24 Book(s) Related to gay mafia boss

ฉันใช้มือดันแล้วทุบที่หน้าอกของเดฟแรงๆแต่ไม่เป็นผลใช้มือข้างหนึ่งรั้งท้ายทอยฉันไม่ให้สบัดหนีเขาแขนอีกข้างแค่เท้าไว้ที่โต๊ะข้างตัวก็เท่านั้น แล้วเขาก็ค่อยๆใช้ปากเขาเปิดให้ริมฝีปากฉันเผลอขึ้นเพียงเล็กน้อยแล้วดันน้ำที่มีรสชาติเหมือนน้ำแดง.. มันก็น้ำแดงไง!
เดฟค่อยๆดันน้ำแดงเข้ามาผ่านริมฝีปากของฉัน ทำเอาฉันหยุดทุบตีเเล้วเปลี่ยนเป็นจิกไปที่เสื้อหนาๆของเขาแทนแล้วเผลอกลืนน้ำแดงรสหวานๆที่เขาเป็นคนส่งมาให้อย่างไม่ได้ตั้งใจ
ฉันยืนเหวออึ้งทำอะไรไม่ถูก เมื่อกี้เขา! ทำบ้าอะไรเนี่ย!!
"...อะ.." >ฉันนน เอ๋อแดกไปแล้วจ้า
"ได้กินแล้วนิ พอใจแล้วนะ" ไอ้บ้า! ดูพูดเข้า!!! แล้วพูดนิ่งๆแบบนี้คือ!!!

"ฉันชักสนใจ.. ผู้หญิงอย่างเธอแล้วดิ" สิ่งที่ตามมาหลังคำพูดนี่ คือสายตาที่แทบจะละลายฉันได้ ท่าทางที่ดูแข็งแรงแฝงไปด้วยเสน่ห์นี่ก็ด้วย อันตราย อันตรายกับหัวใจมากๆ หลังจากพากันนิ่งไปสักพัก เขาก็พูดอีกด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเล่ห์กล
"ยินดี ที่ได้เป็นคนแรกของเธอ"
"... และนั่นคือความผิดพลาดของฉัน" อ่อนแอให้เห็นไม่ได้ผู้ชายแบบนี้ ฉันต้องแข็ง เพราะลางสังหรณ์มันกระซิบฉันว่า.. เรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้น มันกำลังจะส่งผลกระทบถึงฉันไปยันอนาคตแน่ๆ

"หวังว่า..รุ่นพี่ จะไม่ลืมคืนนี้ของเรานะคะ" ฉันกระซิบที่ข้างหูของรุ่นพี่ที่นอนนิ่งราวกับสลบไสล ความรู้สึกเจ็บตรงส่วนนั้นเป็นเครื่องยืนยันว่า.. เขาเป็นความทรงจำแรกของฉัน ก่อนจะค่อยๆลุกจากเตียงแม้ความเจ็บจะแผ่ซ่านก็ตามที ถ้าให้ฉันรอจนรุ่นพี่ตื่นฉันคงต้องอ่อนแอให้รุ่นพี่เห็นแน่ๆ ถึงเราจะไม่ได้เป็นอะไรกัน ถึงแม้ว่าเรื่องที่ฉันตัดสินใจทำมันจะดูใจง่ายเกินไป.. แต่อย่างที่บอกฉันชอบเขา แล้วคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่จะได้เจอเขา เพราะรุ่นพี่ต้องกลับประเทศไทยแล้ว แล้วเราอาจไม่มีทางได้พบกันอีกเลย....

บังเอิญหรือพรหมลิขิตที่ขีดเขียนให้สองคนมาเจอกันโดยบังเอิญตลอดเวลา เขาคิดไตร่ตรองดีแล้วว่าในเมื่อมันหลีกเลี่ยงไม่ได้งั้นก็เดินหน้าไปเลยเป็นไง

ดาวิน... นักธุรกิจใหญ่เจ้าของสายการบินDarbieairlines หนุ่มหล่ออนาคตไกลต้องมาเจอวาวาแอร์โฮสเตสสาวในสังกัดที่เจอกันทุกครั้งก็มักจะได้เรื่องเจ็บตัวตลอด ยิ่งเจอบ่อยขึ้นยิ่งรู้สึกว่าเธอคือคนที่น่าสนใจมากจริงๆ

"ไปกินข้าวด้วยกันมั้ย"

"คะ... คือวากำลังทำงานอยู่ค่ะ"

"เดี๋ยวจ่ายให้ห้าเท่าเลย ไม่ต้องทำแล้วไปกินข้าวกันดีกว่า"

เขายื่นมือไปตรงหน้าหญิงสาว วาวายิ้มกว้างออกมาก่อนจะเกร็งไปหมดเมื่อถูกเจ้านายชวนแบบนั้น

"จะดีเหรอคะเกรงใจจังเลย แหะๆ"

"ไปเถอะ ฉันใจดีนะ :)"

“เธอโกหก ฉันเป็นแฟนคนแรกของเธอ เป็นทุกอย่างของเธอ เธอไม่มีทางจะลืมฉันได้ และเรามีลูกด้วย…!”
เพี้ยะ!
“คุณกับฉันเราไม่รู้จักกันมาก่อน คุณกับฉันเราไม่เคยเป็นแฟนกัน เราไม่เคยมีสตอรี่ดี ๆ ร่วมกัน คุณไม่ใช่ทุกอย่างของฉัน ฉันไม่จำเป็นต้องลืมคุณ เพราะฉันไม่เคยจำคุณ และคุณกับฉันเราไม่เคยมีลูกด้วยกัน คนที่ฉันรัก คนที่เป็นทุกอย่างของฉัน คนที่ฉันจำไม่เคยลืม คนที่เป็นพ่อของลูก และคนคนเดียวที่ฉันจะรักตลอดไปก็คือพี่ทราย ซึ่งเขาตายไปแล้ว เขาตายไปจากฉันแล้ว เขาเหลือไว้เพียงความทรงจำ คุณอย่าพูดถึงมันอีก ขอร้องอย่ามาจำ อย่าแสดงตัวว่าสงสารฉัน ฉันไม่ต้องการความสงสารจากคนอย่างคุณ ไม่ต้องการคำขอโทษในเรื่องนั้น เพราะคุณคือขุนแผน ขุนแผนที่เลวระยำ คุณมันเป็นคนละคน คุณเทียบพี่ทรายของฉันไม่ได้สักนิด อย่าพูดถึงเขา และอย่าพูดเรื่องของฉันอีก”

วิ่งตามเหมือนคนบ้า ทวงสัญญาครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้ายเขาก็ยังยืนยันว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับเด็กกะโปโลอย่างเธอ เอาเถอะ เมื่อถึงเวลาเธอก็คงจะพอ!!

ใครเล่าจะคิดว่าชีวิตเธอจะบัดซบได้เพียงนี้ หญิงสาวตกงานตอนอายุสามสิบ จำยอมต้องรับงานในตำแหน่งเลขานุการ ที่เธอเคยประกาศเสียงกร้าวว่าจะไม่มีทางรับใช้ใครเด็ดขาด !
และดูเหมือนว่านรกจะกลั่นแกล้งเธอไม่เลิก ดันส่งเจ้านายจอมโหดมาปะทะฝีมือ ฟัดคารมณ์ตั้งแต่โต๊ะทำงานยันเตียงนอน !
เรื่องราววุ่น ๆ ของเลขาสายแซ่บกับเจ้านายจอมเผด็จการจะสนุกแค่ไหนไปติดตามกันค่ะ

ไมค์ หรือ ไมเคิล
ชายผู้สูงศักดิ์มียศเป็นถึงลอร์ดวัลโด้..... เพราะสายเลือดที่มีทำให้ทางเดินชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเฉกเช่นคนอื่น ใช้ชีวิตเยี่ยงสุนัขรับใช้ของราชวงศ์ ทุกการกระทำเพียงเพื่อให้คนที่รักได้อยู่สุขสบายไร้ภัยใดกล้ำกรายดวงใจของตน.....

ตัวเล็ก หรือ เอวา
ชีวิตเกิดการพลิกผันตาลปัตรแปรเปลี่ยน ทำให้ชีวิตที่เคยมีครบทั้งพ่อแม่พี่น้อง ครอบครัวที่อบอุ่น กลับกลายเหลือเพียงชายคนเดียวที่ช่วยชีวิตให้รอดพ้นภัย ยกให้พี่ชายเป็นที่หนึ่งในดวงใจทุกๆ เรื่องราว

โรม หรือ โรมีโอ
ผู้ช่วยคนสนิทของไมเคิลที่ติดสอยห้อยตามไปในทุกๆ ที่ จัดการทุกสิ่งได้ดีเลิศจนบอสหนุ่มแทบไม่ต้องลงแรง ความจงรักภักดีที่มีให้ แม้ตายถวายหัวก็ยินยอมมอบให้ไม่มีเกี่ยงงอนหากเป็นความปรารถนาของบอสผู้เป็นนาย

บาร์ค หรือ บารอน
เพื่อนสนิทที่ไม่ได้เป็นแค่เพื่อน.... ในทุกการกระทำ มักจะมีบางสิ่งซ่อนเร้นอยู่เสมอ แต่ใครเลยจะรู้....... ถึงความคิดในจิตใจภายใต้ใบหน้าที่พร่างพราวไปด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุขอยู่เสมอ

เพราะอุบัติเหตุทำให้สองพี่น้องต้องมาผูกติดอยู่ด้วยกัน คนพี่ทำงานตัวเป็นเกลียวหาเลี้ยงน้องเพียงลำพัง ในขณะนั้นผู้ช่วยคนสนิทที่มีอายุเท่ากันก็ปรากฏตัวขึ้น นอกจากนี้แล้วยังมีเพื่อนสนิทที่ไม่คิดเป็นแค่เพื่อนยังคอยมองจ้องไม่คลาดสายตา ปมเรื่องราวร้อยเรียงถักทอเป็นใยหนา คงจะง่ายกว่าหากคิดตัดความสัมพันธ์....

ตอนที่ฉันรักพี่กลับร้าย พอตอนนี้ไม่ได้รักแล้ว จะมาหวังเอาอะไรอีก ‘ความเกลียดชังเหรอ?’

“พี่เคยบอกแล้วว่าพี่เกลียดคนโกหก แค่พูดความจริงมันยากนักหรือไง หรือเธอเห็นพี่เป็นควายในสายตาเธอ” เขาเริ่มพูดแล้ว และน้ำเสียงของเขามันน่าเกรงกลัว เหมือนว่าตอนนี้เขากำลังโกรธฉันเอามาก ๆ
ไม่โกรธสิแปลก ฉันปิดบังเขานี่เนอะ
“ไม่ใช่นะคะ หนูไม่ได้โกหก” แก้ตัวได้แย่มากเลยคนดี
“ถ้าที่เธอทำไม่เรียกว่าการโกหก แล้วมันเรียกว่าส้นตีนอะไร” นับว่าครั้งนี้เขาพูดหยาบกับฉันมากเลยก็ว่าได้
“มันคือเรื่องที่หนูไม่จำเป็นต้องบอกรุ่นพี่ไงคะ”
“พี่เป็นนายจ้างเธอ ให้เธอทุกอย่าง เธอควรบอกพี่” มันก็จริง ฉันหลอกเขา ทั้งที่เขาช่วยฉันทุกอย่าง
“หนูแค่คิดว่ามันคือเรื่องส่วนตัวของหนู”
“แล้วที่เธอทำงานให้พี่ มันไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของพี่หรือไง มันไม่แฟร์สำหรับพี่เลยว่ะ” พี่สายรหัสมองฉันด้วยสายตาที่มีแต่ความผิดหวัง “ต่อไปนี้ เราสองคนจบกันคนดี ออกไปจากชีวิตของพี่ซะ”
เป็นครั้งแรกที่พี่สายรหัสเขาเรียกชื่อของฉัน และคงเป็นครั้งสุดท้ายเช่นกัน

นางเอกตามพระเอกจนสงสัยว่าทำไมถึงตามติดขนาดนั้น โดยที่พระเอกจำนางเอกไม่ได้ว่าตัวเองเคยช่วยชีวิตนางเอกเอาไว้และพระเอกเป็นรักแรกของนางเอก จึงอยากตอบแทนเขาไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตามแต่แม้กระทั่งตกเป็นของเขา เธอก็ยินยอม... เพราะเขาคือรักแรกและรักสุดท้ายของเธอ

"คะ คนโปรดยอมแล้ว ยะ อย่า...ทำอะไรหนูเลยนะคะ" น้ำตาร่วงแหมะลงบนหลังมืออีริค "คะ คนโปรดจะรับใช้คุณท่าน จะรับใช้ด้วยชีวิต"
"หึหึ" อีริคคลายฝ่ามือออกจากคอระหง "ก็อยู่เป็นนี่" เขายืนขึ้นแล้วปรายตามองหญิงสาวด้วยสายตาเหยียดหยาม คนโปรดรีบกอดขาเขาไว้แน่น เพราะเป็นทางเดียวที่เธอจะรอด "แต่ของไร้ค่าแบบนี้ ฉันไม่ต้องการ"
"ให้คนโปรดทำอะไรก็ได้ แต่อย่าส่งคนโปรดกลับไปที่นั่นนะคะ"
"เธอควรจะรู้ไว้อย่างนะสาวน้อย" อีริคยกยิ้ม "ฉันกับไอ้เวรนั่นไม่เหมือนกัน"
"..."!
"ของเล่นชั่วคราวไร้ค่าอย่างเธอ" ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าหวาน "อย่าริอ่านมาต่อกรกับฉัน"
"..."!

เซธ หรือ เซเธอร์
เทพเจ้าแห่งการคุ้มครองและปกป้องสรรพชีวิตบนพื้นโลก ลงมาจุติตามคำสั่งของนายเหนือหัวผู้สร้างโลก
ด้วยคำสั่งที่ว่า "จงดูแลและปกป้องสิ่งมีชีวิต ให้อยู่รอดปลอดภัย จนเมื่อพวกเขาเหล่านั้นเข้มแข็งเพียงพอที่จะพึ่งพาตนเอง"

ไวท์ หรือ ไวท์มอลต์
อดีตชาติคือมาร จิ้งจอก 3 หางผู้ถูกทอดทิ้ง แต่แล้วความทรงจำหวนคืน ปักใจรักเพียงผู้เดียว แต่กลับถูกขับไล่ไสส่ง ปฏิเสธความรักที่มอบให้ ต้องทำยังไง? ต้องทำแบบไหน? จึงจะเรียกร้องขอความรักกลับคืน......

White
“ข้ารักเจ้า ยอดดวงใจของข้า”
“ข้าขอให้เราเกิดมา ฮึก ได้ครองคู่กันอีก อึก!”
“รักเราจะคงอยู่นิจนิรันดร์”
“ดวงใจของข้า แม้แต่ร่างยังไม่มีให้ข้าได้คิดถึง......”

Black
“ทำไมคุณต้องไล่ผมอยู่ตลอดเวลา!”
“เพราะข้าไม่ต้องการอยู่ใกล้เจ้า”
“ทำไมต้องขับไล่ไสส่งผมด้วย!”
“ข้าไม่อยากสูญเสียอีก.... จงไปซะเถอะ”
“ไม่!!!”

Gray
“ท่านแม่ พี่ชายคนนั้นประหลาดสุดๆเลย”
“จงหุบปากของเจ้าเสีย เพราะความสามารถของเจ้า ทำให้เราต้องหนีหัวซุกหัวซุนขนาดนี้”
“แต่-”
“ไม่มีแต่!! เก็บปากของเจ้าซะ ถ้าไม่อยากตายเพราะความสามารถของตัวเจ้าเอง”

ความรักยาวนาน 3ชาติ 3ภพ ที่ยังคงพันผูกร้อยเรียงพวกเขาไว้ด้วยกัน
หนักแน่นและมั่นคง ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไป.......

“แพรคุณรู้มั้ยว่าผมไม่เคยคิดเผื่อใจไว้เลยว่าต้องเลิกกับคุณ ผมบอกตัวเองเสมอไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ผมไม่อนุญาตให้คุณไปจากผม เพื่อให้คุณมาอยู่ข้างๆต่อให้ต้องทำเรื่องเห็นแก่ตัวผมก็ยอม”

นิยาย 2 เรื่อง

-Bad Guy ตัวร้ายของเธอ
ฟ้าพราวพรรณ หรือ ฟ้า ลูกสาวคนโตของศรศิลป์และดุจดวงดาว
หญิงสาววัยยี่สิบสี่ปี ที่เติบโตมาท่ามกลางความรักและเอาใจใส่ของครอบครัว
เธอเหมือนกับเพชรเม็ดหนึ่งที่ส่องประกายอยู่ตลอดเวลา ผู้เป็นพ่อจึงไม่เคยปล่อยให้เธอได้เผชิญโลกด้วยตัวเองเลย
กักขังเธอไว้ราวกับไข่อยู่ในหิน และเมื่อวันหนึ่งที่อดทนต่อไปอีกไม่ไหว ฟ้าพราวพรรณก็ไม่คิดจะทน!

"ลูกแค่อยากมีเพื่อนบ้าง คุณพ่อสั่งให้คนเลิกตามกันสักทีได้ไหมคะ?"
"ลูกไม่อยากเป็นลมใต้ปีกของใคร เรื่องความรักมันห้ามกันไม่ได้ พ่อก็รู้"


-พ่ายรักสลับร้าย
เพื่อแก้แค้นลูกนกผู้หญิงแพศยาที่เป็นต้นเหตุให้พี่ชายเขาต้องฆ่าตัวตาย
แมทธิวจะเอาคืนให้สาสม!!

โปรย...
“ผู้หญิงสารเลว! ออกไปเลยนะ!!”
“ธิวปล่อยพี่ก่อน พี่เจ็บ! ขอพี่ดูทัชหน่อยนะ พี่ไม่ได้ตั้งใจเลย!”
“เจ็บเหรอ! คนน่ารังเกียจอย่างเธอมันเจ็บเป็นด้วยรึไง!!”
“พี่ชายฉันฆ่าตัวตายเพราะทนแต่งงานกับเธอไม่ได้รู้ไว้ซะ! อีผู้หญิงทุเรศ!!”
“เพี๊ยะ!! ก็แค่คนที่ผลาญเงินพ่อแม่ไปวัน ๆ ดีกว่าฉันตายแหละ!!”
“ฉันต้องได้!! หากไม่ได้อินทัชฉันก็ต้องได้คุณ! จำไว้!!”
“เธอมันผู้หญิงแพศยา! อย่ามาหวังผู้ชายในอัศวจุลรางกูล!!”

ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า

“ก็เพื่อนกันทั้งนั้น เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว ใช่ไหมแหวน” เสียงของเรซหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของน้องชายฝาแฝด เรซกำลังพยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้นหลังจากที่นาฟบอกให้ฉันรู้ว่าใครบางคนนั้นมาที่นี่ด้วย
“แหวนไม่นับผู้ชายที่เคยนอนด้วยเป็นเพื่อน” ฉันพูดตรง ๆ ใครกันจะอยากเป็นเพื่อนกับคนที่ทำให้เราเจ็บ แม้ว่าความเจ็บที่ได้รับ 90% จะเป็นฉันที่วิ่งเข้าไปหาเองก็เถอะ
แต่แล้วเสียงจากด้านหลังของฉันก็ดังขึ้น เสียงที่ฉันเคยคุ้นเมื่อนานมาแล้ว ถึงเป็นคำสั้น ๆ แต่ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นใคร
“หึ” เสียงและตัวมาพร้อมกัน เจ้าของร่างสูงเดินไปนั่งที่ว่างตรงที่ฉันทักไปก่อนหน้า ซึ่งมันอยู่ตรงข้ามกับฉัน ฉันมองเขาแค่เพียงเล็กน้อยและเบือนหน้าหนี
เชื่อเถอะว่าไอ้เสียงที่เปล่งออกมาจากลำคอนั้นเป็นคำสั้น ๆ แต่มันมีความหมายและความหมายของเขาก็คือ ‘คิดว่าฉันยังอยากจะได้เขาอยู่ไง’

มิน ท่านประธานเครือดีเพรสกรุ๊ป เขาเป็นคนค่อนข้างใจร้อนมากในการทำงานเลขากี่คนก็อดทนไม่ได้ อยู่ๆคุณแม่ก็ส่งเลขามาให้เจอกันครั้งแรกก็นึกว่าส่งมนุษย์ป้ามาให้ เสื้อคอเต่ากระโปรงยาวถึงข้อเท้าใส่แว่นตารองเท้าคัทชู ตอนแรกว่าแกล้งให้ทนไม่ไหวลาออกไปซะแต่เธออดทนกว่าที่เขาคิดแถมยังออกคำสั่งกับเขาที่เป็นหัวหน้าไม่มีความเกรงกลัวใดๆ พอเขาจะไล่ออกก็ขู่จะฟ้องแม่ของเขา เด็กคนนี้มันร้ายคงต้องเจอกันซักตั้งแหละ
นาเดีย เธอกลับมาจากเรียนจบก็ใช้ชีวิตสนุกอยู่ได้ไม่นาน คุณหญิงป้าเพื่อนสนิทของแม่อยากให้เธอได้แต่งงานกับพี่มินคู่หมั้นตั้งแต่เด็กของเธอแต่เธอยังไม่รู้ความรู้สึกของเขาเลยถึงจะรักมาตั้งแต่เด็กรอแค่เขาคนเดียวแต่ถ้าเขาไม่รักเธอก็ไม่อยากฝืนใจใคร ปฏิบัติการพิสูจน์ความรักก็ได้เริ่มต้นขึ้น เธอปลอมตัวไปเป็นเลขาสุดเฉิ่มเพื่อทำให้เขาประทับใจและรักในจิตใจข้างในของเธอจริงๆ ไม่ใช่ความสวยภายนอกอย่างที่คนอื่นชอบ ไม่รู้ว่าเธอจะเอาชนะใจเขาได้มั้ยแต่ดูท่าทางน่าจะยาก เพราะเขาเอาแต่แกล้งเธอไมหยุด… เฮ้อ!

"อื้อ...!!" เด็กสาวกำชายเสื้อยืดเขาไว้แน่น เมื่อเขากดริมฝีปากลงมาอีกครั้ง เธอเบิกตากว้างพร้อมกับกระพริบถี่ๆ เมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืนมาสายฟ้าก็รีบถอยห่างจากเขา
"จะจูบกันได้ต้องเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ?" คำถามไร้เดียงสาของสายฟ้า สร้างเสียงหัวเราะให้มนัส เขาบีบปลายคางมนเบาๆอย่างนึกเอ็นดูกับคำถามที่เธอถามเขา
"งั้นคนที่จูบกับก็ต้องเป็นแฟนกันหมดสิคะ?" มนัสเท้าเอวถาม ก่อนจะหมุนตัวเดินมาที่รถยนต์หรูที่จอดอยู่ลานจอดรถข้างผับ ทว่าเสียงของเด็กสาวทำให้เขาต้องหยุดชะงัก แล้วค่อยๆหันกลับมาเลิกคิ้วให้เธอ

'ความลับก็ยังเป็นความลับ' คุณหมอสุดหล่อ แต่นิสัยไม่ได้หล่อเหมือนหน้าตา เขาคือบุคคลอันตรายที่จะทำให้หัวใจเธอเต้นแรง
ทัดเทพเปิดประตูห้องน้ำออกมา ร่างกายเขามีเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำปกปิดร่างกำยำเปลือยเปล่าเอาไว้ เขามองเด็กสาวตรงหน้าด้วยสายตาเรียบนิ่งและหยุดสายตาไว้ที่หน้าอกที่ใหญ่เกินขนาดก่อนสายตาจะหลุดโฟกัสมองต่ำลงไปจนถึงของสงวนของเธอ
"กรี๊ดดด!! อุ๊บ!!" ทัดเทพรีบปิดปากเธอไว้เมื่อยูริกำลังแหกปากร้องทำให้เธอเผลอปล่อยผ้าขนหนูออกจากมือร่วงลงพื้น เขาดันตัวเด็กสาวเข้าหาผนังห้องเย็นเฉียบทั้งที่เธอไม่มีอาภรณ์ใดๆปกปิดร่างกาย
สายตาของทั้งสองหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบใหญ่ เมื่อฝ่ามือหนาหยาบจับหมับเข้าที่อกอวบใหญ่เต็มมือจนล้นทะลักและฝ่ามืออีกข้างก็ยังปิดปากยูริไว้
"อื้อ!!!!" สาวน้อยดีดดิ้นด้วยความตกใจปนเขินอายเธอพยายามขืนตัวออกจากพันธนาการของชายหนุ่ม ทว่าการกระทำของทัดเทพในเวลาต่อมากลับทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรงแทบผิดจังหวะ
เขาใช้เรียวขายาวเหมือนนายแบบถ่างขาเรียวยาวของเธอออกเล็กน้อยแล้วโน้มมากระซิบเสียงเบาห้างกกหูเธอ
"อยากให้เพื่อนเธอมาเจอเธอกับฉันอยู่ในสภาพนี้เหรอ หยุดร้องโวยวายได้แล้ว.." เขาใช้สายตาไล่มองเรือนร่างอรชรด้วยแววตาหื่นกระหายก่อนจะยอมปล่อยมือออกจากปากเธอ

เธอถูกเข้าใจผิดว่าเป็นแฟนกับน้องชายทั้งยังขโมยเครื่องเพชรประจำตระกูลไปโดยที่ปล่อยให้น้องชายของเขาโดนคู่อริยิง มาเฟียอย่างเขาจึงต้องกำราบและปรับหนี้เธออย่างสาสมไม่รับเป็นเงินแต่ต้องจ่ายด้วยร่างกาย


บริกซ์ตั้น บริภัทร เบอริอันต์ อายุ 30 ปี
พระเอก โหด ดุ รักน้องชาย
สุดท้ายกลายเป็นโบ้ค่ะ
เขาเข้าใจผิดว่าเธอเป็นแฟนของน้องชาย ไบรอัน บรมภูมิ เบอริอันต์
ในวันที่น้องชายสุดที่รักโดนยิงผู้หญิงซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนกลับหายตัวไปพร้อมกับขโมยเครื่องเพชรชุดเล็กประจำตระกูล
“หาตัวมันให้เจอ ไม่จับเป็น ก็จับตาย!“

เพียงฟ้า อัครวิน อายุ 22 ปี
นางเอก น่ารัก ซน เอาแต่ใจ ลูกคุณหนู
เธอถูกเพื่อนสนิทชักชวนให้ไปเดทเป็นเพื่อนบ่อยๆเนื่องจากเพื่อนของเธอเกร็งเวลาจะต้องเข้าไปในสถานที่ของสังคมไฮโซ
สังคมเพื่อนในมหาวิทยาลัยจึงเข้าใจผิดคิดว่าเพียงฟ้ากำลังคบกับไบรอันซึ่งแท้จริงแล้วมันไม่ใช่เลย

“หนูไม่ได้ทำ... หนูไม่ได้เป็นแฟนกับไบรอัน”
“เลิกตอแหล”
“ถ้าคุณไม่เชื่อลองถามเพื่อนๆดูก็ได้ค่ะ”
“เลิกโกหกและจงก้มหน้ายอมรับใช้หนี้ของเธอซะ”
“คุณอยากได้เท่าไหร่เหรอคะ หนูจะโทรบอกพ่อที่ไทยให้”
“ยังกล้าคิดอีกเหรอว่าจะปล่อยให้กลับไทยได้ง่ายๆ”
“คุณหมายความว่ายังไง...”
“อยู่รับใช้กรรมของเธอที่นี่ รับใช้จนกว่าฉันจะพอใจ!”

“อาหลาง... หึ นายมันก็แค่ที่ระบายอารมณ์ของฉัน”
หลิวเฟยหลง มาเฟียหนุ่มหยิบเสื้อผ้ามาสวม ก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากของทาสรักหนักๆ ทีหนึ่ง แล้วเดินออกไปจากห้องนั้น
ปล่อยให้อีกฝ่ายนอนอย่างเดียวดายเหมือนเช่นทุกครั้งที่เคยทำ
“คุณหลิว จะมีสักวันไหมที่ผมจะเป็นคนสำคัญของคุณบ้าง...”
ไป่หลางลืมตาขึ้นมองร่างหนาที่เดินพ้นประตูไปพึมพำเสียงแผ่วพร่าด้วยความเจ็บช้ำ หัวใจปวดปร่าร้าวรานไม่เคยจางหาย
เมื่ออีกฝ่ายยังคงทำร้ายหัวใจของเขาไม่สิ้นสุด แต่หัวใจเจ้ากรรมมันกลับไม่ยอมถอนใจยังคงปักใจรักมั่น
ยอมให้อีกฝ่ายทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับเสพติดความเจ็บปวด
หวังเพียงสักวันจะได้รับความสำคัญ จะมีค่าเป็นคนในหัวใจของมาเฟียหนุ่มบ้าง

เธอคือ 'ลัยลาฮ์' สาวสวยจอมลวงโลกหวังเพียงแค่เงินจากเขา 'ชีกห์ชารีฟ บินซุฬรฺ อัลฟาริซีย์'
หรือ (แอนโทนิโอ คริสเตียโน Antonio Cristiano)
ชายที่รักเธอด้วยหัวใจที่แท้จริง แต่กลับถูกเธอทิ้งในวันที่จะขอแต่งงาน

ชีวิตที่ไร้เขา จากสบาย เปลี่ยนผันกลายเป็นลำบาก จึงรู้ซึ้งถึงค่าของความรักในวันที่สาย
เธอเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่ตั้งใจทำงานเพื่อออกตามหาเขา หวังให้รักหวนคืนกลับมา


“เธอไม่ได้ตามหาฉันหรอกลัยลาฮ์ เธอตามหากระเป๋าสตางค์ใบใหญ่ที่เคยทำหล่นหายต่างหากล่ะ”

การหวนกลับมาเจอกันในครั้งนี้ไม่ได้ราบรื่นสักเท่าไหร่ เธอต้องเจ็บปวดและทนรับการกระทำที่ดิบเถื่อนจากเขาราวกับว่าการหวนกลับมาในครั้งนี้ เพียงเพื่อ ชดใช้

ความรักระหว่างคนสองคน คนหนึ่งที่กลับใจ กับอีกคนที่ร้ายกาจ เธอชักไม่มั่นใจว่าเขาคือใคร

Are you Sheik or Mafia?

'คะนิ้ง' คือสาววัยรุ่นมหาลัยคณะอักษรปี 2 ที่สวยสะพรั่ง
เเต่ความสวยน่ารักของเธอดันไปกระเเทกตาเด็กอาชีวะเเบบเขา
'ฉลามดุ' จึงหมายมั่นปั้นมือที่จะจีบสาวเเบ๊วคนนี้อย่างเอาเป็นเอาตาย
ถือคติที่ว่าตื้อเท่านั้นที่จะได้ครองใจเธอ
เเต่... ติดอยู่ที่ปัญหาเดียวเท่านั้น ปัญหาเดียวที่ว่านั่นก็คือ
สาวเจ้าดันกลัวเขาเเบบน้ำหูน้ำตาไหลพรากทันทีที่เข้าใกล้
ก็เเค่บุกไปขอเบอร์โทร จนกระทั่งตามไปส่งบ้าน
โทรหาทั้งเช้าเเละเย็น พร้อมกับบุกไปรับส่งที่มหาวิทยาลัย
ก็คนมันชอบ ก็ไอ้ฉลามดุหัวโจกอาชีวะคนนี้มันชอบเธอ จะให้ทำไง

ผมมันวายร้าย ก็ไอ้ผมมันวายร้าย
เเต่ขอสักที ที่จะเป็นวายร้ายที่ได้นางเอกบ้าง จะผิดมั้ย