Zakazany Znak Alfy

Freya's POV

Moje uszy drgnęły na dźwięk nadjeżdżającego samochodu. Nie byle jakiego samochodu—charakterystyczne mruczenie Aston Martina Ethana. Przeszyła mnie panika. Nie powinien wracać przez kilka godzin.

Cholera. Zerwałam się z łóżka Ethana, gorączkowo wygładzając pościel—nie powinnam tu być. Przez trzy lata nasz związek istniał tylko na papierze: partnerka Alfy tylko z nazwy, nigdy nie posiadająca jego ciała.

Ten tajny rytuał—wkradanie się do jego pokoju, gdy tylko opuszczał dom—był moim jedynym smakiem intymności przez te trzy lata jako partnerzy. Z Ethanem na spotkaniu na swoim terytorium z Redclaw Pack, powinnam mieć mnóstwo czasu na oddawanie się temu żałosnemu nawykowi, zanim wrócę do mojego zimnego, pustego pokoju po drugiej stronie korytarza.

Dlaczego wrócił wcześniej?

Serce waliło mi w piersi, gdy usłyszałam, jak drzwi wejściowe otwierają się, a potem zamykają. Ciężkie kroki w holu. Nierówne kroki.

Zamarłam, nasłuchując. Coś było nie tak. Zwykle pełne gracji, ciche ruchy Ethana zostały zastąpione niezdarnymi, chwiejnymi krokami. Usłyszałam trzask—coś przewróciło się w korytarzu—po czym nastąpiło ciche przekleństwo.

Nie było czasu na ucieczkę. Stałam na środku jego pokoju, złapana jak sarna w świetle reflektorów, gdy drzwi sypialni otworzyły się.

Ethan wypełnił framugę drzwi, jego szerokie ramiona prawie dotykały obu stron. Jego zazwyczaj perfekcyjnie ułożone ciemne włosy były potargane, krawat poluzowany, a górne guziki koszuli rozpięte. Ale to jego oczy sprawiły, że wstrzymałam oddech—srebrne plamki, które zwykle zdobiły jego zielone tęczówki, całkowicie je zdominowały, świecąc nienaturalnym światłem.

"Freya?" Jego głos był szorstki, głębszy niż zwykle.

"Ja—ja tylko..." Mój umysł gorączkowo szukał wiarygodnej wymówki, ale nic nie przychodziło.

Wszedł do pokoju, poruszając się z drapieżną gracją, która przeczyła jego wcześniejszej niezręczności. Coś było zdecydowanie nie tak. Teraz mogłam to wyczuć—pod jego naturalnym zapachem było coś ziołowego i obcego. Zmarszczyłam nos.

"Piłeś," powiedziałam, robiąc ostrożny krok do tyłu. "Napój z wilczej jagody."

Na jego twarzy rozlał się powolny uśmiech. "Tylko trochę. Spotkanie skończyło się wcześniej." Zbliżał się do mnie, a ja cofałam się, aż tył moich kolan uderzył o jego łóżko. "Jesteś w moim pokoju."

"Ja—ja tylko..." Przełknęłam ślinę, złapana na gorącym uczynku. Co mogłam powiedzieć? Że przychodzę tu, kiedy tylko go nie ma? Że potrzebuję jego zapachu wokół siebie, żeby czuć się cała? Że czasem udaję, że to ogromne łóżko jest nasze, nie tylko jego?

"Zmieniałam pościel," skłamałam, słowa brzmiały pusto nawet dla mnie samej. "Olivia poprosiła mnie o pomoc w niektórych obowiązkach dzisiaj."

Jego oczy lekko się zwęziły, srebrne plamki tańczyły w jego tęczówkach. Nawet pijany, prawdopodobnie wyczuwał moje kłamstwo.

"Już wychodziłam." Próbowałam go ominąć, ale poruszył się szybciej, chwytając mnie za nadgarstek.

"Dlaczego zawsze uciekasz przede mną, mały wilku?" Pytanie zaskoczyło mnie. Przez trzy lata prawie nie rozmawialiśmy poza tym, co było konieczne do utrzymania naszej fasady.

Ciepło jego skóry na mojej wysłało elektryczność w górę ramienia. Tak blisko, jego zapach przytłaczał mnie, sprawiał, że kręciło mi się w głowie. Moja wilczyca, Ember, drapała we mnie, desperacko chcąc być bliżej swojego partnera.

"Nie uciekam," skłamałam, mój głos był ledwo słyszalnym szeptem.

Oczy Ethana przesunęły się po mnie, a po raz pierwszy w ciągu naszych trzech lat razem, było w nich pragnienie. "Pachniesz jak dzikie kwiaty," mruknął, pochylając się bliżej. "Zawsze tak dobrze pachniałaś?"

Serce waliło mi w piersi. To nie było prawdziwe. To mówił wilcza jagoda - rzadkie zioło, które, odpowiednio przygotowane, mogło odurzyć nawet najsilniejszego wilkołaka. Obniżało zahamowania, wyostrzało zmysły.

"Powinieneś odpocząć," powiedziałam, próbując się odsunąć. "Wyśpij się."

Jego uchwyt się zacieśnił, nie boleśnie, ale wystarczająco, by mnie zatrzymać. "Zostań ze mną," powiedział, a jego głos zniżył się do warczenia, które wibrowało przez całe moje ciało.

Powinnam była powiedzieć nie. Powinnam była się odsunąć, przypomnieć mu o naszej umowie.

Jego usta pochwyciły moje w pocałunku, który przepalił mnie jak pożar. Odepchnęłam jego pierś, próbując się uwolnić. To nie był on - to była wilcza jagoda. Nie chciałby tego rano. Nie chciałby "mnie".

"Przestań," wysapałam, odwracając twarz. "To nie ty, Ethan. Nie chcesz tego."

Jego oczy patrzyły na mnie. "Chcę," warknął. "Potrzebuję cię. Teraz."

Pokręciłam głową, wciąż walcząc. "Będziesz tego żałować jutro."

Ale wewnątrz mnie, Ember wyła, drapała, desperacko pragnąc dotyku swojego partnera. "Nasz," nalegała. "On jest nasz. Weź to, co nasze."

Jego zapach otoczył mnie, odurzający jak każde warzenie wilczej jagody. "Proszę," wyszeptał przy moim gardle, a ja poczułam, jak moja kontrola się wymyka.

Ember wybuchła w mojej świadomości, jej potrzeba przytłaczająca moją powściągliwość. Moje oczy błysnęły złotem, gdy przejęła kontrolę, moje ręce już nie odpychały go, lecz przyciągały bliżej.

Jego usta zderzyły się z moimi, całując mnie mocno, jak ogień palący mnie od środka. Trzy lata pragnienia go, patrzenia na mojego partnera z daleka, wybuchły w szalone, głodne potrzeby.

Upadliśmy na jego łóżko, nogi i ramiona pomieszane. Jego ciało przycisnęło mnie do materaca, ciężkie i gorące. Mała część mnie krzyczała, że to było złe - był pijany wilczą jagodą, a jutro tego znienawidzi. Ale moja wilczyca nie dbała. Czekała zbyt długo, by poczuć swojego partnera.

Jego ręce były dzikie, rozrywając moje ubrania. Moja koszula rozerwała się, guziki odleciały, a ja szarpałam jego koszulę, rozrywając ją, by poczuć jego twardą pierś. Powinnam przestać. Powinnam przestać. Ale gdy jego nagie ciało dotknęło mojego, gorące i szorstkie, nie mogłam już myśleć.

"Mój," warknął przy mojej szyi, jego głos gruby i zamglony. Wiedziałam, że to nie on naprawdę mówi, ale tej nocy chciałam w to wierzyć. Tylko tej nocy.

Jego ręce chwyciły moje biodra mocno, palce wbijając się w skórę z siłą, która zostawiła siniaki. W jego dotyku nie było delikatności, gdy brutalnie rozsuwał moje nogi, jego ruchy były nagłe i wymagające.

Zachłysnęłam się, gdy jego palce nagle we mnie wniknęły, inwazja była ostra i niespodziewana. Nie był ostrożny, nie był delikatny - wilcza jagoda zniosła wszelkie zahamowania, które mógł mieć.

"Ethan, czekaj—" błagałam, ale on nie słuchał.

Jego palce poruszały się w i na zewnątrz gwałtownie, rozciągając mnie z bolesną skutecznością, podczas gdy jego usta pochwyciły moje w pocałunku, który kradł mi oddech. Czułam go, twardego i gotowego przy moim udzie, jego erekcja gorąca i zastraszająca przez cienką tkaninę, która nas dzieliła.

Gdy jego palce się wycofały, lśniące wilgocią, którą wydobył z mojego ciała, warknął przy moim gardle.

"Wystarczająco mokra," mruknął, jego głos gruby od pierwotnej potrzeby.