
Kodeks Alfy
Madein Manhattan · Zakończone · 104.5k słów
Wstęp
Zamiast tego, jej obecność w mieście świateł przyciąga uwagę rywalizującego Alfy.
Luca Ronan wtargnął w życie Carrie z mnóstwem żądań i oczekiwań wobec swojej nowej partnerki. Niestety dla niego, Carrie nie jest osobą, która poddaje się presji – nawet jeśli jest wywierana przez najbardziej zastraszającego Alfę w kraju. Uporczywa i zdeterminowana, Carrie stara się trzymać jak największy dystans od Luki. Ale jak długo może pozostawać niechętna wobec uroku i namiętności, które niesie ze sobą potężny Alfa, którego została przeznaczona pokochać?
Rozdział 1
„Czy mogłabyś się uciszyć?”
„Nic nie powiedziałam.”
„No to przestań myśleć tak głośno.”
Usłyszałam, jak Mady westchnęła gdzieś za mną, ale moje oczy były skupione na tym, co miałam przed sobą.
Z sztywnymi i bolącymi palcami podniosłam mały pędzelek z palety i pochyliłam się do przodu, ignorując ból w dolnej części pleców.
Wstrzymując oddech, delikatnie przeciągnęłam pędzel po płótnie, pozwalając beżowej farbie akrylowej pokryć miejsca, gdzie wcześniej zaznaczyłam ołówkiem.
Wypuściłam długie, zrezygnowane westchnienie ulgi, gdy skończyłam ostatni pionowy ruch pędzla. „Skończyłaś? Mogę zobaczyć?”
Poczułam, jak obecność Mady wkracza za mną, gdy pochyliła się, żeby lepiej przyjrzeć się płótnu opartemu o ścianę, przed którym siedziałam.
„Carrie, to wygląda świetnie.”
„Nienawidzę malować rąk,” przyznałam, czując nagłą falę zmęczenia.
„Nie, naprawdę wygląda dobrze.”
Rzuciłam okiem na płótno, które było częściowo pomalowane, a częściowo zaznaczone ołówkiem. Stare zakurzone zdjęcie było przypięte na górze płótna, służąc jako przewodnik, jak obraz będzie wyglądał po ukończeniu.
„Jestem wykończona.”
„Nie rozumiem, czemu musiałaś siedzieć nad tym całą noc,” powiedziała Mady. „Mogłabyś malować po kawałku i skończyłabyś to stopniowo, zamiast pracować tylko w przypływach energii.”
„Wtedy maluję najlepiej,” upierałam się, wrzucając pędzel do plastikowego kubka z wodą.
Powoli zaczęłam schodzić ze stołka, na którym siedziałam przez godziny, wykręcając dłonie. Rozciągając ramiona za siebie i przed siebie, poczułam, jak mój kręgosłup strzela w kilku miejscach. Wypuszczając głęboki oddech, pochyliłam się, żeby złapać za łydki, jeszcze bardziej rozciągając plecy.
„Poza tym,” kontynuowałam, „muszę to skończyć na ich rocznicę pod koniec przyszłego miesiąca.”
Wstałam powoli, żeby jeszcze raz rzucić okiem na niedokończony obraz, który wkrótce miał być prezentem. Był to portret moich rodziców, jak szli do ołtarza, świeżo po ślubie.
Ona była w długiej, zwiewnej sukni ślubnej; jej welon powiewał za nią, a na twarzy miała promienny, młodzieńczy uśmiech. On był w prostym czarnym garniturze, maszerując pewnie, trzymając moją matkę za rękę. Podobny uśmiech rozjaśniał jego twarz.
Sięgnęłam nad sobą, żeby wyłączyć światło wiszące nad płótnem.
„Która godzina?” zapytałam, przecierając zmęczone oczy.
Mady spojrzała na zegarek.
„Prawie trzecia.”
Jęknęłam. „Idę spać,” powiedziała, ziewając. Czułam się strasznie winna. Miałyśmy skończyć ostatni sezon serialu, który oglądałyśmy przez ostatnie tygodnie, ale ja zanurzyłam się w malowanie.
„Przepraszam, Mady,” powiedziałam szczerze. „Nie chciałam się tak wciągnąć.”
„Nie ma sprawy. Udało mi się skończyć czytanie do procedury cywilnej, więc wszystko w porządku.”
Skrzywiłam się na myśl o obowiązkowej lekturze.
Mady była na pierwszym roku studiów prawniczych. Studiowała, żeby zdobyć tytuł doktora prawa, by zostać adwokatem, a pewnego dnia sędzią jak jej ojciec.
Ja z kolei byłam zadowolona z moim licencjatem z anglistyki. Pozwalał mi to żyć jako profesjonalna głodująca artystka, mimo że technicznie nigdy nie głodowałam, bo pracowałam jako bibliotekarka na pół etatu i nauczycielka sztuki w szkole podstawowej na pół etatu.
„O której jutro wyjeżdżamy?” zapytałam ją.
„Planuję być tam na dziesiątą.”
Skinęłam głową, gdy odwróciła się, by opuścić pokój.
„Do zobaczenia rano,” powiedziała. „Dobranoc.”
Gdy tylko wyszła i usłyszałam, jak drzwi do jej sypialni otwierają się i zamykają, jęknęłam i upadłam na łóżko.
Dziesiąta rano było zdecydowanie za wcześnie, biorąc pod uwagę, że była prawie trzecia, a ja dopiero miałam iść spać.
Na domiar złego, jeszcze nie spakowałam rzeczy, co oznaczało, że będę musiała wstać około dziewiątej, żebyśmy mogli wyjechać na czas. Zawsze sprawiałam, że się spóźnialiśmy, gdziekolwiek byśmy nie szli, i byłam zdeterminowana, żeby jutro rano tak się nie stało.
Mady i ja mieliśmy spotkać się z naszymi rodzicami w domu jej rodziny, aby pojechać z naszymi ojcami na konferencję. Jej ojciec był Alfą naszej watahy w południowym Oregonie, a mój ojciec był jego Betą. Oboje również reprezentowali Oregon w komitecie ds. wilkołaków na zachodnich Stanach Zjednoczonych. Co jakiś czas jeździli do Las Vegas na spotkania z innymi członkami komitetu.
Zazwyczaj te spotkania odbywały się dwa razy do roku, ale zdarzały się tak często, jak było to potrzebne. Ponieważ był dopiero maj, a to było już ich czwarte spotkanie w tym roku, miałam wrażenie, że w świecie wilkołaków i sprawach watahy dzieje się coś niestandardowego.
Jednak to spotkanie przypadało na długi weekend. Ponieważ Mady i ja podjęłyśmy decyzję, że potrzebujemy przerwy od szkoły i pracy, postanowiłyśmy dołączyć do naszych ojców na trzydniowy wypoczynek w Vegas.
Kiedy sięgnęłam, żeby wyłączyć lampkę, zauważyłam zaschniętą farbę akrylową na moich rękach. Zmęczona, pogodziłam się z faktem, że rano będę musiała wyprać pościel. Nie miałam nawet siły, żeby wejść pod kołdrę, zanim zasnęłam.
Wydawało się, że minęły tylko sekundy, zanim Mady otworzyła drzwi do mojej sypialni, mówiąc, żebym wstała.
"Jest prawie dziewiąta czterdzieści pięć," powiedziała. "Musimy wyjechać za piętnaście minut."
Szybko usiadłam, moje włosy opadły mi na twarz. "O cholera." Jęknęłam, widząc poranne promienie słońca wpadające przez okno. Zrzuciłam nogi z łóżka i wstałam. Mady zniknęła w korytarzu, gdy ja szybko podeszłam do szafy i w półśnie ściągnęłam torbę podróżną z najwyższej półki.
Chaotycznie ściągałam ubrania z wieszaków i pakowałam je do torby, po czym wyciągnęłam garść bielizny z szuflady i również wrzuciłam do torby.
Ledwo miałam czas, żeby uczesać włosy, związać je w kucyk i przebrać się z piżamy, zanim Mady zaczęła krzyczeć, że czas jechać.
"Sekundkę!" krzyknęłam, zakładając buty.
Zabrałam telefon z łóżka, wzdychając, gdy zdałam sobie sprawę, że zapomniałam go naładować w nocy. Wrzuciłam go do torebki razem z ładowarką, szkicownikiem i piórnikiem.
Rzuciłam ostatnie spojrzenie po pokoju, aby upewnić się, że niczego nie zapomniałam, i przypomniałam sobie, że nie wyprałam pościeli, jak planowałam. Wzruszyłam ramionami, zanim pobiegłam korytarzem.
"Masz koszulkę na lewą stronę," powiedziała Mady, patrząc, jak idę w stronę drzwi wejściowych. Spojrzałam w dół i zobaczyłam, że miała rację, więc wyciągnęłam ręce z rękawów, żeby ją odwrócić.
"Spakowałaś szczoteczkę do zębów?" zapytała.
"Tak, mamo."
"Pasta do zębów?"
Zatrzymałam się nagle, a Mady zaśmiała się, idąc za mną do naszego wspólnego mieszkania.
"Spakowałam," powiedziała, zamykając za nami drzwi wejściowe na klucz. Westchnęłam, wdzięczna, że przynajmniej jedna z nas okazała się odpowiedzialnym dorosłym.
To była krótka, pięciominutowa jazda od naszego mieszkania do dzielnicy, w której mieszkali nasi rodzice. Rodzice Mady mieszkali naprzeciwko moich, tak jak przez całe nasze życie.
Wciąż żywo pamiętam, jak obie matki mnie strofowały, bo nigdy nie patrzyłam w obie strony, zanim przechodziłam przez ulicę, żeby się bawić. Pamiętam też te czasy w liceum, kiedy pod osłoną nocy wymykałyśmy się do domów naszych przyjaciół.
Ostatnie Rozdziały
#103 EPILOG
Ostatnia Aktualizacja: 11/25/2025#102 FINAŁ
Ostatnia Aktualizacja: 11/25/2025#101 ROZDZIAŁ 102
Ostatnia Aktualizacja: 11/25/2025#100 ROZDZIAŁ 101
Ostatnia Aktualizacja: 11/25/2025#99 ROZDZIAŁ 100
Ostatnia Aktualizacja: 11/25/2025#98 ROZDZIAŁ 99
Ostatnia Aktualizacja: 11/25/2025#97 ROZDZIAŁ 98
Ostatnia Aktualizacja: 11/25/2025#96 ROZDZIAŁ 97
Ostatnia Aktualizacja: 11/25/2025#95 ROZDZIAŁ 96
Ostatnia Aktualizacja: 11/25/2025#94 ROZDZIAŁ 95
Ostatnia Aktualizacja: 11/25/2025
Może Ci się spodobać 😍
Niemoralna propozycja miliardera
Osierocona i bez miejsca, które mogłaby nazwać domem, Willow miała tylko jedną szansę na szczęście – pójść na studia. Kiedy jej stypendium przepadło, mogła tylko skontaktować się z Nicholasem Rowe, tajemniczym i wręcz grzesznym miliarderem, aby dał jej pieniądze, które jej się należały.
Skąd mogła wiedzieć, że nie tylko będzie skłonny sfinansować jej edukację, ale także chciał, aby została matką jego dzieci! To nie było częścią planu. Ale w obliczu pokusy, Willow mogła tylko przyjąć nieprzyzwoitą propozycję i wpaść w sidła starszego mężczyzny.
Czy ich związek przetrwa? Co się stanie, gdy duchy przeszłości Nicholasa pojawią się, by rozdzielić parę? Czy przetrwają burzę?
Błogość anioła
„Zamknij się, do cholery!” ryknął na nią. Zamilkła, a on zobaczył, jak jej oczy zaczynają się napełniać łzami, a jej wargi drżą. O cholera, pomyślał. Jak większość mężczyzn, płacząca kobieta przerażała go na śmierć. Wolałby stoczyć strzelaninę z setką swoich najgorszych wrogów, niż musieć radzić sobie z jedną płaczącą kobietą.
„Jak masz na imię?” zapytał.
„Ava,” odpowiedziała cienkim głosem.
„Ava Cobler?” chciał wiedzieć. Jej imię nigdy wcześniej nie brzmiało tak pięknie, co ją zaskoczyło. Prawie zapomniała skinąć głową. „Nazywam się Zane Velky,” przedstawił się, wyciągając rękę. Oczy Avy zrobiły się większe, gdy usłyszała to imię. O nie, tylko nie to, pomyślała.
„Słyszałaś o mnie,” uśmiechnął się, brzmiał zadowolony. Ava skinęła głową. Każdy, kto mieszkał w mieście, znał nazwisko Velky, była to największa grupa mafijna w stanie, z siedzibą w mieście. A Zane Velky był głową rodziny, donem, wielkim szefem, współczesnym Al Capone. Ava czuła, jak jej spanikowany umysł wymyka się spod kontroli.
„Spokojnie, aniołku,” powiedział Zane, kładąc rękę na jej ramieniu. Jego kciuk zjechał w dół przed jej gardło. Gdyby ścisnął, miałaby trudności z oddychaniem, zdała sobie sprawę Ava, ale jakoś jego ręka uspokoiła jej umysł. „Dobra dziewczynka. Ty i ja musimy porozmawiać,” powiedział jej. Umysł Avy sprzeciwił się, gdy nazwał ją dziewczynką. Irytowało ją to, mimo że była przerażona. „Kto cię uderzył?” zapytał. Zane przesunął rękę, aby przechylić jej głowę na bok, żeby mógł spojrzeć na jej policzek, a potem na wargę.
******************Ava zostaje porwana i zmuszona do uświadomienia sobie, że jej wujek sprzedał ją rodzinie Velky, aby spłacić swoje długi hazardowe. Zane jest głową kartelu rodziny Velky. Jest twardy, brutalny, niebezpieczny i śmiertelny. W jego życiu nie ma miejsca na miłość ani związki, ale ma potrzeby jak każdy gorący mężczyzna.
Nietykalna (Kolekcja Serii Awatar Księżyca)
Jego duża ręka gwałtownie chwyciła mnie za gardło, unosząc mnie z ziemi bez wysiłku. Jego palce drżały przy każdym uścisku, zaciskając drogi oddechowe niezbędne do mojego życia.
Zakaszlałam; dusiłam się, gdy jego gniew przenikał przez moje pory i spalał mnie od środka. Ilość nienawiści, jaką Neron do mnie żywi, jest ogromna, i wiedziałam, że nie wyjdę z tego żywa.
„Jakbym miał uwierzyć morderczyni!” Głos Nerona był przenikliwy w moich uszach.
„Ja, Neron Malachi Prince, Alfa stada Księżycowego Cyrkonu, odrzucam cię, Halimo Zira Lane, jako moją partnerkę i Lunę.” Rzucił mnie na ziemię jak śmiecia, zostawiając mnie, bym łapała powietrze. Następnie podniósł coś z ziemi, przewrócił mnie i przeciął.
Przeciął przez mój Znak Stada. Nożem.
„I tym samym skazuję cię na śmierć.”
Odrzucona w swoim własnym stadzie, młoda wilkołaczyca zostaje uciszona przez miażdżący ciężar i wolę wilków, którzy chcą, by cierpiała. Po tym, jak Halima zostaje fałszywie oskarżona o morderstwo w stadzie Księżycowego Cyrkonu, jej życie rozpada się w popiół niewolnictwa, okrucieństwa i przemocy. Dopiero po odnalezieniu prawdziwej siły wilka może mieć nadzieję na ucieczkę od koszmarów przeszłości i ruszenie naprzód...
Po latach walki i leczenia, Halima, ocalała, ponownie staje w konflikcie z dawnym stadem, które kiedyś skazało ją na śmierć. Poszukuje się sojuszu między jej dawnymi oprawcami a rodziną, którą znalazła w stadzie Księżycowego Granatu. Dla kobiety, która teraz jest znana jako Kiya, idea wzrastającego pokoju tam, gdzie leży trucizna, jest mało obiecująca. Gdy narastający hałas urazy zaczyna ją przytłaczać, Kiya staje przed jednym wyborem. Aby jej ropiejące rany naprawdę się zagoiły, musi stawić czoła swojej przeszłości, zanim ta pochłonie Kiyę tak, jak pochłonęła Halimę. W rosnących cieniach ścieżka do przebaczenia zdaje się pojawiać i znikać. W końcu nie można zaprzeczyć mocy pełni księżyca - a dla Kiyi może się okazać, że wezwanie ciemności będzie równie nieustępliwe...
Ta książka jest przeznaczona dla dorosłych czytelników, ponieważ porusza wrażliwe tematy, w tym: myśli lub działania samobójcze, przemoc i traumy, które mogą wywołać silne reakcje. Prosimy o rozwagę.
————Nietykalna Księga 1 z serii Awatar Księżyca
UWAGA: To jest zbiór serii Awatar Księżyca autorstwa Marii Solarii. Zawiera Nietykalną i Niezrównoważoną, a w przyszłości będzie zawierać resztę serii. Oddzielne książki z serii są dostępne na stronie autorki. :)
Przypadkowe Spotkanie z Magnatem
Cztery lata temu rodzina Baileyów stanęła w obliczu druzgocącego kryzysu finansowego.
Gdy bankructwo wydawało się nieuniknione, pojawił się tajemniczy dobroczyńca, oferując ratunek pod jednym warunkiem: małżeństwo na kontrakt.
Krążyły plotki o tym zagadkowym mężczyźnie — szeptano, że jest ohydnie brzydki i zbyt zawstydzony, by pokazać swoją twarz, być może skrywający mroczne, skrzywione obsesje.
Bez wahania Baileyowie poświęcili mnie, aby chronić swoją cenną biologiczną córkę, zmuszając mnie do zajęcia jej miejsca jako pionka w tej zimnej, wyrachowanej umowie.
Na szczęście, przez te cztery lata tajemniczy mąż nigdy nie zażądał spotkania twarzą w twarz.
Teraz, w ostatnim roku naszej umowy, mąż, którego nigdy nie spotkałam, żąda, abyśmy się spotkali osobiście.
Jednak katastrofa uderzyła noc przed moim powrotem — pijana i zdezorientowana, weszłam do złego pokoju hotelowego i skończyłam w łóżku z legendarnym potentatem finansowym, Casparem Thorntonem.
Co ja teraz, do diabła, mam zrobić?
Wzlot Brzydkiej Luny
Potem spotkała jego. Pierwszego mężczyznę, który nazwał ją piękną. Pierwszego, który pokazał jej, jak to jest być kochaną.
To była tylko jedna noc, ale zmieniła wszystko. Dla Lyric był świętym, zbawcą. Dla niego, była jedyną kobietą, która sprawiła, że doszedł w łóżku – problem, z którym walczył od lat.
Lyric myślała, że jej życie wreszcie się zmieni, ale jak każdy w jej życiu, on kłamał. A kiedy odkryła, kim naprawdę jest, zdała sobie sprawę, że nie tylko jest niebezpieczny – jest typem mężczyzny, od którego nie można uciec.
Lyric chciała uciekać. Pragnęła wolności. Ale chciała również odnaleźć swoją drogę i odzyskać szacunek, wznieść się ponad popioły.
Ostatecznie została zmuszona do wejścia w mroczny świat, którego nie chciała poznać.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Desperackie Pościgi Prezesa
Myślałam, że Seth jest moim światem, ale jego zdrady zniszczyły trzy lata oddania.
Miałam dość. Rozwód, bez oglądania się za siebie. Wtedy on spanikował. Zaczął mnie ścigać, nie chciał odpuścić.
Więc kim dla ciebie jestem, Seth? Nie chciałeś mnie, kiedy cię kochałam. Teraz, kiedy już mi przeszło, nie dasz mi spokoju?
Za późno.
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem
Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.
– Nadal jesteś na mnie zły?
Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.
Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.
Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.
Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.
Zły Alfa
ZAWIERA TEMATY EROTYCZNE I BDSM
Był bardzo zły. Patrzył na mnie, jakby chciał mnie zgwałcić albo uderzyć w twarz.
"Mogę wyjaśn- "
Przerwał mi.
"Byłaś bardzo, bardzo niegrzeczna, kiciu. Nie masz pojęcia, przez co przeszedłem."
Jego uścisk na mojej szyi się zacieśnił, dusząc mi przełyk.
"Rozbieraj się."
To słowo wyrwało mnie z szoku. "Co- "
"Licze do trzech, jeśli tego nie zrobisz, rozerwę twoje ubrania - 1."
Czy to naprawdę się dzieje?
"2."
Myślałam, że jest gejem.
"3."
Emara, 21-letnia kobieta, która przebrała się za mężczyznę, aby dostać pracę w międzynarodowej firmie.
Ale nie wiedziała...
Szef jest niesamowicie przystojny.
Nie jest człowiekiem.
Ona jest jego partnerką.
.
Co się stanie, gdy Wielki Zły Wilk spotka swoją partnerkę?
.
Jak zareaguje, gdy dowie się, że jego partnerka to mężczyzna, a nie kobieta?
.
Co się stanie, gdy prawda wyjdzie na jaw? Kto utonie? Kto wypłynie?
SEQUEL ZAWARTY W KSIĄŻCE!
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Ostatnia Szansa Chorej Luny
Wszystko zmieniło się w dniu, kiedy dowiedziałam się, że moja wilczyca zapadła w stan uśpienia. Lekarz ostrzegł mnie, że jeśli nie oznaczę lub nie odrzucę Alexandra w ciągu roku, umrę. Jednak ani mój mąż, ani mój ojciec nie przejmowali się na tyle, aby mi pomóc.
W mojej rozpaczy podjęłam decyzję, aby przestać być uległą dziewczyną, jakiej ode mnie oczekiwali.
Wkrótce wszyscy nazywali mnie szaloną, ale właśnie tego chciałam — odrzucenia i rozwodu.
Nie spodziewałam się jednak, że mój kiedyś arogancki mąż pewnego dnia będzie błagał mnie, żebym nie odchodziła...












