21 Book(s) Related to forced to marry a mafia boss

"หย่าให้ฉัน...แล้วนายจะไปเอากับใครก็เชิญ!"

"แก้ผ้าสิ..."

"ว่าไงนะ!"

"ไม่อยากให้ฉันเอากับใคร เธอก็ทำหน้าที่ 'เมีย' สิ"

"ฟรานซิส! มากไปแล้วนะ!"

"งั้นฉันทำหน้าที่ 'ผัว' แทนละกัน!"

เขามันชั่วร้ายที่สุด! หน้ามึน! กวนประสาท!

ทำไมสามีของฉันต้องเป็นไอ้ผู้ชายอันตรายแถมนิสัยดิบเถื่อนอย่างหมอนี่ด้วย!

ใครบอกแต่งงานกันแล้วเดี๋ยวก็รักกัน

ฉันมีแต่จะเกลียดเขามากขึ้น! มากขึ้น! และโคตรมากขึ้น!

บังเอิญหรือพรหมลิขิตที่ขีดเขียนให้สองคนมาเจอกันโดยบังเอิญตลอดเวลา เขาคิดไตร่ตรองดีแล้วว่าในเมื่อมันหลีกเลี่ยงไม่ได้งั้นก็เดินหน้าไปเลยเป็นไง

ดาวิน... นักธุรกิจใหญ่เจ้าของสายการบินDarbieairlines หนุ่มหล่ออนาคตไกลต้องมาเจอวาวาแอร์โฮสเตสสาวในสังกัดที่เจอกันทุกครั้งก็มักจะได้เรื่องเจ็บตัวตลอด ยิ่งเจอบ่อยขึ้นยิ่งรู้สึกว่าเธอคือคนที่น่าสนใจมากจริงๆ

"ไปกินข้าวด้วยกันมั้ย"

"คะ... คือวากำลังทำงานอยู่ค่ะ"

"เดี๋ยวจ่ายให้ห้าเท่าเลย ไม่ต้องทำแล้วไปกินข้าวกันดีกว่า"

เขายื่นมือไปตรงหน้าหญิงสาว วาวายิ้มกว้างออกมาก่อนจะเกร็งไปหมดเมื่อถูกเจ้านายชวนแบบนั้น

"จะดีเหรอคะเกรงใจจังเลย แหะๆ"

"ไปเถอะ ฉันใจดีนะ :)"

ใครเล่าจะคิดว่าชีวิตเธอจะบัดซบได้เพียงนี้ หญิงสาวตกงานตอนอายุสามสิบ จำยอมต้องรับงานในตำแหน่งเลขานุการ ที่เธอเคยประกาศเสียงกร้าวว่าจะไม่มีทางรับใช้ใครเด็ดขาด !
และดูเหมือนว่านรกจะกลั่นแกล้งเธอไม่เลิก ดันส่งเจ้านายจอมโหดมาปะทะฝีมือ ฟัดคารมณ์ตั้งแต่โต๊ะทำงานยันเตียงนอน !
เรื่องราววุ่น ๆ ของเลขาสายแซ่บกับเจ้านายจอมเผด็จการจะสนุกแค่ไหนไปติดตามกันค่ะ

“แพรคุณรู้มั้ยว่าผมไม่เคยคิดเผื่อใจไว้เลยว่าต้องเลิกกับคุณ ผมบอกตัวเองเสมอไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ผมไม่อนุญาตให้คุณไปจากผม เพื่อให้คุณมาอยู่ข้างๆต่อให้ต้องทำเรื่องเห็นแก่ตัวผมก็ยอม”

มิน ท่านประธานเครือดีเพรสกรุ๊ป เขาเป็นคนค่อนข้างใจร้อนมากในการทำงานเลขากี่คนก็อดทนไม่ได้ อยู่ๆคุณแม่ก็ส่งเลขามาให้เจอกันครั้งแรกก็นึกว่าส่งมนุษย์ป้ามาให้ เสื้อคอเต่ากระโปรงยาวถึงข้อเท้าใส่แว่นตารองเท้าคัทชู ตอนแรกว่าแกล้งให้ทนไม่ไหวลาออกไปซะแต่เธออดทนกว่าที่เขาคิดแถมยังออกคำสั่งกับเขาที่เป็นหัวหน้าไม่มีความเกรงกลัวใดๆ พอเขาจะไล่ออกก็ขู่จะฟ้องแม่ของเขา เด็กคนนี้มันร้ายคงต้องเจอกันซักตั้งแหละ
นาเดีย เธอกลับมาจากเรียนจบก็ใช้ชีวิตสนุกอยู่ได้ไม่นาน คุณหญิงป้าเพื่อนสนิทของแม่อยากให้เธอได้แต่งงานกับพี่มินคู่หมั้นตั้งแต่เด็กของเธอแต่เธอยังไม่รู้ความรู้สึกของเขาเลยถึงจะรักมาตั้งแต่เด็กรอแค่เขาคนเดียวแต่ถ้าเขาไม่รักเธอก็ไม่อยากฝืนใจใคร ปฏิบัติการพิสูจน์ความรักก็ได้เริ่มต้นขึ้น เธอปลอมตัวไปเป็นเลขาสุดเฉิ่มเพื่อทำให้เขาประทับใจและรักในจิตใจข้างในของเธอจริงๆ ไม่ใช่ความสวยภายนอกอย่างที่คนอื่นชอบ ไม่รู้ว่าเธอจะเอาชนะใจเขาได้มั้ยแต่ดูท่าทางน่าจะยาก เพราะเขาเอาแต่แกล้งเธอไมหยุด… เฮ้อ!

เธอถูกเข้าใจผิดว่าเป็นแฟนกับน้องชายทั้งยังขโมยเครื่องเพชรประจำตระกูลไปโดยที่ปล่อยให้น้องชายของเขาโดนคู่อริยิง มาเฟียอย่างเขาจึงต้องกำราบและปรับหนี้เธออย่างสาสมไม่รับเป็นเงินแต่ต้องจ่ายด้วยร่างกาย


บริกซ์ตั้น บริภัทร เบอริอันต์ อายุ 30 ปี
พระเอก โหด ดุ รักน้องชาย
สุดท้ายกลายเป็นโบ้ค่ะ
เขาเข้าใจผิดว่าเธอเป็นแฟนของน้องชาย ไบรอัน บรมภูมิ เบอริอันต์
ในวันที่น้องชายสุดที่รักโดนยิงผู้หญิงซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนกลับหายตัวไปพร้อมกับขโมยเครื่องเพชรชุดเล็กประจำตระกูล
“หาตัวมันให้เจอ ไม่จับเป็น ก็จับตาย!“

เพียงฟ้า อัครวิน อายุ 22 ปี
นางเอก น่ารัก ซน เอาแต่ใจ ลูกคุณหนู
เธอถูกเพื่อนสนิทชักชวนให้ไปเดทเป็นเพื่อนบ่อยๆเนื่องจากเพื่อนของเธอเกร็งเวลาจะต้องเข้าไปในสถานที่ของสังคมไฮโซ
สังคมเพื่อนในมหาวิทยาลัยจึงเข้าใจผิดคิดว่าเพียงฟ้ากำลังคบกับไบรอันซึ่งแท้จริงแล้วมันไม่ใช่เลย

“หนูไม่ได้ทำ... หนูไม่ได้เป็นแฟนกับไบรอัน”
“เลิกตอแหล”
“ถ้าคุณไม่เชื่อลองถามเพื่อนๆดูก็ได้ค่ะ”
“เลิกโกหกและจงก้มหน้ายอมรับใช้หนี้ของเธอซะ”
“คุณอยากได้เท่าไหร่เหรอคะ หนูจะโทรบอกพ่อที่ไทยให้”
“ยังกล้าคิดอีกเหรอว่าจะปล่อยให้กลับไทยได้ง่ายๆ”
“คุณหมายความว่ายังไง...”
“อยู่รับใช้กรรมของเธอที่นี่ รับใช้จนกว่าฉันจะพอใจ!”

'ความลับก็ยังเป็นความลับ' คุณหมอสุดหล่อ แต่นิสัยไม่ได้หล่อเหมือนหน้าตา เขาคือบุคคลอันตรายที่จะทำให้หัวใจเธอเต้นแรง
ทัดเทพเปิดประตูห้องน้ำออกมา ร่างกายเขามีเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำปกปิดร่างกำยำเปลือยเปล่าเอาไว้ เขามองเด็กสาวตรงหน้าด้วยสายตาเรียบนิ่งและหยุดสายตาไว้ที่หน้าอกที่ใหญ่เกินขนาดก่อนสายตาจะหลุดโฟกัสมองต่ำลงไปจนถึงของสงวนของเธอ
"กรี๊ดดด!! อุ๊บ!!" ทัดเทพรีบปิดปากเธอไว้เมื่อยูริกำลังแหกปากร้องทำให้เธอเผลอปล่อยผ้าขนหนูออกจากมือร่วงลงพื้น เขาดันตัวเด็กสาวเข้าหาผนังห้องเย็นเฉียบทั้งที่เธอไม่มีอาภรณ์ใดๆปกปิดร่างกาย
สายตาของทั้งสองหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบใหญ่ เมื่อฝ่ามือหนาหยาบจับหมับเข้าที่อกอวบใหญ่เต็มมือจนล้นทะลักและฝ่ามืออีกข้างก็ยังปิดปากยูริไว้
"อื้อ!!!!" สาวน้อยดีดดิ้นด้วยความตกใจปนเขินอายเธอพยายามขืนตัวออกจากพันธนาการของชายหนุ่ม ทว่าการกระทำของทัดเทพในเวลาต่อมากลับทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรงแทบผิดจังหวะ
เขาใช้เรียวขายาวเหมือนนายแบบถ่างขาเรียวยาวของเธอออกเล็กน้อยแล้วโน้มมากระซิบเสียงเบาห้างกกหูเธอ
"อยากให้เพื่อนเธอมาเจอเธอกับฉันอยู่ในสภาพนี้เหรอ หยุดร้องโวยวายได้แล้ว.." เขาใช้สายตาไล่มองเรือนร่างอรชรด้วยแววตาหื่นกระหายก่อนจะยอมปล่อยมือออกจากปากเธอ

"อื้อ...!!" เด็กสาวกำชายเสื้อยืดเขาไว้แน่น เมื่อเขากดริมฝีปากลงมาอีกครั้ง เธอเบิกตากว้างพร้อมกับกระพริบถี่ๆ เมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืนมาสายฟ้าก็รีบถอยห่างจากเขา
"จะจูบกันได้ต้องเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ?" คำถามไร้เดียงสาของสายฟ้า สร้างเสียงหัวเราะให้มนัส เขาบีบปลายคางมนเบาๆอย่างนึกเอ็นดูกับคำถามที่เธอถามเขา
"งั้นคนที่จูบกับก็ต้องเป็นแฟนกันหมดสิคะ?" มนัสเท้าเอวถาม ก่อนจะหมุนตัวเดินมาที่รถยนต์หรูที่จอดอยู่ลานจอดรถข้างผับ ทว่าเสียงของเด็กสาวทำให้เขาต้องหยุดชะงัก แล้วค่อยๆหันกลับมาเลิกคิ้วให้เธอ

“อาหลาง... หึ นายมันก็แค่ที่ระบายอารมณ์ของฉัน”
หลิวเฟยหลง มาเฟียหนุ่มหยิบเสื้อผ้ามาสวม ก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากของทาสรักหนักๆ ทีหนึ่ง แล้วเดินออกไปจากห้องนั้น
ปล่อยให้อีกฝ่ายนอนอย่างเดียวดายเหมือนเช่นทุกครั้งที่เคยทำ
“คุณหลิว จะมีสักวันไหมที่ผมจะเป็นคนสำคัญของคุณบ้าง...”
ไป่หลางลืมตาขึ้นมองร่างหนาที่เดินพ้นประตูไปพึมพำเสียงแผ่วพร่าด้วยความเจ็บช้ำ หัวใจปวดปร่าร้าวรานไม่เคยจางหาย
เมื่ออีกฝ่ายยังคงทำร้ายหัวใจของเขาไม่สิ้นสุด แต่หัวใจเจ้ากรรมมันกลับไม่ยอมถอนใจยังคงปักใจรักมั่น
ยอมให้อีกฝ่ายทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับเสพติดความเจ็บปวด
หวังเพียงสักวันจะได้รับความสำคัญ จะมีค่าเป็นคนในหัวใจของมาเฟียหนุ่มบ้าง

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาสอยู่ข้างกายเขาอย่างซื่อสัตย์เชื่อฟัง บัดซบเถอะ! ใครบอกติดหนี้แล้วจะได้เจ้าหนี้เป็นผัวกัน มันมีแค่ในนิยายเข้าใจไหม

พ่อแท้ๆเคยขายเธอให้กับเสี่ยแก่คราวปู่อย่างไม่แยแส ผ่านไปสี่ปีพี่ชายกับเพื่อนยังมารวมหัวกันแอบอ้างชื่อไปกู้เงินอีก

ชีวิตที่แต่เดิมก็ไม่ได้ดีเลิศอะไร ตอนนี้พังทลายไปพร้อมกับคืนที่เสียบริสุทธิ์เรียบร้อย

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาสอยู่ข้างกายเขาอย่างซื่อสัตย์เชื่อฟัง บัดซบเถอะ! ใครบอกติดหนี้แล้วจะได้เจ้าหนี้เป็นผัวกัน

มันมีแค่ในนิยายเข้าใจไหม

"ทั้งหมดสองล้าน ฉันจ่ายหนี้ครบแล้ว ทีนี้ไปได้หรือยัง"

เขาเหล่ตามองเงินที่เธอหามาอย่างยากลำบาก เหมือนกับมองกองขยะกองหนึ่งก็ไม่ปาน

คิดจะไปไหนกัน เป็นเมียเขามาสี่ปีหมกมุ่นแต่กับเรื่องใช้หนี้ ผู้หญิงคนนี้มันน่าโมโหนัก

คนอื่นดูออกหมดว่าเขาคิดยังไง คงจะมีแค่เธอนี่แหละที่ไม่ยอมรับผัวตัวเอง คำก็หน้าเลือด สองคำก็ขูดรีด

รู้จักอ้อนหน่อยอย่าว่าแต่เงินทอง อยากได้อะไรก็หามาให้หมดทุกอย่างแล้ว

จะเป็นยังไงเมื่อลูกสาวเศรษฐีย้อนเวลากลับไปในยุค 1950's

ต้องไปใช้ชีวิตในชื่อเหมือนตัวเอง

'จินเยว่' ยัยผู้หญิงเห็นแก่ตัว..เอาแต่ใจ ที่หน้าตาเหมือนตัวเธอเองเป๊ะ แถมยังต้องมาเลี้ยงหลานชาย หลานสาว กับน้องชายตัวร้าย

ที่สำคัญยังมีสามีเป็นตัวเป็นตน..แถมไอ้ต้าวสามีหน้าหล่อสุดแสนจะเย็นชา..ในยุคที่เธอจากมาก็คือ..ไอ้เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ..ตามวอแวเร้ารือเธอมาตลอดชีวิต

แต่ครั้งนี้..แววตาคมกับมีแต่ความเกลียดชัง..รังเกียจ..ราวกับเธอไปเผาบ้าน

หึ..คิดว่าเธอจะแคร์เหรอ?

ไม่รักก็ไม่ต้องรักดิ..ใครสน

ภารกิจทั้งหาทางหย่า..และเริ่มต้นหาเงินจึงเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่นั้น!!!

นั้นไง..พี่เหนือเมฆ รุ่นพี่สุดหล่อที่เธอเคยชอบเขาสมัยมัธยม จำได้มั้ย?
Noค่ะ จำไม่ได้!!

เขา… “เหนือเมฆ” ผู้ชายเย็นชา หล่อเหลา และเป็นเหมือนตัวท็อปที่ใครต่างก็ยกย่อง
เธอ… “น้ำอิง” จากเด็กผู้หญิงธรรมดา ที่กลับมาในลุคใหม่พร้อมความสวยจนทุกคนต้องเหลียว

และความต่างที่เคยกั้นกลางไว้ กลับพังทลายลงเมื่อวันหนึ่งโชคชะตานำพาให้ทั้งคู่หวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้น้ำอิงไม่ใช่เด็กหญิงที่คอยแต่จะวิ่งตามพี่เหนือเมฆอีกแล้ว!

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ
ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า
โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้
เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย

“ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก”
“ทำไมไม่ได้ครับ”
“เพราะเราชอบแกซุน... เราชอบแก ไม่ได้ชอบในฐานะเพื่อน แต่เราชอบแกในฐานะผู้ชายคนนึง”
“พี่ไม่เหมาะกับเธอหรอกครับ เอาความรักของเธอไปให้คนอื่นที่ไม่ใช่พี่ดีกว่า”

จะเป็นยังไงเมื่อสาวโสดที่วันๆ เอาแต่ทำงาน อยากหาคนมา “แซ่บ” ก่อนอายุสามสิบ

โปรย...
‘อื้ออออ ทำไมมันปวดไปทั้งตัวแบบนี้ โอ๊ยยยย ลุกไม่ไหว’
พิมพ์นาราร้องโอดครวญอยู่ในใจขณะพยายามเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งทั้งสองข้างขึ้น แต่พอเธอลืมตาขึ้นมาได้สำเร็จแล้วเธอกลับพบว่าไม่ใช่เพียงแค่เปลือกตาของเธอเท่านั้นที่หนักแต่ทั้งแขนทั้งขาทุกส่วนของร่างกายตอนนี้นั้นหนักอึ้งแถมยังรู้สึกปวดเมื่อยระบมไปหมด เธอจึงค่อยๆ ขยับแขนเพราะเป็นส่วนที่ขยับง่ายที่สุดเนื่องจากเธอเริ่มปรับภาพโฟกัสได้แล้วและรับรู้แล้วว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของเธอหรือห้องของเพื่อนสนิท
แขนกลมกลึงขยับไปเรื่อยๆ ด้วยความยากลำบากจากอาการปวดเมื่อยคล้ายคนโหมออกกำลังกายอย่างหนักจนกล้ามอักเสบแต่เธอก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเพราะอยากพิสูจน์ว่าความวาบหวามที่อยู่ในห้วงคำนึงนั้นมันเป็นเรื่องจริงหรือแค่ฝันไป
พิมพ์นาราสะดุ้งเฮือกเมื่อฝ่ามือนุ่มนิ่มของเธอสัมผัสเข้ากับอะไรที่มันตึงๆ แน่นๆ และเธอก็เดาได้ไม่ยากว่ามันคงจะเป็นแถวช่วงเอวของผู้ชายเพราะตอนนี้มือเล็กของเธอนั้นก็ค่อยๆ เคลื่อนไปยังตำแหน่งต่อไปอย่างรู้ทิศทางเพราะความอยากรู้อยากเห็น
หมับ! มือเล็กคว้าเข้ากับอะไรที่ใหญ่ๆ แข็งๆ แถมยังตั้งชันรออยู่แล้วอีกต่างหาก
‘โอ้ มาย ก็อตตตต มันใหญ่มาก!”
เธออุทานในใจ และตอนนี้เธอแน่ใจแล้วว่าเรื่องวาบหวามเกิดขึ้นกับเธอจริงๆ ไม่ใช่แค่เพียงฝันไป

เธอคือ 'ลัยลาฮ์' สาวสวยจอมลวงโลกหวังเพียงแค่เงินจากเขา 'ชีกห์ชารีฟ บินซุฬรฺ อัลฟาริซีย์'
หรือ (แอนโทนิโอ คริสเตียโน Antonio Cristiano)
ชายที่รักเธอด้วยหัวใจที่แท้จริง แต่กลับถูกเธอทิ้งในวันที่จะขอแต่งงาน

ชีวิตที่ไร้เขา จากสบาย เปลี่ยนผันกลายเป็นลำบาก จึงรู้ซึ้งถึงค่าของความรักในวันที่สาย
เธอเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่ตั้งใจทำงานเพื่อออกตามหาเขา หวังให้รักหวนคืนกลับมา


“เธอไม่ได้ตามหาฉันหรอกลัยลาฮ์ เธอตามหากระเป๋าสตางค์ใบใหญ่ที่เคยทำหล่นหายต่างหากล่ะ”

การหวนกลับมาเจอกันในครั้งนี้ไม่ได้ราบรื่นสักเท่าไหร่ เธอต้องเจ็บปวดและทนรับการกระทำที่ดิบเถื่อนจากเขาราวกับว่าการหวนกลับมาในครั้งนี้ เพียงเพื่อ ชดใช้

ความรักระหว่างคนสองคน คนหนึ่งที่กลับใจ กับอีกคนที่ร้ายกาจ เธอชักไม่มั่นใจว่าเขาคือใคร

Are you Sheik or Mafia?

///// ถ้าวิวาห์ครั้งนี้ ไม่ได้เริ่มจากความรัก… แล้วอะไรทำให้หัวใจของเขาและเธอเริ่มหวั่นไหว ในเกมที่ไม่มีใครปลอดภัย?

พิมพิชญา หญิงสาวผู้ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา ถูกบีบให้ผูกชีวิตเข้ากับชายผู้เย็นชาและอันตราย
เพื่อปกป้องคนในครอบครัว…ที่อาจไม่สะอาดอย่างที่เธอเคยเชื่อ

โชติวรรธน์ ชายผู้ลึกลับและมีอดีตคลุมเครือ เสนอตัวเดินเข้าสู่งานวิวาห์ เพื่อตอบแทนบุญคุณ ของผู้มีพระคุณในอดีต แต่ผู้หญิงที่เขาต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่คนที่จะยอมอยู่ใต้การควบคุมของเขาเลย ที่สำคัญ เธอไม่ยอมอ่อนให้ใครง่าย ๆ ด้วย

การจะปกป้องใครสักคนให้ดีที่สุด ไม่ใช่แค่ต้องตัวติดกันตลอดเวลา ปกป้อง หรืองสอนให้เธอรู้จักปกป้องตัวเอง แต่คือการผลักเธอออกจากเงื้อมมืออันตราย อำนาจมืด และเกมอารมณ์ แม้ต้องแลกด้วยการทำให้เธอเกลียด

แต่เรื่องในอดีตกลับซับซ้อนเกินกว่าที่คิด เมื่ออดีตที่โชติวรรธน์คิดว่าฝังกลบไปแล้ว กลับกลายเป็นอาวุธในมือคนที่ต้องการทำลายเขา เขาเพิ่งตระหนักว่า การลากเธอเข้ามาในชีวิต ไม่ต่างอะไรกับการที่พาเธอมาเป็นเป้านิ่งให้คนในอดีตของเขาสอยทิ้ง

พิมพิชญาถูกดึงเข้าไปอยู่กลางเกมที่เธอไม่เคยสมัครใจ พ่อของเธอถูกจับเป็นตัวประกัน ความรักของเธอถูกใช้เป็นแรงกดดัน และโชติวรรธน์…ถูกบังคับให้ “ห้ามเลือกเธอ”

ในโลกที่ไม่มีใครสะอาด ความช่วยเหลือแบบ ‘สู้ยิบตา’ ของเขา ทำให้เธอมองโชติวรรธน์ด้วยสายตาใหม่
เพราะเขายอมแลกทั้งชีวิต...เพื่อเธอ /////

" ยิ่งเห็นเธอทุรนทุรายมากเท่าไหร่ฉันยิ่งสะใจมากเท่านั้น"
" ในเมื่อเตือนพวกแกดีๆแต่พวกแกไม่ถอยจากนี้ไปแกก็เตรียมรับผลกรรมที่ทำไว้กับแม่และน้องฉันได้เลย"

'คะนิ้ง' คือสาววัยรุ่นมหาลัยคณะอักษรปี 2 ที่สวยสะพรั่ง
เเต่ความสวยน่ารักของเธอดันไปกระเเทกตาเด็กอาชีวะเเบบเขา
'ฉลามดุ' จึงหมายมั่นปั้นมือที่จะจีบสาวเเบ๊วคนนี้อย่างเอาเป็นเอาตาย
ถือคติที่ว่าตื้อเท่านั้นที่จะได้ครองใจเธอ
เเต่... ติดอยู่ที่ปัญหาเดียวเท่านั้น ปัญหาเดียวที่ว่านั่นก็คือ
สาวเจ้าดันกลัวเขาเเบบน้ำหูน้ำตาไหลพรากทันทีที่เข้าใกล้
ก็เเค่บุกไปขอเบอร์โทร จนกระทั่งตามไปส่งบ้าน
โทรหาทั้งเช้าเเละเย็น พร้อมกับบุกไปรับส่งที่มหาวิทยาลัย
ก็คนมันชอบ ก็ไอ้ฉลามดุหัวโจกอาชีวะคนนี้มันชอบเธอ จะให้ทำไง

ผมมันวายร้าย ก็ไอ้ผมมันวายร้าย
เเต่ขอสักที ที่จะเป็นวายร้ายที่ได้นางเอกบ้าง จะผิดมั้ย

'ซาดีนส์' คือเจ้าของฉายาเสือร้อยรักที่เพื่อนสนิทฉันเล่าให้ฟัง และที่สำคัญเขาคือ เจ้าชายในวันเด็กที่ฉันตามหามาตลอด 17 ปี

แต่การเจอกันครั้งแรกของเรามันดันเป็นสถานการณ์ที่ชวนให้เข้าใจผิด

“โอ๊ย! แทงเบาๆ สิวะ” ฉันหยุดขาไว้เพื่อที่จะเงี่ยหูฟังบทสนทนา
“ไอ้ห่า! แทงทีละนิดมันจะไปเสร็จอะไร เนี่ยแบบนี้แหละดีแล้ว แทงครั้งเดียวมิดเลย เจ็บ แสบดีมั้ยล่ะ ฮ่าๆ”
ทั้งสองเสียงที่คุยกันดันเป็นเสียง... ผู้ชาย ทั้งสถานการณ์และสถานที่เกิดเหตุมันชวนให้ฉันเข้าใจผิดคิดว่าทั้งคู่เป็นมนุษย์สายเหลืองที่กินกันเอง

แต่การเจอกันครั้งแรกของเรามันดันเป็นสถานการณ์ที่ชวนให้เข้าใจผิด

“โอ๊ย! แทงเบาๆ สิวะ” ฉันหยุดขาไว้เพื่อที่จะเงี่ยหูฟังบทสนทนา
“ไอ้ห่า! แทงทีละนิดมันจะไปเสร็จอะไร เนี่ยแบบนี้แหละดีแล้ว แทงครั้งเดียวมิดเลย เจ็บ แสบดีมั้ยล่ะ ฮ่าๆ”
ทั้งสองเสียงที่คุยกันดันเป็นเสียง... ผู้ชาย ทั้งสถานการณ์และสถานที่เกิดเหตุมันชวนให้ฉันเข้าใจผิดคิดว่าทั้งคู่เป็นมนุษย์สายเหลืองที่กินกันเอง

จนมาวันนี้ ผู้ชายคนนั้นกลับมาปรากฏตัวต่อหน้าฉันในอีกครั้งในอีกสถานะ

“อย่าบอกนะ... จะให้ผมแต่งกับยัยขี้มโนนี่”

เรื่องราววุ่นวายจึงได้เริ่มต้นขึ้น...

เธอ..แค่เด็กปีหนึ่งที่โดนเพื่อนท้าดื่มจนเมาหนัก

เขา...มาเฟียเจ้าของคลับหรูบ้านเลขที่0 ที่ไม่มีใครกล้าย่างกรายขึ้นมาถึงชั้นบน

ในคืนที่ทุกอย่างควรเป็นแค่ความบังเอิญ เธอดันเดินหลงเข้ามาในโซนวีไอพี เมาจนลืมตัวว่าไม่ควรเปิดประตู “ห้องวีไอพีหมายเลข 1”

เขานั่งอยู่ในนั้น คนที่ใคร ๆ เรียกว่า “คิง”

และเธอก็เดินเข้าไปหาเขา..ในสภาพเหมือนแมวน้อยเมาเหล้า

“ห้องน้ำอยู่ทางไหนคะ..?”

คำพูดอ้อน ๆ ที่หลุดออกมาจากปากเด็กสาว ทำให้มาเฟียเย็นชาถึงกับนิ่งงัน

เพราะนับตั้งแต่วันนั้น...

เธอก็ไม่ใช่แค่ “เด็กที่หลงเข้ามา”

แต่กลายเป็น “เด็กดื้อ” ที่เขาไม่อยากปล่อยไปอีกเลย

“อย่าดื้อให้มาก...ไม่งั้นำพี่จะจับไว้ทั้งตัวทั้งใจ”

"พี่รักเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ใช่!!! แล้วก็จะไม่มีวันเลิกรักด้วย"

"แต่เขาไม่ได้รักพี่"

........

"น้องพี่คนเดิมอยู่ไหน ทำไมทิฟฟี่น้องพี่ถึงเปลี่ยนไป"

"มันไม่เหมือนเดิมแล้วพี่เดย์ออฟ ความรู้สึก​ของน้องมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่ได้คิดกับพี่แค่พี่ชายเหมือนเดิมแล้ว!"

"พอกันที!"