Związana z Księciem Lykanem

Punkt widzenia Delii

„Ona jest taką zmorą. Czy nie potrafi żyć bez męskiej uwagi?”

Gdy moja przyrodnia siostra Bernice skończyła mnie przeklinać, otaczający goście wybuchnęli śmiechem.

Dziś, podczas gdy sprzątałam po popołudniowym przyjęciu herbacianym Bernice i jej przyjaciół, udzieliłam wskazówek jednemu z adoratorów Bernice.

„Dziękuję,” powiedział mężczyzna w garniturze haute couture, obdarzając mnie standardowym społecznym uśmiechem, a potem kontynuował poszukiwania Bernice.

Niestety, błysk jego uśmiechu został zauważony przez Bernice, której spojrzenie było jak zatruta strzała.

Mimo że był tylko jednym z wielu jej zalotników, których ona gardziła.

„Skoro lubi pozować przed mężczyznami, niech wystąpi dla nas!” Bernice powiedziała złośliwie, gdy jej pięć dużych psów myśliwskich pobiegło w moją stronę.

Na jej skinienie, wyraz psów stał się bardziej dziki, a niektóre ich oczy świeciły strasznym zielonym światłem.

Widziałam na własne oczy, jak te psy rozszarpują swoją zdobycz. Pokaz, o którym mówiła, miał polegać na oglądaniu mnie drżącej pod ich kłami, jak te biedne zwierzęta.

Z ust psów wydobywał się silny zapach, a ślina kapała z ich zębów na trawę. Moje ciało bolało od nagłego napięcia i strachu. Palenie w płucach narastało, a moje nogi zaczynały się kurczyć. Ale wiedziałam, że cierpiałabym bardziej, gdybym nie uciekła.

„Nie, proszę. Nie chcę umierać. Pomóżcie mi!” Wycofując się, błagałam tłum za mną o pomoc. Jednak damy były mną zniesmaczone, jakbym była kawałkiem śmieci na ziemi, bały się, że dotknę rogu ich ubrań. Dlatego wszystkie cofnęły się, zakrywając usta chusteczkami.

Chociaż Bernice i ja jesteśmy córkami Alfy, nie każde dziecko Alfy jest kochane. Dorastałam wiedząc, że faworyzowanie jest powszechne na świecie, ale nie miało to nic wspólnego ze mną.

Byłam wyjątkiem w mojej grupie, i zrozumiałam tę surową rzeczywistość, gdy miałam 10 lat. Jak wilkołak może być tak słaby? Moja szybkość, węch i reakcja są bardziej ludzkie niż wilkołacze. Było to hańbą dla całej mojej grupy, a tradycyjnie, dziecko takie jak ja powinno być utopione przy narodzinach, ponieważ słabe potomstwo jest bardzo złym znakiem dla Alfy.

Alfa jest liderem całej grupy, a jego dzieci reprezentują przyszłość grupy. Dlatego oczekuje się, że będę silna i muszę być silna.

Jednak wahanie mojego ojca uratowało mi życie.

„Ona jest moją córką, moim pierwszym dzieckiem,” ogłosił ojciec starszyźnie, gdy płakałam w sali porodowej.

„Bogini Księżyca.” Starszyzna skłoniła głowy w modlitwie. „Proszę, błogosław naszą grupę.”

Od najmłodszych lat ludzie wokół mojego ojca zawsze doradzali mu, aby miał kolejne dziecko jako dziedzica, ale mój ojciec nie zwracał na to większej uwagi.

Wtedy myślałam, że ojciec mnie kocha, i starałam się robić wszystko jak najlepiej. Codziennie ciężko pracuję, podczas gdy moi rówieśnicy się bawią i śpią.

Mimo to, nadal byłam ostatnia na teście. Moi rówieśnicy łatwo ukończyli test, a potem zbierali się wokół mnie, szeptali i śmiali się ze mnie, nawet celowo na mnie pluli, gdy na nich patrzyłam.

„Nie mogę uwierzyć, że ona jest córką Alfy. Zostanie zabita przez dzikie zwierzęta w lesie prędzej czy później.”

„Chyba jest bękartem z Luan i człowieka. Nie zasługuje na to, by być wilkołakiem.”

„Ha ha ha, biedny Alfa. Myślę, że powinien zabrać to ścierwo na test ojcostwa.”

Biegłam w gorącym słońcu, a światło zmuszało mnie do trzymania oczu zamkniętych. Serce waliło mi jak młot, a pot oblewał całe ciało. Ciężko oddychałam na placu treningowym, a skóra mrowiła mnie wszędzie. Ich słowa brzęczały mi w uszach jak pszczoły.

Złośliwość dzieci jest najgorsza. Są jak niewidzialne sztylety, które trafiają prosto w serce.

Wszyscy odwracają się ode mnie, świadomie lub nieświadomie, i mogę to wyczuć. Przekonywałam się w kółko, że nie potrzebuję przyjaciół, że wystarczy mi moja zniszczona lalka. Ona jest wszystkim, czego potrzebuję.

Powoli, mój ojciec patrzył na mnie z coraz większym rozczarowaniem. Za każdym razem, gdy mnie spotykał, mierzył mnie wzrokiem, marszczył brwi, odwracał się plecami i ciężko wzdychał.

„Co za szkoda.”

Jego westchnienie było długie, jak młot uderzający w moje serce i odbierający mi oddech. Pochyliłam głowę, przygryzłam wargę, wpatrywałam się w buty i przytulałam się do siebie, gdy odchodził.

„Czy jesteś Delia?” W mojej największej samotności pojawiła się dziewczyna.

Jest jedyną osobą w moim wieku, która chce być moją przyjaciółką. Jest mądra i potrafi wszystko, czy to trening, czy towarzyskie spotkania. Wszyscy się do niej uśmiechali, zachwycali się jej imieniem, a nawet mój ojciec nie ukrywał swojego uczucia do niej.

Na początku myślałam, że mój ojciec zwraca na nią uwagę, bo jest moją przyjaciółką. Mój ojciec wciąż mnie kocha. Wiele nocy spałam z moją starą lalką w ramionach, myśląc o tym. Chociaż moje życie było przygnębiające, gdy myślałam o ojcu, nie czułam się tak zdesperowana.

Bogini Księżyca, błogosław mnie, abym szybko dorosła, będę silna, gdy będę dorosła. Sprawię, że mój ojciec będzie ze mnie dumny.

Ale bogini księżyca wciąż grała ze mną w żarty. Dopiero gdy zostałam obrażona przez rówieśników, dowiedziałam się, że moja najlepsza przyjaciółka była bękartem mojego ojca.

Wkrótce została nową córką naszego stada publicznie.

W momencie, gdy dowiedziałam się o tym, moja matka zmarła zaledwie pół miesiąca wcześniej. Zawsze będę pamiętać, jak wyglądała moja matka przed śmiercią.

Jej policzki były zapadnięte z powodu choroby, a ona trzymała mnie za rękę, płacząc, powtarzając: „Moja córko, moja droga, co zrobisz, jeśli umrę?”

„Mój ojciec będzie mnie chronił,” odpowiedziałam, zaciskając zęby, by powstrzymać łzy.

Nie chciałam, aby ostatni obraz, jaki moja matka zobaczy przed śmiercią, był mną w łzach.

Moja matka była jeszcze bardziej smutna, gdy usłyszała moją odpowiedź. Pokręciła głową. „Nie, nie wiesz... Moja córko, co zrobisz? Obiecaj mi, że będziesz żyć dobrze, bez względu na…”

Pół miesiąca później, gdy mój ojciec przyprowadził do domu moją najlepszą przyjaciółkę Bernice, zrozumiałam, co miała na myśli moja matka.

Tego dnia, tracąc matkę, straciłam ojca w inny sposób.

Bernice uśmiechała się triumfalnie do mnie, trzymając nową lalkę, którą kupił jej nasz ojciec. Stałam na dole schodów i wpatrywałam się w nią. W tym momencie w końcu zrozumiałam, że nie każda córka może zdobyć miłość ojca.