Uzależniony CEO

Uwaga ###Ta historia zawiera treści erotyczne, wulgarny język oraz potencjalnie prowokacyjne sceny. Zalecana ostrożność dla widzów.###

Ubrania były porozrzucane po całym pokoju, a sukienka kobiety była podarta na strzępy, jak szmaty.

Zoey Spencer obudziła się z szarpnięciem.

Czuła się jak mała łódka na wzburzonym morzu, unosząca się i opadająca razem z mężczyzną.

'Co się, do diabła, dzieje? Czyżby mi się nie udało uciec?'

W momencie, gdy zdała sobie sprawę, że została odurzona, użyła ostatniego przebłysku rozsądku, żeby odepchnąć tego obleśnego faceta i uciec.

'Czy znowu mnie złapali?'

"Wciąż rozproszona?" Głębokim głosem szepnął jej do ucha mężczyzna.

Gdy mówił, jego ręce chwyciły jej talię, uda napięły się, a on mocno uniósł biodra.

Zoey przygryzła wargę, jęcząc, jej ciało drżało, gdy instynktownie zacisnęła nogi. Jej ręce owinęły się wokół szyi mężczyzny, a ona słabo opadła na niego.

Henry Windsor jęknął, gdy został ściśnięty, klepiąc i chwytając jej pośladki. Jego głos był chrapliwy. "Krzycz."

Zoey pokręciła głową, łzy napływały jej do oczu, które stawały się czerwone.

To tylko bardziej podnieciło Henry'ego.

Podniósł się i przycisnął Zoey pod sobą, chwytając jej podbródek, jego oczy płonęły. "Odważysz się mnie odurzyć, lepiej bądź gotowa."

Umysł Zoey był zamglony, ledwo rozpoznawała, że mężczyzna nie był tym obleśnym typem.

Miał głębokie oczy, wyrazistą twarz, szerokie ramiona zasłaniające jej widok, z wyjątkowo seksownym pieprzykiem pod obojczykiem. Jego klatka piersiowa była pokryta jakąś nieznaną mieszaniną płynów.

Najbardziej przerażające było jego intensywne spojrzenie, tak głodne, jakby chciał ją pożreć w całości.

Zoey cicho próbowała się wycofać.

W następnej sekundzie Henry chwycił jej łydkę i pociągnął ją z powrotem, jego żyłkowaty penis wbijając się do końca.

Ciało Zoey natychmiast się wygięło, palce u stóp zwinęły się, ręce zacisnęły się na mokrych prześcieradłach, płacząc i błagając, "Proszę, puść mnie."

Im bardziej płakała, tym bardziej Henry się ekscytował. Bezlitośnie rozchylił jej nogi, pozwalając, by jego penis wnikał w nią jak najgłębiej.

Jej wejście w pochwie drżało od jego energicznych pchnięć, ciasno przylegając, gdy się wycofywał.

"Choć mówisz nie, twoje ciało nie może mnie puścić, wciągając mnie tak głęboko."

Oczy Henry'ego zaczerwieniły się z pożądania, a nagłym pchnięciem wbił się całkowicie.

Zoey nie mogła już powstrzymać swoich jęków, "Delikatniej, proszę. To boli."

Henry zachichotał chrapliwie. "Boli? Przecież jest przyjemnie, prawda?"

Pochylił się, obejmując Zoey mocno, jego biodra poruszały się szybko, a ostre dźwięki ich ciał zderzających się ze sobą odbijały się echem.

"Poczekaj, to za głęboko." Zoey nagle zaczęła się szarpać, dziwna przyjemność narastała w niej, doprowadzając ją do szaleństwa.

Henry, ociekający potem z powodu ciasnoty, przyspieszył jeszcze bardziej, uderzając w nią, chcąc zakopać swoje jądra w środku.

"Poczekaj, to takie dziwne uczucie."

"Nie." Henry bezlitośnie odmówił jej błagań, jego biodra poruszały się jak w amoku.

Przytłaczająca przyjemność uderzyła jej do głowy, Zoey krzyknęła uwodzicielsko, jej nogi owinęły się wokół talii Henry'ego, jej ciało drżało niekontrolowanie przez chwilę.

Henry ciężko dyszał, mocno przyciskając się do jej wejścia, gdy się wyładował.

Po osiągnięciu orgazmu, uścisk Zoey osłabł, jej oczy straciły ostrość.

Henry zdjął prezerwatywę, jego penis wciąż był wzwiedziony, ale pudełko z prezerwatywami było puste.

Wahał się przez chwilę.

Zoey pod nim dyszała niespokojnie, jej nogi wciąż szeroko rozłożone, jej wejście w pochwie otwierało się i zamykało z każdym oddechem, wyciekając białym płynem.

Chociaż wiedział, że to tylko lubrykant, wielki kutas Henry'ego drgnął i pulsował boleśnie.

W następnej sekundzie Zoey poczuła nacisk przy wejściu, gdy spuchnięta główka mężczyzny gwałtownie się w nią wpychała.

Spojrzała na niego z przerażeniem, walcząc z całych sił. "Nie więcej, umrę."

Henry chwycił jej ręce swoją lewą dłonią, całkowicie je obejmując, przyciskając je nad jej głową. Jego prawa ręka gładziła jej usta, całując ją delikatnie z niezwykłą czułością. "Nie umrzesz, zobacz, jak dobrze mnie wciąga."

Wpychał się gwałtownie, jego czyny nie pasowały do łagodnego tonu.

Ból stopniowo przechodził w subtelną przyjemność. Umysł Zoey opierał się, ale nie mogła powstrzymać się od skręcania bioder, aby dopasować się do ruchów Henry'ego.

Długa noc dopiero się zaczynała.

O świcie Zoey obudziła się spragniona.

Wstała, żeby napić się wody, prawie upadając, gdy stanęła.

Jej ciało czuło się, jakby zostało przejechane przez ciężarówkę.

Kiedy Zoey chciała założyć ubrania, okazało się, że wszystkie są porwane.

Zoey była wściekła, wróciła do łóżka, uderzając Henry'ego z plaskiem.

Ale nie miała siły, uderzenie było bardziej jak pieszczota.

Sprawdzając czas, miała tylko godzinę do zaplanowanego wyjścia.

Nie było czasu na myślenie, szybko się ogarnęła, założyła dużą marynarkę Henry'ego i użyła jego paska jako pasa. Na szczęście jej bielizna była nadal zdatna do noszenia, więc nie była całkiem naga pod spodem.

Zoey wsiadła do taksówki, znalazła wizytówkę w marynarce i spojrzała na nią pod latarnią. Na karcie było napisane: [Prezes Chase Corporation, Henry Windsor.]

Myśląc, że trzymanie jej przyniesie tylko kłopoty, wyrzuciła ją.

Rano pokój był jasno oświetlony.

Henry spojrzał na pusty pokój i bałagan ponuro.

Kobieta go odurzyła i uciekła?

Przeszukał pokój, znajdując tylko marynarkę bez wizytówki.

Czy ukradła kartę, żeby później go szantażować?

Podniósł telefon i wykonał połączenie, zimno instruując, "Przynieś mi ubrania."

Dziesięć minut później jego asystent John Smith wszedł z markową torbą, wyglądając niespokojnie. "Bałem się, że będziesz się spieszył, więc wziąłem zestaw z najbliższego Armaniego, mam nadzieję, że będzie pasować."

Ubrania Henry'ego zawsze były szyte przez rodzinnego krawca z najlepszych tkanin. Może nie być przyzwyczajony do noszenia czegoś innego.

Kiedyś John wysłał Henry'emu wysokiej klasy garnitur na pilne spotkanie, co spowodowało, że Henry był w złym humorze przez cały dzień.

Ale tym razem Henry w ogóle się nie przejmował, nosząc szlafrok, stukając palcem w podłokietnik sofy. "Znajdź kogoś."

John szybko rzucił okiem na bałagan, zrozumiał, co się stało, skinął głową. "Tak jest."

Kiedy Henry zmienił ubrania, John wrócił z dokumentami, a apartament został posprzątany.

Henry spojrzał na zimne zdjęcie w dowodzie osobistym w pliku, przypominając sobie rozmazaną twarz kobiety wczoraj podczas orgazmu, co sprawiło, że jego gardło się zacisnęło, skrzyżował nogi nienaturalnie.

Po przeczytaniu wszystkich informacji, stuknął palcem w okładkę, patrząc zimno na Johna. "Chcesz powiedzieć, że zniknęła bez śladu?"

John oblał się zimnym potem, jąkając się, "Wyślę więcej ludzi do poszukiwań."

Henry machnął ręką, spokojnie instruując, "Nie teraz; ustalam siedzibę główną Chase Corporation tutaj."

John wykrzyknął, "Ale gospodarka i kontakty Maple City są o wiele gorsze niż Starlight City. Twój ojciec też chce, żebyś został przy jego boku."

Henry uniósł powieki, zimno ostrzegając, "Dla kogo pracujesz?"