
Nirwana: Z popiołów do chwały
Lila Moonstone · Zakończone · 578.5k słów
Wstęp
Czy zapomniał, jak ją dusił, życząc jej bolesnej śmierci? Czy zapomniał, jak zmusił ją do podpisania papierów rozwodowych, czyniąc ją pośmiewiskiem całego miasta jako odrzuconą żonę bogatej rodziny? Gdyby nie spadek po jej biologicznej matce, można sobie tylko wyobrazić, jak nędzne byłoby jej życie po wyrzuceniu z domu.
Teraz chce być lizusem? To zależy od tego, czy ona da mu szansę.
Rozdział 1
Noc była spowita ciemnością.
Zanim straciła przytomność, Sophia Wipere słyszała głosy tych drani, które grały w jej głowie jak zepsuta płyta.
"Sophia, powinnaś była kopnąć w kalendarz już dawno temu! Czemu baba musi być taka twarda? Gdybyś wcześniej zrezygnowała ze swojej mocy, czy byłabyś w tym bajzlu?" szydził mężczyzna, Grant Miller. I żeby dobić, splunął na nią jeszcze raz.
"Sophia, nie nienawidź mnie. Po prostu kocham Granta za bardzo. Jak tylko cię nie będzie, na pewno będziemy szczęśliwi." Ton kobiety był drwiący, jakby osoba przed nią nie była jej najlepszą przyjaciółką, lecz najgorszym wrogiem.
Wściekłość Sophii kipiała. Próbowała otworzyć oczy, ale powieki były ciężkie jak ołów, a jej ciało czuło się jak galareta.
"Proszę, nie chcę umierać. Chcę żyć!" Sophia zdołała wykrztusić między spazmami.
Leżała na miękkim łóżku, ale wszystko wokół niej było czarne jak smoła. Z nieprzydatnym wzrokiem, jej inne zmysły pracowały na pełnych obrotach.
Czuła parę rąk mocno zaciskających się wokół jej szyi. Jej napastnik powiedział: "Diana, skoro tak bardzo chcesz umrzeć, chętnie ci w tym pomogę."
Nie mogła oddychać!
Sophia nie zdążyła się zorientować, co się dzieje, zanim zaczęto ją dusić, ale mężczyzna przed nią zamierzał ją zabić. Instynkt przetrwania wziął górę i walczyła jak mogła, ale była zbyt słaba, by go pokonać.
Twarz Sophii zrobiła się czerwona od braku powietrza, a oczy nabiegły krwią. Była pewna, że znowu umrze.
Nagle drzwi zostały wyważone.
W tej chwili Sophia nie obchodziło, kto to był. Wyciągnęła rękę desperacko, jej oczy błagały w milczeniu: "Pomóż mi."
Intruz nie zawahał się. Złapał ramię mężczyzny, próbując go przekonać, by przestał ją dusić. "Panie Percy! Puść ją! Jeśli tak dalej będziesz robił, ona umrze!"
Ale oczy mężczyzny były pełne gniewu, a on zimno powiedział: "Zasługuje na śmierć!"
Widząc, że rozmowa nie działa, lokajowi serce zamarło, i padł na kolana przy łóżku.
Lokaj błagał: "Panie Percy! Matka Diany, uratowała życie Juniper Percy. Jeśli ją udusisz, Juniper nie zazna spokoju! Poza tym, dzisiaj jest dzień rozwodu - proszę, nie rób nic pochopnego!"
Słysząc to, mężczyzna w końcu się uspokoił i poluźnił uścisk.
Idealny moment! Sophia skorzystała z okazji, by się uwolnić, ciągnąc swoje słabe ciało do tyłu, jej oczy pełne ostrożności wobec mężczyzny.
Widząc jej strach, mężczyzna szyderczo powiedział: "Więc boisz się śmierci? Dzisiaj ci odpuszczę. Nolan przyniesie papiery rozwodowe. Podpisz je i zniknij mi z oczu."
Z tymi słowami mężczyzna zszedł z łóżka i wyszedł wściekły.
Lokaj również wstał, spojrzał na nią z litością i powiedział: "Pani Percy, proszę, dbaj o siebie."
Obaj opuścili pokój, zostawiając Sophię samą.
Sophia trzymała się za klatkę piersiową, wciąż w szoku. Jej wzrok był wciąż zamazany i trochę czasu zajęło, zanim się wyostrzył.
"Nie umarłam? Gdzie ja jestem? Kim są ci ludzie?" Sophia mamrotała.
W końcu miała czas na przemyślenia, wtedy zdała sobie sprawę, że w jej głowie było mnóstwo wspomnień, które nie należały do niej.
Sophia rzeczywiście umarła. Dokładniej mówiąc, została odrodzona w ciele kogoś innego.
Właścicielką tego ciała była Diana Spencer, a mężczyzna, który próbował ją udusić, to jej mąż, Charles Percy.
Diana miała ciężkie życie, tracąc matkę, Biancę Spencer, w młodym wieku. Co gorsza, jej ojciec, Nathan Williams, był prawdziwym nieudacznikiem. Swoją drogą, Diana nosiła nazwisko matki.
Była socjalitką, ale była szaleńczo zakochana w Charlesie. Im bardziej Charles nią gardził, tym bardziej starała się go zdobyć. Dziś była ich rocznica ślubu, a także dzień, w którym ich fikcyjne małżeństwo miało się zakończyć.
Początkowo mogli się rozstać w dobrych stosunkach, ale Charles chciał udusić Dianę na śmierć. Diana była po prostu ślepo zakochana.
Ale teraz, kiedy Sophia była w ciele Diany, musiała się zemścić. Sophia cicho przysięgła sobie.
Nagle rozległo się pukanie do drzwi.
"Pani Percy, jest pani tam?"
Sophia miała zamiar odpowiedzieć, gdy zdała sobie sprawę, że nie jest odpowiednio ubrana. Jej skóra, wystawiona na powietrze, była pokryta podejrzanymi czerwonymi śladami, a jej ciało bolało wszędzie.
Sophia wciągnęła gwałtownie powietrze, cicho przeklinając.
Nolan Smith, sekretarz Charlesa, za drzwiami wydawał się nieco niecierpliwy i ponaglał: "Pani Percy, to Nolan. Nie może się pani ukrywać. Jeśli pani nie otworzy, pójdę po lokaja."
"Chwileczkę! Pięć minut!" Głos Sophii był wciąż drżący, brzmiał żałośnie.
Ale Nolan, całkowicie służbowo, spojrzał na zegarek i zdecydował, że jeśli nie wyjdzie, wejdzie siłą.
Ale zanim minęło pięć minut, drzwi skrzypnęły, otwierając się.
Przed nim stała Diana z rozczochranymi włosami i bladą twarzą. Miała na sobie męskie spodnie i koszulę. Nogawki były podwinięte, bo były za długie.
W pokoju nie było damskich ubrań, a ubrania Diany zostały podarte. Sophia nie miała wyboru, musiała wziąć zestaw ubrań Charlesa z szafy.
Widząc Dianę w takim stanie, wyraz twarzy Nolana się nie zmienił. Po prostu wręczył jej dokumenty i zimno powiedział: "Pani Percy, to są papiery rozwodowe. Proszę je podpisać. Pan Percy chce również, aby pani odeszła."
Zasugerował, że jeśli odważy się sprawiać kłopoty, nie zawaha się usunąć jej siłą.
Bez słowa Sophia wzięła dokumenty, przewróciła na ostatnią stronę i podpisała swoje obecne imię, 'Diana Spencer.' Pisała szybko, ale elegancko.
Nolan był nieco zaskoczony jej bezpośredniością. Śledząc Charlesa przez tyle lat, wiedział, jaką osobą była Diana. Przygotował się na walkę, ale sprawa została rozwiązana tak szybko.
"Dobrze, coś jeszcze?" zapytała Sophia.
"Panno Spencer," poprawił się Nolan i powoli wziął dokumenty. "Nie zamierza pani spojrzeć na treść umowy?"
Diana uniosła brew i odpowiedziała: "Czy to ma jakiś sens?"
Chociaż rodzina Percy była bogata, myśląc o brutalnej naturze Charlesa, Diana była pewna, że nie dostanie żadnych korzyści. Umowa mogła nawet obciążyć ją długami.
Widząc lekko zmarszczone brwi Nolana, Diana kontynuowała: "Czy spojrzenie na to zmieni fakt, że muszę się rozwieść? Czy umowa mówi, że stracę majątek rodzinny? Jakikolwiek będzie wynik, to nie jest coś, co mogę kontrolować, prawda?"
Słysząc to, oczy Nolana pociemniały, gdy wziął papiery rozwodowe. "Panno Spencer, pan Percy chce tylko, aby pani odeszła w spokoju."
Diana powiedziała: "Och, powinnam mu za to podziękować?"
Nolan rzucił okiem na czerwone ślady na szyi Diany. "Panno Spencer, czy potrzebuje pani, żebym wezwał lekarza?"
Diana zauważyła spojrzenie Nolana na jej szyi i przypomniała sobie bliskie śmierci doświadczenie duszenia przez Charlesa.
Pokręciła głową. "Nie trzeba." Pozostanie tutaj było bardziej niebezpieczne niż leczenie jej ran.
Nolan powiedział: "W takim razie proszę szybko spakować swoje rzeczy, panno Spencer."
Diana nie zwlekała, wracając do swojego pokoju, zgodnie z pamięcią oryginalnej Diany.
Jej pokój był przekształconym schowkiem. To było dość śmieszne. Na zewnątrz była elegancka, ale w domu nie miała nawet własnego pokoju.
Charles nienawidził Diany tak bardzo, że kazał jej pokój urządzić daleko.
Pokój Diany był bardzo mały, zaledwie z łóżkiem i stolikiem, co sprawiało, że był bardzo ciasny. W takich trudnych warunkach, naturalnie nie było przyzwoitych ubrań.
Więc szybko się spakowała, zmieniła źle dopasowane męskie ubrania i wyszła z walizką.
Nigdy więcej nie zobaczy Charlesa.
Diana była dość niespokojna, aby odejść.
Z tyłu rozległ się ostry głos: "Diana, dokąd idziesz?"
Ostatnie Rozdziały
#550 Rozdział 550: Świt
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#549 Rozdział 549: Pamięć
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#548 Rozdział 548: ExtremeEscape
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#547 Rozdział 547: Prawdziwy i fałszywy ojciec
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#546 Rozdział 546: Porwanie
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#545 Rozdział 545 Zemsta
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#544 Rozdział 544: Zazdrość
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#543 Rozdział 543: Uwierz
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#542 Rozdział 542: Bohater
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026#541 Rozdział 541 Świadek
Ostatnia Aktualizacja: 4/1/2026
Może Ci się spodobać 😍
Zakochać się w motocykliście: Dziewczyna wiceprezesa
Jego oczy ciemnieją, uciekają na moje usta.
– To jest popieprzone. Twój brat poderżnąłby mi gardło tylko za to, że stoję tak blisko. Ale powiedz mi, ptaszyno – jego oddech muska moją skórę – trzęsiesz się, bo mnie nienawidzisz… czy dlatego, że pragnęłaś tego tak samo mocno jak ja?
Wren była pewna, że zakopała chaos Nowego Orleanu na zawsze – kluby, lojalności wyżarte krwią, facetów, którzy żyli i ginęli w swoich skórzanych barwach.
Seattle dało jej wszystko, o czym kiedykolwiek marzyła: wolność, miłość, przyszłość.
Jednak jedna zdrada wszystko rozsypuje.
Ściągnięta do domu przez tragedię, Wren trafia pod czujne oko Ezry Jaxa – wiceprezesa Raven Reapers MC i najlepszego kumpla jej brata. Jest wkurzający, niebezpieczny i zdecydowanie zbyt kuszący jak na faceta, którego nie powinna nawet tknąć.
Im mocniej Wren zostaje wciągnięta z powrotem w jego świat, tym wyraźniej widzi, że nic w jej przeszłości – ani w samym Ezrze – nie jest takie, jak sobie wmawiała.
W chaosie gangowych wojen, narastających długów i starych zdrad on staje się jedyną stałą. Im mocniej Wren z nim walczy, tym bardziej w niego wpada. A im mocniej on ją odpycha, tym bardziej śmiertelne staje się jego przyciąganie.
Bo w tym świecie miłość nie jest słodka.
Jest brutalna. Krwawa.
I prędzej czy później złamie ich oboje.
Kiedy lojalność znaczy wszystko, a miłość może kosztować życie, czy Wren zaryzykuje serce dla jedynego mężczyzny, którego nigdy nie miała pokochać?
Gdzie lód się załamuje
Charlotte i Charlie „przesunęli się” raz, lata temu, i nigdy nie zrozumieli, co to właściwie znaczyło. Nie mieli watahy, żadnego prowadzenia ani ochrony. Tylko dwoje bliźniaków kurczowo trzymających się siebie i udających, że ten głos w ich głowach to stres, wyobraźnia albo samotność. A potem przeprowadzają się do Wellington.
Blake Atlas wyczuwa swoją wybrankę w chwili, gdy Charlotte przyjeżdża. Więź uderza mocno i nie do pomylenia, ale Charlotte jej nie rozpoznaje. Nie rozumie, czemu jej klatka piersiowa wciąż ciągnie ją w stronę jedynego chłopaka, którego absolutnie nie może sobie pozwolić pragnąć. Blake jest nowym kapitanem hokejowym Charliego. Szansą Charliego na to, żeby wreszcie coś z tego wyszło. Charlie stawia sprawę jasno: jego siostra jest nietykalna, a Blake próbuje postąpić jak trzeba — ale tajemnice nie zostają zakopane na zawsze. Wyrzutki krążą na obrzeżach miasta. Lód pęka. Więź się zaciska. A potem budzi się rzadki biały wilk Charlotte — coś, co czyni ją potężną, i jednocześnie sprawia, że staje się celem.
Shanti potrzebuje Shakti. (Pokój potrzebuje siły.)
Gdzie lód się załamuje to młodzieżowy paranormalny romans typu slow burn, pełen przeznaczonych sobie partnerów, opiekuńczej energii alfy, zaciekłej lojalności rodzeństwa, więzi odnalezionej rodziny-watahy, motywu hurt/comfort i cichego, bolesnego napięcia, które długo nie puszcza. To historia o pierwszym poczuciu przynależności, o uczeniu się, że można pozwolić innym o siebie dbać, i o tym, co się dzieje, kiedy dziewczyna, która zawsze trzymała wszystkich na powierzchni, wreszcie opada z sił — i ktoś ją łapie.
Idealny Drań
"Spadaj, ty sukinsynu!" warknęłam, próbując się wyrwać.
"Mów!" warknął, chwytając moją brodę jedną ręką.
"Uważasz, że jestem dziwką?"
"Czyli to nie?"
"Idź do diabła!"
"Dobrze. Tylko tego potrzebowałem," powiedział, podnosząc moją czarną bluzkę jedną ręką, odsłaniając moje piersi i wywołując falę adrenaliny w moim ciele.
"Co ty, do cholery, robisz?" dyszałam, gdy patrzył na moje piersi z zadowolonym uśmiechem.
Przejechał palcem po jednym ze śladów, które zostawił tuż pod jednym z moich sutków.
Drań podziwiał ślady, które na mnie zostawił?
"Obejmij mnie nogami," rozkazał.
Pochylił się wystarczająco, by wziąć moją pierś do ust, mocno ssąc sutek. Przygryzłam dolną wargę, by stłumić jęk, gdy ugryzł, sprawiając, że wygięłam się w jego stronę.
"Zaraz puszczę twoje ręce; nie waż się mnie powstrzymywać."
Drań, arogancki i całkowicie nieodparty, dokładnie taki typ faceta, z którym Ellie przysięgła sobie nigdy więcej się nie angażować. Ale kiedy brat jej przyjaciółki wraca do miasta, znajduje się niebezpiecznie blisko ulegania swoim najdzikszym pragnieniom.
Jest irytująca, inteligentna, seksowna, całkowicie szalona i doprowadza Ethana Morgana do szału.
To, co zaczęło się jako prosta gra, teraz go dręczy. Nie może przestać o niej myśleć, ale nigdy więcej nie pozwoli nikomu wejść do swojego serca.
Nawet gdy oboje walczą z całych sił przeciwko temu płonącemu przyciąganiu, czy będą w stanie się oprzeć?
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Pułapka Asa
Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.
Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.
Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.
Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...
Pułapka Asa.
Gra Przeznaczenia
Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.
Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.
Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Lekcja Magii
Równowaga Światła i Cienia
Nie wiedziała jednak, jak bardzo oba światy potrzebują jej, aby przynieść pokój i prawdziwą wolność.
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."












