31 Book(s) Related to uris novel the crossword clue

ดนัยณุดึงมือออกจากการเกาะกุมแล้วยกขึ้นวางทาบบนทรวงอกอวบ สิ่งที่เขาต้องการจากเธอเป็นสิ่งที่ผู้หญิงคนอื่นให้ไม่ได้ ไม่รู้ทำไม เขาจึงไม่พิสมัยการนอนกับผู้หญิงอื่นที่ไม่ใช่เขมมิกาหลังจากที่ได้ครอบครองเธอแล้ว เซ็กส์ระหว่างเขากับเขมมิกาเร่าร้อนเสมอ จนไม่สามารถเปรียบเทียบกับเซ็กส์ที่เกิดกับผู้หญิงคนอื่น
เขมมิกายิ้มเซ็กซี่ด้วยการกระตุกมุมปากชม้ายชายตาเล่นหูเล่นตากับดนัยณุ เธอแอ่นอกให้เขาลูบไล้และบีบขยำ ทรวงอกอวบไม่เคยเสริมดันเพราะกลมใหญ่สวยดึงดูดสายตาและได้ใจชายอยู่แล้ว ยอดถันแข็งชันดันผ้าถึง 2 ชั้น ออกมาครูดมือใหญ่
“แต่ครั้งนี้เฮียเก้าให้เขมเยอะมาก ค่าตัวเขมอาจจะไม่พอ เขมไม่มีค่ามากขนาดนั้น”
“อย่าคิดมากสิเขม เฮียให้เพราะความพอใจ ปลดกระดุมเสื้อออกซิเขม เฮียชอบมองเขมแก้ผ้าเอง”

​"ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้... แต่มันคือสิ่งสุดท้ายที่ฉันเหลืออยู่"
​สำหรับเซญ่าชีวิตคือการดิ้นรนจากบ้านไม้เก่าๆ สู่แสงสีในคลับหรูเพื่อหาเงินมาต่อลมหายใจให้ป้าอันเป็นที่รัก แต่สำหรับเลโอเพลย์บอยทายาทสนามแข่งรถผู้เย็นชาและดุร้าย เธอเป็นเพียงของเล่นชิ้นยากที่เขาตั้งเป้าจะบดขยี้ให้จมดินเพียงเพราะความสะใจ
​ยิ่งเธอพยศ เขายิ่งอยากเอาชนะ... ยิ่งเธอผลักไส เขายิ่งอยากครอบครอง
​ทว่าในคืนที่โชคชะตาต้อนจนมุมท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำซัด เซญ่ากลับต้องแบกศักดิ์ศรีที่บอบช้ำไปหาเขาถึงโรงแรม พร้อมยื่นข้อเสนอที่แลกด้วยทั้งชีวิตเพียงเพื่อรักษาป้าที่กำลังวิกฤต
​"ฉันยอมนายทุกอย่างแล้วเลโอ... อยากทำอะไรก็ทำ อยากย่ำยีฉันแค่ไหนก็เชิญตามสบาย ขอแค่นายทำตามสัญญาว่าจะช่วยเหลือฉันแบบไร้เงื่อนไข"
​เมื่อผู้ล่าที่มองเห็นทุกอย่างเป็นเพียงเกมเดิมพัน ต้องมาเจอกับเหยื่อที่ยอมถูกไฟเผาเพื่อให้คนที่รักรอด... เดิมพันครั้งนี้ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน

เนม ชื่อจริงของเขาคือ วรวิทย์ วรโชติวาทิน อายุ 25
นักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่ ไฟแรง และมีเสน่ห์เหลือร้าย รับตำแหน่งต่อจากพ่อแม่ที่เสียไปเมื่อตอนอายุ 17 ปี จากเหตุการณ์เสียพ่อแม่ไปในครั้งนั้น
ทำให้เขาได้พบเด็กชายที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนมีที่พักพิงใจ

นาย ชื่อจริงของเขาคือ เจ้านาย พัชรวิทิต อายุ 18
เด็กชายบ้านๆ คนหนึ่ง ฐานะกลางๆ ไม่จนแต่ก็ไม่ได้รวย การตายของแม่ทำให้เขารู้อะไรหลายอย่าง ที่พ่อและแม่ไม่เคยบอก ความลับที่ถูกปิดบังไว้
ในช่วงเวลายากลำบาก ก็ได้เจ้านายหนุ่มผู้ใจดีเข้ามาช่วยเหลืออยู่เสมอ

"อ่า ทั้งนาย ทั้งฉัน เราต่างเหมือนกันเลยนะ"

ธาราชายหนุ่มนักศึกษาปี3ตกหลุมรักเขมมิกาสาวนักศึกษาปี1ตั้งแต่แรกเห็น เขาพยายามตามจีบเธอจนได้เธอมาเป็นแฟน ความรักของทั้งคู่หวานชื่นมาโดยตลอดและมีแพลนจะแต่งงานกันหลังจากที่เขมมิกาเรียนจบ งานแต่งได้เตรียมพร้อมไว้เรียบร้อย รอก็แค่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวเข้าพิธีวิวาห์ แต่1เดือนก่อนวันแต่งงาน เขมมิกากลับมาบอกให้ธาราเลื่อนงานแต่งออกไปก่อน ชายหนุ่มไม่อาจทำตามใจหญิงสาวได้จึงเลือกหาว่าที่เจ้าสาวคนใหม่มาแต่งแทน และก็ได้รัชชญาที่จะมาเป็นเจ้าสาวคนใหม่ของเขา โดยที่รัชชญาเองก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าคนที่จะมาเป็นเจ้าบ่าวของเธอก็คือชายหนุ่มที่เธอแอบชอบมาตลอด

“อยากให้มันรอด ก็เอาตัวเธอมาแลกชีวิตมันสิ!”
คนพูดกดเสียงหนักตวัดสายตาดุกร้าว มองร่างงามที่นั่งตัวสั่นเทาอยู่บนเตียงนอนอย่างเป็นต่อ
พลางแสยะยิ้มบนใบหน้ารกเรื้อเต็มไปด้วยหนวดเครา เมื่อเห็นศีรษะของคนบนเตียงพยักรับ
"ฉันจะแลก แต่ห้ามบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้เป็นอันขาด! "
น้ำตาไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวย เมื่อวรรณรวีจำใจยอมทำตามความต้องการของทัศนัย
เพื่อแลกกับชีวิตของพงศ์พลคู่หมั้นหนุ่มจากเจ้าหนี้ที่ตามไล่ล่าอยู่
"ถ้ายอมก็ถอดผ้าสิ ฉันอยากเห็นร่างงามๆ ของน้องวิวนางเอกดาวรุ่งอย่างเธอชัดๆ "
เมื่อรักไม่ใช่คำตอบทั้งหมดของชีวิต!
พิศวาสชั่วครา เสน่หาชั่วคืน มิอาจฝืนแรงราคะ!

อุบัติเหตุนำพาให้เธอมาพบกับศัตรูคู่อาฆาตหนุ่มหล่ออีกครั้ง
เวลาทำให้เธอเปลี่ยนแปลง และทำให้เขาจดจำเธอไม่ได้

จุดมุ่งหมายของเธอ คือ การเอาคืนที่เขาเคยทำให้เธออับอาย
จุดมุ่งหมายของเขา คือ การทำให้เธอรักเขาหมดใจ

เมื่อนักศึกษาสาวสวยสุดฮอตดันพลาดท่า วันไนท์สแตนด์กับอาจารย์หมอ ในรั้วมหาลัยที่เธอกำลังศึกษาอยู่ เพราะความเมาแท้ๆ ทำให้เธอเป็นตกเป็นเด็กเลี้ยงลับๆ ของเขา มิอาจเปิดเผยสถานะ ที่แท้จริงได้

อาจารย์หมอที่พวกเธอคลั่งไคล้กันนักหนา

ใช่เขาคือคน " ในความลับของฉันเอง "

"วันนั้นคุณเมา ฉันก็เมา เราแค่สนุกกันแค่นั้น"

“คะ...คุณช่วยฉัน?” จีอาน่ารู้สึกชาตั้งแต่หัวจรดเท้าที่ได้ยินคำบอกเมื่อครู่ ‘นี่แปลว่าเรายังไม่ตายงั้นเหรอ?’
“ก็ไม่ได้อยากจะช่วยหรอกนะ แต่กลัวศพของคุณจะขึ้นอืดที่บริเวณร้านอาหารของผม” จอมพลบังคับสายตาให้มองไปทางอื่น เพราะเมื่อคืนเขาใส่แต่เสื้อยืดให้สาวตรงหน้าแค่ตัวเดียวเท่านั้น และเธอเหมือนจะไม่รู้ตัวว่าท่านั่งของเธอนั้น กำลังยั่วยวนสายตาของเขาอยู่
“กรี๊ดดดดด” จีอาน่ากรีดร้องอย่างบ้าคลั่งเมื่อรู้ว่าแผนที่วางไว้พังลงเพราะหนุ่มตรงหน้า
คนที่กำลังเคลิ้มนิดๆ หลังจ้องมองบริเวณต้นขาอ่อนของสาวเจ้า แต่พอได้ยินเสียงกรี๊ดเท่านั้น เส้นเลือดฝอยที่สมองก็แทบจะแตกเสียให้ได้
“ฮือๆๆ รู้ไหมว่าการที่จะทำอะไรแบบนั้นมันต้องใช้ความกล้าขนาดไหน ฮือๆๆ แม่ง! เสียเที่ยวจริงๆ” จีอาน่าปล่อยโฮออกมาอย่างรู้สึกเจ็บใจ เพราะคิดว่าป่านนี้บิดาคงจะเข้าพิธีแต่งงานกับปารีณาไปแล้ว
“เสียเที่ยว?” จอมพลเอ่ยทวนคำอย่างไม่อยากจะเชื่อหู ‘พ่อแก้วแม่แก้ว! เกิดมายังไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนสบถคำว่า ‘แม่ง’ ได้เจ็บขนาดนี้มาก่อน’
“ใช่!” จีอาน่ามองค้อนคนที่ทำลายแผนการของเธออย่างรู้สึกโกรธ
“งั้นไปกระโดดอีกรอบไหมล่ะ สาบานเลยว่ารอบนี้จะแค่ยืนดูเฉยๆ เท่านั้น” คนที่อุตส่าห์ว่ายน้ำลงไปช่วยบอกเริ่มจะโมโหขึ้นมานิดๆ

ติดตามต่อได้ใน...อุ้มรักอสูรเถื่อน

“น้องพิมหันมามองหน้าพี่แพทหน่อยสิ ได้โปรด...คนดีอย่าทำแบบนี้ พี่แพทเจ็บนะรู้ไหม”
“ได้โปรดค่ะพี่แพท...พิมยังไม่พร้อม พิมขอเวลาคิดทบทวนอะไรๆ สักพัก แล้วก็...พิมจะกลับไปอยู่ที่คฤหาสน์กลับมาดามค่ะ” พิมพลอยพูดโดยไม่ยอมเงยหน้า ขึ้นมามองอีกฝ่าย
แพททริกสันรู้สึกเดือดขึ้นมาทันทีทันใด ‘นี่เขามันเลวมากเลยหรือวะ แม้แต่หน้าเธอถึงไม่ยอมมอง ไหนจะแทนตัวเองว่าพิม ไม่ใช่น้องพิมเหมือนที่ผ่านมา นี่มันเกินที่เข้าจะรับได้แล้ว!เธอทำเหมือนเขาเป็นคนเลวที่อยากจะตีตัวออกห่างอย่างนั้น ให้ตายสิ!’
“ไม่! น้องพิมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!” แพททริกสันบอกเสียงดังทันที
“แต่พิมอยากอยู่คนเดียวสักพักค่ะ”
“กี่วัน?” แพททริกสันถามกลับด้วยน้ำเสียงห้วนๆ
“น้องพิมยังไม่รู้ค่ะ” พิมพลอยยังคงก้มหน้าตอบเช่นเดิม และนั่นทำให้ฟางเส้นสุดท้ายของแพททริกสันขาดลงทันที
“โธ่โว้ย!!” แพททริกสันสบถเสียงดัง พร้อมกับเต๊ะเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ๆ จนเก้าอี้ลอยไปติดกับผนังห้อง ทำให้แศษก้าอี้ไม้กระจัดกระจายไปคนละที่ละทาง แพททริกสันรีบเดินออกนอกห้องไปอย่างข่มอารมณ์ เพราะตอนนี้สิ่งที่เขาอยากจะทำมากที่สุด ก็คือกดเธอลงบนเตียง แล้วทำหน้าที่สามีอีกสักรอบสองรอบ เผื่อเธอจะรู้สึกตัว ว่ากำลังทำร้ายความรู้สึกของเขาขนาดไหน!
ติดตามต่อได้ใน...อ้อมกอดซาตานเฝ้ารัก

“ไอ้คนบ้า!” คนที่เพิ่งได้สติรีบลืมตาขึ้นมอง ก็เห็นอีกฝ่ายกำลังจ้องเธอด้วยสายตาหื่นๆ จึงคว้าหมอนที่วางอยู่มาปิดบังตัว ก่อนจะตะโกนด่าไปด้วยอารมณ์เขินอายปนโมโห ที่ขีปนาวุธขนาดเขื่องกำลังชี้มาที่หน้าของเธอ
“เธอยั่วฉันเองนะ!” คนหื่นกลอกตาอย่างเซ็งๆ ที่ต้องหยุดชะงักอารมณ์เป็นครั้งที่สอง แล้วมานั่งโต้วาทีคนละฝั่งของเตียงแทน
‘พระเจ้า! มีงี้ด้วยเหรอวะ?’ เลโอนาดท์ถามตัวเองอย่างมึนงง
“คะ... คุณลวนลามฉัน!” เมดสาวกล่าวหาพร้อมกับกอดหมอนเอาไว้แน่น
“ฉันแค่ถอดกระโปรงเธอออก” คนหน้ามึนบอกก่อนจะหยิบหมอนอีกใบมาปิดอาวุธประจำกายอย่างเสียมิได้ ‘ให้ตายสิ! ทำไมเราต้องอายด้วยวะ’
“แล้วคุณจะถอดของฉันทำไม” เธอต่อว่าอย่างขุ่นเคือง
“ก็แล้วเวลาเธออาบน้ำ เธออาบทั้งเสื้อผ้าหรือไง?”
“ฉันอาบเองได้ แล้วคุณรู้ตัวไหมว่ากำลังล่วงเกินคนอื่น คุณเลโอนาดท์”
“พรุ่งนี้เธอก็ต้องอาบให้ฉัน ฉันก็แค่สอน... เธอก็ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้” ชายหนุ่มกลอกตาอย่างเซ็งๆ กับความต้องการที่ค้างและโด่จนปวดไปทั้งแก่นกาย
“นี่คุณคิดว่าเรื่องที่คุณลวนลามฉันเป็นเรื่องเล็กงั้นเหรอ”
“ใช่!” ชายหนุ่มตอบอย่างไม่แคร์
“แต่สำหรับฉันมันคือเรื่องใหญ่” มะลิฉัตรเอ่ยพลางน้ำตาคลอขึ้นมาทันใด
“ใหญ่แค่ไหนล่ะ?” สิงโตหื่นเลิกคิ้วถามอย่างสนใจ
“ใหญ่พอที่คุณจะต้องเอาแหวนมาคุกเข่าขอเลยละ!”
“หึ! เธอนี่หวังสูงไปนะมะลิ แค่ชั่วคราวก็พอมั้ง”

“พะ...พี่เพชร” ฟ้ารดาร้องเสียงหลงเมื่ออีกฝ่ายเอื้อมมือมาจับที่แขนของเธอ
“ไปคุยกับพี่” เพชรดนัยบอก พร้อมกับดึงสาวเจ้าให้ลงจากรถ ท่ามกลางสีหน้ามึนงงของชื่น ที่ไม่รู้ว่าหนุ่มสาวมีเรื่องอะไรกัน
“ไม่ค่ะ ฟ้าจะเข้าเมือง” ฟ้ารดาพยายามแกะมือหนาออก แต่ทว่า...มันกับบีบรัดแน่นขึ้นอีกเท่าตัว
“ไม่ต้องไปไหนสักที่ ถ้าวันนี้ยังคุยกับพี่ไม่รู้เรื่อง” เพชรดนัยบอกด้วยสีหน้าดุดัน ทำเอาคนที่กำลังจะอ้าปากห้ามทัพ ถึงกับพูดไม่ออก
“เรามีเรื่องอะไรต้องคุยกันอีกงั้นเหรอคะ?” ฟ้ารดาน้ำตาคลอหน่อยขึ้นมาทันใด
“หึ! จำไม่ได้อย่างงั้นเหรอว่าติดค้างอะไรพี่” เพชรดนัยยิ้มเยาะคนที่กำลังดราม่าบีบน้ำตา
“ฟ้าจำได้อย่างเดียวคือพี่เพชรกำลังจะคบกับ...”
“อย่ามานอกเรื่อง! ต่อให้พี่จะคบกับสาวสักกี่คน มันก็ไม่ได้หมายความว่าสัญญาระหว่างเราจะเป็นโมฆะ” เพชรดนัยบอกอย่างทนไม่ไหว เพราะไม่ว่าจะเอ่ยคำแก้ตัวใดๆ ออกไปสาวตรงหน้าก็คงไม่เชื่อ จึงหยิบเอาเรื่องสัญญาขึ้นมาอ้างแทน
“พี่เพชรเมาแล้ว เอาไว้ค่อยคุยกันวันหลังเถอะค่ะ” ฟ้ารดารีบตัดบท เพราะไม่อยากทะเลาะกับอีกฝ่ายในสถานการณ์แบบนี้
“วันไหนล่ะ?” เพชรดนัยถามเสียงดังอย่างไม่สบอารมณ์ ตั้งแต่วันนั้นที่ต่อยกับชาริท ฟ้ารดาก็ปิดกั้นการติดต่อทุกๆ ช่องทาง
“เอ่อ...”

“มะ...มีธุระอะไรกับฉันหรือคะ?” เธอเหลือบมองใบหน้าคมเข้มแวบหนึ่งด้วยหัวใจสั่นๆ
“เวลาผัวจะคุยกับเมียนี่ต้องมีธุระด้วยงั้นเหรอ” อีเดนเอ่ยรวนน้ำเสียงหงุดหงิดเมื่อเห็นท่าทีเหินห่างของสาวเจ้า
“คะ... ใครเมียคุณไม่ทราบ!” มารียาจ้องมองใบหน้าหล่อเหลา ที่กำลังบูดบึ้งด้วยสายตาเอาเรื่อง
“คุณไงรียา! คุณเป็นเมียผม” อีเดนเอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงเดือดดาล ‘พระเจ้า! ตามหาแทบตาย สุดท้ายก็เป็นพนักงานใหม่’
“ไม่ใช่! ระ...เราแค่สนุกกัน แล้วก็จบ ต่างคนต่างแยกย้าย” เธอแจงอายๆ ระคนโมโหที่อีกฝ่ายพูดจาหยาบคาย
“อะไรนะ! จบงั้นเหรอ ต่างคนต่างแยกย้ายงั้นเหรอ?” อีเดนทวนเสียงสูงอย่างไม่เชื่อหูที่สาวตรงหน้าพูดจาราวกับสาวที่รักสนุก
“ใช่ค่ะ” มารียาพยักหน้านิ่งๆ ‘ตาบ้านี่ต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ ที่จริงจังกับผู้หญิงที่เจอได้แค่วันเดียว’
“พูดง่ายดีนะ” อีเดนเอ่ยเยาะ
“ก็แล้วคุณจะให้ฉันพูดยังไงล่ะ”
“ก็พูดว่าคุณขอโทษที่ทิ้งผมไว้ที่โรงแรมยังไงล่ะรียา”
“ฉันไม่ได้ทิ้ง!”
“งั้นทำไมถึงไม่ปลุกผม”
“ก็แล้วทำไมฉันต้องปลุกคุณด้วยล่ะ บ้านเราไม่ได้กลับทางเดียวกันสักหน่อย”

“จะไปไหน!” ออร์แลนโด้เอ่ยถามเสียงเย็น
“ขอหนังสือเดินทางกับเอกสารคืนด้วยค่ะ”
แพณาราเอ่ยแต่ไม่หันมามองหน้าอีกฝ่าย
“ถามว่าจะไปไหน!” ออร์แลนโด้เอ่ยถามเสียงดังขึ้นกว่าเดิม
แพณาราถึงกับสะดุ้งนิดๆ อย่างคนเสียขวัญ
“ก็จะไปจากที่นี่ไง!” แพณาราบังคับน้ำเสียงให้เรียบที่สุด เพราะตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งๆ แล่นขึ้นมาจุกอยู่ตรงต้นคอ
“แล้วใครอนุญาตฮะ!” ออร์แลนโด้ดึงแขนของร่างบางมาบีบเอาไว้แน่น
“ปล่อยนะ!” แพณาราเอ่ย ก่อนจะพยายามสะบัดแขนของอีกฝ่ายออก แต่ก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องยาก เพราะอีกฝ่ายจับเอาไว้มั่นไม่ยอมปล่อยเช่นกัน
“ปล่อยงั้นเหรอ! ก็บอกแล้วว่านั่นเป็นสิ่งสุดท้ายในชีวิตที่จะทำ!” ออร์แลนโด้เอ่ยเสร็จ ก็ลากแพณาราตรงเข้าไปยังห้องนอน
“ไม่! เราจบกันแล้ว ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ! ฉันจะไปจากที่นี่ ฉันเกลียดคุณ ได้ยินไหม! ฉันเกลียดคุณ!” แพณาราตะโกนด่าทออย่างเจ็บใจ
“ฉันก็เกลียดเธอเหมือนกันแพณารา! ร่านนักใช่ไหม รับรองว่าเดี๋ยวเธอจะได้หายร่านไปตลอดชีวิต มานี่เลย!”
ออร์แลนโด้ลากแพณาราเข้ามาถึงห้องนอน ก็อุ้มร่างบางโยนขึ้นเตียง และเอ่ยด้วยน้ำที่แข็งกร้าว ร่างบางได้ยินแล้วน้ำตาไหลออกมาทันใด พลางนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งที่อีกฝ่ายทำร้ายเธออย่างป่าเถื่อน
“ไม่! พี่อลันได้โปรด...อย่าทำมิกินะ...ฮือๆๆ" เธอเห็นเขาถอดเสื้อออก ถึงกับสั่นกลัวไปหมด ภาพที่เขาทำร้าย

ช่อเอื้อง...เด็กสาวที่ชีวิตสุดแสนจะอาภัพ ถูกว่าจ้างให้ไปนอนแก้ผ้าอยู่บนเตียงกับชายแปลกหน้า เพื่อแกล้งให้เขาตกใจ แต่ทว่า...เหตุการณ์กลับเลวร้าย! เพราะคนที่ว่าจ้างไม่ยอมโทร. เข้ามาเคลียร์สถานการณ์ และคนถูกแกล้งก็โกรธจน...ไม่ยอมฟังคำแก้ตัวใดๆ ของเธอ


“กริ๊ดดดด” ช่อเอื้องกรีดร้องขึ้นอย่างตกใจ เมื่ออีกฝ่ายดึงผ้าห่มที่คลุมเนื้อตัวอันเปลือยเปล่าของเธอและเขาอยู่ โยนทิ้งลงข้างๆ เตียง ทำให้เห็นอะไรบางอย่างเข้าเต็มๆ ตา

“จะอายทำไม เธอมาที่นี่เพราะอยากเป็นเมียฉันไม่ใช่เหรอ?” แม่ทัพมองสำรวจเรือนร่างอันแสนจะเย้ายวนอย่างรู้สึกอึ้ง ‘ให้ตายสิ! หน้าตาอย่างกับเด็กมัธยม แต่หุ่นอย่างกับท็อปโมเดล’

“ยะ...อย่าทำอะไรหนูนะ พะ...เพื่อนคุณเขา...” คนที่อ่อนต่อโลก รีบหลับตาลงและยกมือไหว้อย่างหวาดกับขนาดอลังการของผู้ชาย ที่เพิ่งจะเคยจะเป็นครั้งแรก

“หึ! แสดงละครเก่งนะเรา” แม่ทัพยกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะจับข้อมือบางออกให้พ้นทาง แล้วก้มลงจูบริมฝีปากอวบอิ่มของสาวตรงหน้าอย่างให้รางวัลที่อีกฝ่ายแสดงบทเด็กสาวไม่ประสีประสาได้แตกกระจาย

ติดตามต่อได้ใน...อุ้มรักซาตานลวง

“ฮึก...คะ...คุณพาหนูมาที่นี่ทำไม” เมลิสสาถามอย่างไม่เข้าใจ เธอคิดว่าทุกอย่างมันน่าจะจบแล้ว แต่เปล่าเลย เขากลับพาเธอมายังประเทศที่เธอไม่รู้แม้กระทั่งภาษา
“เธอลืมไปแล้วเหรอว่าต้องรับผิดชอบอะไรฉัน”
“ฮึก...เมื่อคืนหนูก็ชดใช้ให้ท่านไปแล้วไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง มันยัง...”
“ยังไม่พอ! เพราะฉัน...เอ่อ...เพิ่งจะไปพบแพทย์มา และเขาบอกว่ามันอาจจะใช้งานไม่ได้ถาวร หรือใช้ได้เป็นบางครั้ง ไม่รู้สิ! ต้องรอดูอาการไปจนกว่าจะครบหนึ่งเดือน!” คนที่ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งจะเคยโกหกเป็นครั้งแรก พยายามหยิบยกเหตุผลขึ้นมาอ้าง
“หมายความว่า...” เมลิสสาหยุดร้องไห้แล้วรอฟังชะตากรรมของตัวเองอย่างตั้งใจ เพราะต่อให้เธอหนียังไง เชื่อว่าเขาก็ต้องตามหาจนเจอ สู้ชดใช้ให้มันจบๆ ไปคงจะดีกว่า
“เธอต้องอยู่กับฉันที่นี่ เพื่อชดเชยต่อความสุ่มเสี่ยงที่ฉันอาจจะสูญเสียของรักของหวง หากว่ามันจะใช้งานไม่ได้”
“ถะ...ถ้าครบหนึ่งเดือนแล้ว ทุกๆ อย่างเป็นปกติ คุณจะ...”
“เธอกลับอังกฤษได้เลย”
“ละ...แล้วงานที่...”
“ไม่ต้องห่วง เธอจะได้ทำงานที่ PD กาสิโนเหมือนเดิม ฉันรับรอง”
“งั้นหนูต้องทำอะไรบ้างคะ” เมลิสสายกมือขึ้นปาดน้ำที่หางตาทิ้ง พยายามยอมรับชะตากรรมที่มิอาจหลีกเลี่ยง
คนเจ้าเล่ห์แอบจุดพลุฉลองในใจ ที่สาวตรงหน้ายอมเข้าใจอะไรง่ายๆ “ไม่ต้องทำอะไร แค่ตอบสนองฉันบนเตียงเหมือนเมื่อคืนก็พอ”

“ไปขึ้นรถ ! พี่มีเรื่องจะคุยด้วย” เสกสรรเอ่ยเสียงเข้มพร้อมกับชี้ไปที่รถ
“ไม่ ! แพรยังคุยกับพี่นาวาไม่จบ” หญิงสาวตอกกลับอย่างไม่ยอมแพ้
“ไปขึ้นรถเดี๋ยวนี้แพร” เสกสรรเริ่มเดือดที่สาวเจ้าไม่ทำตาม
“ปล่อยนะ ! อย่ามาทำนิสัยป่าเถื่อนกับแพรแบบนี้” แพรลานนาสะบัดแขนออกทันทีที่ถูกอีกฝ่ายจับและดึงไปที่รถ
“ผมว่าใจเย็นๆ กันก่อนนะครับ” น่านนาวาปรามเมื่อเห็นน้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้ม
“หึ รู้อะไรไหม ? ผมว่าคุณควรกลับไปตอนที่ยังมีโอกาสดีกว่านะ” เสกสรรหันมาชี้หน้าเตือนอีกฝ่าย
“คุณจะทำอะไรผมเหรอครับ คุณแดเนียล” น่านนาวาเลิกคิ้วถามกลับอย่างไม่พอใจเช่นกัน
“ก็ทำแบบนี้ไง !” เสกสรรปล่อยมือของสาวเจ้า ก่อนจะตรงเข้าไปเหวี่ยงหมัดใส่คนปากดีทันใด
“กรี๊ดดดด พี่นาวา” แพรลานนากรีดร้องอย่างตกใจเมื่อหันกลับมาแล้วเห็นว่าน่านนาวาล้มลงบนพื้น
“ฉันสั่งให้ไปขึ้นรถไง !” เสกสรรหันมาตะคอกคนที่จะเข้าไปหาอีกฝ่าย
“หึ รู้อะไรไหม คุณเป็นคนที่ไร้เหตุผลจริงๆ” น่านนาวาลุกขึ้นยืนพร้อมกับเช็ดเลือดที่ติดมุมปากออก
“แล้วไงวะ !” เสกสรรเอ่ยพร้อมกับปล่อยหมัดใส่ฝ่ายตรงข้ามอีกครั้ง
น่านนาวาเซไปนิดหนึ่ง แต่ยังตั้งหลักได้ จึงหันกลับมาปล่อยหมัดใส่อีกฝ่ายคืน
“พะ...พี่ต้อม” แพรลานนาร้องอย่างตกใจ เมื่อเห็นนักเลงใหญ่ล้มลง

เมื่อการตายของ 'คูซมารส์ เคอวิช เอลวานอฟ' น้องชายของเขา เต็มไปด้วยข้อกังขามากมาย

การส่งพวกมันไปลงนรก เป็นหนทางเดียวที่พี่ชายอย่างเขาจะทำได้

เธอคือเป้าหมายสุดท้าย เขาจะเลือก เหนี่ยวไก หรือ เหนี่ยวรั้ง ?

เธอให้เป็นแค่เพื่อน แต่เขากลับคิดไม่ชื่อล้ำเส้นอยากเป็นผัว ค่ำคืนชั่ววูบที่เผลอใจได้เสียกัน รสชาติต้องห้ามแสนอันตรายนั้น พาให้ไม่อาจเก็บความรู้สึกแอบรักข้างเดียวได้อีก มันจะไม่จบแค่วันไนท์สแตนด์แน่นอน
​เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ

คนใกล้ตัวรุกหนักริอยากข้ามเส้นเป็นผัว นี่ก็คือนิยามความสัมพันธ์หลังจากกลับมาเจอกันอีกครั้งของเพื่อนรักเพื่อนแท้

ป้อมปราบเฝ้ามองผู้หญิงแสนดีคนหนึ่งด้วยแววตาซ่อนเร้นความรู้สึกมานานเกือบยี่สิบปี

แอบชอบเธอ แอบหึงหวงเธอเงียบๆ และอยากให้เธอมีความสุขกว่าใคร

ทุกครั้งที่เมลลินเล่าอย่างตื่นเต้นว่าชมชอบไอ้หนุ่มคนไหน เวลาที่ขอคำปรึกษาเรื่องผู้ชายพวกนั้นกับเขา

สิ่งหนึ่งที่อยากบอกเพื่อนสาวใจจะขาดคือ

ไม่ต้องทำอะไรเลย ไม่ต้องไปชอบใคร ไม่ต้องแบ่งสายตาไปให้คนอื่น

เขาต้องการเป็นผู้ชายคนเดียวที่เธอรัก

หน่วงเหนี่ยวเธอไว้ด้วยค่ำคืนยาวนานอันแสนหวาน และเมื่อสวรรค์หยิบยื่นโอกาสที่ไม่คาดฝันมาให้

ต่อจากนี้ก็เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้ มันจะไม่จบแค่วันไนท์สแตนด์แน่นอน

เพราะต้องการเงินมาช่วยจุนเจือครอบครัว ทำให้วาดดาวต้องปีนเข้าไปในบ้านของมหาเศรษฐีเซ็กซี่หล่อร้ายคู่กัดอย่างเมเตโอ แฟร์มาเลน เพื่อหาของบางอย่างตามที่ถูกว่าจ้างมา แต่ก็ทำไม่สำเร็จเพราะถูกคุณปู่ของเมเตโอจับตัวเอาไว้ได้เสียก่อน และแน่นอนว่ากำลังจะถูกจับส่งตำรวจ โชคดีที่เมเตโอกลับมาพอดี เธอจึงได้โกหกคำโตว่าตัวเองเป็นเมียของเขาเพื่อเอาตัวรอด

เมเตโออยากจะอ้าปากปฏิเสธให้ดังลั่นนัก ว่าเขากับแม่เด็กจรจัดแต่งตัวขะมุกขะมอมอย่างวาดดาวไม่ได้เป็นสามีภรรยากันหรือแม้แต่คนรักก็ไม่ใช่ แต่อาจจะเป็นเพราะแววตาใสซื่อที่เต็มไปด้วยการวิงวอนคู่นั้น ทำให้เขาเลือกที่จะเดินตามเกมบ้าๆ นั่น ยอมเป็นสามีช่วยให้เธอไม่ต้องติดคุก แต่อย่าหวังเลยว่าเขาจะยอมเป็นเหยื่ออย่างที่ต้องการ เพราะคนอย่างเมเตโอต้องเป็นคนคุมเกม ไม่ใช่เหยื่อ! และแน่นอนว่าเขาจะเรียกค่าจ้างจากหน้าที่ให้อิ่มแปล้เลยทีเดียว

เพราะความเฉิ่ม เชย ที่ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิดทำให้ “ณดา” ถูกแฟนหนุ่มรุ่นพี่ที่คบหากันมาตั้งแต่ปีหนึ่งบอกเลิกอย่างเหี้ยมโหด แถมยังดูถูกเหยียดหยามว่าผู้หญิงอย่างเธอชาตินี้ก็ไม่มีใครเอา

ณดาเจ็บปวดแสนสาหัส ต้องการประชดชีวิตจึงนำเงินก้อนที่อดีตแฟนหนุ่มใช้หนี้คืนมา เข้าไปท่องในเวปหาคู่ชื่อก้องโลกอย่าง ‘เอเมอร์ริคเลิฟ’ ยอมจ่ายเงินสูงลิบเพื่อให้ได้หนุ่มหล่อที่สุดในเวปมาเป็นคู่เดทและคู่นอน โดยหารู้ไม่ว่าการกระทำนี้จะเปลี่ยนโลกทั้งใบไปตลอดกาล

ธีโอ เอเมอร์ริค มหาเศรษฐีหล่อร้ายระดับพันล้าน CEO ของเอเมอร์ริคเลิฟ ต้องมานั่งกุมขมับเมื่อจู่ๆ ดาวเด่นของเอเมอร์ริคเลิฟเกิดหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เขาจำเป็นต้องดั้นด้นเดินทางไปพบลูกค้าสาวเพื่อเจรจาขอยกเลิกและคืนเงินมัดจำทั้งจำนวนพร้อมกับจ่ายค่าเสียเวลาไม่อั้น แต่แม่สาวเฉิ่มกลับไม่ยินยอม แถมยังคร่ำครวญร้องไห้อย่างน่าเวทนา จนธีโอใจอ่อนยอมตกลงจะเป็นสามีออนไลน์ให้กับเธอหนึ่งคืน และนั่นก็ทำให้รู้ว่าภายใต้ความเฉิ่มเชยของณดาได้ซ่อนความน่าปรารถนาเอาไว้มากมายนัก

บนความแน่นอนมักมีความไม่แน่นอนอยู่เสมอ ชีวิตเราก็เช่นกัน เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นเวลาไหนบ้าง ทั้งเรื่องราวดีๆ และเรื่องราวที่เจ็บปวด ต่างวนเวียนสับเปลี่ยนกันเข้ามาเป็นบททดสอบชีวิตของเราเรื่อย ๆ ไม่เว้นแต่ล่ะวัน แต่ทุกอย่างก็ขึ้นอยู่ที่เราจะทำใจยอมรับมันได้หรือเปล่า
เหมือนกับชีวิตรักที่แสนหอมหวานครั้งแรกของเธอที่ได้เจอกับผู้ชายแสนดี วาดฝันถึงอนาคตของเราไว้ทุกอย่างรอแค่เวลาที่เธอพร้อมตอบตกลง
แต่สุดท้าย รักแรกที่เค้าเคยคิดว่าจากไปตลอดกาล ก็กลับมา...

เมื่อความรักที่ต้องแลกมากับความเจ็บปวด รอยแผลครั้งนี้จะเป็นต้นกำเนิดของ “ซาตาน” ‘เวกัส กรวิศว์’ ที่ต้องสูญเสียทั้งอำนาจตระกูลรองและพ่อไปพร้อมๆกันด้วยฝืมือของตระกูลหลัก เพียงเพราะขนบธรรมเนียมการแย่งชิงอำนาจที่สืบต่อกันมารุ่นสู่รุ่น ความทุกข์ทรมานถูกสะสมจนกลายเป็นแรงแค้น แต่ทุกอย่างไม่ได้มืดมิดไปเสียหมดเมื่อคนรักที่อยู่ข้างกาย ‘พีท พงศกร’ เปรียบดั่งแสงสว่างที่นำทางหัวใจเขาตลอดเวลา

เควิน คาสโตรเซ่น มหาเศรษฐีจอมเถื่อน ชีวิตของเขาคือความลับสำหรับทุกคนในโลก พอๆ กับประตูหัวใจที่ไม่เคยเปิดต้อนรับสาวสวยคนใด แต่แล้วจู่ๆ ชีวิตอันที่เคยเดินไปตามแบบแผนอย่างเคร่งครัดกลับต้องสะดุด เมื่อหญิงชราหน้าตาอัปลักษณ์ปรากฏตัวขึ้นในฐานะสาวใช้คนใหม่พร้อมกับข่าววงในของเขาบนหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง ซึ่งแน่นอนว่าผู้ต้องสงสัยจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหญิงชราหน้าตาอัปลักษณ์คนนั้น

วรันธารานักข่าวสาวที่กำลังจะถูกไล่ออกเพราะไม่มีผลงานดีเด่น มานำเสนอหัวหน้า ดังนั้นทางเดียวที่จะทำให้เธอไม่ต้องตกงานก็คือการแฝงตัวเข้าไปสืบข่าวของพ่อเควินจอมเถื่อนถึงในคฤหาสน์หรู แต่นรกคงรักเธอมาก เมื่อไม่ช้าหน้ากากอัปลักษณ์ที่ใช้ปลอมแปลงก็ถูกกระชากออก พร้อมกับโทษทัณฑ์จากซาตานร้ายที่โหมกระหน่ำเข้าใส่อย่างไร้ความปรานี เควินรังแกร่างกายสาวสดที่ไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อนด้วยความป่าเถื่อน ก่อนจะยัดตำแหน่งเมียบำเรอชั่วคราวให้อย่างเผด็จการที่สุด

เมื่อความรักเปลี่ยนเป็นความเกลียด ทำให้คนดีๆกลายเป็นคนโฉด
และเธอนี่แหละที่จะกำหราบคู่หมั้นสายโหดให้เขาอยู่ในโหมดคนของใจอีกครั้ง

เด็กที่ถูกอุปการะอย่างเธอก็แค่ส่วนเกินสำหรับเขา คนที่เข้ามาแย่งความรักจากครอบครัวจนทำให้เขาไม่พอใจ นั่นจึงต้องเป็นคนที่ถูกเกลียดและรังแกมาตั้งแต่เด็กจนโต ถูกควบคุมชีวิตทุกอย่างในฐานะ ทาส ของเขา
ทาสที่ไม่มีทางหนีเขาไปไหนพ้นด้วยคำว่าบุณคุณ และความรัก

การถูกบอกเลิกทั้งที่ถูกเข้าใจมันเป็นเรื่องที่ค้างคาใจจนเธอปล่อยวางไม่ได้ แต่เขาก็ยังไม่เคยคิดจะเปิดโอกาสให้เธอได้อธิบายต่อเรื่องราวต่าง ๆ เหล่านั้นเลยสักครั้ง
แต่มันกลับเจ็บยิ่งกว่าเมื่อสุดท้ายผู้หญิงคนใหม่ที่เขาคบหา กลับเป็นเพื่อน(ที่เคยคิดว่า)สนิทของเธออย่างไม่มีใครรู้สึกผิด
และนั่นก็ทำให้เธอเลิกคว้าโอกาสที่จะเอาทุกอย่างกลับคืนมาเป็นของตัวเองอีกครั้งอย่างไม่แคร์ความรู้สึกใคร ตอบรับแต่งงานกับเขาจากเรื่องบังเอิญที่ถูกหยิบยื่นให้
แต่ชีวิตการแต่งงานจะดำเนินไปได้อย่างไร เมื่อคนหนึ่งยังรัก ส่วนอีกคนยังคงเกลียดกันไม่เคยเปลี่ยน และยังมีตัวแปรอย่างแฟนใหม่ของเขาอยู่ในความสัมพันธ์นี้เสมอ

กองปราบ
ผู้ชายสายโหด ดิบ เก่งทุกเรื่องยกเว้น...
เขา...
เพราะความฝังใจ จึงทำให้เขาทำพลาดไปอย่างไม่น่าให้อภัย

ใยบัว
หญิงสาวที่เก่ง สู้ชีวิต ทำทุกอย่างได้เพื่อแม่
เธอ...
กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนอง...เธอไม่เชื่อ!
เพราะสุดท้ายเธอก็เห็นกรรมมันสนองเธอที่ไม่ได้ก่ออยู่คนเดียว

เขาเป็นเหมือนเดือนอยู่บนฟ้าที่มีดวงดาวรายล้อม และเธอก็เป็นหนึ่งในนั้นที่เฝ้ามองและเฝ้ารักเขาจากที่ไกล ๆ ด้วยความเพ้อฝัน
แต่ใครจะไปคิดว่าความฝันของเธอจะเป็นจริง เมื่อผู้ชายที่เธอชื่นชอบอยู่ตรงหน้าและขอเธอคบ แม้มันจะดูก้าวกระโดดและรวดเร็วอย่างน่าประหลาด แต่สำหรับเธอมันกลับหอมหวานและตราตรึงใจไปหมด
เพียงแต่ความต่างและความห่างของเรา มันเหมือนกับช่องว่างที่มีปัญหาเข้ามาแทรก จนกระทั่งคำว่า ‘เราอยู่โลกคนละใบ’ ออกจากปากเขา
ผู้ชายที่อยู่ ๆ ก็หายไปก่อนจะมีข่าวกับแฟนเก่าที่กลับไปคบกัน ส่วนตัวปลอมในเงามืดอย่างเธอก็ทำได้เพียงถูกทอดทิ้งอย่างไร้ค่าไม่เหลียวแล

คำว่ารักกันเหมือนพี่น้องที่จดจำมาตั้งแต่จำความได้ ทำให้เธอกับเขาไม่รับรู้ความแตกต่างในอดีตกับปัจจุบัน และพลั้งเผลอทำตัวที่มันมากกว่าพี่น้องออกมาอย่างลืมตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ
มากจนถึงจุดที่ย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้ มากจนไม่เหลือคำว่าพี่น้องที่บริสุทธิ์ใจต่อกันได้อีกต่อไป...

เค้าขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชา ไม่เคยสนใจผู้หญิงที่ไหนเพราะเคยผิดหวังจากความรัก อีกทั้งไม่เคยมองผู้หญิงที่ไหนหากไม่ได้เลือกด้วยตัวเอง แต่สุดท้ายกลับถูกครอบครัวจับหมั้นกับคนที่เค้าไม่ค่อยชอบขี้หน้าอย่างเธอ
และนั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของเธอกับเขาที่ต้องมาอยู่ด้วยกันในฐานะคู่หมั้นที่ไม่ได้เริ่มจากความรัก
คนหนึ่งก็เย็นชา อีกคนก็อยากเอาชนะ เหมือนน้ำแข็งกับไฟมาอยู่ด้วยกัน
แล้วไฟอย่างเธอก็จะทำให้น้ำแข็งก้อนนี้ละลายอยู่แทบเท้าได้หรือเปล่า

ไอรีณ นักศึกษาปี4 (สวย เก่ง เจ็บแล้วจำ แม้ว่าจะต้องเจ็บปวดและอับอาย แต่เธอก็เลือกจะเผชิญหน้ากับสิ่งนั่น) เธอคบกับเขา นำทับ (หล่อ เลว เห็นแก่ตัว กว่าจะรู้ว่าอะไรมีค่า ก็เกือบเสียสิ่งนั้นไป) ตั้งแต่ปี 1 เขาสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอหลังจากที่เธอเรียนจบ แต่วันเวลาทำให้คนเปลี่ยนไป เขานอกใจมีใครอีกคน พิชชา (นางแบบสาวสุดเซ็กซี่) จนเธอจับได้ประจวบกับเธอพึ่งรู้ตัวว่าท้อง จึงตัดสินใจไปบอกกับเขา แต่สื่งที่เธอได้รับจากพ่อของลูกคือความสงสัยและไม่เชื่อใจกัน เขาปัดความรับผิดชอบโดยให้เธอยุติการตั้งครรภ์ เธอจึงตัดใจเริ่มต้นชีวิตใหม่ หันหลังให้กับเขา และระหว่างเรากลายเป็นแค่คนอื่นนับจากนี้ไป...