19 Book(s) Related to kei x yaku - dangerous buddy

พี่กล้าไม่คิดว่าตัวเองจะโชคดีขนาดนี้ เมื่อจู่ๆ น้องเมียที่ตนเฝ้าจ้องหวังปล้ำอยู่เป็นนานสองนาน จะเยื้องย่างพาร่างอันเย้ายวน มาป้อนถึงปาก เขาชายกล้าพี่แข็งแกร่ง มีหรือจะปล่อยน้องเมียผู้น่ากินไปได้ง่ายๆ อย่างนี้ก็ต้องปะทะกันสักตั้ง เพื่อให้รู้แพ้รู้ชนะเท่านั้นล่ะสิ

---- ผัวทวิน ----
กินเด็กเขาว่าเป็นอมตะ แต่ถ้ามีนา...กินผัวเด็กพร้อมกัน
ทั้งสองคนคงยิ่งกว่าอมตะสินะ เช่นนั้นต้องเรียกว่าอมตะนิรันดร์กาล
เพชรก็ละมุน ทองก็ดุดัน พอสองรวมกันช่างแซ่บทบเท่าทวีคูณ
นานๆ มีผัวทีควบสองต้องประสงค์ ลงตัวหน้าหลัง เคล้าคลอดุดัน
จัดไปเจ๊...ชอบ
---- ยามรัก -----
บางคนคิดค้นการสร้างสีสันให้กับชีวิตคู่ ครีเอทรสรักแตกต่างกัน ส่วนแพทตี้มีความฝันที่จะสร้างเสริมชีวิตคู่ด้วยวิตามินสูตรพิเศษ โดยการเฟ้นหาผัวใหม่ไม่ซ้ำหน้า ไม่ซ้ำอาชีพ ที่สำคัญเน้นใหญ่ยาว ลีลาเด็ดเผ็ดร้อนเพื่อความไม่จำเจ ชีวิตรักจะได้สุขสดชื่นยาวนาน ที่สำคัญเธอเองก็ต้องสวย ใหญ่ อวบอิ่ม การปล่อยตัว เหี่ยวแห้งโรยรา จึงไม่น่ายกย่อง คำพูด ผู้หญิงควรปลุกความแรดในตัว จึงได้ผลกับแพทตี้ เธอคิดแผนกระชับรักได้แล้วเธอก็ลงมือทำ หาผัววันละคนอย่างที่ตั้งใจ

พี่ชาย พี่แอบรักน้อง (นอกไส้) มา 20 ปี ดูแลประคบประหงม ยิ่งกว่าไข่ในหิน ทำตัวเป็นยักษ์ กีดกันผู้ชายทุกคนออกไปจากชีวิตน้อง สุดท้ายกลับอดใจไม่ไหว แอบกินน้องซะเอง ด้วยความอร่อยลิ้นร่วมกันไป

ป๋านิค x หนูมายด์

ร่างสวยเย้ายวน กลิ่นหอมละมุน ขยับหนีไปจนมุมตรงพนักโซฟา คนไล่ที่ต้องการกินไม่ละพยายามในการขยับตาม ยกแขนวางบนพนักพิง คล้ายโอบกอดคนขี้กลัว
“ชื่ออะไร” เหมือนแกล้งถามทั้งที่รู้จักเธอจากปากผู้จัดการ แต่ก็อยากถาม อยากได้เสียงหวานๆ ตอบเขาด้วยปากเธอเอง
“มะ...มายด์ค่ะ” นกน้อยตอบด้วยเสียงสั่นเครือ
“มะ...มายด์ค่ะ ชื่อแปลกดีนะ” มาเฟียตัวใหญ่ยี่ยวนนิดๆ ชื่อน่ารักสมตัว พูดไปอย่างนั้นเองว่าชื่อแปลก มายด์ก็น่าจะหมายถึงใจ
“เอ๋...ไม่ใช่ค่ะชื่อมายด์เฉยๆ เรียกมายด์ได้ค่ะ” ไม่ใช่มะ...มายด์ซะหน่อย
“มายด์ก็พอ” เขาทวนชื่อมายด์ก็พอ
“อีตาบ้า” ตวาดเขาเสียงขรม พอนึกขึ้นได้ว่าตัวเองอยู่ในถ้ำเสือ ไม่ควรแสดงความเกรี้ยวกราด จึงลดเสียงแว๊ดลง “ฉันหมายถึงฉันชื่อมายด์ค่ะ” บอกชื่อตัวเองอีกหน ไม่ต้องอยากทราบชื่อจริงนะ แค่มายด์พอแล้ว เธอไม่ได้เตรียมชื่อเข้าวงการมา บอกผู้จัดการตามประวัติที่ยื่นสมัครงานมายด์เท่านั้น
“อ้อ...นึกว่ามายด์ก็พอ” ยียวนผิดวิสัยในแบบเมนนิโคมาเฟียเถื่อน ไม่รู้สิอยากกวนเธอซะอย่างนั้น ตอนนี้เขานึกว่านั่งอยู่ข้างขนมปังกลิ่นวานิลลาเป็นกลิ่นเฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใคร นึกหิวขึ้นมาซะแล้วสิ รสชาติเป็นเป็นยังไงน๊า คนตัวใหญ่แอบคิดเหมือนเด็กหิวขนม

เขาคอยกีดกันเธอออกจากผู้ชายคนอื่น ทั้งที่อยู่ในสถานะ”เพื่อนสนิท” มิหนําซํ้าตัวเองยังทำตัวเจ้าชู้ไม่เลิก ทำร้ายความรู้สึกเธอกลับไปหาแฟนเก่ารุ่นน้องคณะปีหนึ่ง สุดท้ายในวันที่เขารู้ตัวว่ารักเธอ มันก็สายไปเสียแล้ว…

เหยื่อติดเป็ดแล้ว ลลิดาเดินทิ้งสะโพก นวยนาดเข้าห้องน้ำ ทำทีเป็นทำธุระอย่างเชื่องช้า เพื่อรอเวลา ยกข้อมือขึ้นดูเวลา จึงได้เดินออกราวกับไม่มีอะไรทั้งนั้น
ร่างสูงใหญ่ก้าวมาขวางเธอตรงหน้าห้องน้ำหญิง ลลิดาทำทีเบี่ยงตัวหลบ ไม่ได้ใส่ใจผู้ชายตัวสูงใหญ่
“แอนนี่ ชลวี” เขาเอ่ยชื่อที่เห็นในนามบัตร
“คุณรู้จักชื่อฉัน” ร่างเพียวบางสัดส่วนยวนตาชงัก ถอยมาถามชายตัวสูงใหญ่
ฉับไวที่เธอหันมาทางเขา มือใหญ่ดันเธอเข้าไปในห้องน้ำหญิง
“จะทำอะไร” ลลิดาตกใจกับท่าทางคุกคามของเขา “นี่มันห้องน้ำหญิงนะ”
สมิธล็อกประตูห้ามใครก็ตามเข้ามาในห้องนี้ “ผมสมิธ พอล ภควัต” ถือโอกาสแนะนำตัว
“เราเคยเจอกันหรือคะ” ลลิดาทำทีจำเขาไม่ได้
“เมื่อเช้าเราเพิ่งเจอกันแอนนี่”
“เมื่อเช้า” พริตตี้สาวทำทีเป็นคิด “อ้อ...ที่หน้าประตู” สตีฟไม่เห็นบอกว่าเขารุกเร่าน่ากลัว พอดวงตาก้มต่ำสิ่งที่เธอเห็นตุงอยู่ด้านล่าง ทำให้ขยาดสะดุ้ง ไม่กล้าแสดงความตกใจ ได้แต่สงบอารมณ์ไว้ อย่าสั่นซี้ยัยดา หญิงสาวบอกตัวเองอยู่ในใจ เดี๋ยวงานเสียได้

เคนยูทาโร x มิจัง (มิ่งขวัญ)
“คนพิเศษ” คือมิจัง
“ผมไม่เข้าใจ” เคนยูทาโรไม่เข้าใจ ประโยคที่หญิงสาวว่ามาทั้งหมด
“คนใจหยาบอย่างคุณคงยากเข้าใจ จะให้ฉันเรียก รปภ. มาลากคุณไปมั้ย อ้อ...อย่างคุณพวกยากุซ่า คงไม่กลัวแค่ รปภ.ตัวกระจ้อย”
“มิจัง ผมรักคุณ ผมรักคุณ” เคนยูทาโรบอกรักมิ่งขวัญอีกครั้งเจือใบหน้าเศร้าหมอง เขากลับไปญี่ปุ่นร่วมเดือนนึกว่าเธอจะลืมความโกรธเคืองหากแต่ไม่เลย แล้วไหนใครๆ เคยบอกไว้ว่าผู้หญิงโกรธง่ายหายเร็ว ตรงข้ามกับมิ่งขวัญในตอนนี้
“อย่าพูดคำว่ารักให้เสียเวลาเปล่า เพราะในหัวใจคุณไม่มันอยู่จริง ออกไปจากชีวิตฉันซะที อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก” มิ่งขวัญยังคงไล่เคนยูทาโรเสียงแข็ง ในความรู้สึกเจ็บปวดทุกคำพูดที่พูดออกมา จู่ๆ เธอกลับเข่าอ่อนล้มลงซะดื้อๆ

ป๋าคอน หนูดา
แอบมองเธออยู่เงียบๆ จากห้องส่วนตัว เฝ้าถามตัวเองอยู่ทุกวัน เมื่อไรจะมีโอกาสไปทำความรู้จักเธอ จะทำอย่างนั้นได้ยังไง ในเมื่อแม่ปลาน้อยของเขา มีเจ้าของแล้วนี่สิ ทำยังไงก็ไม่สามารถตัดใจได้ ต่อให้เธอมีเจ้าของก็ยังชอบอยู่ดี
คราวนี้ก็ร้อนถึงสองบอดี้การ์ดมาดเท่ ทนเห็นเจ้านายแอบรักสาวข้างเดียวไม่ไหว เลยวางแผนเพื่อให้เจ้านายสมหวัง ลักพาตัวสาวเจ้ามาส่งให้ถึงปากมาเฟียหนุ่มซะเลย แทนที่จะปฏิเสธ คอนเนอร์กลับรับของชิ้นนั้นไว้ แล้วจัดการฟาดซะจนเกลี้ยง แถมยังมัดมือชกจับเธอจดทะเบียนด้วยความใจร้อนของตัวเองซะนี่ แล้วอย่างนี้ยายปลาน้อยน่ารักจะทำอย่างไร เมื่อดิ้นไม่หลุดทั้งพฤตินัยและนิตินัย เลยกลายเป็นเมียมาเฟียด้วยความเร่งรีบอย่างน่าตบ

นายอำเภอไตร จตุพร ผู้ถวิลหาเพียงการทำงานรับใช้ประชาชน จนเมื่ออายุ 35 ปีแล้วยังไม่หมายจะลงเอยกับสาวใด ร้อนใจถึงพ่อแม่ที่กลัวไม่มีหลานให้อุ้มทันก่อนวัยชราภาพ จึงได้หมั้นหมายผู้หญิงให้กับลูกชายถึงสามคน แต่...มีเพียงหนึ่งหญิงที่เป็นตัวจริงเท่านั้น นายอำเภอหนุ่ม มาดแมน หล่อล่ำ ผู้มีเลือดเนื้อแห่งความเป็นชายอยู่เต็มเปี่ยม จะทานทนกับการยั่วยุ เร้าจิตใจจากสามสาวได้หรือไม่ ต้องคอยติดตามและลุ้นไปทุกตัวอักษรกัน ในโลกแห่งจินตนาการไร้ขอบเขต


สาว 1 ขาวสะพรั่งดั่งไข่ปอก อาบน้ำนม หมวย สวยเซ็กซ์ ช่างยั่ว ด้วยกิริยาแช่มช้อย เจ้าของนามโม่ลี่ (แม่ดอกมะลิ)
สาว 2 เร่าร้อน แหม่มจ๋า หัวทอง สรีระเด่นชัด กล้าได้ กล้าเสีย จัดจ้าน นามพอลลีน
สาว 3 กะโปโลเปี่ยมสุขสนุกสนาน สาวใช้คนใหม่ แปลงโฉมจนขี้ริ้ว ตื่นกลัวขึ้นมาเป็นต้องที่หลบภัย นางสาวแสนรัก หรือ สร้อย มาในนามสาวใช้

อาเดียวขา...รสชาติไม่เค็มโดด ไม่หวานไป รู้มั้ยอารสกำลังดี รู้แบบนี้กินอานานแล้วค่ะ

เพราะเธอพาตัวเองเดินเข้าถ้ำเสือ จึงถูกกัดกินแทบไม่เหลือซาก แต่เสือร้ายอย่างเขากลับกัดกินเพียงร่างกาย เก็บหัวใจของเธอไว้ให้รู้สึกรัก
แล้วสาวน้อยนักศึกษาด้านกฎหมาย ที่ต้องมีส่วนพัวพันกับเจ้าพ่อธุรกิจสีเทาผู้อยู่เหนือกฎหมาย คนที่กุมชีวิตเธอไว้ในกำมืออย่างเหนือกว่า จะทำให้เธอเอาตัวรอดจากเรื่องนี้อย่างไร
และจะเลือกผดุงความถูกต้องตามอุดมการณ์ หรือใช้หัวใจเลือกเส้นทาง แล้วค่อยเปลี่ยนแปลงตัวของเขาแทน

เขาตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเจอและทำทุกอย่างที่จะได้เธอมาครอบครอง

ชีวิต ‘ขนมปัง’ เริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือมันเริ่มตั้งแต่ที่เธอได้พบกับมาเฟียคนนั้น ‘อีวาน’ ผู้ชายอันตราย ที่ซึ่งเธอได้หลวมตัวเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยความไม่ตั้งใจ และเพราะเหตุผลอะไร ทำไมเธอและเขาถึงไม่สามารถหลุดพ้นจากกันได้เลย
การเริ่มต้นจากความเข้าใจผิด สุดท้ายแล้วจะจบด้วยความเข้าใจได้จริงไหม…

ความพลาดพลั้งเพียงแค่ครั้งเดียว ชีวิตที่แสนอิสระและสงบสุขก็อันตพาลหายไปเมื่อมีเขาเข้ามาเป็นเงาตามตัว
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน

'คะนิ้ง' คือสาววัยรุ่นมหาลัยคณะอักษรปี 2 ที่สวยสะพรั่ง
เเต่ความสวยน่ารักของเธอดันไปกระเเทกตาเด็กอาชีวะเเบบเขา
'ฉลามดุ' จึงหมายมั่นปั้นมือที่จะจีบสาวเเบ๊วคนนี้อย่างเอาเป็นเอาตาย
ถือคติที่ว่าตื้อเท่านั้นที่จะได้ครองใจเธอ
เเต่... ติดอยู่ที่ปัญหาเดียวเท่านั้น ปัญหาเดียวที่ว่านั่นก็คือ
สาวเจ้าดันกลัวเขาเเบบน้ำหูน้ำตาไหลพรากทันทีที่เข้าใกล้
ก็เเค่บุกไปขอเบอร์โทร จนกระทั่งตามไปส่งบ้าน
โทรหาทั้งเช้าเเละเย็น พร้อมกับบุกไปรับส่งที่มหาวิทยาลัย
ก็คนมันชอบ ก็ไอ้ฉลามดุหัวโจกอาชีวะคนนี้มันชอบเธอ จะให้ทำไง

ผมมันวายร้าย ก็ไอ้ผมมันวายร้าย
เเต่ขอสักที ที่จะเป็นวายร้ายที่ได้นางเอกบ้าง จะผิดมั้ย

“ยังรักวิวหรือไง ถึงได้ตามราวีไม่เลิก แต่จะบอกให้นะว่าวิวน่ะไม่รักพี่แล้ว ไม่รักอีกแล้ว และไม่คิดจะรักอีก”
“เธอ” ฉันสะดุ้งเมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้ เขาที่สูงกว่าฉันมาก ค้อมตัวลงมาให้ใบหน้าของเราเสมอกัน เขาบิดมุมปากคล้ายกับมองฉันเป็นสิ่งไร้ค่าในชีวิตของเขา “ถ้าเธอไม่ตาบอด หรือโง่จนเกินไป เธอต้องมองเห็นว่าสายตาของฉันไม่หลงเหลือคำว่ารักให้เธอ และเธอน่าจะอ่านสายตาของฉันออกว่ามันหมายความยังไง” อ่า โอเค สายตาของเขามีแต่ความเกลียดชัง สมเพช เยาะเย้ยฉัน
“...”
“นี่ฉันถึงขั้นลดตัวลงมาคุยกับเธอที่ผ่านผู้ชายมาหลายสิบคน เธอควรดีใจนะที่ฉันหยิบยื่นโอกาส ไม่ใช่มาปากเก่งใส่คนอย่างฉัน แล้วไอ้ความรักจอมปลอมของเธอ ฉันไม่อยากได้หรอกนะ อย่าหลงตัวเอง” เขาว่าก่อนจะยืดตัวขึ้นและเดินถอยหลังไปสองก้าว เว้นที่ว่างระหว่างเรา
“ถ้าเกลียดกันแล้วจะมายุ่งทำไม จะมาพังชีวิตคนอื่นทำไม ประสาทเหรอ เป็นบ้าเหรอ” ฉันก็โกรธเป็นนะ มาหาว่าฉันผ่านผู้ชายมานับไม่ถ้วนได้ยังไง
คนอะไรปากร้าย
“หมั่นไส้ รู้จักมั้ย หรือสะกดเป็นแต่คำว่า ‘เงิน’ เหรอ” เขาว่าเหน็บ “อ้อ ฉันลืมไป คนหน้าเงินก็คงสะกดเป็นแต่คำนี้นั่นสิเนอะ”

“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”

“เธอรักมันแล้วเหรอ” หลายนาทีต่อมา นอสเอ่ยปากถามอีกครั้ง
“อืม” สำหรับคำตอบนี้ฉันไม่ได้โกหก เพราะฉันกำลังรู้สึกกับคุณพุฒมากกว่าคำว่ารู้สึกดี
ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่ชอบคนดี ฉันก็แค่ผู้หญิงธรรมดา ที่สามารถหลงรักคนที่ทำดีด้วยมาเป็นปี ๆ อย่างไม่ลังเล
“ไหนเธอบอกว่ารักเค้า ไหนเธอบอกเค้าคือทุกอย่างของเธอ ถ้าเธอรักมัน แสดงว่าเธอไม่รักเค้าแล้วงั้นเหรอ” เสียงของนอสคือนิ่งมาก เขายังคงซบหน้าอยู่ที่บ่าของฉัน
“อืม”
“เวย์…”
“ฉันเลิกรอนายแล้ว เท่ากับว่าฉันเลิก…รัก นาย ถ้าฉันรอ ฉันรัก ฉันต้องอยู่บ้านหลังนั้นสิ หกปีแล้วนอส เรื่องของเรามันจบไปนานแล้ว ฉันกำลังเริ่มต้นใหม่ นายก็… เริ่มต้นใหม่กับใครสักคนสิ” ฉันกำลังจะผลักเขาออก แต่เขาก็เอ่ยปากขึ้นมา
“เค้ายอมให้เธอโยนน้ำเต้าหู้ใส่หน้า ยอมให้เธอตบเค้า ทั้งที่แม่เค้ายังไม่เคยตบหน้าเค้าเลย เค้ายอมเธอได้ทุกอย่าง เพราะเค้ารู้ว่าเค้าผิดที่หายไปนานขนาดนั้น เขาตื่นเช้าไปซื้อน้ำเต้าหู้ปลาท่องโก๋มาแขวนไว้หน้าห้องเธอทั้งที่เค้าไม่ชอบตื่นเช้า พอตกดึก เค้าก็รีบไปซื้อก๋วยเตี๋ยวมาแขวนไว้หน้าห้องเธอตอน 2 ทุ่ม เค้าทำให้เธอ แบบที่ไม่เคยทำให้ใคร”
“ฉันไม่ได้ขอให้นายทำ”
“ก็ที่ทำเพราะอยากให้เธอยอมให้อภัยไง เค้าอยากกอดเธอ อยากกอดลูก”

“ตบพี่ไหม ให้สมกับที่พี่มีคนอื่น” เมื่อผมถอนจูบออก ผมก็มองหน้าสบดวงตาของเธอ
“…” ที่เธอเงียบ ไม่พูดอะไรออกมา เพราะกำลังรอคำตอบจากผม
“พี่ไม่ได้รักใคร ไม่ได้รักเลย และจะไม่ถอนหมั้นกับจีน” นี่คือคำตอบที่จิลลาเธอต้องการ เธออยากรู้ว่าผมรู้สึกกับผู้หญิงที่ผมนอนด้วยไหม
เธอแค่อยากรู้ความรู้สึกของผมกับผู้หญิงคนอื่น
“ถ้าหนูทำบ้าง พี่คีย์อย่ามาโวยนะคะ” เธอพูดพร้อมใช้สายตาที่เย็นเยียบ ประโยคนี้ทำผมหัวใจกระตุกวูบอีกครั้ง
“หนู…” คือครั้งแรกที่ตัดสินใจเรียกเธอแบบนี้ เพราะกลัวว่าเธอจะทำอย่างที่พูดจริง ๆ
“…”
“พี่คีย์ขอโทษ” คือครั้งแรกที่คำขอโทษออกจากปากของผม ที่ผ่านมาผมแทบไม่เคยคิดขอโทษผู้หญิงคนนี้
ทั้งที่ผมทำผิดกับเธอมากมาย
“…”
“อย่าทำแบบนั้นได้ไหม”
“ก็แค่คลิปหลุดกับผู้ชายเอง ให้หนูลองทำบ้างจะเป็น…”
“อย่าทำ! มันจะไม่เกิดขึ้นอีก พี่จะไม่มีคนอื่นอีก ต่อไปพี่จะมีแค่หนูคนเดียว หนูคนเดียวเท่านั้น” ผมรีบยกมือขึ้นปิดปากเธอ
เธอสามารถทำอะไรก็ได้ ถ้าเธอคิดว่าจะทำ เธอทำทันที ไม่สนอะไรทั้งนั้น และถ้าเธอไปนอนกับผู้ชายคนอื่นอย่างที่ผมระแวง
มันคงไม่ใช่เรื่องดี
“เห็นแก่ตัวจัง ทั้งใจร้ายทั้งเห็นแก่ตัว”
“รู้ รู้ดีว่าพี่เลวแค่ไหน… แต่ขอร้องอย่าทำ”
“…”
“ไม่ทำได้ไหม สัญญาสิ”