do stolika numer dwadzieścia.
Właśnie stawiam ostatni kieliszek wina przed sabatem Czarownic, które są w trakcie swojego comiesięcznego "babskiego wieczoru", gdy po raz pierwszy zauważam niebieską nić delikatnie unoszącą się z mojej piersi. Potykam się z kieliszkiem i przypadkowo rozlewam trochę wina. Na szczęście Czarownice są już wystarczająco pijane, by nie zauważyć mojego błędu.
Dyskretnie wycieram rozlanie, zanim pośpiesznie odchodzę od ich stolika. Śledzę wzrokiem nić. Prowadzi ona na zewnątrz Borderline i na ulicę. Pragnę podążyć za nią i spotkać osobę, do której jest przywiązana. Z powodu mojego dziwnego znaku nigdy naprawdę nie miałem dobrych przyjaciół, przynajmniej nie od czasów dzieciństwa. Przeznaczony przyjaciel to właściwie spełnienie moich marzeń.
Przez chwilę rozważam porzucenie ostatnich kilku godzin mojej zmiany i pójście za nicią. Ale jest sobotni wieczór i jesteśmy dopiero w połowie wieczornego szczytu. Straciłbym pracę, której naprawdę potrzebuję. Biorę głęboki oddech i przypominam sobie, że nić oznacza przeznaczenie. Spotkam i zaprzyjaźnię się z tą osobą w końcu, nawet jeśli nie będę jej szukać.
Poddaję się czekaniu i mam nadzieję, że osoba nie każe mi długo na siebie czekać. Byłem samotny przez długi czas. Poza brakiem prawdziwych przyjaciół, nawet nie randkuję. Właściwie, pomysł jest śmieszny. Nawet gdyby ktoś chciał się ze mną umówić, widzę, że nie ma między nami czerwonej nici, co w zasadzie oznacza, że związek jest ostatecznie skazany na niepowodzenie. Co gorsza, widzę ich rzeczywistą czerwoną nić, co oznacza, że wiem, z kim powinni być.
Nie, randkowanie jest zdecydowanie niemożliwe. Będę musiał poczekać, aż pojawi się moja czerwona nić.
Ostatnie Rozdziały
#300 Alex (BONUS!)
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#299 Ostatni rozdział - Ryann
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#298 Cam 55- Opowieści o kogutach i wnioski
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#297 Cam 54- Zainteresowanie i intencja
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#296 Cam 53- Kroki i prog
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#295 Cam 52- Niezręczny i unikający
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#294 Cam 51- Trucizna i pasja
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#293 Cam 50- Prośby i badania
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#292 Cam 49- Zmartwiony i zdeterminowany
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#291 Cam 48- Poczucie winy i cele
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












