อันดับ

"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น"

"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที

"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด

"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ

"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"

"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด

!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด

ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน

"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห

“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”

"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง

เธอต้องแต่งงานกับเขาก่อนพี่ชายสิ้นใจ เขาจึงกลายเป็นสามีและครูพละที่สอนอยู่ในโรงเรียนเดียวกัน
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!

"ลักษิกา" หรือ "มิว" นักศึกษาพยาบาลปี 3 สุดเฉิ่ม สาวแว่นสุดเชยที่จืดชืดที่สุดแต่ก็เรียนเก่งที่สุด จนถูกพวกเขาล้อเลียนและแซวตั้งแต่เธอเข้ามาเรียนปีหนึ่ง

"ภาวินทร์" หรือ "วินทร์" หนุ่มวิศวะเครื่องกลปี 4 รุ่นพี่ปากดีที่คอยแซวเธอตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ แม้จะรูปหล่อ พ่อรวยและเป็นคาสโนว่าตัวพ่อเจ้าของฉายา "พ่อหนุ่มเอวไว" และ "ราชาปีศาจ"ที่ควงผู้หญิงไม่ถึงเดือนก็ทิ้ง

“ผ่านมาสามปีก็ไม่มีพัฒนาการขึ้นเลยสักนิด”

“แล้วมันหนักส่วนไหนของพี่ล่ะคะ”

“ไม่หนักหรอกก็แค่อยากรู้เท่านั้นว่าวัน ๆ นอกจากท่องหนังสือสอบหอบตำราแล้วทำอะไรเป็นอีกบ้าง”

“ก็ดีกว่าพวกที่ดีแต่พกปากมามากกว่าสมอง แล้วมานั่งเห่าหอนไปวัน ๆ เหมือนพวกหมาหมู่แถวนี้ก็แล้วกัน”

“เธอว่าใครเป็นหมา”

“ถ้าไม่อยากรับก็อย่าเดือดร้อนสิ”

“แล้วเมื่อกี้ว่าให้ใคร เธอเป็นรุ่นน้องนะ”

“สันดานต่ำ”

“อะไรนะ!”

ทั้งสองเหมือนจะไม่มีทางที่จะมาคุยกันดี ๆ ได้เลย ยิ่งเพื่อน ๆ ในกลุ่มของเขาแล้วยิ่งเกลียดเธอเข้าไส้

แต่โอกาสแก้แค้นของภาวินทร์ก็มาถึงเร็วกว่าที่คิด เมื่อเขาได้รับรู้ความลับบางอย่างของเธอ

"ได้เวลาแก้แค้นแล้ว ยัยลูกแกะน้อย"

พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ

เพราะว่ารัก.....ก็เลยยอมให้เขาทำร้าย ดันเห็นกงจักรกลายเป็นดอกไม้
ยิ่งห้ามยิ่งเตือนหัวใจตัวเองเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง

จะเป็นยังไง ถ้าวันหนึ่งเราได้รู้ว่าคนที่แอบชอบมาตั้งหลายปี เขาไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด เขาไม่ได้ใสซื่อเหมือนที่แสดง เขามีอีกด้านที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน ทุกสิ่งที่เคยคิดว่าเขาเป็น และมันทำให้เราหลงใหลในตัวเขา มันไม่มีอะไรจริงเลยสักอย่าง เราจะทำอย่างไร จะเดินหน้าต่อไป หรือจะถอยหลังกลับ ความสัมพันธ์บางอย่างก็เหมือนกับการที่เราหยิบงูขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้มันรัด ให้มันพันรอบตัวโดยที่ไม่ทันสังเกต ไม่ได้เฉลียวใจ เพราะคิดว่ามันไม่มีพิษภัย แต่ลืมไปว่ามันก็สามารถกินเราได้เช่นกัน เช่นเดียวกับการที่เราเอาตัวเข้าไปในชีวิตของใครคนหนึ่ง ได้ทำความรู้จักแล้ว เอาตัวเข้าไปข้องเกี่ยวไปผูกพันแล้ว ก็ไม่อาจสลัดทิ้งได้โดยง่าย ถึงแม้เราจะพยายามที่จะทอดถอนตัวออกมาแค่ไหน ก็ไม่อาจหลีกหนีได้พ้น

เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...

"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด

“ฉันมันรักใครไม่เป็นหรอก อย่ามาคาดหวังอะไรกับฉันเลย”
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....

​"ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้... แต่มันคือสิ่งสุดท้ายที่ฉันเหลืออยู่"
​สำหรับเซญ่าชีวิตคือการดิ้นรนจากบ้านไม้เก่าๆ สู่แสงสีในคลับหรูเพื่อหาเงินมาต่อลมหายใจให้ป้าอันเป็นที่รัก แต่สำหรับเลโอเพลย์บอยทายาทสนามแข่งรถผู้เย็นชาและดุร้าย เธอเป็นเพียงของเล่นชิ้นยากที่เขาตั้งเป้าจะบดขยี้ให้จมดินเพียงเพราะความสะใจ
​ยิ่งเธอพยศ เขายิ่งอยากเอาชนะ... ยิ่งเธอผลักไส เขายิ่งอยากครอบครอง
​ทว่าในคืนที่โชคชะตาต้อนจนมุมท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำซัด เซญ่ากลับต้องแบกศักดิ์ศรีที่บอบช้ำไปหาเขาถึงโรงแรม พร้อมยื่นข้อเสนอที่แลกด้วยทั้งชีวิตเพียงเพื่อรักษาป้าที่กำลังวิกฤต
​"ฉันยอมนายทุกอย่างแล้วเลโอ... อยากทำอะไรก็ทำ อยากย่ำยีฉันแค่ไหนก็เชิญตามสบาย ขอแค่นายทำตามสัญญาว่าจะช่วยเหลือฉันแบบไร้เงื่อนไข"
​เมื่อผู้ล่าที่มองเห็นทุกอย่างเป็นเพียงเกมเดิมพัน ต้องมาเจอกับเหยื่อที่ยอมถูกไฟเผาเพื่อให้คนที่รักรอด... เดิมพันครั้งนี้ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน

‘เธอ’ สวยจนไม่มีคนกล้าจีบ ‘เขา’ ก็หล่อจนมีแต่คนอยากได้
เธอเองก็อยากได้เขาเช่นกัน แต่น่าเสียดายที่เขาสนใจแต่รถ
“อยากได้ ต้องให้พูดเลยหรือไงว่าอยากได้!!”
“อยากได้อะไรก็พูดมาดิวะ จะเอาอะไร!?”

ชีวิตมหาวิทยาลัยที่แสนสงบของฉันต้องพังพินาศ เมื่อดันไปเห็นความลับของ ‘พี่ธาม’ รุ่นพี่ตัวร้ายที่ใครก็ไม่อยากยุ่ง นับตั้งแต่นั้น เขาก็เปลี่ยนจากคนแปลกหน้ามาเป็นคนตามตื้อที่สลัดยังไงก็ไม่หลุด!
เขารุกรานพื้นที่ส่วนตัว คอยไล่ต้อนจนฉันติดมุม และทำให้อากาศรอบตัวร้อนระอุขึ้นทุกครั้งที่เข้าใกล้ ยิ่งฉันพยายามหนี เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิดจนลมหายใจสะดุด ความนิ่งสนิททว่าคุกคามของเขาช่างอันตรายต่อหัวใจอย่างร้ายกาจ
ฉันควรจะรำคาญ ฉันควรจะถอยห่าง แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับเริ่มสั่นคลอนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในตอนนี้ ไม่ใช่การถูกเขาตามล่า แต่คือการที่ฉันเริ่มเผลอใจให้คนอันตรายอย่างเขาเข้าแล้วจริงๆ!
"ยิ่งหนี พี่ก็ยิ่งอยากได้ แล้วคิดเหรอว่าคนอย่างพี่จะยอมปล่อยไปง่ายๆ"

"มีฉันเป็นผัวคนเดียวมันไม่พอหรือไง ถึงอยากได้ไอ้แทคิณเป็นผัวเพิ่ม" ดีเทลตะเบ่งเสียงด้วยท่าทีโกรธจัด พร้อมกับดึงคนตัวเล็กเข้าหา

"สงสัยพี่จะเข้าใจอะไรผิด คนที่ฉันรักคือพี่แทคิณ...พี่ใช่พี่" โรราเอ่ยมาเช่นนั่น แต่นั้นกับยิ่งทำให้ ดีเทลโมโหและโกรธหนักเข้าไปอีก คนตัวโตถึงกับกดคนใต้ร่างลงให้จมเตียงนอน

"ฉันไม่สนว่าเธอจะรักใคร ตราบใดที่เธอเป็นของฉันๆ ไม่มีทางที่เธอจะเป็นของใครหน้าไหนทั้งนั้น"

"คนเลว..." โรราเอ่ยด้วยเสียงอันโกรธจัด

ดีเทลจ้องมองคนใต้ร่างด้วยความรู้สึกโกรธและโมโห

"กับผู้หญิงสำส่อนอย่างเธอ ฉัน เลว...ได้มากกว่าที่เธอคิด" ดีเทลเอ่ยจบร่างสูงก็ระดมจูบคนดื้อ ที่แสนจะพยศไปทั่วทั้งใบหน้า

"มะ...ไม่นะ พี่ดีเทล" โรราเอ่ยออกมาด้วยเสียงสั่น

****+***+++++++++

เสือหิวที่ไม่เคยเลือกเหยื่อ...แต่ดันสะดุดเข้ากับของหวานอย่างโมจิ...นุ่มเด้งก้อนนี้เข้าแล้ว หากไม่กัดกินก็จะเสียชื่อเสือหิวไม่เลือกเนื้อกันพอดี

หมายเหตุเกี่ยวกับเนื้อหา

หนังสือเล่มนี้มีฉากอีโรติกมากมาย รวมถึงการเล่นหายใจ การเล่นเชือก การเล่นในขณะหลับ และการเล่นแบบดิบๆ เนื้อหามีความเป็นผู้ใหญ่เพราะจัดอยู่ในเรท 18+ หนังสือเหล่านี้เป็นการรวบรวมหนังสือที่มีเนื้อหาทางเพศที่รุนแรงมากที่จะทำให้คุณต้องหยิบเครื่องสั่นและทำให้กางเกงในของคุณเปียก สนุกกันนะสาวๆ และอย่าลืมคอมเมนต์ด้วยนะ

จุ๊บๆ

เขาต้องการพรหมจรรย์ของฉัน
เขาต้องการเป็นเจ้าของฉัน
ฉันแค่อยากเป็นของเขา

แต่ฉันรู้ว่านี่ไม่ใช่แค่การชดใช้หนี้ นี่คือการที่เขาต้องการเป็นเจ้าของฉัน ไม่ใช่แค่ร่างกายของฉัน แต่ทุกส่วนของตัวตนของฉัน
และสิ่งที่น่ารังเกียจที่สุดคือฉันต้องการมอบทุกอย่างให้เขา

ฉันต้องการเป็นของเขา

พ่อของ ‘ถังหูลู่’ แต่งงานใหม่ นั่นทำให้เธอได้สนิทชิดเชื้อกับ ‘พี่ชายฝาแฝด’ ต่างสายเลือดของเธอมากยิ่งขึ้น จนกระทั่งความสัมพันธ์นี้กลายเป็นร้อนเร่าอย่างน่าเหลือเชื่อ...

เดี๋ยวนะคะ! ขอถามหน่อย อีตาชัตเตอร์อะไรนี่เป็นสเปิร์มตัวที่ดีที่สุดแล้วใช่ไหม? โอ้โหพ่อคุณเกิดมายังไงถึงได้มีคุณภาพของจิตและสมองต่ำเตี้ยเรี่ยดินต่ำจนสัมผัสได้ว่าเป็นแค่ไรฝุ่นที่อยู่ใต้ธุรีดินของเชื้อโรค เชื้อรา อะมีบา และแลคโตบาซิลลัส!

ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาหวังจะจูบคนตัวเล็ก แต่เธอกับหลับตา

“หยี่ สกปรกปาก ไม่รู้ไปจูบกับใครมาบ้าง”

“ไง...ไม่อยากร่วมด้วยเหรอ”

“เฮ้ย... กล้าดียังไงมาว่าฉันอยากร่วม ปากสกปรกแบบนี้กรุณาถอยไปไกลๆ”

“ว่า ฉัน”

“ที่นี่มีหมาอีกตัวไหมละ” ร่างบางที่กำลังจะสาวเท้าหนีกับถูกมือหนากระชากเข้าหาตัว

“หึ...พูดผิดพูดใหม่ได้นะคนสวย ฉันให้โอกาสเธอพูดอีกที” ใบหน้าอันหล่อเหลาของหนุ่มเพลย์บอยเสยิ้มให้กับคนตรงหน้า มะปรางถึงกับถอยหนี

“อย่านะ...นี้นายคิดจะทำอะไร”

“ก็เห็นแวดๆ อยากลองไหมละ ห้องนั้นยังว่างนะ” รามไม่พูดเปล่า แต่ใบหน้าอันหล่อเหลาผิวเนียนใส จมูกโด่งกับโน้มเข้าหาคนตัวเล็ก

!! ตึก ตึก !!

ด้านมะปรางที่ถูกรามเข้าใกล้ในระยะประชิดตัว ร่างบางถึงกับใจสั่นเต้นแรงขึ้นมาอย่างทราบสาเหตุ

“งั้นเหรอ” เธอเอ่ยกับเขาอย่างท่าทาย

!! โป๊ก !! แต่นั้นกับรองเท้าส้นสูงไซส์ 37 กับเตะเข้าส่วนสำคัญของคนตัวสูงถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นเขาจุกขดจนตัวงอ

“อึก...โอ้ย เธอ...ยัย” รามที่ถูกยัยหน้าสวยบ้าพลังเตะเข้าส่วนสำคัญถึงกับหน้าแดงตัวงอ

ความหลังฝังใจสมัยม.ปลายที่โดนเพื่อนกับคู่หมั้นหักหลัง ทำให้คลื่นคิดเอาคืนริกกี้ด้วยการวางยาผู้หญิงของริกกี้
ทว่าโชคชะตากลับเล่นกลด้วยการส่งผู้หญิงอีกคนมาให้
...ผู้หญิงที่ไม่เคยยอมอะไรง่ายๆ และพร้อมเอาคืนเขาร้อยเท่าพันเท่า

"ก็เอาสิ อยากร้องให้คนช่วยไม่ใช่เหรอ ร้องเลย"
"....."
"หึ! เงียบทำไมหรือกลัวคนจะรู้ว่าหน้าหมวยๆ ซื่อๆ อย่างเธอร่านขนาดไหนเวลาโดนใส่เข้าไป"
"เออ! แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน ไอ้สารเลว"
--------------****---------------
เมื่อเธอถูกดึงเข้ามาในเกมแค้น เรื่องราวที่แสนร้อนแรงจึงอุบัติขึ้น
แล้วใครคือคนที่เจ็บที่สุด เหมย หรือ คลื่น?

กลรักวิศวะเลว
เขาเป็นรุ่นพี่หนุ่มสุดฮอตที่ใครๆ ต่างก็ปราบปลื้มแต่ไม่ใช่เธอล่ะหนึ่งเพราะเขาเป็นผู้ชายจำพวกที่เธอเกลียดที่สุดเพราะความเจ้าชู้ของเขาเธอจึงพยายามอยู่ห่างจากเขาทว่าจู่ๆ เธอตื่นขึ้นมาพบว่าเขานอนอยู่ข้างๆ

นิยายเรื่องนี้เป็น1ในเซ็ทวิศวะเลว
พันธะรักคู่หมั้นวิศวะเลว
กลรักวิศวะเลว
กักขังรักวิศวะเลว

กักขังรักวิศวะเลว
เขาเย็นชาเหมือนไร้ความรู้สึกแต่ที่จริงแล้วมันไม่ใช่แบบนั้นเลย สายลม เป็นผู้ชายที่เลวที่สุดในชีวิตของเธอ เขาไม่เคยสนใจความรู้สึกของเธอเลย กักขังเธอเอาไว้ไม่ต่างนกน้อยในกรงทอง

ผัวเถื่อนของนางร้าย

!! คำเตือน พระเอกเถื่อนไม่อ่อนโยน นางเอกแรงไม่อ่อนหวาน !!

ฮันเตอร์

บริหารปี 4 ผู้ชายที่มีพร้อมทุกอย่างไม่ว่าจะหน้าตา ฐานะ ชาติตระกูล มีเพียงสิ่งเดียวที่หาไม่ได้จากผู้ชายคนนี้คือ ‘ความอ่อนโยน’

แต่น่าแปลกที่ผู้หญิงต่างยังวิ่งเข้าหาเขาไม่เว้นแต่ล่ะวัน

‘นางร้ายอย่างเธอเหมาะกับผัวเถื่อนๆอย่างฉันที่สุดแล้วที่รัก’

ดาร์ลิง

สาวสวย ดีกรีดาวคณะศิลปศาสตร์ปี 3 ใครๆต่างเรียกเธอว่าองค์แม่เพราะเธอสวย เธอรวย เธอเก่ง

ไม่เคยแพ้ใคร และคนอย่างเธอไม่มีวันยอมแพ้ด้วย!!

การที่บังเอิญเห็นพ่อเพื่อนกำลังทำกิจกรรมเข้าจังหวะ ทำให้ขวัญข้าวรู้สึกปั่นป่วนจนถึงกับต้องช่วยตัวเอง แต่เขาดันมาเห็นเสียได้ และยิ่งไปกว่านั้นคือ เธอกำลังครางเรียกชื่อเขา....

“กับข้าวเย็นหมดแล้ว กินข้าวกันเถอะ” เขาเอ่ย
“ก็เพราะใครล่ะคะ” ขวัญข้าวเอ่ยแล้วแกล้งค้อนเขานิดๆ
“เพราะเธอ” พอลว่าพร้อมกับตักข้าวต้มใส่ถ้วยให้เธอ
“ข้าวไม่ได้ทำอะไรเสียหน่อย” เด็กสาวแย้ง
“เธอทำ” เขายืนยัน
“ถ้าอย่างนั้นข้าวทำอะไรคะ” เธอถามออกไปด้วยความสงสัย
“เธอทำให้ฉันอยากกินเธอมากกว่าข้าวที่อยู่ในจานนี่” เขาเอ่ยอย่างหน้าตายแต่กลับปรากฏประกายตาลึกล้ำในสายตา

‘เมื่อเพื่อนร่วมฟัน (Sex) กลายมาเป็นคู่ร่วมมัน’
มันโจทย์แรกที่คิดสำหรับเรื่องนี้ ไม่มีการวางโครงเรื่อง ปล่อยให้ไหลไปเรื่อย เป็นนิยายเรื่องๆ แรกที่หัดเขียนฉากเลิฟซินด้วย ตอนแรกที่เขียนเรื่องนี้แทบไม่มีความมั่นใจได้เลยว่ามันจะจบได้ แต่เขียนไปเขียนมาก็จบจนได้
เรื่องนี้แบ่งเป็น 2 Part ซึ่ง Part ที่ 1 จะเป็นของ ทิวทัศน์ หนุ่มหล่อดีกรีรองเดือนมหาวิทยาลัย ลูกชายนายหัวเกาะพงัน ที่เราจะพานักอ่านไปเที่ยวทะเล ฝ่าเกลียวคลื่นและการสารภาพรัก
Part ที่ 2 เป็นของ ปฏิทิน หนุ่มหล่อดีกรีเดือนคณะวิศวะ ที่ความหล่อเป็นรองเพื่อนร่วมฟันนิดๆ แต่สกิลในการล่าเหยื่อถือว่าเป็นเลิศ ลูกชายพ่อเลี้ยงเมืองเหนือ ที่เราจะพานักอ่านไปสู่บรรยากาศของขุนเขาและสายลมหนาว

จำไว้ว่าเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นต้องทำเป็นไม่รู้จักกัน
ห้ามแสดงตัวว่าเป็นเมียฉันเด็ดขาด! เข้าใจไหมของขวัญ เข้าใจค่ะ...

"ฉันจะยอมแต่งงานกับเธอ แต่มีข้อแม้นะ..."
"อะไรคะ"
"ต้องไม่มีใครรู้เรื่องนี้"
"ค่ะ"
"เข้าใจก็ดี ต่อหน้าคนอื่นต้องทำเป็นไม่รู้จักกัน"
"ค่ะ คุณคอปเตอร์"

"เธอทำอะไร กล้าดียังไงไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่น"
"ใจเย็นก่อนสิคะคุณคอปเตอร์ เราไม่รู้จักกันนะ... อย่่าลืมสิิ"
"เธอ!"

'สมิง' เเละ 'บุหรี่' เป็นเพื่อนรักกัน เรียกได้ว่าร่วมเป็นร่วมตายด้วยกันมานาน ทำบ่อนการพนันด้วยกัน ชีวิตของสองซี้ย่ำปึ้กคู่นี้มีอะไรก็เเบ่งกัน มันทั้งสองไม่เคยงกสิ่งที่มีต่อกัน เเม้ว่าจะเป็น... เรื่องของผู้หญิง

เพราะช่วย 'ปูน้อย' สาวมหาลัยหน้าตาน่ารัก นิสัยขี้กลัวมาได้ บุหรี่เเละสมิงผู้สุดโต่งในเรื่องชั่วๆ จึงวางเเผนใช้ความกลัวของเธอเพื่อให้เธอตกเป็นของพวกเขา

เเต่เรื่องมันกลับไม่ง่ายดายเช่นนั้น เมื่อหญิงสาวที่เคยคิดว่าอ่อนเเอ กลับมีความลับที่บ้าคลั่งซ่อนอยู่ ชักชวนเเรงสวาทจากสองเพื่อนซี้ รวมทั้ง 'อคิน' ผู้ชายเเสนดีที่คอยปกป้องปูน้อยตั้งเเต่มัธยม เเต่กลับมีความลับสุดดาร์กซุกซ่อนอยู่ด้านในให้โหมกระหน่ำ

คนหนึ่งก็ชอบเอาชนะ อีกคนก็โรคจิต ส่วนอีกคนก็เต็มไปด้วยความลับสุดโหด

เเล้วอย่างงี้สาวน้อยจะรับมือกับพวกเขาที่คลั่งรักเธอในทีเดียวทั้งสามคนได้ยังไงไหวกันนะ?

เรื่องที่ 1 รุมรักคนโปรด 4P
คำโปรย...
"อยู่ดีไม่ว่าดีชอบทำตัวให้ฉันด่า พวกพี่รู้จักคำว่ามารยาทไหม" ปากบอกไม่ชอบแต่ตามมานั่งเฝ้าถึงห้องเรียนเลยนะพ่อคุณพ่อทูนหัว

เรื่องที่ 2 รุมรักเมียเด็ก 4P
คำโปรย...
"ก็ถือเสียว่าฉันเป็นลูกหนี้กิตติมศักดิ์ก็แล้วกัน ช่วยไปเตรียมน้ำอุ่นให้ฉันด้วยฉันต้องการอาบน้ำ" ลูกคุณหนูตกสวรรค์คงจะได้ขึ้นสวรรค์ในเร็วๆ นี้ ในเมื่ออยู่ดีไม่ว่าดีไม่รู้จักเจียมตัว

หลุดมาในนิยายที่เป็นเพียงนางร้ายตัวประกอบที่มีบทเพียง 3 หน้าก็ถูกพระเอกฆ่าตาย เช่นนั้นข้าก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก แต่ว่า "ข้าจะไม่ยอมยกเลิกงานหมั้นของเราเป็นอันขาด!!” ยุ่งละสิ พระเอกปล่อยข้าไปเถอะ!!

"ลูกตาล" ครูสาวที่พึ่งสอบบรรจุใหม่ได้หมาด ๆ เพื่อลงไปช่วยเด็กน้อยที่ตกน้ำนางจึงได้ตายอย่างไม่รู้ตัว เมื่อลืมตามาอีกครั้งก็พบว่าข้ามมิติไปยังอีกโลกหนึ่งที่มีคนเรียกนางว่า

"คุณหนูฟางหยุนเฟย" บุตรสาวผู้นิสัยเสีย เอาแต่ใจตนเองเย่อหยิ่ง ขี้อิจฉาและอวดดีของท่านราชครู "ฟางหลี่ถง" นางเอกก๋ตกน้ำอย่างไม่มีสาเหตุเพียงเพราะปากไวและยังกล้าประกาศว่าจะหมั้นหมายกับ

"ท่านอ๋องหมิงเว่ยหราน" เขาเป็นพระเอกในนิยายเรื่องที่นางเคยอ่าน ผู้ชายเย็นชาแต่เก่งกาจเป็นบุรุษหนุ่มที่ใคร ๆ ในเมืองหลวงต่างก็ต้องการสมรสด้วย ซึ่งรวมไปถึง

"ฟ่งลี่เซียน" หลานสาวเสนาบดีจอมละโมบแห่งเมืองหลวง ซึ่งนางเป็นนางเอกนิยายในเรื่องนี้....

นางหลุดมาในนิยายที่เคยอ่านจนจบไปแล้ว ซึ่งในนิยายเรื่องนี้....

นางเป็นแค่ตัวประกอบที่มีบทเพียง 3 หน้าเท่านั้น ตามเนื้อเรื่อง นางวางยาพระเอกและถูกพระรองจับได้ พวกเขาเลยฆ่านาง

เป็น "นางร้าย" ที่โคตรจะเหมือน "ตัวประกอบ" ที่มาเพียงไม่ถึงครึ่งตอนก็ตายอนาถ

แต่ในเมื่อนางมาแล้ว และอยากรอดชีวิต เช่นนั้นก็ไม่ต้องไปยุงกับทั้งพระเอก พระรอง นางเอก นางร้ายเลยก็แล้วกัน

เมื่อเจนเผลอจูบเพื่อนสนิทผู้หญิงของตัวเองในคืนที่เมามายและสารภาพความในใจทั้งหมดออกไป... ทุกสิ่งทุกอย่างก็พลันเปลี่ยนไป

เด็กสาวที่เธอเคยไว้ใจและพึ่งพิงกลับมองมาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังและรังเกียจ และนั่นก็ทำให้หัวใจของเธอแหลกสลาย

ดังนั้นเมื่อได้พบกับหญิงสาวผู้เลอโฉมซึ่งบังเอิญเป็นเพื่อนบ้านคนใหม่ เธอจึงพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม

เธอจะซ่อนความรู้สึกของตัวเองไว้ได้สำเร็จหรือไม่?

หรือสุดท้ายแล้วจะต้องลงเอยในสถานการณ์เดิมและใจสลายอีกครั้ง?

เมื่อแม่ของเชส แทนนิง แต่งงานใหม่ในอีกหนึ่งทศวรรษให้หลังจากการเสียชีวิตของพ่อ เขาก็ดีใจที่ได้เห็นแม่กลับมามีความสุขอีกครั้ง แต่เมื่อย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังใหม่กับพ่อเลี้ยงและพี่ชายต่างสายเลือด เขากลับมั่นใจว่าพวกเขาตัดสินใจผิดพลาดมหันต์ ไม่เพียงแต่บ้านหลังนั้นจะเก่าแก่นับศตวรรษและให้บรรยากาศน่าขนลุก แต่ครอบครัวใหม่ของเขายังดูลึกลับและเย็นชากับเขาเกินกว่าที่คาดไว้มาก

ทว่าการย้ายโรงเรียนใหม่ตอนชั้นมัธยมปลายปีที่ห้ากลับท้าทายยิ่งกว่าที่คิด เมื่อพวกเด็กเกเรพากันรังแกเขาราวกับเป็นเรื่องสนุก ในขณะที่อเล็กซานเดอร์ มาร์แชลล์ พี่ชายต่างสายเลือดของเขา แทบจะทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนอยู่บนโลก จนกระทั่ง...เขาถูกผลักตกบันไดจนศีรษะกระแทกพื้นอย่างแรง และในชั่วพริบตา บาดแผลก็สมานตัวจนหายสนิท ในชั่วพริบตานั้น ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปตลอดกาล เมื่อถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนที่มีทั้งเขี้ยวและกรงเล็บ โดยไร้ซึ่งหนทางหลบหนี

แต่ในตอนนั้นเอง ร่างเงาลึกลับร่างหนึ่งก็ก้าวเข้ามาขวางหน้าเขาไว้ แล้วขับไล่เหล่าอสูรกายที่กำลังขู่ฟ่อให้ออกไป

“ยินดีต้อนรับสู่นรก น้องชาย” ผู้ช่วยชีวิตของเขากล่าว “จากนี้ไป แกเป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว ฉันจะทำอะไรกับแกก็ได้ตามใจปรารถนา”