14 Book(s) Related to zack 70 pound baby now

คำโปรย: เป็นเพราะดูคลิปคนอวดสามีเยอะเกินไป จางหนิงจึงพูดขึ้นมาด้วยความอิจฉาว่าอยากได้สามีหล่อรวยแบบนั้นบ้าง ซึ่งหญิงสาวไม่ได้คิดเลยว่าคำพูดของเธอจะทำให้ตัวเองได้ย้อนเวลากลับไปยังยุค 70 และได้สามีตามที่หวังไว้ทุกประการ แต่เขากลับบอกว่าจะดูแลเธออย่างพี่น้องเท่านั้น!
เฮอะ!
อย่าฝันไปหน่อยเลย...ในเมื่อ'กล้วย' เอ้ย!...อ้อยเข้าปากช้างแล้ว อย่าหวังว่าเธอจะคายออกมาง่ายๆ!

สวัสดีคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน นิยายเรื่องนี้ไรท์ไม่ได้อิงตามประวัติศาสตร์ใด ๆ เหตุการณ์ของเรื่องไม่ตรงกับสถานการณ์จริง ไม่ตรงกับกฎหมายบ้านเมืองในยุคสมัย เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น ขอนักอ่านทุกท่านโปรดอ่านเพื่อความบันเทิงนะคะ
โปรดใช้วิจารณญาณและเสพเนื้อหาอย่างมีสติ
หากมีข้อผิดพลาดประการใดทางผู้เขียนกราบขออภัยมา ณ ที่นี้

เสวี่ยหมิ่นที่เป็นถึงนางร้ายเบอร์หนึ่งของประเทศ ไม่คิดเลยว่าตนเองแค่นอนหลับ จะตื่นขึ้นมาอีกทีในยุค 70 แถมยังอยู่ในชนบท แค่นั้นยังไม่พอ เธอยังมีลูกสาวหนึ่งคน ส่วนสามีอย่างหวังชิงก็ใช่ว่าจะรักเธอ เขาเกลียดเธอเข้าไส้เพราะที่เจ้าของร่างเดิมได้แต่งงานกับชายหนุ่มก็เพราะว่าวางยาอีกฝ่าย เหมือนสวรรค์จะกลั่นแกล้งเธอไม่พอ เมื่อมีแม่สามีร้ายกาจคอยแต่จะหาเรื่องเธออยู่ตลอด แต่คิดเหรอว่าคนอย่างเสวี่ยหมิ่นจะยอม ด่ามาด่ากลับค่ะไม่โกง

เมื่อความรักในวัยเรียนเคยสดใสและแปรเปลี่ยนเป็นความเจ็บปวด ทำให้เธอได้เจอกับผู้ชายสองคนในชีวิต คนหนึ่งทำร้ายเธอจนเจ็บปวดแทบไม่มีที่ยืน อีกคนมอบชีวิตใหม่ให้กับเธอ สอนให้เธอรู้จักเข้มแข็ง เมื่อเติบโตขึ้นเธอจึงเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพื่อใคร กระทั่งทั้งสามคนได้วนกลับมาเจอกันอีกครั้ง ในแบบที่ตัวตนของแต่ละคนไม่ได้ต่างไปจากเดิม

"ในวันที่เขาเข้ามาในชีวิต... เขาบอกว่าเธอคือ 'เหยื่อรองรับความแค้น' ที่ต้องชดใช้แทนคนอื่นแต่ในวันที่เธอตัดสินใจจะหันหลังและเดินจากไป... มาเฟียใจร้ายคนเดิมกลับคุกเข่าลงแทบเท้า'วาวา... พี่ขอโทษ ห้ามเลิกรักพี่เด็ดขาดนะ'"

กรุงโรม (มาเฟียหนุ่มเจ้าอารมณ์ ปากแข็ง) และ วาวา (สาวสวยเรียบร้อย)

กรุงโรมต้องการแก้แค้นคนที่ทำร้ายพี่สาว แต่หาตัวไม่เจอ จึงเปลี่ยนเป้าหมายมาที่วาวาซึ่งเป็นน้องสาวแทน จากปากที่บอกว่าจะทำลายชีวิตเธอ เขากลับดูแลเธอเป็นอย่างดี เป็นแนวพระเอกขึ้นอย่างหงส์ลงอย่างหมา

ผู้หญิงแก้ขัด (BABY GIRL)
การเข้าหาเขาสำหรับเธอมันคือเรื่องหลอกลวงทั้งเพ ใบหน้าที่ใสซื่ออ่อนต่อโลกคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันถูกต้องมาโดยตลอด เธอไม่รู้เลยว่ารอยแผลเพียงเล็กน้อยที่ฝากไว้กับเขา จะทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล
***
พระเอก : แดเนียล (เจ้าของผับในคราบมาเฟีย) อายุ 32 ปี
หนุ่มฝรั่งนัยตาสีฟ้าเขาดูกะล่อนเข้าถึงง่าย และลื่นไหลยิ่งกว่าปลาไร้เกล็ด ชายหนุ่มเพียบพร้อมทุกอย่าง ทั้งรูปร่าง หน้าตา และฐานะทางสังคม แต่ใบหน้าหล่อๆ และนิสัยกะล่อนที่ทุกคนเห็น อาจเป็นแค่เปลือกนอกที่ปกปิดธาตุแท้ของเขาเอาไว้เพียงแค่เท่านั้น "เธอกลัวไหม...สาวน้อย?"
***
นางเอก : ยาหยี (เธอเป็นผู้หญิง (แก้ขัด) ของแดเนียล) อายุ 22 ปี
หญิงสาวผู้มีใบหน้าหวาน ดวงตาใสซื่อ ตัวเล็กน่าถนุถนอม เธอซื่อจนดูเหมือนโง่ และการพบเจอกับแดเนียลทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล "หยียอมทำทุกอย่างตามคำสั่งคุณค่ะ"

"อาบด้วยกันสิ"
"หยีอาบแล้วค่ะ คุณแดเนียล..."
"ฉันอยากให้อาบอีก"
คนตัวเล็กมองร่างใหญ่ที่จ้องมองเธอนิ่ง ก่อนอมยิ้มพยักหน้าตอบรับแดเนียล
"ค่ะ ได้ค่ะ"

เคยได้ยินคำว่าเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้หรือเปล่า? และฉันก็ไม่ชอบให้ใครมาหากินในที่ของฉัน แต่ 'มัน' เสือกทำ

"ไม่ใช่เด็กถิ่นเช็คอินได้เปล่า" ด้วยความที่โชคชะตามันโหดร้าย จึงทำให้เราสองคน 'ได้' กัน
..................................................................................
สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุดก็คือความเจ้าชู้ แต่แล้ววันหนึ่งฉันกลับกลายทำตัวเป็นแบบนั้นซะเอง

เหตุการณ์ที่พบเจอมันบีบบังคับให้ฉันต้องร้าย ต้องแรง และ...อยู่ให้เป็น

"นี่ไม่ใช่ที่วิ่งเล่นของเด็ก กลับบ้านไปดูดนมนอนไป๊!"

วาจาที่พ่นออกมาจากริมฝีปากหนาเป็นอะไรที่ฉันรังเกียจพอๆ กับการเห็นหน้า 'คนพูด'

"ก่อนไป ขอเตะปากทีดิ"

เท้าของฉันมันกำลังกระตุก เมื่อหูได้ยินอะไรที่ไม่เข้าท่าสักเท่าไหร่

เขาว่ากันว่าเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ เห็นทีว่ามันจะจริง...

ผมไม่เคยคิดว่าการที่ไว้หนวดไว้เครา และทำตัวเซอร์ๆ จะทำให้ใครบางคนต้องร้องไห้เพียงเพราะแค่เห็นหน้า

"ฮือ...แม่จ๋าหนูกลัวโจร"

เด็กผู้หญิงที่ร้องไห้ในวันนั้น คือคนที่ผมต้องสยบจวบจนถึงทุกวันนี้...
.........................................................................
ฉันไม่รู้ว่าเริ่มชอบเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่ว่าพอได้ชอบฉันก็ไม่สามารถห้ามความรู้สึกของตัวเองได้อีกเลย...

วินาทีแรกที่เจอกัน 'เขา' ทำให้ฉันรู้สึกกลัว แต่พอนานวันเข้า เขากลับเป็นคนที่สอนให้ฉันรู้จักคำว่า 'ความรัก'

"ถ้าโตขึ้นแล้วมีผู้ชายมาชอบหนู แด๊ดดี้จะทำยังไงคะ?"

"ฆ่ามัน"

ได้แต่เก็บความสงสัยนั้นเอาไว้ในใจ พอโตมาถึงได้รู้ ว่าฉันจะต้องเป็นของแด๊ดคนเดียวตลอดไป ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม...

...ดอกไม้มีเป็นร้อยเป็นพันชนิด แต่ ‘ดอกตีนเป็ด’ กลับกลายเป็นความประทับใจแรก ที่ได้รับจากรุ่นพี่สุดหล่อ ดีกรี เดือนโรงเรียน
เบย์ (Bay)

นฤเบศร์ อธิพัฒน์ภูมินนท์

วิศวะโยธาปี 3

หล่อ รวยหนุ่มฮอตดีกรีนักฟุตบอลมหาลัย นิ่งสุขุม

รอยยิ้มแฝงความเจ้าเล่ห์ ดูเย็นชาในบางเวลา (มีกวนประสาทบ้างในบางคร้ง)

อย่าได้ให้โมโหเขาจะกลายเป็นคนละคน ที่สำคัญขี้หวงมาก

“แฟนพี่มีคนเดียวคือคนนี้....คนที่อยู่ตรงหน้า”

คนโปรด (Khonproad)

ดมิสา สุทธิ์รักษ์

บริหารปี 1 น่ารัก สดใส มองโลกในแง่ดี

ใครอยู่ใกล้ต้องเอ็นดูให้กับใบหน้าจิ้มลิ้ม แก้มป่อง ๆ น่ามันเขี้ยว

“โปรด...ไม่ใช่แฟนพี่สักหน่อย....”

“แล้วถ้ามีคนเสนองานดีๆ เงินเดือนงามให้คุณจะว่าไงล่ะ”

“ใครคะ แล้วงานอะไรคะ”

“ก็ผมไง กำลังเสนองานดีๆ ให้คุณ อยากได้เงินเดือนเท่าไหร่ผมเปิดกว้างให้กรอกตัวเลขเลยนะ คุณจะว่าไง แต่บอกไว้ก่อนนะว่า ค่าตอบแทนดีงานก็ต้องหนักพอสมควร”

“หนักแค่ไหนคะ แล้วฉันจะต้องทำอะไรบ้างคะ”

“ก็ไม่ต้องทำอะไรมาก แค่อยู่ใกล้ๆ ผมแบบนี้ทุกที่ ทุกเวลาที่ผมต้องการ ไม่ว่าจะกลางวันกลางคืน ดึกดื่นหรือเย็นย่ำ คุณต้องยินยอมตามใจผมทุกเมื่อ”

“แล้วออฟฟิศฉันจะอยู่ที่ไหนคะ” เขายิ้มร่าอย่างคนอิ่มสุขก่อนตอบเสียงนุ่มหู

“โดยส่วนใหญ่เราจะใช้เตียงเป็นออฟฟิศ แต่บางครั้งก็จะมีการใช้ ห้องน้ำ ห้องครัว ห้องรับแขก ห้องนั่งเล่นบ้าง แต่ถ้าผมต้องการความรวดเร็วโดยไม่ต้องรออะไร ไม่ว่าคุณจะอยู่ไหนผมก็จะสั่งงานคุณทันที ทั้งบนโต๊ะอาหาร โซฟา ห้องฟิตเนส บนหรือในสระน้ำ บางครั้งก็อาจจะเป็นตรงระเบียงนี้ คุณทำได้มั้ย”

“อายเขาตายเลย ใครกันจะทำอะไรบนระเบียงแบบนี้”

“ผมสัญญาว่าจะสั่งงานคุณตอนกลางคืนถ้าต้องเป็นระเบียงนี้ แต่ถ้าผมทนไม่ไหวก็อาจจะผิดสัญญาบ้าง อย่างเช่นตอนนี้ไง ที่ผมทนจะไม่ไหวอยู่แล้วเวลาได้ยืนกอดคุณเฉยๆ โดยไม่ให้ทำอะไร รู้หรือเปล่าว่าผมจะลงแดงตายให้ได้ ดูสิว่าผมกำลังต้องการคุณ”

"..." พู่กันแหงนมองท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนสีมืดสนิทด้วยกลุ่มเมฆฝนที่เริ่มตั้งเค้า เธอยืนลังเลใจอยู่ชั่วครู่ด้วยเพราะไซต์งานกับเต็นท์ที่พักอยู่ห่างกันมากพอสมควร "ฝนจะตกก่อนไปถึงหน้างานไหมเนี่ย..จู่ๆก็ครึ้มฟ้าครึ้มฝนมาซะได้" เธอจับสายกระเป๋าคาดอกแน่นแล้ววิ่งออกไป ทว่าโชคไม่เข้าข้างเธอเลย ทันทีที่เท้าทั้งสองข้างพ้นจากเต็นท์เม็ดฝนก็โปรยปรายลงมาอย่างหนักหน่วง
"ซวยแล้ว..เปียกหมดเลย" เธอวิ่งไปหลบใต้เพิงเล็กๆ ยืนหนาวสั่นมองสายฝนโปรยปรายลงมาด้วยความหวาดหวั่น "อ๊ะ! เชือกรองเท้าเปียกอีกแล้ว" เธอจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดกับเชือกรองเท้าที่คลายออก ทำให้มันเปียกน้ำโคนจนเป็นสีแดง พู่กันย่อเข่านั่งลงไปหมายจะผูกเชือกรองเท้า เป็นจังหวะเดียวกับละอองฝนสาดเข้ามาใส่
"..." ใบหน้าสวยหันไปมองคนที่เพิ่งเดินเข้ามายืนใกล้ๆด้วยความงุนงง เธอมองรองเท้าหนังราคาแพงไล่สายตาขึ้นไปหยุดไว้ที่ร่มกันฝนสีดำสนิท ที่กำลังยื่นมาบดบังศีรษะของเธอ ชายหนุ่มคนดังกล่าวค่อยๆ ยกร่มขึ้นจนเห็นใบหน้าเขาได้ชัดเจน
"..!!" หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อเห็นหน้าเจ้าของร่ม
"กำลังต้องการร่มอยู่รึเปล่าคนสวย"
"อ๊อฟ.."

"ไอ้ไนท์" ผมเงยหน้าขึ้นมองไอ้ฟรุทเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง
"ว่าไงมึง?" ผมถามพลางเลิกคิ้วใส่มันอย่างสงสัย"มึงเลิกกับน้องนุ่มยังวะ?" มันถามพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับผม
"ยัง มึงถามทำไมวะ?" ผมว่าแล้วหันไปชงเหล้าใส่แก้วของตัวเอง ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่กับไอ้ฟรุท ไอ้พ้อยท์ แล้วก็ไอ้พี ที่คอนโดของผมเองนี่แหละ วันนี้เบื่อๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก เลยไม่ได้ไปหานุ่มเลย
"ทำเป็นไม่รู้เรื่อง" ไอ้ฟรุทมันพูดพร้อมกับตบลงมาที่กบาลผมแรงๆหนึ่งที
"อ้าวไอ้เชี่ย อะไรของมึงวะ?" ผมสบถใส่ไอ้ฟรุทแล้วหันไปมองหน้ามันอย่างงงๆ
"อีกสามเดือนเนยจะกลับแล้ว มึงจะทำตัวชิลเพื่อ?" ไอ้ฟรุทมันว่าพลางกระดกเหล้าเข้าปากทีเดียวจนหมดแก้ว
"เหลือเวลาอีกตั้งสามเดือน มึงจะให้กูรีบเพื่อ?"

“ฉันมันรักใครไม่เป็นหรอก อย่ามาคาดหวังอะไรกับฉันเลย”
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....

ผู้หญิงหน้าเงินอย่างเธอเขาก็แค่เอาชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น ให้จริงจังด้วยฝันไปก่อนเถอะ เขาไม่ชอบผู้หญิงที่เห็นแก่เงินมันน่ารังเกียจ...

"ถ้าคืนนี้แพรนอนกับพี่ฟีฟ่าพี่จะให้เงินแพรเท่าไหร่คะ"

"อยู่ที่ว่าทำให้พอใจมากน้อยแค่ไหน"

"ครั้งนี้แพรขอแสนหนึ่งได้มั้ยคะถ้าพี่ตกลงแพรจะทำให้ทุกอย่างเลย"

"ทำไมค่าตัวแพงจังลีลาก็งั้นๆเมื่อก่อนยังไงก็ไม่พัฒนาขึ้นเลย แต่เอาเหอะครั้งนี้จะให้แล้วกัน ว่าแต่ช่วงนี้ร้อนเงินเหรอมาเสนอตัวให้พี่บ่อยไปนะ"

"แพรต้องใช้เงินค่ะ แพรจำเป็น"

........

"ฟีน่าเหรอ..."

"พี่รักเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ใช่!!! แล้วก็จะไม่มีวันเลิกรักด้วย"

"แต่เขาไม่ได้รักพี่"

........

"น้องพี่คนเดิมอยู่ไหน ทำไมทิฟฟี่น้องพี่ถึงเปลี่ยนไป"

"มันไม่เหมือนเดิมแล้วพี่เดย์ออฟ ความรู้สึก​ของน้องมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่ได้คิดกับพี่แค่พี่ชายเหมือนเดิมแล้ว!"

"พอกันที!"