อันดับ

ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เจ้าจอมพลาดท่านอนกับชายแปลกหน้าที่ช่วยทำให้เขาตาสว่าง

“หึ นอนกับกูทั้งคืน ตื่นเช้ามากลับคิดถึงผัว ซะงั้น”

อิสรภาพที่คิดว่าสวยงามถูกบดขยี้จากคนที่ไว้ใจ แต่โลกใบนี้เล่นตลกกับเจ้าจอมไม่พอ
ยังเหวี่ยงคนไร้หัวใจอย่างกองพลเข้ามาในชีวิตเขาอีก

“มึงก็เหมือนคนอื่นๆ ที่ชอบ..แค่ร่างกายของกู”

เมื่อหมอที่เชื่อในหลักการและเหตุผล ต้องมาเจอกับผีที่เชื่อแค่สัญชาติญาณของตัวเอง จึงเป็นที่มาของความวุ่นวาย กลายเป็นบ่อเกิดของความรักที่ต้องเก็บไว้เป็นความลับ...

สิ่งหนึ่งที่เอริกใฝ่ฝัน หลังจากที่ทำตามความต้องการของคนรอบข้างได้สำเร็จ

นั่นคือการที่เขาจะได้ลงไปนอนในเเคปซูลการุณยฆาต เพื่อปลดเปลื้องตัวเองจากความวุ่นวายที่ต้องเผชิญมาตลอดชีวิต

เเละในวันที่เขานอนมองก้อนเมฆสวยงามภายใต้กระจกของเเคปซูลนั้นเอง ดวงตาสีฟ้าราวกับอัญมณีเลอค่าก็เห็นลูกไฟขนาดใหญ่นับร้อยนับพันลูกกำลังมุ่งฝ่าชั้นบรรยากาศโลกเข้ามา

เเต่เขาก็ไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจหรอกนะ เพราะหลังจากนี้ไม่ถึงห้านาที เขาก็จะปิดเปลือกตาคู่นี้ลงจนสนิท ไม่รับรู้ความเป็นไปของโลกภายนอกอีกเเล้ว

เเต่!!....
เหมือนพระเจ้าจะไม่ยอมรับคนบาปอย่างเอริกไปอยู่ในอ้อมกอด เพราะเมื่อเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง โลกภายนอกก็เเปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

จากท้องฟ้าสีสันสดใสก็กลายเป็นเเดงฉาน จากต้นไม้ที่เคยเขียวขจีก็หายไปเหลือเพียงสีดำหม่นหมอง

อีกทั้งทะเลสาบที่เคยเต็มไปด้วยฝูงปลา เเต่มาในตอนนี้กลับมีเเต่ฝูงสัตว์ประหลาดยั๊วะเยี๊ยะเต็มไปหมด!

เเละนั่นก็ทำให้เขารู้ ว่ามนุษย์กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ใกล้จะสูญพันธุ์

"กูไม่ใช่ตัวเมียไง"

เอริกก็พอจะเข้าใจอยู่บ้าง ว่าสมัยนี้ผู้หญิงมันหายากยิ่งกว่าเพชรเม็ดงาม เเต่จำเป็นไหมที่พวกมันจะต้องมาตามดมกลิ่นของเขา เเล้วจ้องจะจับทำเมียตลอดเวลา!!

แม้หลิ่วเหวินอี้จะได้กลับมาเกิดในยุคใหม่ที่ไม่รู้จัก ทว่าความทรงจำในอดีตยังคงตามหลอกหลอน ประสบการณ์ในภพก่อนและภพปัจจุบันหล่อหลอมให้เขากลายเป็นคนเย็นชาไร้หัวใจ
แต่แล้วปราการน้ำแข็งที่สร้างขึ้นกลับสั่นคลอนเมื่อจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ลั่วเหยียนเจิ้งตามก่อกวน
แม้จิ้งจอกเจ้าเล่ห์จะแย้มยิ้มเป็นนิจ ทว่ากลับหาความจริงใจได้ไม่ แล้วความรู้สึกที่มีให้คือนิรันดร์หรือแค่ชั่วขณะหนึ่ง?

"เพราะความซวยระดับมหากาพย์ที่ดันไปเห็น 'สิ่งที่ไมควรเห็น' เข้า! ทำให้ 'แซลม่อน' เด็กศิลปกรรมหน้าหมาปั๊กต้องหนีหัวซุกหัวซุนจากเงื้อมมือของ 'พี่เพลิง' เฮดวิดวะสายโหดที่มีศักดิ์ศรีค้ำคอและอำนาจล้นมือ... 'ถ้าคลิปหลุดออกไป มึงตาย!' คำขู่สั้นๆ ที่เปลี่ยนชีวิตเด็กปีหนึ่งให้กลายเป็นเบี้ยล่างที่ต้องคอยรองรับอารมณ์มาเฟียวิดวะคนนี้ตลอด 24 ชั่วโมง ท่ามกลางบรรยากาศที่ทั้งลุ้นระทึกและกวนประสาทจนต่อมความดันพุ่ง... งานนี้ศักดิ์ศรีของรุ่นพี่จะร่วง หรือความดื้อของรุ่นน้องจะรอด?"

หลังจากเรียนจบผมยื่นเข้าทำงานหลายๆบริษัท แต่กลับมีบริษัทชื่อดังรับผมเข้าทำงานแบบงงๆ พร้อมด้วยตำแหน่งแปลกๆ ตำแหน่งนั้นมอบประสบการณ์ชั้นเลิศให้กับผม ตำแหน่งบำเรอรักให้กับพนักงานในบริษัท..

เนม ชื่อจริงของเขาคือ วรวิทย์ วรโชติวาทิน อายุ 25
นักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่ ไฟแรง และมีเสน่ห์เหลือร้าย รับตำแหน่งต่อจากพ่อแม่ที่เสียไปเมื่อตอนอายุ 17 ปี จากเหตุการณ์เสียพ่อแม่ไปในครั้งนั้น
ทำให้เขาได้พบเด็กชายที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนมีที่พักพิงใจ

นาย ชื่อจริงของเขาคือ เจ้านาย พัชรวิทิต อายุ 18
เด็กชายบ้านๆ คนหนึ่ง ฐานะกลางๆ ไม่จนแต่ก็ไม่ได้รวย การตายของแม่ทำให้เขารู้อะไรหลายอย่าง ที่พ่อและแม่ไม่เคยบอก ความลับที่ถูกปิดบังไว้
ในช่วงเวลายากลำบาก ก็ได้เจ้านายหนุ่มผู้ใจดีเข้ามาช่วยเหลืออยู่เสมอ

"อ่า ทั้งนาย ทั้งฉัน เราต่างเหมือนกันเลยนะ"

เลิกดื้อได้แล้วคิส พี่คือคิง ส่วนน้องคือควีน ทุกอย่างถูกกำหนดมาตั้งแต่เราเจอกันครั้งแรกแล้ว น้องหนีพี่ไม่พ้นหรอกคนดี

ฟางลู่เอินเก็บบุรุษผู้หนึ่งได้ระหว่างเดินทางไปทำงานที่หอโคมแดง
ด้วยต้องการช่วยอีกฝ่ายจึงพาตัวกลับไปรักษาที่บ้าน ใครเลยจะรู้ว่าหลังจากฟื้นขึ้นมากลับความจำเสื่อมเสียนี่่
แต่คนผู้นี้ไม่ธรรมดา รู้ทั้งภาษาและมีวิชาติดตัว

อีกฝ่ายบอกว่าตั้งใจจะตามหาครอบครัวของตนเอง ฟื้นคืนความทรงจำ
แต่ไหง๊ถึงกลับมาทำเขาท้องแล้วสร้างครอบครัวเสียเองเล่า!!

เรื่องราวของ 'ไอ้กาน' นักศึกษาทุนมหาลัยคิงส์เวล มหาลัยเอกชนชื่อดังระดับประเทศที่วันดีคืนดีดันขี่มอเตอร์ไซค์ไอ้นวลลูกรักไปเฉี่ยวเข้ากับรถสปอร์ตหรูสีเหมือนขี้ ก่อนที่เจ้าของรถที่มีผมสีเดียวกับรถจะเรียกร้องค่าเสียหายของกระจกข้างเดียวถึง 8 แสนบาทไทย นำมาซึ่งการให้ไอ้กานมาช่วยทำวิจัยจบ เพราะไอ้รุ่นพี่หัวขี้มันดันเรียนมหาลัยเดียวกับเขา แถมยังอยู่คณะเดียวกันอีกด้วย งานนี้พรหมลิขิตหรือจะสู้ส้นเท้าลิขิต

ชีวิตที่เคยสงบสุขของไอ้กานต้องพังลงเมื่อรู้จักกับรุ่นพี่ปี 8 อย่าง 'ไอ้ธีต์' ไอ้หัวขี้ที่เขาเหม็นขี้หน้ายิ่งกว่าขี้ในส้วม

เพราะคำว่ารักสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง
จากคนโหดร้ายกลายเป็นอ่อนโยน
จากคนที่เคยมีเหตุผลกลับหาเหตุผลให้ตัวเองไม่ได้
จากแค่อยากจะแกล้งกลับต้องหวั่นไหว
และจากอะไรที่ไม่ใช่กลับกลายเป็นอะไรที่ขาดไม่ได้

เมื่อ 'กฎหมาย' ต้องสยบแทบเท้า 'มาเฟีย' ผู้ไร้หัวใจ
การเผชิญหน้าระหว่าง 'อีริค เมแกน' พญามัจจุราชแห่งโลกมืดที่ปกครองเกาะฮ่องกงด้วยหยาดเลือด
กับ 'เจโล เดอร์สัน' ตำรวจหนุ่มผู้ไม่ยอมก้มหัวให้อำนาจมืด...

เมื่อเพื่อนรัก ต่างก็แอบรักเพื่อน ต่างคนต่างไม่กล้าบอกความในใจ จนเมื่อทนเก็บไว้ไม่ไหว ระเบิดความในใจออกมา แต่ทว่าอุปสรรคของพวกเขาไม่ได้มีเพียงเท่านี้ มันมีอะไรมาที่มากกว่านั้น....

"ผมไม่คิดว่าจะได้มาเจอคนที่น่าสนใจแบบคุณที่นี่"

"ผมแค่มาพักผ่อนกายใจเฉยๆ " อีกฝ่ายทำเพียงแค่ยกยิ้มรับ ขยับกายเข้ามาใกล้ ฝ่ามือเอื้อมไปวางที่ต้นขา ลูบไล้ไปมาเบาๆ จนทำให้คนที่นั่งอยู่แทบจะอดใจไม่ไหว ถอนหายใจออกมาแรงๆ และพยายามหันมองรอบๆ ตัว เพื่อหักห้ามใจไม่ให้ตะบันหน้าคนที่กำลังนั่งแนบชิด แต่ก็ต้องสะดุ้งสุดตัว ร้องออกมาอย่างตื่นตกใจ

"เหี้ย!!! "

เมื่อความรู้สึกบอกว่า ‘เกินเพื่อน [สนิท]’ ใจมันเลย ‘คิดไม่ซื่อ’ สัก ‘เท่าไหร่’
และ ‘ยิ่งได้’ มาเรียน มาร่วม ‘ทุกกิจกรรม’ (หมายถึงกิจกรรมต่างๆ ตามประสานักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัยน่ะ อย่าคิดมากๆ อิอิ) ‘ได้ทำ’ ได้พบ ได้เจอ ‘ได้อยู่ใกล้’ ไอ้ที่อัดอั้น เก็บกด ‘ไว้ข้างใน’ มันก็ค่อยๆ ‘เผยไต๋’ ออกมา ‘ทีละนิด’
แต่ครั้นจะเอ่ยก็กลัว ‘มิตรภาพ’ ที่มีจะ ‘จางหาย’ อีกทั้งไม่แน่ใจว่า ‘อีกฝ่าย’ จะรู้สึก...‘เหมือนกัน?’
เฮ้อ...หากมัวแต่แอบรัก ‘สักวัน’ ก็ต้อง ‘เจ็บช้ำ’ ก็ได้แค่ ‘ทำใจ’ ยอมรับสิ่งที่ ‘เป็น’
หวังเพียงอีกคน ‘มองเห็น’ และรับรู้...‘เท่านั้น’ ไม่อยาก ‘ฝัน’ เกินสถานะ ‘เพื่อน’ ที่ ‘ยืนหนึ่ง’ อะไรๆ ที่คิด ‘ลึกซึ้ง’ ก็คงอยู่แค่ใน...จินตนาการ

เรื่องราวความรักที่ซ่อนไปด้วยปมปริศนาอันแสนวุ่นวายของมาเฟียเจ้าอารมณ์ แห่งตระกูลหลัก และ บอดี้การ์ดข้างกายมาดเข้มที่เริ่มจากความร้าย...แต่ลงท้ายด้วยรัก

เขาเป็นพนักงานร้านซักรีดใต้คอนโดใจกลางเมือง ในวันหนึ่งก็มีชายหนุ่มหน้าตาดีเข้ามาใช้บริการ และเน้นยำเป็นพิเศษเกี่ยวกับการทำความสะอาดบราเซียของแฟนสาว แต่ความจริงชายคนนั้นไม่เคยมีแฟน!!!!

สิงหราช หรือ สิงห์
เจ้าของบริษัทชั้นนำของประเทศ เป็นคนเงียบนิ่งไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เพียงแค่สายตาตวัดมองมาก็ทำให้ผู้คนเสียวสันหลังวาบไม่อยากพูดคุย

เตโช หรือ เต
เป็นพนักงานร้านซักรีดเปิดใหม่ภายใต้คอนโดหรูใจกลางเมือง ได้รับรู้ความลับของสิงหราชโดยบังเอิญ ยิ่งทำให้เขาเตลิดหลงใหลอีกฝ่ายเข้าไปใหญ่ เขาจะต้องคว้าหัวใจของชายหน้านิ่งมาให้ได้!!!

เพราะป้าแม่บ้านที่คอยดูแลลาออกกะทันหัน ทำให้สิงหาราชไม่สามารถนำผ้ากลับไปซักทำความสะอาดได้เหมือนอย่างเคย ความยุ่งยากจึงเกิดขึ้นเมื่อเขาต้องนำผ้าไปส่งซักด้วยตัวเอง โดยที่ไม่รู้เลยว่ามันจะนำพาเรื่องยุ่งยากวุ่นวายมาให้เขา!!!

“ไหนเจ้าบอกว่าจะอาบน้ำร่วมกับข้า แล้วทำไมถึงยังไม่ยอมถอดชุดเหม็น ๆ นั่นออกอีกเล่า หรือเจ้าจะให้ข้าจัดการให้”
“ไม่! ไม่ใช่ขอรับ” ข้ารีบร้องบอกหากก็มิทัน เมื่อท่านอ๋องเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนตอนนี้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าข้าแล้วและรีบจับดึงเอาอาภรณ์ออกจากกายข้าไปอย่างรวดเร็วเกินที่ข้าจะเอ่ยปากห้ามได้ทัน
“หยุด...หยุดก่อนขอรับท่านอ๋อง ข้า...ข้ายังมิได้ตอบตกลงจะอาบน้ำร่วมกับท่านในครั้งนี้นะขอรับ เรา...เราต้องแลกเปลี่ยนกันอย่างยุติธรรมสิ ท่านจะต้องสอนวรยุทธ์ให้แก่ข้าก่อน ข้าถึงจะยอมทำอย่างที่ท่านต้องการ...อาบน้ำและนวดให้กับท่าน” กล่าวออกไปแล้วข้านี้แสนจะอับอายยิ่งนัก หวังแต่ว่าจะมิมีวันนั้นนะ
“นี่เจ้า! ถึงเจ้าจะทนเหม็นกลิ่นของตัวเองไปถึงจวนได้ แต่ข้ามิยอมทนหรอกนะ ข้ามิยอมขี่ม้ากับเจ้าโดยที่เจ้ายังมิอาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์ตัวใหม่หรอกนะ”
“เปล่า...เปล่านะขอรับ ข้าแค่...”
“ถึงอย่างไร เจ้าก็จะต้องเป็นอนุของข้า เพียงแค่เวลาจะช้าหรือเร็วเท่านั้น ถ้าครั้งนี้จะอาบน้ำร่วมกันก็มิแปลก แต่เจ้ายังมิต้องกังวลใจหรอกนะ ข้ายังมิคิดทำอันใดเจ้าหรอกนะหนิงเหอ...มันยังไม่ถึงเวลานั้น”
สุดท้ายแล้วท่านอ๋องก็เป็นผู้มีชัย...ข้ากับท่านอ๋องอาบน้ำด้วยกัน เขาสำเริงสำราญกับการกินเต้าหู้ข้าไม่ยอมหยุด ส่วนตัวข้านั้น...หุ่นไม้! เพราะไม่รู้ว่าจะป้องกันตัวเองจากมือไม้ที่มันยุ่มย่ามไปทั่วร่างกับปากหนาที่คลอเคลียขบกัดสร้างรอยไว้ที่ลำคอและหน้าอกไม่ได้ ตอนนี้มันคงเป็นรอยแดงไปหมดแล้ว...ที่ไม่รู้ด้วยว่าอาภรณ์ชุดใหม่จะปกปิดร่องรอยเหล่านี้ได้หมดหรือเปล่า
เตรียมตัวอับอายกับสายตาของลูกน้องท่านอ๋องที่คงจะ...เอ่ยวาจาล้อข้ามิหยุด

“ คนหนึ่งโหดร้ายแต่เขาก็คือพ่อของลูก...กับอีกคนที่แสนดีที่หนึ่งแต่เขาดันมาทีหลัง ”

ภีมวัจน์×นัฐธฤทธิ์×แอริค

ภีมวัจน์ นักธุรกิจหนุ่มที่มีดีเพียงรูปร่างหน้าตาบริหารบริษัทในเครือตัวเองจนเกือบล้มละลายเขาเลยต้องหาที่พึ่งให้ตัวเองยืนพื้นได้มั่นคงอีกครั้ง จึงยอมรับข้อเสนอจากผู้บังเกิดเกล้าตกลงหมั้นหมายกับ นัฐธฤทธิ์ ลูกชายของเพื่อนสนิทพ่อเพื่อเอาตัวรอด รายนั้นเป็นถึงผอ.ศูนย์ศิลปะดีกรีไม่ธรรมดาทั้งเก่งและรวยใครบ้างจะไม่อยากได้ไว้เป็นเครื่องประดับบารมี สวมบทบาทสุภาพบุรุษบังหน้าหลอกเล่นกับใจของอีกฝ่ายเพื่อขยี้ความบริสุทธิ์จนได้แต่งงานกัน

เขามองการแต่งงานเป็นเรื่องของผลประโยชน์ ไม่ได้รักหรือพิศวาสอีกฝ่ายมากไปกว่านั้น ด้อยค่าภรรยาในทะเบียนเปรียบเสมือนเครื่องมือสนองความใคร่ในแต่ละคืนก็เท่านั้น ทว่าคำลวงของเขาทำให้ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠นัฐธฤทธิ์ เชื่อสนิทใจว่าสามีที่ตนรักคือเทพบุตร จนมารู้ในตอนท้ายที่สุดว่าเขาคือสัตว์ร้าย...

เรื่องราวของผมเริ่มต้นขึ้นเมื่อผมได้พบกับมนุษย์เพศผู้ที่พยายามยัดเยียดความเป็นเพื่อนให้กับผมตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกัน และหลังจากนั้นชีวิตของผมก็ไม่ได้พบเจอกับความสงบสุขอีกเลย...

“ติณ!”

“อะไรของมึงอีกล่ะ ไม่มีเรียนแล้ว มึงจะไปตายที่ไหนก็ไปสิ” ไอ้ติณย้อนผมพลางสีหน้าหงุดหงิดใส่

ผมสิที่ต้องเป็นคนหงุดหงิด มันจะมาหงุดหงิดอะไรในเมื่อมันนั่นและที่เป็นต้นเหตุี่ทำให้ผมต้องโดนไล่ออกจากห้องเรียน ทั้งๆ รีบมาจนเกือบเช็คชื่อไม่ทัน

“นายตั้งใจจะทำให้เราโดนไล่ออกมาจากห้องงั้นเหรอ”

“ก็เออดิ สมองมึงแรมน้อยรึไงถึงได้ฉลาดช้านัก”

“แต่เราตั้งใจมาเรียนหนังสือนะ”

“เรียนมาครึ่งชีวิตแล้ว มึงไม่เบื่อบ้างรึไง”

ผมว่าแล้วเชียวว่าทำไมมันถึงได้สะกิดผมนักทั้งๆ ที่มันน่าจะเงียบปากไปได้ที่รู้ว่าอาจารย์มองแล้ว ที่แท้มันก็ตั้งใจจะให้อาจารย์ไล่ออกมานี่เอง

“มองหน้านี่หิวตีนรึไง หรืออยากจะลองกิน”

“นายคงกินบ่อยสินะ สมองนายถึงได้มีแต่เรื่องตีนๆ”

“ไอ้เหี้ยคิม” ไอ้ติณคะตอกเรียกผมเสียงดังแถมยังเดินเข้ามากระชากคอเสื้อผมเข้าหาตัวแล้วง้างหมัดขึ้นกลางอากาศทำท่าเหมือนอยากจะชกปากผมเสียเต็มประดา

“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง ปากดีมากคราวหน้าได้แดกตีนสมใจแน่”

โธ่ว้อยยย! ผมมาเพื่อเช็คชื่อแล้วก็โดนไล่ออกจากห้องสินะ ช่างเป็นการเริ่มต้นปีการศึกษาที่แสนพิเศษจริงๆ

‘เมื่อเพื่อนร่วมฟัน (Sex) กลายมาเป็นคู่ร่วมมัน’
มันโจทย์แรกที่คิดสำหรับเรื่องนี้ ไม่มีการวางโครงเรื่อง ปล่อยให้ไหลไปเรื่อย เป็นนิยายเรื่องๆ แรกที่หัดเขียนฉากเลิฟซินด้วย ตอนแรกที่เขียนเรื่องนี้แทบไม่มีความมั่นใจได้เลยว่ามันจะจบได้ แต่เขียนไปเขียนมาก็จบจนได้
เรื่องนี้แบ่งเป็น 2 Part ซึ่ง Part ที่ 1 จะเป็นของ ทิวทัศน์ หนุ่มหล่อดีกรีรองเดือนมหาวิทยาลัย ลูกชายนายหัวเกาะพงัน ที่เราจะพานักอ่านไปเที่ยวทะเล ฝ่าเกลียวคลื่นและการสารภาพรัก
Part ที่ 2 เป็นของ ปฏิทิน หนุ่มหล่อดีกรีเดือนคณะวิศวะ ที่ความหล่อเป็นรองเพื่อนร่วมฟันนิดๆ แต่สกิลในการล่าเหยื่อถือว่าเป็นเลิศ ลูกชายพ่อเลี้ยงเมืองเหนือ ที่เราจะพานักอ่านไปสู่บรรยากาศของขุนเขาและสายลมหนาว

เพชร นักมวยดาวรุ่งดีกรีแชมป์ระดับประเทศ ต้องไปตรวจสุภาพประจำเหมือนทุกปี แต่ปีนี้มันกลับเป็นอะไรที่เปลี่ยนชีวิตของนักมวยคนหนึ่งไปตลอด เพราะเขาดันไปเจอกับคู่อริตลอดกาลอย่าง คราม ในห้องตรวจหมายเลข ที่สำคัญอริคนนั้นเป็นคนตรวจร่างกายให้เขาเอง มันยังไม่ช็อกเท่ากับการมารับมารู้ภายหลังว่ามันเป็นประธานของบริษัทสปอนเซอร์รายใหญ่ของค่าย ส.ทรงชัยที่เพชรจังกัดอยู่ งานนี้เพชรจะอดทนไม่ให้เผลอไปต่อยหน้าของครามเหมือนกับตอนสมัยเรียนได้หรือไม่มาลุ้นกัน

วชิระ แพทย์หนุ่มอนาคตไกลถูกสวรรค์เล่นตลก เมื่อเขาโดนฟ้าผ่าหลงมายังยุคจีนโบราณ แถมยังถูกลิขิตให้เป็นหมอเทวดารักษาผู้คนทั่วทั้งแผ่นดินตามภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากเทพโอสถ
เรื่องคงง่ายกว่านี้ถ้าตลอดการเดินทางของวชิระหรือจิวชงหยวนไม่ได้เจอแต่หมอเทวดาเต็มไปหมด!
นั่นก็จิวชงหยวน นี่ก็จิวชงหยวน! ถ้าพวกเจ้าเป็นจิวชงหยวนกันหมด แล้วข้าล่ะเป็นใคร!?
หากคิดว่านั่นคือการกลั่นแกล้งจากสวรรค์ล่ะก็คงเป็นเพียงแค่บทเกริ่นนำ เพราะนอกจากเขาจะโดนยัดเยียดให้เป็นหมอเทวดาแล้ว จิวชงหยวนยังต้องพบเจอกับ
เรื่องวุ่นวายชวนปวดหัวนานับประการ ทั้งแม่ทัพสวรรค์ที่ลงมาหาเขาถึงโลกมนุษย์ ไหนจะผู้นำพรรคเทพจันทราที่พบเจอกันระหว่างปฏิบัติภารกิจ
ก็ว่าจะไม่วุ่นวาย แต่ทำไมรู้ตัวอีกที รอบกายเขาถึงมีแต่ผู้ชายรุมล้อมแบบนี้ล่ะ!?

เมื่อเด็กผู้ชายตัวเล็กหน้าหวานอย่าง 'อะตอม' ถูกฝากฝังให้สามหนุ่มสุดหล่อเจ้าของผับชื่อดังช่วยดูแล แต่ทำไมมันดูเหมือนการส่งเครื่องบรรรณาการให้ยังไงก็ไม่รู้?

เมื่อต้องมาอยู่กับพี่ชายที่ไม่ใช่พี่ชาย
แต่พี่มันเมาแล้วเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นเมียเลยจับปล้ำ
คิดว่าเวอร์จิ้นน้อยๆ ของผมจะเหลือมั้ย!

เรื่องราวความรักอันแสนวุ่นวายที่เกิดขึ้นกับผู้ชายซึนๆ เมื่อการมานอนพักสายตาที่ม้าหินอ่อนใต้ต้นจามจุรีหลังคณะอย่างทุกวัน ทำให้เขามาพบเข้ากับแมวส้มตัวอ้วน ที่มีปานรูปหัวใจตรงแก้มเหมือนแมวตัวเก่าของแม่ มันนอนแอ้งแม้งติดอยู่บนต้นไม้ ร้องเมี้ยวเมี้ยวให้คนช่วย แต่พอเขาจะช่วยลงมา ไอ้แมวส้มหลุดคิวซีก็เอาแต่ขู่ฟ่อ ๆ เพราะได้กลิ่นสาบงูตามตัวเขา

ความวายป่วงเริ่มขึ้นทันทีที่เด็กผู้ชายแต่งตัวเหมือนจะไปฮาโลวีนวิ่งหน้าตั้งเข้ามา ก่อนจะแย่งแมวส้มที่เขาหมายตาเอาไว้ ทางเดียวที่จะได้แมวมาครอบครอง คือต้องให้เบอร์หรือไอจีส่วนตัวไป คนปัญญาอ่อนที่ไหนจะทำกัน ไม่มีทางซะหรอก!!!

ผมตะวัน เป็นเพื่อนไอ้เอิร์ธ
และก็เป็นผู้ชายแท้ทั่งแท่ง.. แต่ความฉิบหายดันบังเกิดเมื่อผมเสือกไปมีอะไรกับผู้ชายด้วยกัน
ไอ้เหี้ยเอ๊ย กูอยากตายแล้วเกิดใหม่ โว้ยยย

ผมไนท์ เป็นเพื่อนไอ้กันต์และก็เป็นเจ้าของร้านเหล้าหลังมหาลัยที่พวกเด็กๆ นักศึกษาชอบไปนั่งก๊กเหล้ากัน
แต่ว่าตอนนี้ผมกลับกำลังมีปัญหากับไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่เพิ่งจะนอนกับผมแค่ครั้งเดียว


ตะวันกดล็อกข้อมือทั้งสองข้างของผมเอาไว้แน่น มันหอบหายใจ จ้องผมด้วยสายตาคาดโทษก่อนจะโน้มหน้าลงมาใกล้เอ่ยเสียงขรึม “กูเตือนมึงแล้วนะ”
ผมหรี่ตาลงจ้องใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมของตะวัน นึกขำมันในใจ มันเอาอะไรมามั่นใจว่าจะควบคุมผมได้
แรงที่กดตรงข้อมือผมเยอะมากก็จริงแต่คนอย่างผมไม่มีทางจนตรอกง่ายๆ แบบนี้หรอก ผมออกแรงอยู่ใต้ร่างตะวันไม่กี่กระบวนท่าก็สามารถพลิกกลับขึ้นมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ กดมันคว่ำหน้ากับเตียงแล้วจับแขนบิดไว้ข้างหลัง
“อ๊ากก ไนท์… พี่ผมเจ็บ”

ตะวัน : ไม่คิดเลยว่าคนที่ผมเคยรังเกียจเข้าไส้จะทำให้ผมรักหัวปักหัวปำได้
ไนท์ : ผมแค่อ่อยเด็กมันเล่นแต่สุดท้ายร่างพังทุกวัน

มีผัว "ดี" เป็น "ศรี" แก่ตัว มีผัว "ชั่ว" หัวของผัวต้องมี "สี" พร้อมหรือยังที่จะเป็น "เมียโหด" ไปด้วยกัน
เห็นผมอ่อนแอนักใช่ไหม? ถึงชอบรังแกกันแบบนี้

ทำร้าย "ตัว" ยังไม่พอ ยังทำร้าย "ใจ" กันอีก
มีผัวกับเขาสามคน หาดีไม่ได้ซักคน
ต่อไปนี้ผมจะไม่ยอมให้อีกแล้ว
เมื่อความอดทนของผมมันถึงที่สิ้นสุด
ถ้าเขา "เลว" ผมจะ "เลว" ให้มากกว่า
ถ้าเขา "ร้าย" ผมจะ "ร้าย" ให้มากขึ้น
ถ้าเขา "มั่ว" ผมก็จะ "ร่าน" ให้มันรู้กันไปเลย
"พวกนายได้เจอดีกันฉันแน่"

น่านนึกสนุกปลอมเป็นน้องฝาแฝดหนึ่งวัน แต่ใครจะคิดล่ะว่าจะได้กับคู่อริซะงั้น “ซี๊ด! เลิกพูดมากแล้วครางเรียกชื่อกูดีกว่า” “ไอ้เลว!” “กูชื่อไพร” “ไอ้เหี้ยไพร!”
#รวมเรื่องสั้น มีหลากหลายแนว เข้ามาเลือกอ่านได้เลยค้าบ ขอบคุณที่สนับสนุนนะครับ

คนอย่างผมถูกโยนนน ทิ้งขว้างงง... ผม 'เลโก้ ' ใช่ครับ ผมถูกทิ้ง และคนที่ทิ้งผมไปก็คือแม่แท้ๆ ของผมเอง เรื่องมันอาจฟังดูเศร้าใช่มั้ยครับ แต่ไม่หรอก เพราะผมมี 'พี่อาทิตย์' ผู้ชายที่เป็นทุกอย่างของผม

จุดเริ่มต้นเรื่องราวของผมมันมีที่มาตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อน พ่อกับแม่ของผมเลิกกัน แม่เอาผมมาฝากเพื่อนของแม่เอาไว้แล้วรับปากว่าจะรีบกลับมารับผม แล้วก็หายไปเลยห้าปีเต็มๆ นับจากวันนั้น ผมก็เลยต้องอาศัยอยู่กับพี่อาทิตย์ ซึ่งเขาก็ดูแลผมอย่างดีมาโดยตลอด แต่ผมก็ขยันสร้างปัญหาให้เขาไม่เว้นแต่ละวัน

นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเป็นเด็กที่ถูก (ผู้) ปกครองดูแลในระบบพิเศษ...

ผมแอบแซ่บกับผู้ชายหน้าหวานใส่เสื้อช็อปต่างสถาบันและมีรอยสักมังกร! เรื่องเชี่ยเนี่ยควรจบแค่นั้นถ้าหากเขาไม่คิดตามกดผมทุกเวลาและสถานที่ ไอ้ฉิบหาย เกิดเป็นเสือทั้งทีใครจะยอมให้กระต่ายหื่นจ้องผสมพันธุ์
“อืม ปืนใหญ่เรียนช่างเหรอ” ดวงตาเขาเป็นประกายวาบขึ้น
ได้ยินคำถามนั้น ผมก็รีบตอบ กลัวลงเอยจะมองว่าผมเป็นนักเลงหรือขาใหญ่ “อือฮึ เด็กช่างไม่ได้เถื่อนทุกคนนะ โดยเฉพาะผม แล้วก็โคตรจริงใจสัดๆ !”
เขาอมยิ้มและเอ่ยว่า “ผมรู้ เพราะเรียนช่างเหมือนกัน แต่เป็นภาคเสาร์ – อาทิตย์”
เป็นตอนนั้นที่ผมชะงักค้าง ก่อนที่หางตาจะหันไปเห็นเสื้อ
ช็อปของลงเอย เชี่ย... เชี่ยสุดๆ
เสื้อตัวนั้น มันเป็นของสถาบัน B
ที่เมื่อสองเดือนก่อนผมไปเปรี้ยวตีนใส่ชุดใหญ่ และหวิดเกือบซวยต้องขึ้นโรงพัก!