
Zła Księżniczka Mafii i Rodzina
Tonje Unosen · Zakończone · 174.3k słów
Wstęp
Rozdział 1
(A/N: Ostrzeżenie!! Angielski nie jest moim pierwszym językiem, mogą zdarzyć się błędy. Opowiadanie zawiera: treści seksualne, reverse harem, tortury oraz napaść seksualną.)
~ POV Betty ~
Wpatruję się w czarne nocne niebo, liczę wszystkie gwiazdy, próbuję zmęczyć się na tyle, żeby w końcu zasnąć, zanim będę musiała ogarnąć się na kolejny dzień piekła.
Ale ból w podbrzuszu i zwichnięty bark sprawiają, że spanie jest po prostu niemożliwe!
Spóźniłam się pięć minut na godzinę powrotu, a Victor — znany też jako mój ojciec — nie zniósł tego, że nie miałam gotowej kolacji dla niego i Margarethe, kiedy wrócili do domu naćpani jak jasna cholera.
Bo to przecież moja odpowiedzialność, żeby ich brzuchy były pełne, zwłaszcza kiedy są „w takim stanie”.
Są moimi rodzicami, ale ja już nie mówię do nich „mamo” i „tato”. Stracili do tego prawo wiele lat temu.
Co gorsza, oni nawet nie chcą, żebym tak do nich mówiła. Jeśli mi się wyrwie „mamo” albo „tato”, dostaję porządny łomot. Zawsze muszę odpowiadać: „Proszę pana” i „Proszę pani”.
Odkąd tylko pamiętam, byłam bita, głodzona i zaniedbywana.
Marzyłam i wciąż marzę o tym, żeby moi rodzice pokazali mi prawdziwą miłość, bo wiem, że traktują mnie źle — że to nie jest normalne, że to nie jest w porządku.
Chcę tylko, żeby moja matka powiedziała, że mnie kocha, a ojciec nazwał mnie swoją małą księżniczką. Ale gdzieś głęboko w środku wiem, że to się nigdy nie wydarzy.
Więc teraz po prostu siedzę tutaj, na dachu, patrzę w nocne niebo i staram się nie poruszyć nawet palcem, bo wszystko boli.
Ale wiem, że zaraz zacznie świtać, a jeśli chcę zdążyć do szkoły, muszę się już szykować.
I jeszcze dopilnować, żeby śniadanie było gotowe dla Margarethe i Victora, i żeby wszystkie obowiązki były zrobione — bo inaczej, po powrocie ze szkoły, znowu dostanę lanie.
Powoli podnoszę się z dachu i wchodzę do środka przez okno, do mojego pokoju, który jest jednocześnie strychem.
Staram się poruszać najciszej, jak tylko potrafię, żeby nie narobić hałasu. Chcę trzymać się od Victora jak najdalej.
W końcu udaje mi się wejść i przechodzę do małej łazienki, którą mam tutaj na górze.
To obskurna, zrujnowana łazienka: pęknięte lustro, mikroskopijny prysznic, kibel w rogu i mała umywalka pod tym rozbitym lustrem.
Kiedy wpatrywałam się w pęknięte szkło, wspomnienia z nocy, kiedy lustro się rozbiło, powoli zaczęły wypływać na wierzch, jakby ktoś je siłą wypychał na przód moich myśli.
To było pewnego wieczoru, gdy wróciłam późno, bo musiałam zostać trochę dłużej w knajpie, w której pracuję jako kelnerka.
Retrospekcja (ostrzeżenie – treści seksualne)
Dzisiaj było pełno ludzi, a ja nie mogłam tak po prostu zostawić Oscara i Karen, żeby sami ogarniali taki tłum.
Zawsze są dla mnie tacy dobrzy — i zawsze oddają mi wszystkie napiwki, które uzbieramy.
Dają mi też ubrania po swojej córce, bo ona już się w nie nie mieści.
Więc pomoc im to najmniejsze, co mogę zrobić. Nawet jeśli wiem, że potem i tak za to zapłacę, kiedy wrócę do domu.
W drodze do domu już mam ściśnięty żołądek ze strachu na myśl o tym, co będzie na mnie czekało, kiedy otworzę drzwi. Wiem, że on będzie czekał. Ale muszę to po prostu mieć za sobą.
Wróciłam do domu i — jak przewidziałam — Victor czekał na mnie, odkąd tylko przekroczyłam próg.
Poczułam jego wielką łapę na swojej szyi, a ściskał tak mocno, że zaczęło mi brakować tchu. Kiedy wlókł mnie po schodach na górę, w stronę strychu, który jest moim pokojem.
Gdy tu dotarliśmy, najpierw cisnął mną o ścianę, a ja leżałam na podłodze i łapałam powietrze jak ryba wyrzucona na brzeg.
I po prostu czekałam, aż zacznie się lanie i jazda słowna.
— Ile ich dzisiaj przeleciałaś, suko?! — Victor darł się na mnie.
— Wiesz, że jesteś tylko moją szmatą. Jeśli to nie ja powiem, że możesz się puszczać, to nigdzie nie pójdziesz — rzucił tym razem spokojniejszym głosem.
Ale ja wiem, że im spokojniej mówi, tym bardziej jest wściekły — i już czuję, że czeka mnie noc z piekła rodem.
Wiem też, że nieważne, co powiem, jego to ani trochę nie obejdzie. Dla niego wszystko jest tylko wymówką, a wtedy bije jeszcze gorzej.
— Natychmiast rusz tę swoją rozpustną dupę pod prysznic, zmyj z siebie ten smród dziwki. Potem wyjdziesz do mnie i „naprawimy” to, jak trzeba — rozkazał.
Powoli podniosłam się z podłogi i poszłam do łazienki. Prawy bok bolał jak diabli po tym uderzeniu o ścianę.
Powoli się rozebrałam i weszłam pod prysznic. Odkręciłam zimną wodę, bo nie wolno mi się kąpać w ciepłej.
Zaczęłam myć włosy i zobaczyłam, że woda robi się lekko czerwona. To znaczyło, że dostałam w głowę, kiedy uderzyłam o ścianę.
— Ruszaj się, kurwa, suko, i nawet nie próbuj nic na siebie zakładać — usłyszałam, jak Victor robi się niecierpliwy, a to nigdy nie wróży nic dobrego.
Pospieszyłam się, domyłam ciało i wyszłam spod prysznica, żeby się wytrzeć, zanim pójdę na spotkanie z własnym wyrokiem.
Powoli otworzyłam drzwi, z ręcznikiem owiniętym wokół ciała, i weszłam do sypialni. Czułam na sobie jego głodny, zachłanny wzrok.
Nagle ręcznik został ze mnie brutalnie zerwany.
— Mówiłem, żebyś nic na sobie nie miała, nie? — powiedział Victor, obejmując mnie tłustymi łapami w pasie, z kpiącym uśmieszkiem na twarzy.
Potem na siłę wcisnął swoje usta w moje. Chciało mi się wymiotować, ale wiedziałam, że nie mogę nic zrobić. Bo inaczej przez tydzień nie stanę na nogi.
Nie oddałam pocałunku. Po prostu stałam i pozwoliłam mu robić, co chce, byle szybciej mieć to za sobą i się od niego uwolnić.
Wiem, że nie zostało mi już ani grama godności, i mam dość walki z dwojgiem ludzi, którzy powinni kochać mnie najbardziej na świecie.
Poczułam, jak rozpina pasek, i usłyszałam, jak spodnie spadają na podłogę. Potem wziął jedną z moich dłoni i poprowadził ją w stronę swojego małego kutasa.
Jego obrzydliwy szept wpełzł mi do ucha. — Kotku, pokaż tatusiowi, jak bardzo go kochasz.
W takich chwilach to jedyny moment, kiedy wolno mi nazywać go tatusiem, i dobrze wiem, że to tylko dla jego przyjemności.
Poczułam jego dłoń na ramieniu, jak pcha mnie w dół na kolana, bo wiedziałam, że chce, żebym ssała jego małego kutasa.
Kiedy klęczałam, chwycił mnie jedną ręką za szczękę i na siłę rozchylił mi usta. Potem wepchnął mi swojego kutasa do ust.
Po chwili ssania miałam dość. Postanowiłam go ugryźć — i zrobiłam to.
Wrzasnął tak głośno, że aż zadzwoniło mi w uszach, i uderzył mnie pięścią w twarz. Złapał mnie za włosy, podniósł i cisnął mną najpierw o drzwi łazienki, a potem o lustro.
Ostatnie Rozdziały
#190 Rozdział 190.
Ostatnia Aktualizacja: 4/28/2026#189 Rozdział 189.
Ostatnia Aktualizacja: 4/28/2026#188 Rozdział 188.
Ostatnia Aktualizacja: 4/28/2026#187 Rozdział 187.
Ostatnia Aktualizacja: 4/28/2026#186 Rozdział 186.
Ostatnia Aktualizacja: 4/28/2026#185 Rozdział 185.
Ostatnia Aktualizacja: 4/28/2026#184 Rozdział 184.
Ostatnia Aktualizacja: 4/28/2026#183 Rozdział 183.
Ostatnia Aktualizacja: 4/28/2026#182 Rozdział 182.
Ostatnia Aktualizacja: 4/28/2026#181 Rozdział 181.
Ostatnia Aktualizacja: 4/28/2026
Może Ci się spodobać 😍
Logan
Logan nagle znalazł swoją przeznaczoną partnerkę! Jedyny problem polega na tym, że ona nie wie, że wilkołaki istnieją, ani że on jest technicznie jej szefem. Szkoda, że nigdy nie potrafił oprzeć się zakazanemu. Który sekret powinien jej wyjawić najpierw?
Przyjaciel Brata Zostaje Ojcem Mojego Dziecka
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
Trylogia Carrero: Od przyjaciół miliarderów do kochanków
ARRICK CARRERO od lat jest dla niej oparciem, najlepszym przyjacielem i obrońcą, ale nawet on nie potrafi dotrzeć do źródła jej narastającej pustki.
Sophie się zagubiła.
I chwyta się czegokolwiek, by zapełnić tę pustkę i wyleczyć to, co ją od środka trawi.
Kiedy Sophie uświadamia sobie, że odpowiedź była przez cały czas tuż na wyciągnięcie ręki, nie jest w stanie przygotować się na emocje Arricka, które wymykają się spod kontroli.
To, co kiedyś było niewinne, nagle staje pod znakiem zapytania – a życie wcale nie zawsze pozwala, by serce miało ostatnie słowo.
Bohaterowie, którzy złamią ci serce – i sobie nawzajem też.
Zawiera treści i język przeznaczone wyłącznie dla dojrzałych czytelników.
Lekcja Magii
Ukoronowana przez Los
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”
——
Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
Niech przed Nią klękną
Wyrzucona z własnej watahy. Zapomniana przez Likanów.
Mieszkała wśród ludzi – cicha, niewidzialna, schowana w miasteczku, na które nikt nawet nie rzucał drugiego spojrzenia.
Ale kiedy jej pierwsza ruja przychodzi bez ostrzeżenia, wszystko staje na głowie.
Jej ciało płonie. Instynkty wyją. A coś pierwotnego budzi się pod skórą –
przyzywając wielkiego, groźnego Alfę, który doskonale wie, jak ugasić ten ogień.
Kiedy ją znaczy, to i ekstaza, i upadek.
Po raz pierwszy Kaelani wierzy, że została przyjęta.
Zauważona.
Wybrana.
Do chwili, gdy następnego ranka on po prostu odchodzi –
jak sekret, którego nigdy nie wolno wypowiedzieć na głos.
Ale Kaelani nie jest tym, za kogo ją wzięli.
Nie jest bezwilkiem. Nie jest słaba.
Jest w niej coś pradawnego. Coś potężnego. I to coś się budzi.
A kiedy w końcu się przebudzi –
wszyscy przypomną sobie dziewczynę, którą próbowali wymazać z istnienia.
Zwłaszcza on.
Będzie snem, za którym będzie gonił… jedyną rzeczą, przez którą kiedykolwiek poczuł, że naprawdę żyje.
Bo sekrety nigdy nie zostają pogrzebane.
Tak samo jak sny.
Gra Przeznaczenia
Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.
Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.
Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Związana Kontraktem z Alfą
William — mój niesamowicie przystojny, bogaty narzeczony wilkołak, przeznaczony na Deltę — miał być mój na zawsze. Po pięciu latach razem, byłam gotowa stanąć na ślubnym kobiercu i odebrać swoje szczęśliwe zakończenie.
Zamiast tego, znalazłam go z nią. I ich synem.
Zdradzona, bez pracy i tonąca w rachunkach za leczenie mojego ojca, osiągnęłam dno głębiej, niż kiedykolwiek mogłam sobie wyobrazić. Kiedy myślałam, że straciłam wszystko, zbawienie przyszło w formie najbardziej niebezpiecznego mężczyzny, jakiego kiedykolwiek spotkałam.
Damien Sterling — przyszły Alfa Srebrnego Księżycowego Cienia i bezwzględny CEO Sterling Group — przesunął kontrakt po biurku z drapieżną gracją.
„Podpisz to, mała łani, a dam ci wszystko, czego pragnie twoje serce. Bogactwo. Władzę. Zemstę. Ale zrozum to — w chwili, gdy przyłożysz pióro do papieru, stajesz się moja. Ciałem, duszą i wszystkim pomiędzy.”
Powinnam była uciec. Zamiast tego, podpisałam swoje imię i przypieczętowałam swój los.
Teraz należę do Alfy. I on pokaże mi, jak dzika może być miłość.












