
Ona walczy i gra
Eve Frost · Zakończone · 209.6k słów
Wstęp
Spoliczkowałam go. Porządnie. Jego policzek zapłonął czerwienią.
— Dziewczyny nie są w stanie zrozumieć taktyki baseballu — splunął, próbując ratować twarz. — Jeśli w ogóle dostaniesz się do drużyny, zrobię wszystko, co powiesz.
Umowa stoi.
W dniu, kiedy tamci osiłkowie osaczyli mnie w alejce, rozłożyłam sama dwudziestu paru z nich. Lucas Winston — kapitan drużyny, dziedzic finansowego imperium, prymus naszego rocznika — po prostu stał i patrzył, a w jego oczach połyskiwało coś niebezpiecznego. — Przyszłabyś mnie uratować? Nawet w innym stanie?
— Przyszłabym. Ale nie dlatego, że prosisz mnie o to w taki sposób.
Głos dziadka Jacka trzeszczał w słuchawce: „Twoje umiejętności walki, twój taktyczny umysł — to wszystko da się przełożyć na baseball. To twoja jedyna droga ucieczki”.
Przy ocenach szorujących po dnie sportowa rekrutacja była moją jedyną szansą na studia. Ten zakład? Moje spalone mosty.
Ale Lucas stał się problemem. Podszedł za blisko, a jego potrzeba kontroli zaczęła dusić. Po ukończeniu szkoły uciekłam. Myślałam, że zdołam się od niego wyrwać.
Semestr później zjawił się przy wejściu do mojego klubu: „Odrzuciłem Yale”.
Zgarnęłam mu nogi i przygwoździłam go do maty, muskając ustami jego ucho: „Teraz jesteś moją zdobyczą”.
Czy wygram zakład? Czy dziedzic imperium nauczy się odpuszczać?
A kiedy jakiś idiota obraża mnie na tajskiej wyspie, oczy Lucasa stają się lodowate:
„Zakład na jachcie. Przegrany skacze i karmi rekiny”.
Rozdział 1
Katie
Pukanie rozległo się o jedenastej trzydzieści — punktualne i profesjonalne. Zerwałam się ze snu, a dłoń automatycznie sięgnęła po nóż, którego już nie było pod poduszką. Serce waliło mi jak oszalałe, adrenalina już zalewała mi organizm.
— Panno Harrison. — Głos Eileen dobiegł zza drzwi. — Pan Cartwright i pani Cartwright wrócili. Pan Cartwright życzy sobie panią widzieć w gabinecie na trzecim piętrze. Natychmiast.
Spojrzałam na siebie. Szary T-shirt, sportowe szorty, bose stopy. Najwyraźniej nie było czasu na przebranie. — Daj mi dwie minuty.
— On czeka już teraz, proszę pani.
Oczywiście, że czeka. Wsunęłam buty, nawet nie zawracając sobie głowy sznurowaniem, a szczęka już mi się zaciskała. Zasadzka. Super. Po prostu, kurwa, super.
Poszłam za Eileen na górę, do gabinetu, w którym królowały ciemne drewno, skóra i onieśmielająca atmosfera. William Cartwright siedział za ogromnym biurkiem. Po czterdziestce, w drogim garniturze, z fryzurą, która pewnie wymagała całego zespołu stylistów. Victoria na sofie w Chanel, z kieliszkiem wina w dłoni. Patrzyła na mnie tak, jakbym była czymś, co zdrapała z podeszwy buta. Brandon stał obok niej i kiedy mnie zobaczył, po jego twarzy przemknęło coś zadowolonego i aroganckiego.
Aha. Więc to zdecydowanie była zasadzka.
— Słyszałem, że podczas kolacji doszło do incydentu. — Głos Williama był lodowaty, opanowany. Głos z sali konferencyjnej. — Ty i Brandon zamieniliście kilka słów.
Funkcjonowałam na może czterech godzinach snu łącznie, wykończona podróżą i stresem, i miałam dokładnie zerową cierpliwość do tego gówna. — Obraził moją matkę. Odpowiedziałam. Tyle.
Victoria wydała z siebie dźwięk gdzieś pomiędzy śmiechem a parsknięciem pogardy. — Odpowiedziałaś? Nazwałaś mnie rozwalaczką małżeństw we własnym domu.
— Stwierdziłam fakty. — Spojrzałam jej prosto w oczy i zobaczyłam, jak się wzdryga. — To on zaatakował pierwszy.
William uderzył dłonią w biurko tak mocno, że lampka podskoczyła. — Dość! Jesteś tutaj mniej niż dwadzieścia cztery godziny, a już sprawiasz problemy—
— Słuchaj. — Przerwałam mu, zbyt zmęczona i wkurzona, żeby przejmować się właściwym zachowaniem. — Jeśli ściągnąłeś mnie tu o jedenastej trzydzieści w nocy tylko po to, żeby na mnie nakrzyczeć, możemy to zrobić jutro? Muszę wstać o piątej na trening, a mam za sobą cztery godziny snu.
Zapadła cisza tego rodzaju, który zwykle poprzedza przemoc. William powoli wstał, a jego twarz zrobiła tę ciekawą rzecz, gdy próbuje pozostać opanowana, a jednocześnie wyrazić absolutną wściekłość.
— Czy ty rozumiesz, kim ja jestem? — Jego głos opadł do czegoś niebezpiecznego. — Jestem twoim ojcem. Twoim prawnym opiekunem. Mieszkasz pod moim dachem i okażesz mi szacunek.
— Jesteś moim prawnym opiekunem. — Utrzymałam równy ton, choć dłonie zaciskały mi się w pięści wzdłuż ciała. — Tak mówi prawo. Poza tym... — Wzruszyłam ramionami. — To wszystko? Bo naprawdę muszę się wyspać.
Victoria podniosła się, a wino zachlupotało w kieliszku. — William, widzisz? Tak to się kończy, kiedy dzieci wychowują ludzie, którzy nie mają pojęcia o właściwym zachowaniu.
Coś gorącego i ostrego zapłonęło mi w piersi. — Masz rację — powiedziałam, odwracając się do niej. — Jack, mój dziadek, nie uczył mnie o właściwym zachowaniu. Nauczył mnie, żeby nie rozbijać cudzych rodzin. Najwyraźniej mieliśmy inne priorytety.
Brandon ruszył do przodu, jakby chciał się na mnie rzucić, i jakaś część mnie tego właśnie chciała. Ale William uniósł rękę.
— Wszyscy. Stop. — Wziął oddech, wyraźnie próbując się opanować. — Kate, powiem to tylko raz. Jesteś tutaj, bo wymaga tego prawo. Zapewnię ci utrzymanie, ale nie licz na żadne specjalne traktowanie. Koszty twojej szkoły są pokryte, ale za własne wyniki odpowiadasz sama — nie będę zatrudniał korepetytorów, tak jak robię to dla Brandona. A co najważniejsze, nie ośmieszysz tej rodziny. W szkole, publicznie, nigdzie. Rozumiesz?
— Krystalicznie jasno. — Już odwracałam się w stronę drzwi. — Mogę już iść?
— Tak. Wynoś się.
Szłam korytarzem, wciąż z zaciśniętymi dłońmi i szczęką tak napiętą, że aż bolała. W połowie drogi usłyszałam głos Victorii, niski i jadowity:
— Po co w ogóle ją tu przywiozłeś, William? Powinna była zostać na tej farmie, gdzie jej miejsce.
Nie odpowiedział. A jeśli odpowiedział, byłam już za daleko, żeby to usłyszeć, i szczerze mówiąc, miałam to w dupie. Przekaz dotarł do mnie głośno i wyraźnie — nie chcieli mnie tutaj, ledwie mnie tolerowali, a jedynym powodem, dla którego tu byłam, był jakiś prawny wymóg, którego nie mógł obejść.
No to świetnie. Dwa lata. Mogłam przetrwać dwa lata wszystkiego.
Z powrotem w swoim pokoju usiadłam na skraju łóżka i przycisnęłam dłonie do oczu, oddychając powoli, aż tętno mi się uspokoiło. Nie pozwól im dobrać ci się do głowy. Tego właśnie chcą. Bądź chłodna, bądź taktyczna, wykonaj misję.
Budzik zadzwonił punktualnie o piątej. Ubrałam się w strój treningowy, nadal wściekła po wczorajszym wieczorze, ale przekuwając to w coś pożytecznego. Poszłam na tył domu, przemieszczając się przez rezydencję jak duch.
Basen bez krawędzi połyskiwał w świetle przed świtem. Znalazłam kawałek trawnika w rogu i zaczęłam swoją rutynę, pozwalając, by znajome ruchy uspokoiły gniew, który wciąż tlił się pod skórą.
Dwadzieścia minut medytacji w bezruchu. Ciało nieruchome, oddech pod kontrolą, każdy mięsień napięty. Nogi mi drżały, ale o to właśnie chodziło — o budowanie tego rodzaju głębokiej siły, której większość ludzi nigdy w sobie nie rozwija. Skupiłam się na oddechu, pozwalając, by cała reszta odpłynęła. Złość, frustracja, przytłaczająca chęć, żeby w coś uderzyć.
A potem prawdziwa robota: sto pompek, dwieście przysiadów, pięćdziesiąt podciągnięć na gałęzi drzewa. Dwadzieścia serii sprintów przez idealny trawnik, kiedy moje buty zostawiały w nim wyrwy, od których ktoś pewnie dostałby zawału. I dobrze. Na koniec praca techniczna przy drzewie — ciosy, łokcie, kolana, każdy ruch kontrolowany i precyzyjny, z wycofaniem siły w ostatniej sekundzie.
Bez popisywania się, bez zbędnego ruchu. Tylko skuteczna, brutalna technika. C.Q.C. nie polegało na tym, żeby wyglądać fajnie — chodziło o neutralizowanie zagrożeń tak szybko i zdecydowanie, jak to tylko możliwe. Jeden cios, jeden cel, jeden skutek.
Myłam twarz przy krawędzi basenu, pozwalając, by lodowata woda do końca mnie rozbudziła, kiedy kątem oka wychwyciłam ruch. Drugie piętro, okno Brandona. Zasłona poruszyła się ledwie odrobinę.
Obserwował mnie.
Przez dłuższą chwilę patrzyłam w tamto okno, z wodą ściekającą mi po twarzy, i pozwoliłam mu zobaczyć, że patrzę. Potem odwróciłam się i wróciłam do domu, z twardo zaciśniętą szczęką. Niech się zastanawia. Niech się martwi. Ten mały gówniarz nie ma pojęcia, z czym ma do czynienia.
Ostatnie Rozdziały
#183 Rozdział 183
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#182 Rozdział 182
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#181 Rozdział 181
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#180 Rozdział 180
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#179 Rozdział 179
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#178 Rozdział 178
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#177 Rozdział 177
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#176 Rozdział 176
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#175 Rozdział 175
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#174 Rozdział 174
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026
Może Ci się spodobać 😍
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Okrutny Raj - Romans mafijny
Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.
Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.
Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.
Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.
Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.
Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?
Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem
Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.
– Nadal jesteś na mnie zły?
Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.
Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.
Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.
Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.
Ukoronowana przez Los
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”
——
Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Zakochać się w motocykliście: Dziewczyna wiceprezesa
Jego oczy ciemnieją, uciekają na moje usta.
– To jest popieprzone. Twój brat poderżnąłby mi gardło tylko za to, że stoję tak blisko. Ale powiedz mi, ptaszyno – jego oddech muska moją skórę – trzęsiesz się, bo mnie nienawidzisz… czy dlatego, że pragnęłaś tego tak samo mocno jak ja?
Wren była pewna, że zakopała chaos Nowego Orleanu na zawsze – kluby, lojalności wyżarte krwią, facetów, którzy żyli i ginęli w swoich skórzanych barwach.
Seattle dało jej wszystko, o czym kiedykolwiek marzyła: wolność, miłość, przyszłość.
Jednak jedna zdrada wszystko rozsypuje.
Ściągnięta do domu przez tragedię, Wren trafia pod czujne oko Ezry Jaxa – wiceprezesa Raven Reapers MC i najlepszego kumpla jej brata. Jest wkurzający, niebezpieczny i zdecydowanie zbyt kuszący jak na faceta, którego nie powinna nawet tknąć.
Im mocniej Wren zostaje wciągnięta z powrotem w jego świat, tym wyraźniej widzi, że nic w jej przeszłości – ani w samym Ezrze – nie jest takie, jak sobie wmawiała.
W chaosie gangowych wojen, narastających długów i starych zdrad on staje się jedyną stałą. Im mocniej Wren z nim walczy, tym bardziej w niego wpada. A im mocniej on ją odpycha, tym bardziej śmiertelne staje się jego przyciąganie.
Bo w tym świecie miłość nie jest słodka.
Jest brutalna. Krwawa.
I prędzej czy później złamie ich oboje.
Kiedy lojalność znaczy wszystko, a miłość może kosztować życie, czy Wren zaryzykuje serce dla jedynego mężczyzny, którego nigdy nie miała pokochać?
Zimna Żona, Ukryte Dziecko
Lekceważona, niekochana, w końcu uciekłam — zabierając dziecko, o którym on nawet nie miał pojęcia.
Myślałam, że o mnie zapomni.
A tymczasem ledwie wyszłam za próg, bezwzględny prezes kompletnie postradał zmysły… i ruszył na polowanie, żeby mnie odnaleźć.
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Przewodnik Zabójcy po Liceum
Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.
Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.
Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.
Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.
Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
Zdobyta przez miłość Alfy
Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.
Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.
Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.
Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.
Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.
Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?












