
Zawładnięta przez Motocyklistów
PR Brady · Zakończone · 108.2k słów
Wstęp
Rozdział 1
Raine ma 24 lata i pracuje dorywczo, aby opłacić studia. Chce zdobyć dyplom z zarządzania, mając nadzieję, że pewnego dnia otworzy własny biznes.
Jej ukrytym marzeniem było posiadanie własnego klubu, ale innego niż wszystkie. Jej tata zmarł, gdy miała 12 lat, a mama zmagała się z wychowaniem jej, czasem pracując na dwa etaty. Zginęła w wypadku samochodowym, gdy Raine miała tylko 17 lat.
Raine ma dwóch przyjaciół na całe życie, Sam i Kim. Sam jest pielęgniarką, a Kim kosmetyczką. Cała trójka właśnie się przeprowadziła i dzielą trzyosobowy dom.
Kiedy Sam ukończyła studia pielęgniarskie, dostała świetną ofertę pracy i znalazła ich obecny dom. Więc Raine i Kim przeprowadziły się do niej. Kim aplikowała do salonów w okolicy i została przyjęta do jednego z lokalnych salonów.
Raine szukała pracy jako kelnerka lub barmanka, jej celem było pracowanie na każdym możliwym stanowisku w klubach, aby poznać biznes od podszewki.
„OK, mam ten weekend wolny i idziemy na imprezę do klubu.” odpowiedziała Sam.
„Woohoo, impreza?” wykrzyknęła Kim.
„OK, to świetnie. Mogę też poszukać pracy, więc dla mnie to wygrana.” odpowiedziała Raine.
„Moi współpracownicy zasugerowali trzy różne kluby. Nie ma ich tu zbyt wiele, więc mamy do wyboru Vibes, Cowgurl Up lub Rockers.” Sam przewróciła oczami.
„Kto wymyśla te nazwy?” zapytała Kim.
„Serio!” zgodziła się Raine.
W piątkowy wieczór dziewczyny się wystroiły i wyruszyły. Postanowiły najpierw spróbować Vibes. Vibes było dość zatłoczone studentami i miało okropny zespół na żywo.
Po godzinie w tłumie i przy słabej muzyce postanowiły spróbować Cowgurl Up. To oczywiście bar z muzyką country. Miało przyzwoitą muzykę i całkiem spory tłum.
Dziewczyny dołączyły do kilku tańców liniowych, śmiały się i próbowały naśladować ruchy. Kilku chłopaków próbowało pomóc im nauczyć się ruchów.
Śmiały się głośno i dobrze się bawiły. Dziewczyny były już pół pijane. Kim przypadkowo wpadła na wysokiego, przystojnego, dobrze zbudowanego kowboja. Był bardzo muskularny i aż ślinka ciekła na jego widok.
„Oj, przepraszam, jestem trochę wstawiona, kowboju,” zaśmiała się Kim.
„Skąd znasz moje imię? Spotkaliśmy się wcześniej?” zapytał Kowboj.
„Ah, nie, po prostu nazywam chłopaków w kowbojskich kapeluszach kowbojami, kiedy nie znam ich imienia.” odpowiedziała Kim.
„Cóż, szczęśliwy traf. Mam na imię Cowboy, a to tu to mój przyjaciel Smokey,” przedstawił się Cowboy.
„Gdzie jest bandyta?” zapytała Raine, śmiejąc się.
„Ha ha, dobre, jakbym tego wcześniej nie słyszał,” zaśmiał się sztucznie Smokey.
„To zmień ksywkę.” odpowiedziała Raine.
„Jestem Sam, a to jest Raine,” przerwała Sam.
„A gdzie grzmot?” zapytał Smokey.
„Zaraz uderzy w twoją dupę!” odparła Raine.
„Cześć, jestem Kim, a Raine tu uwielbia żartować, prawda Raine?!” zaśmiała się Kim.
„Nie, nie uwielbiam, mówię jak jest.” odpowiedziała Raine.
„Ha ha, bardzo śmieszne,” zaśmiała się Kim.
„Boże, potrzebuję kolejnego drinka,” mruknęła Raine.
Chłopaki dołączyli do ich stolika i pili jeszcze przez kilka godzin. Tuż po północy dziewczyny zamówiły Ubera i wróciły do domu. Następnego poranka to miasto kaca z dużą ilością Tylenolu i wody dla dziewczyn.
„Nigdy więcej nie piję,” jęknęła Raine.
„Tak, będziesz, dzisiaj wieczorem. Chłopaki zaprosili nas do swojego baru. I powiedzieli, że potrzebują barmanki na pół etatu,” odpowiedziała Sam.
„OK OK, przekonałaś mnie, ale nie będę pić,” odpowiedziała Raine.
Później tego wieczoru, dziewczyny się przygotowały i ruszyły do baru. Kiedy dojechały, na parkingu było głównie motocykle. Było kilka samochodów, ale niewiele. Raine i Kim spojrzały na Sam.
„Um, Sam, to jest bar dla motocyklistów,” odpowiedziała Raine.
„Wiem, że tak,” powiedziała Sam z ekscytacją.
„Ale zazwyczaj publiczność nie ma wstępu do barów dla motocyklistów, czy nie trzeba być członkiem?” zapytała Raine.
„Cowboy powiedział, że piątkowe i sobotnie wieczory są otwarte dla publiczności i jesteśmy zaproszone,” odpowiedziała Kim.
"Nie sądzę, że mnie zatrudnią" - powiedziała Raine.
"Nie wiadomo, Smokey mówił, że potrzebują kogoś, kto umie robić drinki i obsługiwać stoliki, a ty potrafisz obie te rzeczy" - odpowiedział Sam.
"Nie wiem, mam złe przeczucie" - odparła Raine.
"Bzdura, chodźmy się napić" - powiedziała Kim, gdy weszły do baru.
Punkt widzenia Jaxa. Zobaczył brunetkę, blondynkę i rudowłosą wchodzące do środka. To musiał być grzech, żeby trzy piękne kobiety były razem, pomyślał.
Jaxton pomyślał też, że to początek seksownego dowcipu: brunetka, blondynka i rudowłosa wchodzą do baru motocyklowego.
"Potrójne kłopoty właśnie weszły. Ostrzeżcie chłopaków" - powiedział Jaxton do Ice'a.
"Czy to te dziewczyny, które zaprosił Cowboy?" - zapytał Ice.
"Na pewno, rozgłoście, że brunetka jest nietykalna, bo najpierw ja ją zaliczę" - rozkazał Jaxton.
"Małe cycki, ale niezły tyłek do złapania. Wszystkie trzy są niezłe, ale rude to moja działka" - uśmiechnął się Ice.
"Musieli je zaprosić akurat dzisiaj, gdy jest tu inna ekipa. Miejcie oczy otwarte" - ostrzegł Jaxton.
Dziewczyny podeszły do baru. Każda usiadła na stołku barowym. Barman podszedł do nich. Obejrzał je od stóp do głów, a potem uśmiechnął się.
"Witam panie. Jestem MD. Co mogę dla was zrobić?" - zapytał.
"Poproszę jacka z colą" - odpowiedziała Kim.
"Ja wezmę rum z colą" - uśmiechnęła się Sam.
"Muszę porozmawiać z menedżerem o pracy. Słyszałam, że szukacie barmana?" - zapytała Raine.
"Masz doświadczenie?" - zapytał Mad Dawg.
"Tak. Pracowałam w barze w domu przez 18 miesięcy. Obsługiwałam bar i stoliki. Większość czasu spędzałam za barem" - wyjaśniła Raine.
"HEJ SZEFIE!" - krzyknął Mad Dawg.
Raine odwróciła głowę i zobaczyła wysokiego, umięśnionego mężczyznę z seksownymi tatuażami idącego w jej stronę. To najseksowniejszy facet, jakiego kiedykolwiek widziała! Ścisnęła uda, żeby złagodzić ból od samego widoku.
Czuła, jak jej temperatura rośnie, a wraz z nią gorąco między nogami. Serce biło jej jak szalone.
"O mój Boże" - szepnęła do siebie Raine.
"Potrzebowałeś czegoś, MD?" - zapytał Jaxton, patrząc na dziewczyny.
"Tak szefie, jedna szuka pracy" - uśmiechnął się MD.
"Tak? Która?" - zapytał Jaxton z uśmieszkiem.
"Ja. Nazywam się Raine Parker" - odpowiedziała Raine.
Wyciągnęła rękę do uścisku. Jax ją zignorował. No to niegrzeczne, pomyślała. Schowała rękę z powrotem.
"Odwróć się, żebym mógł zobaczyć twoje atuty" - zażądał Jax.
"Co mają moje atuty do pracy? Jak wyglądają moje 'atuty', nie powinno mieć znaczenia. To nie wpływa na pracę" - odparła Raine.
"Skarbie, twoje cycki są w porządku, ale potrzebujesz też niezłego tyłka, żeby zarobić więcej" - powiedział Jax z uśmiechem.
"Nie widzę, jak to wpływa na pracę. Jestem cholernie dobra w tym, co robię i zazwyczaj dostawałam dobre napiwki. Pracowałam w barze przez 18 miesięcy, więc mam mnóstwo doświadczenia" - odparła Raine.
"Dobrze, dam ci szansę. Możesz zacząć po następnej dziewczynie. Idź powiedz DJ-owi, jaki utwór ma zagrać dla ciebie" - odpowiedział Jax.
"Co? Nie aplikuję na striptizerkę! Aplikuję na stanowisko barmana!" - odparła Raine.
"Szkoda, moje przeoczenie" - uśmiechnął się Jax.
Chciał ją sprowokować tym komentarzem o striptizerce. Nie wiedziała, że nie mówił tego na serio. Nie było mowy, żeby pozwolił jej tańczyć.
Raine starała się utrzymać gniew i złość pod kontrolą. Potrzebowała tej pracy, ale co za arogancki dupek!
"Więc masz doświadczenie jako barman?" - zapytał Jax.
"Tak" - odpowiedziała Raine. (Już to mówiłam, mruknęła pod nosem)
"A jako kelnerka?" - zapytał.
"Tak" - odpowiedziała.
"Dobrze. Jeśli zdasz mój test, dam ci próbę" - powiedział Jax.
"Jestem gotowa" - odpowiedziała Raine.
Ostatnie Rozdziały
#111 Rozdział 111
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#110 Rozdział 110
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#109 Rozdział 109
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#108 Rozdział 108
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#107 Rozdział 107
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#106 Rozdział 106
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#105 Rozdział 105
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#104 Rozdział 104
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#103 Rozdział 103
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025#102 Rozdział 102
Ostatnia Aktualizacja: 5/10/2025
Może Ci się spodobać 😍
Własność Foki Wojennej
Nie wiem, czemu robię to, co ten facet każe mi robić, kiedy mi rozkazuje, ale za każdym razem jestem posłuszna i ssę te palce, jakby od tego zależało moje życie.
Uda zaczynają mi drżeć, kiedy słyszę, jak zamek błyskawiczny idzie w dół, bo wiem, co będzie dalej. Wepchnie się we mnie tak głęboko, że nie zostanie mu już ani centymetr, i zostawi mnie płonącą żywcem.
„Nie ruszysz rąk, kiedy zabiorę swoje. Rozumiesz mnie? Jeśli się nie posłuchasz, zwiążę cię i zostawię tutaj, aż twoi rodzice zaczną cię szukać i znajdą cię wypełnioną po brzegi moją spermą.”***************************************Ktoś mnie śledzi.
Prawie mnie okradli — a może mogło stać się coś jeszcze gorszego.
Ale pojawił się jakiś facet, który uratował mnie jak współczesny superbohater, tylko zamiast peleryny miał czarny kask.
Powinnam była dostać szału ze strachu, kiedy poderżnął gardło mojemu napastnikowi, potem tylko skinął na mnie głową, poczekał, aż bezpiecznie wsiądę do auta, i położył dłoń na mojej szybie.
Zamiast się bać, czuję…
Podniecenie.
Że żyję.
I aż mnie skręca, żeby poczuć to znowu.
Więc robię coś, czego nikt przy zdrowych zmysłach by nie zrobił. Wałęsam się nocą po mieście, kiedy powinnam leżeć w łóżku, odpoczywać, i tylko czekam na kolejny przebłysk mojego wybawcy.
Nie zawodzi.
Zastawia mnie i sprawia, że czuję rzeczy, których nie powinnam czuć, bo jestem w związku.
Tęsknię za jego dotykiem, rozchylam nogi wtedy, kiedy powinnam ich użyć, żeby uciec jak najdalej.
Ktoś mnie śledzi.
I podoba mi się to.
CHŁOPIEC, KTÓRY MÓGŁ URODZIĆ DZIEDZICA
„Myślisz, że pozwolę Cassianowi wziąć to na siebie?”
„To mój syn. A ty? Ty jesteś tylko gębą, którą żałuję, że w ogóle zrobiłem.”
Lucien urodził się z tajemnicą.
Taką, której nawet on sam nie rozumiał.
Taką, o której jego ojciec wiedział od zawsze — i za którą go nienawidził.
Kiedy jego bliźniak, Cassian, żył na pełnej swobodzie, Lucien żył zamknięty za drzwiami, karany za samo istnienie.
Nie wolno mu było wychodzić.
Nie wolno mu było żyć.
Był ukryty. Wymazany z pamięci. Złamany.
Aż do chwili, gdy jedno przyjęcie zmieniło wszystko.
Ucierzpiała mafia księżniczka.
Winę zwalono na Cassiana.
Ale ich ojciec dopilnował, żeby to Lucien zapłacił cenę.
Tamtej nocy Lucien został oddany Zaynowi Kingsleyowi —
miliarderowi, dziedzicowi mafii.
Jednemu z Ośmiu, którzy rządzą miastem z cienia.
Ma dwie żony. Córkę. I umierającego ojca, który szeptem wwierca mu się w głowę:
„Daj mi syna. Prawdziwego dziedzica. Albo stracisz wszystko.”
Zayn nie wierzy w słabość.
Nie wierzy w miłość.
I na pewno nie wierzy w takich mężczyzn jak Lucien.
Zayn jest zimny. Bezwzględny. Homofobiczny.
Ale Zayn nie wie…
że Lucien nosi w sobie coś więcej niż ból.
Nosi sekret, który kpi z biologii, logiki i ze wszystkiego, co Zaynowi wydawało się pewne:
Lucien może urodzić dziedzica.
A to, co zaczęło się jako kara, zamienia się w obsesję.
To, co zaczęło się nienawiścią, zaczyna palić w coś zakazanego… i przerażającego.
Zakazane Pulsowanie
Moje zmieniło się w czasie, który zajęło otwarcie drzwi.
Za nimi: mój narzeczony Nicholas z inną kobietą.
Trzy miesiące do naszego ślubu. Trzy sekundy, żeby zobaczyć, jak wszystko się rozpada.
Powinnam była uciec. Powinnam była krzyczeć. Powinnam była zrobić cokolwiek, zamiast stać tam jak głupia.
Zamiast tego usłyszałam, jak sam diabeł szepcze mi do ucha:
"Jeśli chcesz, mogę cię poślubić."
Daniel. Brat, przed którym mnie ostrzegano. Ten, który sprawiał, że Nicholas wyglądał jak aniołek.
Opierał się o ścianę, obserwując, jak mój świat się rozpada.
Moje serce waliło jak młot. "Co?"
"Słyszałaś mnie." Jego oczy wwiercały się w moje. "Poślub mnie, Emmo."
Ale kiedy patrzyłam w te magnetyczne oczy, uświadomiłam sobie coś przerażającego:
Chciałam powiedzieć mu "tak".
Gra rozpoczęta.
Alfa i Wynajęta Luna
Dziewczyna z małego miasteczka, Apple, dorastała wiedząc, że wilkołaki i inne nadprzyrodzone istoty są niebezpieczne. Gdy opuszcza swoją przemocową rodzinę, by przeprowadzić się do Crescent City, największego nadprzyrodzonego miasta na Zachodzie, miejsca, gdzie potwory mieszają się ze zwykłą ludnością, słaba ludzka istota taka jak ona jest łatwym łupem. Podczas pełnego przygód poszukiwania pracy, los sprawia, że Apple nieświadomie trafia do Sterling Incorporated, największej watahy wilkołaków na Zachodnim Wybrzeżu. Mając nadzieję na staż lub pracę na poziomie podstawowym, zostaje błędnie uznana za nową Wynajętą Lunę Alfa, tymczasową kontraktową Lunę, która ma spełniać wszystkie jego potrzeby.
Problem polega na tym, że ona nie jest jego kontraktową Luną! Ona nawet nie jest wilkołakiem!
Ale Sylvester Sterling nie przejmuje się tym. Zdecydował, że tylko Apple może wykonać tę pracę - i zrobi wszystko, aby ją przekonać.
Czy Apple ulegnie uwodzicielskim sztuczkom Alfa? Czy też dziewczyna z małego miasteczka okaże się jego największym wyzwaniem?
Zaproszenie śmierci
W łóżku z jej dupkowatym szefem
Jedna noc. Tylko tyle miało być.
Ale w zimnym świetle dnia odejście nie jest takie łatwe. Roman nie jest człowiekiem, który odpuszcza - szczególnie nie wtedy, gdy zdecydował, że chce więcej. Nie chce Blair tylko na jedną noc. Chce ją, kropka.
I nie ma zamiaru jej puścić.
Zły Alfa
ZAWIERA TEMATY EROTYCZNE I BDSM
Był bardzo zły. Patrzył na mnie, jakby chciał mnie zgwałcić albo uderzyć w twarz.
"Mogę wyjaśn- "
Przerwał mi.
"Byłaś bardzo, bardzo niegrzeczna, kiciu. Nie masz pojęcia, przez co przeszedłem."
Jego uścisk na mojej szyi się zacieśnił, dusząc mi przełyk.
"Rozbieraj się."
To słowo wyrwało mnie z szoku. "Co- "
"Licze do trzech, jeśli tego nie zrobisz, rozerwę twoje ubrania - 1."
Czy to naprawdę się dzieje?
"2."
Myślałam, że jest gejem.
"3."
Emara, 21-letnia kobieta, która przebrała się za mężczyznę, aby dostać pracę w międzynarodowej firmie.
Ale nie wiedziała...
Szef jest niesamowicie przystojny.
Nie jest człowiekiem.
Ona jest jego partnerką.
.
Co się stanie, gdy Wielki Zły Wilk spotka swoją partnerkę?
.
Jak zareaguje, gdy dowie się, że jego partnerka to mężczyzna, a nie kobieta?
.
Co się stanie, gdy prawda wyjdzie na jaw? Kto utonie? Kto wypłynie?
SEQUEL ZAWARTY W KSIĄŻCE!
Powrót do Karmazynowego Świtu
Podczas gdy walka o życie i wolność stała się dla Alfy Cole'a Redmena codziennością, bitwa o oba te aspekty wchodzi na zupełnie nowy poziom, gdy w końcu wraca do miejsca, które nigdy nie było jego domem. Kiedy jego walka o ucieczkę kończy się dysocjacyjną amnezją, Cole musi pokonać jedną przeszkodę za drugą, aby dotrzeć do miejsca, które zna tylko ze swoich snów. Czy podąży za swoimi marzeniami i znajdzie drogę do domu, czy zgubi się po drodze?
Dołącz do Cole'a w jego emocjonalnej podróży, inspirującej do zmian, gdy walczy o powrót do Crimson Dawn.
*To jest druga książka z serii Crimson Dawn. Najlepiej czytać tę serię w kolejności.
**Ostrzeżenie o treści: ta książka zawiera opisy przemocy fizycznej i seksualnej, które mogą być niepokojące dla wrażliwych czytelników. Tylko dla dorosłych czytelników.
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Zdeprawowany Anioł - Romans mafijny
Alexis nigdy nie powinna była postawić stopy w moim świecie.
Tacy faceci jak ja brudzą takie dziewczyny jak ona. Zabieramy im niewinność i rozszarpujemy ją na strzępy.
Ona myśli, że jest twarda. Myśli, że da sobie ze mną radę.
Ale nie ma pojęcia, jak głęboko sięga mój mrok.
Najlepiej było, że wziąłem ją na jedną noc i zostawiłem za sobą.
Cokolwiek więcej byłoby zwyczajnie okrutne.
Myślałem, że widziałem Alexis Wright po raz ostatni.
Więc wyobraź sobie moje zdziwienie, gdy dwa lata później otwierają się drzwi do mojego gabinetu…
I ona wchodzi.
Dziewczyna, którą zniszczyłem. Dziewczyna, którą pożarłem.
Teraz, kiedy znowu stoi przede mną, mam do niej tylko dwa pytania:
Po pierwsze — co ona tu robi?
A po drugie…
Co ona ma na myśli, mówiąc: „nasze dziecko”?
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Zabójcza narzeczona króla mafii
– Muszę cię posmakować – warknął, wsuwając palce pod koronkę, głaszcząc mnie, aż zaczęłam się trząść.
Zapiszczałam cicho, bardziej prosząc niż mówiąc:
– Dręcz mnie… spraw, żebym ciekła dla ciebie.
Klęknął, jego język szarpał mnie łapczywie, bez wstydu, aż słonko-słodki smak zalał mi zmysły i odciął resztki rozsądku.
– Błagaj głośniej – zażądał. Podniósł się i wszedł we mnie głęboko, od razu, bez ostrzeżenia. Nasze śliskie ciała uderzały o siebie raz za razem, aż wybuch rozkoszy wyrwał z mojego gardła dzikie krzyki.
💗💗💗💗💗💗
Scarlett Romano była kiedyś zabójczynią numer dwa na świecie, zanim rzuciła to wszystko, żeby spróbować normalnego życia. Wróciła do swojej mafijnej rodziny – tylko po to, by zostać tam zrobioną na szaro: poniżana, wyszydzana, traktowana jak obca, podczas gdy jej adoptowana siostra Zelda błyszczy jak złote dziecko rodu.
Potem Scarlett odkrywa, że jest w ciąży z Damonem Wolfe’em. Jej rodzina stawia sprawę jasno: albo usunie ciążę, albo znika. Zamiast się ugiąć, Scarlett wysuwa śmiały pomysł – proponuje Damonowi małżeństwo kontraktowe. Jemu, bezlitosnemu królowi mafii, który w sekrecie jest Roninem, zabójcą numer jeden na świecie.
On się zgadza.
Teraz dwoje najgroźniejszych morderców na świecie kłóci się o zmywanie naczyń, przypadkiem zakochuje się w sobie – i po kolei serwuje jej rodzinie zasłużoną karmę, każdą satysfakcjonującą akcją rozliczając dawne krzywdy.












