อันดับ

หมอไทม์ ธามไธ

ศัลยแพทย์โรงพยาบาล N

ภายนอกดูเหมือนเป็นคนเย็นชาที่ไม่ค่อยสนใจใคร

แต่ใครเลยจะรู้ว่าข้างในหัวใจกลับซ่อนความหวั่นไหวและอบอุ่นเอาไว้อย่างมิดชิด

ครั้งหนึ่งเขาเคยตั้งปฎิญาณเอาไว้ว่าจะไม่รักใครแต่แล้วโชคชะตากลับเล่นตลกให้เขาต้องมาตกหลุมรักผู้หญิง

ที่เขาหวังเพียงแค่ค้างคืนแต่กลับคือรักจริงและรักเดียวของเขาตลอดไป

ไออุ่น อัยย์วรินทร์

เด็กสาวที่มองโลกในแง่ดีน่ารักและบริสุทธิ์สดใส รอยยิ้มของเธอทำให้ใครต่อใครตกหลุมรักโดยไม่รู้ตัว

รวมถึงเขาผู้ชายที่พรากความบริสุทธิ์ของเธอไปเพียงชั่วข้ามคืนด้วยความเข้าใจผิด

ทำให้เธอกับเขาต้องผูกติดกันไปตลอดชีวิตด้วยคำว่ารัก

"มึงจะทำอะไรกู"

"จูบมึงไง"

"หยุดเดี๋ยวนี้ อย่าเข้ามาใกล้นะ กูขยะแขยง กูไม่ชอบผู้ชาย"

"ปากบอกไม่ชอบ แต่เวลากูจูบมึงทำไมต้องคลิ้มตลอดเลยวะ"

รังสิมันต์หยิ่งเกินกว่าจะรักใคร แต่ทว่าหลานนอกไส้! มันร้ายจนอยากจะปราบพยศ จากที่เคยลั่นวาจาไว้ว่าจะไม่ยอมเป็นสมภารกินไก่วัดเด็ดขาดแต่ตอนนี้ขอฝ่ากฎเหล็กกลืนน้ำลายตัวเองดูสักครั้ง

ข้าไม่ได้ตายหรือข้ามภพ เเต่การปรากฏตัวของสตรีเเปลกประหลาดจากโลกอื่นทำให้ข้ากลัว ข้ามาก่อน ข้ารักเขามาก่อนนาง เช่นนี้ข้าเป็นนางร้ายหรือ? เมื่อความรักไม่สมหวังเเล้ว ข้าจะไปจากเขา ทำไมเขาไม่ยอมปล่อยข้าไป

แม่นางน้อยผู้เป็นหนึ่งไม่มีสอง เครื่องหน้าทั้งห้างดงามดั่งดอกหลิวพลิ้วไปตามกระแสวสันต์ กลิ่นกายหอมคล้ายผลผิงกั่วต้องน้ำค้างแรกอรุณ อีกทั้งหัวใจยังเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น ต้องการจะพิสูจน์ว่าหน้าที่ของสตรี ไม่ใช่เพียงรอออกเรือน หรือเย็บปัก ตามที่เคยเป็นมาแต่อดีต นางทำบางอย่างลงไป โดยที่ไม่รู้เลย ว่าชีวิตหลังจากนั้น กำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล หญิงสาวที่แม่สื่อต่างส่ายหน้าระอา ชอบให้คนเสียทรัพย์ หนีงานดูตัวเป็นกิจวัตร ในวันหนึ่งนางกลับเรือนมาพร้อมร่างกายที่บอบช้ำ ทั้งยังขมุบขมิบปากเบาๆ บอกว่าตนนั้นไม่บริสุทธิ์แล้ว ทำเอาคนในครอบครัวตาตื่น อยากจะตีนางให้ตาย ก็ตีไม่ลง ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ น่าเห็นใจเสียขนาดนั้น บุรุษใดกัน ช่างไม่รักหยกถนอมบุปผาเอาเสียเลย

เพราะเหตุผลบางอย่างทำให้สาวน้อย‘โซลี่ย์’จำต้องย้ายเข้ามามหาลัยของตระกูล‘แอนเดอร์สัน’
‘เดม่อน’และ‘ออสการ์’พวกเขาทั้งคู่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีความรักที่สามารถมอบชีวิตให้ใครได้...แต่พวกเขาคงคิดผิดไปเมื่อได้มาเจอกับ...โซลี่ย์

ไค ฮันเตอร์ คือเสือตัวพ่อและนักหักอกมือฉมังแห่งมหาวิทยาลัย H ด้วยชื่อเสียงด้านหน้าตาอันหล่อเหลาและการเป็นหนึ่งในนักศึกษาที่ฉลาดที่สุดในมหาวิทยาลัย ทำให้เขากลายเป็นหนุ่มโสดที่น่าหมายปองที่สุดที่ใครต่อใครต่างก็อยากจะ 'ปราบพยศ' ให้เชื่อง ทว่าทุกสิ่งกลับเปลี่ยนไป เมื่อเฟรชชี่หนุ่ม ไนต์ วินเทอร์ส เข้ามาเป็นรูมเมตคนใหม่ของเขา

ไครู้สึกถูกตาต้องใจเฟรชชี่หนุ่มสุดฮอตคนนั้นในทันที คนที่เขาเคยบังเอิญไปเห็นว่ามีวันไนต์สแตนด์ที่บาร์และไม่สามารถสลัดภาพออกจากหัวได้เลยนับแต่นั้นมา ไนต์เปิดเผยว่าตนเองเป็นเกย์ แต่ไคกลับชอบผู้หญิงมาทั้งชีวิต...หรืออย่างน้อยเขาก็เคยคิดเช่นนั้นมาตลอด เขาจะยอมทิ้งทิฐิของตนเองและยอมรับในสิ่งที่ไนต์เป็นได้หรือไม่? หรือไนต์จะต้องกลายเป็นเพียงความลับสุดเร่าร้อนของเขาตลอดไป ที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มและหลังประตูห้องที่ปิดสนิท?

ทว่าไนต์เองก็มีความลับที่ซุกซ่อนไว้ ซึ่งพร้อมจะทำลายรากฐานความสัมพันธ์อันเปราะบางของพวกเขาสองคนให้พังทลายลงได้ทุกเมื่อ และหากไคยังคงลังเลต่อไป...เขาอาจต้องสูญเสียคนเพียงคนเดียวที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปตลอดกาล

วิศวะหน้าดุ (คุณพ่อลูกติด...เมียทิ้ง) รักเมียแทบตาย แต่ ชห. เกือบตายเพราะโดนทิ้ง

อยู่ดีๆ คนคลั่งรักเมีย รักลูก ก็โดนเมียยัดข้อหามีชู้!
เมียทิ้งจนนอนน้ำตาซึมไปหลายเดือน แต่งานนี้เขาไม่ผิด...เขาจะไม่ยอมง้อเด็ดขาด ยัยเด็กนั่นต่างหากที่จะต้องมาง้อกัน!

คลั่งร้ากกก ดราม่าจี๊ดเดียว
ไม่มีนอกกาย...ไม่มีนอกใจ

“ฉันมันรักใครไม่เป็นหรอก อย่ามาคาดหวังอะไรกับฉันเลย”
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....

‘เธอ’ สวยจนไม่มีคนกล้าจีบ ‘เขา’ ก็หล่อจนมีแต่คนอยากได้
เธอเองก็อยากได้เขาเช่นกัน แต่น่าเสียดายที่เขาสนใจแต่รถ
“อยากได้ ต้องให้พูดเลยหรือไงว่าอยากได้!!”
“อยากได้อะไรก็พูดมาดิวะ จะเอาอะไร!?”

"จาก ‘พี่ชายจอมเผด็จการ’ สู่ ‘เจ้าของชีวิต’ ที่ไม่เคยคิดจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ"
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า

เค้าขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชา ไม่เคยสนใจผู้หญิงที่ไหนเพราะเคยผิดหวังจากความรัก อีกทั้งไม่เคยมองผู้หญิงที่ไหนหากไม่ได้เลือกด้วยตัวเอง แต่สุดท้ายกลับถูกครอบครัวจับหมั้นกับคนที่เค้าไม่ค่อยชอบขี้หน้าอย่างเธอ
และนั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของเธอกับเขาที่ต้องมาอยู่ด้วยกันในฐานะคู่หมั้นที่ไม่ได้เริ่มจากความรัก
คนหนึ่งก็เย็นชา อีกคนก็อยากเอาชนะ เหมือนน้ำแข็งกับไฟมาอยู่ด้วยกัน
แล้วไฟอย่างเธอก็จะทำให้น้ำแข็งก้อนนี้ละลายอยู่แทบเท้าได้หรือเปล่า

คนอย่างคะนิ้งต้องสวย แซบ เป๊ะ ปัง อลังกาลตลอดเวลาไม่ว่าจะต่อหน้าไอ้ตี๋ ไอ้แว่น ไอ้ไฝ ไอ้หน้าขาว ไอ้หุ่นล่ำ หรือจะเป็นไอ้หล่ออลังกาลบ้านรวยหมื่นล้านอย่างพี่เวกัส ไม่ว่าจะต่อหน้าใครก็ตามฉันต้องสวยยืนหนึ่งเท่านั้น เพราะความพึงพอใจส่วนตัวของฉันเองไม่ใช่เพราะเพื่อผู้ชายคนไหน ขอย้ำอีกครั้งว่าฉันไม่ได้ชอบพี่เวกัส และฉันไม่ได้ชอบใคร ฉันจะโสด! ฉันจะโสด ฉันรักความโสด และฉันต้องการโสด!

ทุก ๆ คำพูดยังดังกึกก้องอยู่ในความทรงจำไม่เคยเลือนหาย สถานะที่รักได้ คิดถึงได้ แต่ไม่สามารถครอบครองได้ มันเป็นแบบนี้สินะ...

เมื่อนักศึกษาสาวสวยสุดฮอตดันพลาดท่า วันไนท์สแตนด์กับอาจารย์หมอ ในรั้วมหาลัยที่เธอกำลังศึกษาอยู่ เพราะความเมาแท้ๆ ทำให้เธอเป็นตกเป็นเด็กเลี้ยงลับๆ ของเขา มิอาจเปิดเผยสถานะ ที่แท้จริงได้

อาจารย์หมอที่พวกเธอคลั่งไคล้กันนักหนา

ใช่เขาคือคน " ในความลับของฉันเอง "

"วันนั้นคุณเมา ฉันก็เมา เราแค่สนุกกันแค่นั้น"

สถานะคู่หมั้นของเธอกับเขา เป็นเพียงสิ่งที่คนสนิทรับรู้และเรียกขานต่อหน้ากัน แต่หากออกสู่สาธารณะ สำหรับเขาเธอก็แค่น้องสาวที่เติบโตมาด้วยกัน
ทั้งหมดนี้ก็เพราะความเกลียดที่เขามีต่อเธอ เลือกจะผูกมัดเธอด้วยสถานะ แต่ทำร้ายความรู้สึกของเธอด้วยคำพูดและการกระทำสารพัดเพื่อให้เธอเสียใจ
แต่สุดท้าย เมื่อความจริงบางอย่างเปิดเผย คนที่เสียใจกลับไม่ใช่เธอ แต่มันเป็นเขา...

เขาคอยกีดกันเธอออกจากผู้ชายคนอื่น ทั้งที่อยู่ในสถานะ”เพื่อนสนิท” มิหนําซํ้าตัวเองยังทำตัวเจ้าชู้ไม่เลิก ทำร้ายความรู้สึกเธอกลับไปหาแฟนเก่ารุ่นน้องคณะปีหนึ่ง สุดท้ายในวันที่เขารู้ตัวว่ารักเธอ มันก็สายไปเสียแล้ว…

เขาเป็นเด็กที่ดุมาก ไม่เคารพรุ่นพี่แถมยังหยาบคายอีกต่างหาก

-- พระนาย --

หล่อ คมเข้ม (เอา)ดุ 'ฉายาเฮดว๊ากหน้าอ่อน' เป็นคนตรงๆ ปากจัด ดุดันมากโดยเฉพาะเอว

-- ทอฝัน --

น่ารัก สดใส ใสซื่อ 'ฉายายัยซื่อบื้อประจำคณะ' เป็นคนซื่อๆ แต่น่ารักมาก

"หล่อ.....หล่อมากค่ะพี่.." แมนที่ยืนมองอยู่ก็ทำหน้าปลาบปลื้มเป็นมากเมื่อได้เห็นหน้าของเจ้าของรถบิ๊กไบค์คันหรูที่ขับมาเกือบชนเพื่อนของเขา แค่เกือบชนนะคะ

"หล่อแล้วไงขอโทษหนูก่อน" ไอรินยังคงเชิดหน้ามองจะเอาคำขอโทษจากปากอาทิตย์ให้ได้ "ยัยโง่!!" ไม่พูดมากแต่อาทิตย์สะบัดแขนคนตัวเล็กออกแล้วขึ้นรถไปทันที ไอรินที่เห็นอย่างงั้นก็รีบกระโดดขึ้นไปซ้อนท้ายตามเขา

"ไอรินลงมา...มันสายแล้วนะแกปล่อยพี่เขาไปเถอะ" แมนพยายามจับแขนเพื่อนสาวแต่ก็โดนเพื่อนสะบัดออก

"ลงไปยัยบ้า!!" น้ำเสียงเริ่มไม่พอใจ อาทิตย์สตาร์ทรถและเบิ้ลเสียงดังจนไอรินต้องยกมือขึ้นมาปิดหูทั้งสองข้างเอาไว้ "เธอหยุดนะ!! มันเสียงดัง" เธอพยายามตะโกนแข่งกันเสียงรถที่มันเสียงดังมากๆ

"เธอบ้าหยุดเบิ้ลรถนะ ว๊าย!!!!!" อาทิตย์ขับรถออกมาทันทีและไม่สนว่าคนที่ซ้อนท้ายจะเป็นยังไง แมนที่เห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งตามรถมาทันทีและดีที่ไปทางเดียวกันที่เขาจะเข้าไปร่วมกิจกรรมกับรุ่นพี่

"อย่าขับเร็วได้ไหมไอกลัว..." ไอรินกอดเอวสอบเอาไว้แน่นและซบหน้าลงกับแผ่นหลังกว้างของอาทิตย์ ร่างกายสั่นเทาด้วยความกลัว

"สมน้ำหน้า!!" รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นอย่างสะใจเมื่อได้ทำให้คนตัวเล็กหวาดกลัวได้
อย่าแกล้งน้องนะเฮีย!!
เป็ยยังไงคอมเมนท์มาหน่อยนะคะติชมได้นะ

"พรุ่งนี้เช้าไปเรียนกับฉัน แล้วแต่งตัวให้เรียบร้อย ไม่งั้นเธอได้วิ่งรอบตึกแน่!"

“คุณ ต่ออีกรอบได้ไหม ฉันอยากจะเสียวแบบเมื่อกี้อีกอ่ะ” ปารารินพูดออกไปด้วยเสียงอ่อน พร้อมกับใช้มือไต่ที่แขนของภารัณอย่างหลงใหล เพราะเธอไม่คิดว่าการะมีอะไรกับเขามันจะสนุกและฟินขนาดนี้ ถ้าไม่ขอเบิ้ลก็โง่เต็มทีแล้วล่ะ คนอะไรเอามันส์เป็นบ้าเลย

“หื่นมาจากไหนเนี่ยคุณ คืนนี้สองรอบแล้วนะ พอได้แล้วมั้ง พรุ่งนี้คุณต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าไม่ใช่หรือไง” ภารัณพูดบอกไปแบบเหนื่อยๆ หลังจากที่พึ่งเสร็จสมจากเธอไปมาดๆ แต่เธอก็ดันมาร้องขอเขาให้เอากับเธออีกรอบ มันจึงทำให้เขาหันไปมองเธอที่กำลังใช้สายตาและมือยั่วยวนเขาอย่างหื่นๆ

“ก็ใช่ แต่ฉันยังอยากจะเอากับคุณอีกอ่ะ มันเสียวดี ใครบอกให้คุณมาทำให้ฉันติดใจเองล่ะ คุณก็ต้องรับผิดชอบสิ หรือจะให้ฉันไปเอากับคนอื่น” ปารารินพูดออกไปแล้วก็มองหน้าเขาแล้วยิ้มอย่างน่ารักออกไป เพราะเขานั่นแหละมาทำให้เธอติดใจทำไมกัน เขาก็ต้องยอมรับความหื่นของเธอไป

“ไม่ คุณเป็นผู้หญิงของผม อย่าได้แม้แต่คิดจะให้คนอื่นมาซั่มคุณเชียวนะ ไม่งั้นผมเอาคุณจนบานแน่”

“งั้นก็มาสิคะ ทำให้ฉันจุกจนไม่ต้องไปหาเอาที่อื่น หึๆ” ปารารินพูดบอกไปก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

“ชีวิตฉันไม่มีทางเลือก แต่ไม่เคยขอให้ใครเหยียบย่ำหัวใจ”
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด

เธอเป็นเพื่อนบ้านกับเฮียเขื่อน แอบชอบเขามาตั้งแต่เด็ก น้อยใจเพราะความปากร้ายของเฮียก็บ่อย แต่ไม่เคยเข็ดสักที เฮียชอบด่าว่าดื้อ แต่เธอก็ว่าตัวเองไม่ดื้อนะ แค่บางทีอยากขัดใจเฮียบ้าง เป็นสีสันชีวิต...

"เลิกทำหน้าเหมือนจะขาดใจตายต่อหน้าฉันซักที มันน่ารำคาญ"

ผมพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าผู้หญิงที่ผมเพิ่งบอกรักไปเมื่อวาน แววตาแหลกสลายของเจ้าขามันทำให้ผมแทบบ้า แต่นี่คือสิ่งที่ผมต้องการไม่ใช่เหรอ? ทำให้เธอรักจนตายใจ... แล้วเหยียบหัวใจดวงนั้นให้จมดินต่อหน้าพี่ชายเธอ

"ที่ผ่านมาฉันไม่ได้ช่วยเธอเพราะอยากเป็นฮีโร่หรอกนะเจ้าขา แต่ฉันแค่กำลัง 'เลี้ยงเหยื่อ' ให้มันอ้วนท้วนสมบูรณ์ก่อนจะเชือดทิ้งต่างหาก... ขอบคุณที่ยอมเป็นหมากโง่ๆให้ฉันเดินเกมแก้แค้นพี่ชายเธอได้สะดวกขนาดนี้"

ผมแสยะยิ้มที่เลือดเย็นที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้ ก่อนจะหันหลังเดินกลับขึ้นรถสปอร์ตคันหรู โดยไม่ชายตาแลเสียงสะอื้นที่เหมือนจะขาดใจตายของเธอเลยแม้แต่นิดเดียว... เพราะถ้าผมหันกลับไป ผมกลัวว่าผมเองนั่นแหละที่จะเป็นฝ่ายคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตาจากเธอ

เพราะวันนั้น เธอเลือกที่จะเดินออกมาจากชีวิตเขา
"เข้าเรื่องเลยนะ ฉันขี้เกียจพูดเยอะ ฉันต้องการให้เธอเลิกคบกับลูกชายฉัน นี่คือเงินที่เธอจะได้รับไป"
"ได้ค่ะ"

เพราะวันนั้น เขาจึงโกรธเกลียดเธอ
"นอกจากใช้ทุกอย่างแลกเงิน ฉันชักสงสัยซะแล้วซิ ว่าคนอย่างเธอคงใช้แม้แต่ร่างกายแลกทุกอย่างที่อยากได้ แต่ฉันจะบอกอะไรให้ อย่างเธอให้ฟรีฉันยังรังเกียจ แค่เมื่อกี้ก็รู้แล้วว่าร่านขนาดไหน"

...เพียงแต่
"จินเรียกรถพยาบาลแล้วค่ะ ไม่รู้คุณกุลเป็นอะไร รปภ. โทรไปแจ้งเห็นเธอนอนฟุบอยู่ในรถนั้นสักครู่แล้วค่ะ"
"ไปหาอะไรมางัด" ออสตินตวาดเสียงลั่น

…แต่ในวันที่เธอไม่มีอะไรดีพอสักอย่าง อย่างน้อยเธอ…ก็ยัง 'ปากดี'

"ไม่เสือกสิคะ หนูมีปัญหากับน้องสาวเพื่อนพี่ ไม่ได้มีปัญหากับพี่"

ปากแข็ง เย็นชา ไร้หัวใจ!เลือดเนื้อเชื้อไขของเขาที่กำลังจะเกิดมา ขออย่าใจร้ายเหมือนคนเป็นพ่อเลย!

ความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้ นักรบ ดิษกรพล โครเชอร์ หนีไปหมกตัวอยู่ในป่าในเขาเพื่อลืมอดีต จากเพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญกลายเป็นคนเงียบขรึม พูดน้อยต่อยหนัก ทว่าสาวเจ้าก็บุกไปปั่นป่วนหัวใจถึงที่จนเขาอยู่ไม่สุข เธอยุ่งสมชื่อ แต่น่าแปลกความสดใสกับรอยยิ้มพริ้มเพราดูไร้พิษภัยของเธอกลับทำให้เขารู้สึกสบายตาสบายใจได้อย่างประหลาด หากสาวน้อยแสนสดใสอย่างเธอมองอย่างไรก็ไม่คู่ควรกับผู้ชายที่ผ่านสังคมคาวโลกีย์มาอย่างโชกโชนเช่นเขา แถมยังมีประวัติที่ไม่น่าจดจำเลยสักนิด เขาคงทำได้เพียงรักแต่ไม่แสดงออก คอยเต๊าะอย่างแอบๆ คอยห่วงอย่างห่างๆ ก็คงสุขใจที่สุดแล้วสำหรับผู้ชายเลวๆ อย่างเขา

Vs

หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!

"เจด้า....เรามานอนอยู่ในห้องพี่ได้ยังไง..."
"เดี๋ยวนะคะพี่ธาม ดูให้ดีสิคะว่าตอนนี้พี่อยู่ห้องของใครน่ะ...ห้องเจด้านะคะ ไม่ใช่ห้องพี่...คิดดูให้ดีสิคะว่าเมื่อคืนเราสองคนทำอะไรที่นี่...."
"เราจงใจมอมเหล้าพี่ให้เมาแล้วพามาที่นี่ใช่ไหมเจด้า...."
"่ขอตอบแบบไม่อายเลยนะคะ ใช่ค่ะ...เมื่อคืนเจด้ามอมเหล้าพี่เอง แต่ว่าพี่ก็มีสติอยู่นะคะไม่ได้เมามากมายขนาดนั้นสักหน่อย ไม่งั้นเมื่อคืนพี่คงไม่แซ่บซะขนาดนั้นหรอกค่ะ นี่เจด้ายังจำได้ทุกท่า ทุกลีลาของพี่ไม่ลืมเลยนะคะเนี่ย..."
"พี่จำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น...แล้วก็ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นไปซะ ระหว่างเราไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น จำเอาไว้...."
"ไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ยังไงล่ะคะ ดูสิคะ หน้าอกแล้วก็คอของเจด้านี่ก็ฝีมือพี่ธามกัดแล้วก็ดูดล้วนๆเลยนะคะ ถ้าพี่ธามจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้ เดี๋ยวเจด้าจะรื้อฟื้นให้เองค่ะ..."
"เห้ย...จะทำอะไรเจด้า ปล่อยพี่นะ.."
"ก็จะทำให้พี่ธามดูไงคะว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ถ้าพี่เมาแล้วจำไม่ได้ เดี๋ยวเจด้าจะทำให้พี่จำได้เองค่ะ....ทุกท่า..ทุกลีลาเลย..."
"อ่าส์....เจด้า....อย่า อือ...เอามือออกไปนะ อย่ามาจับของพี่นะ...เจด้า.....หยุด...เดี๋ยวนี้....อ่าส์....ซี๊ด....เจ....ด้า....อ่าส์...."

“ตอบมา! ต้องได้กี่ครั้งถึงจะนับว่าพี่เป็นผัว”

เพราะหนี้สินก้อนโตของครอบครัว ทำให้ "ปลายฝน" นักศึกษาเภสัชศาสตร์ปี 4 ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจดทะเบียนสมรสขัดดอกกับ "นพ. บดินทร์" ศัลยแพทย์หนุ่มอนาคตไกลพ่วงตำแหน่งอาจารย์พิเศษสุดเนี้ยบที่เพิ่งดุเธอไปหมาดๆ กลางคลาสเรียน!

สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว

ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว

เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?

อาชิ ลูกชายคนโตของแทนไท เขากลายเป็นฮีโร่ของเด็กผู้หญิงรุ่นน้อง เพราะเข้าไปช่วยตอนเธอถูกรุ่นพี่กลั่นแกล้ง แต่แล้ววันหนึ่งเธอกลายมาเป็นเพื่อนร่วมชั้น ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนก็มักจะมีเธอ

เพราะ ‘อาชิ’ เคยช่วยเหลือเด็กสาวอย่าง ‘ชะเอม’ ที่โดนเพื่อนรังแกตั้งแต่ตอนเด็กๆ เธอเลยติดเขาแจมาตั้งแต่ตอนนั้น เขาไปไหนเธอไปด้วย จนกลายเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันทั้งที่เธอเป็นเด็กสาวคนเดียวในแก๊ง แม้ในตอนแรกอาชิสุดแสนจะรำคาญชะเอม แต่ไม่รู้ทำไมไปๆ มาๆ พอมีคนมายุ่งวุ่นวายกับเธอก็ออกอาการหวงก้างซะงั้น แถมยังแสดงมุมอ่อนโยนออกมาให้เห็นอีกต่างหาก