87 Book(s) Related to bad guy

เผลอใจ One night stand กับคุณหมอหนุ่มสุดหล่อ ที่ขึ้นชื่อว่าโคตรจะแบดบอย! จนพลาดท่าเกินเลยในความสัมพันธ์ชั่วคราว เพราะเขาชอบทำให้ใจสั่นไม่หยุด 'เธอเป็นของฉันแล้วยังจะอยากไปเป็นของคนอื่นทำไม!'
ตอนนี้เธอกำลังตกหลุมรักเขาจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วจริงๆ
โปรย
เอลรินปล่อยตัวไปกับจังหวะ เต้นร่อนเอวอย่างเป็นธรรมชาติ ท่ามกลางสายตาหลายคู่ที่เริ่มหันมามอง เสียงเพลงดังกลบทุกอย่าง แต่เธอกลับรู้สึกถึงพลังสนุกที่อบอวลอยู่รอบตัว ชายหนุ่มหลายคนเริ่มเดินเข้ามาใกล้โต๊ะ แต่เอลรินไม่ได้สนใจ เธอเพียงยิ้มและพยายามเดินหลบออกจากตรงนั้น ทว่ากลับชนเข้ากับใครบางคนเข้าอย่างจัง
"อุ๊ย! ขอโทษค่ะ" เสียงของเธอยานเพราะความเมา
"ร่อนเก่งดีนะ อยากรู้ว่าตอนอยู่บนตักจะร่อนสู้ขนาดไหน"
"คะ…"
"ไปต่อข้างนอกกันไหม?"
เสียงทุ้มของชายแปลกหน้าดังขึ้นข้างหู ตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้าหล่อเหลาทำให้เธอนิ่งไปชั่วขณะ เขาในเสื้อเชิ้ตดำที่แหวกอกจดจ้องเข้าไปในดวงตากลมอย่างมีเลศนัย กลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยเข้ามาเตะจมูกยิ่งทำให้เอลรินเคลิบเคลิ้ม แสงไฟในผับสะท้อนผิวของเขาให้ดูมีเสน่ห์ เธอยิ้มพลางตอบด้วยน้ำเสียงมึนเมา "ไปค่ะ ไปที่ไหนก็ได้ที่มีคุณ"

เขาบอกว่าเห็นเด็กอย่างเธอเป็นแค่ของเล่น
แต่บังเอิญว่า...เขาดันเป็นนักสะสมของเล่น
ที่หวงของเล่นมากเสียด้วยสิ

ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!

"ถ้ายังรักชีวิต ต่อไปอย่าได้คิดมายุ่งกับผู้หญิงของกูอีก"

"ไอ้บ้า!" ฉันตะโกนออกมาจนสุดเสียง พยายามดิ้นแรงๆ เพราะหวังจะหลุดจากการเกาะกุมให้ได้ แต่แรงเท่ามดแบบฉัน ไม่สามารถสู้แรงช้างแบบหมอนี่ได้เลย

"ไม่เลิกอวดดีก็ดีเหมือนกัน จุกขึ้นมา จะได้ไม่ต้องโทษฉัน!"

"กรี๊ดดดดด!" ฉันกรี้ดออกมาอย่างขัดใจ สองแขนถูกหมอนั่นกดลงกับเตียงเอาไว้ แล้วหมอนั่นก็ใช้ปากกับหน้าอกของฉัน ทั้งขบ ทั้งกัด ทั้งดูดแบบนั้น มันบวมเป่งจนไม่รู้จะบวมตรงไหนแล้ว เนินอกที่เคยขาวผ่อง หมอนั่นก็ฝากรอยจนเกลื่อนกลาด หมอนี่มันเถื่อนมากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ด้วยซ้ำ

"เกลียด ฉันเกลียดนาย!"

"เกลียดได้ แต่จำด้วย ว่าเธอเป็นของใคร!" หมอนั่นพันธนาการข้อมือของฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะค่อยๆ ปลดกางเกงยีนส์ราคาแพงของตัวเองออกไป ไม่ต้องบอกเลย ว่าฉันกำลังจะเจอกับอะไรในรูปแบบไหน เพราะนับตั้งแต่วันนั้น วันที่เป็นวันเกิดของฉัน วันที่เราไปดื่มกันที่ผับ แล้วเพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อเวกัสได้หายไป คนแรกที่ฉันสงสัย คือเพื่อนสนิทของนายคนนี้ แต่แทนที่มันจะบอกฉันดีๆ แต่มันกลับใช้วิธีสกปรก ให้ฉันยอมตกเป็นของมัน

"เรียนจบเมื่อไหร่ออกไปจากบ้านฉันซะ"
เขาเป็นถึงคุณชายของบ้าน ในขณะที่เธอ... เป็นแค่เด็กกำพร้าที่โชคดีได้รับการอุปการะจากครอบครัวของเขาเท่านั้น

"กูให้ความเป็น เพื่อน มึงได้
กูก็ยัดเยียดความเป็น ผัว ให้มึงได้เหมือนกัน"
จอมทัพ : หล่อ ร้ายลึก ตรงไปตรงมา ปากร้าย
คุณอาจจะมองว่าผมใจร้าย เเต่สิ่งที่ผมเจอการทำดีคงไม่ช่วยอะไร
ผมไม่สนว่าใครจะเจ็บปวด ต่อจากนี้ผมขอสนแค่ตัวเองบ้างก็เเล้วกัน
"กูก็แค่อยากแก้แค้น"
น้ำเหนือ : หล่อ จริงใจ ซื่อตรง ปากไม่ร้าย (แต่กัดเจ็บ)
ถ้าผมผิดผมก็ลูกผู้ชายพอที่จะยอมรับความผิด
ผมโกรธที่มันยัดเยียดในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ ผมเกลียดที่มันหูเบา
"มึงก็ทำมันสำเร็จเเล้วนี่"
"กูไม่ชอบน้องมึง"
"เเล้วมึงชอบใคร"
"กูชอบมึง"

เฮียไฟเป็นพี่ชายข้างบ้านของดาว ด้วยความใจดีของเฮียไฟที่มีให้ดาวมาตั้งแต่เด็กทำให้ดาวหลงรักเฮีย แต่เฮียก็ชอบย้ำอยู่ตลอดว่าดาวคือน้องสาว

ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล

แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป

“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”

“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม

“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”

“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”

“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”

เพราะความที่เธอเผลอไปได้ยิน ได้เห็นอะไรที่มันเป็นตัวตนอีกด้านของเขา ทำให้เขาต้องตามมาปิดปากเธอ แต่เขากลับยัดเยียดตำแหน่ง 'ของเล่น' ให้เธออย่างไม่เต็มใจและยังขืนใจเธออย่างโหดร้าย

ประมาณสามปีก่อนผมมีธุรกิจที่ต้องไปลงทุนที่ต่างประเทศ ทำให้ผมได้เจอหลิน เราได้เจอกัน เธอเป็นผู้หญิงในสเปคที่ถูกใจผมทุกอย่าง ตอนแรกเราตกลงจะเป็นแค่คู่นอนแต่สุดท้ายผมก็หลงรักเธอจนได้ เมื่อไม่นานมานี้ผมตัดสินใจกลับมาหาป๊าม้าที่เมืองไทย ผมตั้งใจมาคุยกับป๊าม้าเรื่องของหลิน ผมอยากให้ป๊าไปสู่ขอหลินให้ผม

แต่ยังไม่ทันได้เริ่มพูดเรื่องหลินม้าก็บอกกับผมว่าผมมีคู่หมั้นที่หมั้นกันไว้ตั้งแต่เด็กและจะต้องแต่งงานกันทันทีที่คู่หมั้นผมเรียนจบ หลังจากได้รู้ผมหงุดหงิดมากเพราะผมไม่สามารถที่จะขัดอะไรป๊าม้าได้เลย

แต่ที่ผมโมโหหนักกว่านั้นคือคู่หมั้นของผมมีลูกติด ซึ่งผมรับไม่ได้ ผมไม่ได้ดูแคลนนะ แต่ผมคิดว่าผมมีสิทธิ์เลือก ทำไมป๊าม้าต้องยัดเยียดผู้หญิงที่มีลูกติดมาให้ผม จะให้ผมรักลูกคนอื่นเหรอ ฝันไปเถอะ ทำไมผมต้องรักต้องแคร์

ยัยคู่หมั้นนี่ก็คงเหลวแหลกสิ้นดี ถึงได้ท้องไม่มีพ่อแบบนั้นแล้วยังมาเดือดร้อนให้ผมรับผิดชอบอีก

ทำไมคู่หมั้นของผมถึงไม่เป็นหลินวะ ผมอยากได้หลิน ถ้าเป็นหลิน ผมจะไม่อิดออดเลยสักนิด

แล้วป๊าผมโคตรจะเป็นคนเด็ดขาด สั่งอะไรผมต้องทำตาม ถึงผมจะเลว แต่ยังเหี้ยมไม่ได้เท่าป๊า

เพลิง
มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย
หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด
‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’
————————-

เอิงเอย
เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป
‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’

“มาสิ! ฉันพร้อมให้เธอรวบหัว รวบหางแล้ว”

เขาเป็นทั้งแฟนเก่าลับๆ และเจ้าหนี้ที่เธอไม่สามารถชดใช้ได้หมดในชาตินี้ เพราะมันเป็นสัญญาหนี้ชีวิตที่เธอไม่สามารถหลบหนีได้

“เมื่อก่อนฉันโง่มาก ที่เคยหลงรักผู้หญิง ‘สารเลว’ อย่างเธอ”

"หวังว่า..รุ่นพี่ จะไม่ลืมคืนนี้ของเรานะคะ" ฉันกระซิบที่ข้างหูของรุ่นพี่ที่นอนนิ่งราวกับสลบไสล ความรู้สึกเจ็บตรงส่วนนั้นเป็นเครื่องยืนยันว่า.. เขาเป็นความทรงจำแรกของฉัน ก่อนจะค่อยๆลุกจากเตียงแม้ความเจ็บจะแผ่ซ่านก็ตามที ถ้าให้ฉันรอจนรุ่นพี่ตื่นฉันคงต้องอ่อนแอให้รุ่นพี่เห็นแน่ๆ ถึงเราจะไม่ได้เป็นอะไรกัน ถึงแม้ว่าเรื่องที่ฉันตัดสินใจทำมันจะดูใจง่ายเกินไป.. แต่อย่างที่บอกฉันชอบเขา แล้วคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่จะได้เจอเขา เพราะรุ่นพี่ต้องกลับประเทศไทยแล้ว แล้วเราอาจไม่มีทางได้พบกันอีกเลย....

จากเสือผู้หญิงตัวพ่อ สู่ ‘ไอ้โบ้คลั่งรัก’ ที่ยอมสิ้นลายเพราะผู้หญิงเพียงคนเดียว #รักนะคะพ่อเสือขี้หวง


ปีขาล สันติยาณุพงศ์ (ปีขาล)

ครั้งหนึ่งเขาคือเสือผู้ดุร้าย ใช้ชีวิตอย่างไร้พันธะ ควงผู้หญิงไม่เคยซ้ำหน้า แต่เมื่อได้เจอกับ 'กวางน้อย' ที่เขาคิดว่าเป็นเพียงเหยื่อ เขากลับติดบ่วงเสียเอง จากเสือผู้ไม่เคยยอมใคร ต้องกลายเป็นคนที่ยอมสยบโดยไม่รู้ตัว

กรินา ภักดีเจริญสุข (กวาง)

เธออาจดูเหมือนกวางสาวที่อ่อนหวาน แต่เบื้องหลังรอยยิ้มอันน่าหลงใหลนั้น เธอซ่อนความลึกลับและเล่ห์เหลี่ยมไว้อย่างแนบเนียน เธอเข้ามาในชีวิตของปีขาลด้วยเป้าหมายที่ชัดเจน แต่กลับพบว่าการล่าเสือครั้งนี้ ทำให้หัวใจเธอหวั่นไหว และการเล่นเกมนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่เธอคิด

หนุ่มหล่อแบดบอยตัวร้าย ผู้รักอิสระไม่ชอบการผูกมัด และไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน เขามีนิสัยหวงของ โดยเฉพาะกับเธอที่เป็นเด็กของเขา
" อย่าแม้...แต่จะคิด ที่จะออกไปจากชีวิตของฉันง่าย ๆ ถ้าฉันไม่อนุญาตให้เธอออกไปจากชีวิตของฉัน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ จะไปไหนทั้งนั้น
พระเอก :

แนะนะตัวละคร
วาโย อายุ 28 ปี ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของสนามแข่งรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเขายังนั่งแท่นเป็นซีอีโอ บริษัทในเครือยักษ์ใหญ่ของ จิวเวลรี่ กรุ๊ปอีกด้วย
เขาเป็นหนุ่มหล่อแบดบอยตัวร้าย ผู้รักอิสระไม่ชอบการผูกมัด ไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน และมีนิสัยหวงของ โดยเฉพาะกับเธอที่เป็นเด็กของเขา….

พลอยใส อายุ 23 ปี สาวสวยเรซควีนสุดฮอต เธอเป็นสาวพราวเสน่ห์ที่สวยสะดุดตา
เธอมีนิสัยเฟรนด์ลี่ จนหนุ่มๆ หลายคน ต่างหลงเสน่ห์และหมายปอง ที่จะได้เธอมาครอบครอง แต่ทว่า เธอกลับไม่สนใจใคร นอกจากหนุ่มหล่อ ผู้เป็นเจ้าของสนามแข่งรถ เธอแอบหลงไหลคลั่งไคล้ในตัวเขา จนกระทั่ง..เธอยอมเป็นเด็กของเขา เพียงเพื่อหวังว่าสักวัน เขาจะหันกลับมาสนใจเธอบ้าง ทั้งที่เธอก็รู้อยู่แก่ใจว่า เขาไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน แม้กระทั่งเธอ...

"อื้อ! พี่คิม จะทำอะไรหนู"
"ก็ถ้าหนูยังแกล้งหลับต่อ พี่จะถอดเสื้อผ้าปลุกหนูน่ะสิ"
"หนูตื่นแล้ว พี่คิมทำหนูเปียกหมดเลย ทำไมไม่เป่าผมให้แห้งล่ะคะ" พริกหวานยู่ปากต่อว่าเขาอย่างน่ารัก กลบเกลื่อนที่ถูกเขาจับได้ว่าแกล้งหลับ ทำไมเขาถึงได้รู้ทันเธอไปซะทุกเรื่อง
"ไม่เนียนเลยเด็กน้อย" เขาหัวเราะออกมา ก่อนจะโน้มตัวไปคร่อมร่างบางที่นอนราบอยู่
"พี่คิม อย่าแกล้งหนู" พริกหวานเอามือดันหน้าท้องแกร่งไว้ ก็เขานุ่งเพียงผ้าเช็ดตัวผืนบางๆ พันไว้ที่เอวสอบโชว์หน้าท้องซิกซ์แพ็ก อีกทั้งสัดส่วนของเขาดูกล้ามเนื้อแน่นสุขภาพดี ยิ่งมีน้ำเม็ดเล็กเกาะตามผิวกาย ยิ่งทำให้รูปร่างของเขาสัดส่วนสวยงามราวกับรูปปั้น
"อึบ!" เธอกระดึ๊บตัวไปเหมือนตัวหนอนให้พ้นวงแขนแกร่ง จากนั้นเธอก็หยัดตัวนั่งชิดมุมโซฟา
"ให้หนูเช็ดผมให้ไหมคะ" พริกหวานอาสา ที่เห็นเขาเอาแต่เสยผม ไม่ยอมเอาผ้าเช็ดผมให้แห้งสักที
"เอาสิ" ว่าจบเขาหยัดตัวขึ้น พริกหวานมองงงๆ ว่าเขาจะลุกทำไม แต่แล้วเธอก็ร้องโวยวายเสียงหลง เมื่อเขาจะปลดผ้าเช็ดตัวออกจากเอวสอบ
"พะ...พี่คิมทำอะไรคะ" พริกหวานถามเสียงสั่น เธอรีบยกมือใบหน้าแต่กางนิ้วออกกว้างตรงบริเวณดวงตา เมื่อเห็นเขาจะปลดผ้าออกจากเอวสอบ

เมื่อเสือร้ายไม่ชอบเหยื่อไร้เดียงสา แต่เธอไม่เคยคิดจะยอมแพ้ ทำทุกทางเพื่อรั้งตัวและหัวใจของเขาไว้ หวังจะได้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียว

รักที่เริ่มต้นจากความโง่..
โง่หลงรักงมงายจนมองไม่เห็นความจริง

สปอย..
"หนูเจอพี่โซ่ตอนไปอยู่ดูแลคุณย่า และเราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นเพราะเขามาหาบ่อยๆ พอกลับมาเรียนที่นี่หนูไม่ค่อยมีเพื่อนเขาก็เลยชวนไปนั่นนี่ พี่ก็รู้ว่าช่วงนี้แยมไม่ค่อยว่างด้วย"
"มันดูไม่น่าไว้ใจ ฉันไม่ชอบหน้ามัน!"
"พี่มากกว่าที่ไม่น่าไว้ใจ"
"อย่าเปลี่ยนเรื่องได้ไหม"
"หนูขอโทษก็แล้วกันนะคะ ที่ไม่ได้บอกพี่ว่าจะไปไหนกับใคร"
ใบหน้าสวยหวานยังคงมีน้ำตาคลอ ไฟเยอร์เห็นจึงเอื้อมหยิบทิชชูมาเช็ดให้ ระยะห่างกันแค่เอื้อมทำให้ได้กลิ่นหอมเฉพาะตัวฟุ้งกระจาย เขาเริ่มทนไม่ไหวอุ้มเธอในท่าเจ้าสาวพาเข้าห้องนอน
"พะ พี่จะทำอะไรคะ"
"ปลอบใจเธอ... จะได้เลิกงอแง หึ แต่อย่าร่านให้มากได้ไหมถ้าไม่อยากเจ็บตัว ลืมหรือไงว่าฉันเป็นผัวเธอ!"

เดี๋ยวนะคะ! ขอถามหน่อย อีตาชัตเตอร์อะไรนี่เป็นสเปิร์มตัวที่ดีที่สุดแล้วใช่ไหม? โอ้โหพ่อคุณเกิดมายังไงถึงได้มีคุณภาพของจิตและสมองต่ำเตี้ยเรี่ยดินต่ำจนสัมผัสได้ว่าเป็นแค่ไรฝุ่นที่อยู่ใต้ธุรีดินของเชื้อโรค เชื้อรา อะมีบา และแลคโตบาซิลลัส!

กฎเหล็กของการเป็นติวเตอร์ให้เด็กหัวทึบอย่างเธอ...มีข้อเดียว “ถ้าดื้อ...โดนจูบ”

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!

หนึ่งคนที่เธอรัก กับอีกหนึ่งคนที่รักเธอ ในเมื่อตัดสินใจไม่ได้ว่าจะคบกับใครดี งั้นก็อยู่ด้วยกันทั้งสามคนไปเลย

Bad Evil ไม่เคยวิ่งตามใครถ้าอยากได้…เขาจะเดินเข้าไปเอาเองและเชอรีนคือคนแรกที่ทำให้เขาอยาก “เอาชนะ”
“หืออ...อยากมีเรื่อง จะเอาวันนี้เลยเหรอได้จัดให้” วายุพูดจบก็ล้วงโทรศัพท์ในกระเป่ากางเกงขึ้นมาและถ่ายรูปรถเขาและเธอ

“ตั้งใจฟังนะเด็กน้อย ตรงนี้ที่จอดมอเตอร์ไซค์ เห็นเส้นแบ่งเขตไหม มอไซค์พี่จอดในช่องจอดเรียบร้อยไม่ล้ำเส้นสักนิด แต่รถหนู...” วายุเว้นช่วงไว้เพียงนิด และยักคิ้วให้เชอลีนดูในสิ่งที่เธอทำ

“รถหนูมาชนพี่เองนะ ถ้าอยากมีเรื่องเดี๋ยวพี่ไปแจ้งความก็ได้จะได้จบ ๆ มีใบขับขี่ไหม ถ้ามีก็แค่โดนยึด ถ้าไม่มีก็หนักหน่อยนะน้องนะ แต่อย่าหาว่าพี่ไม่เตือน เพราะน้องเริ่มก่อน !! ”

อีกคนจงเกลียดจงชังเข้าไส้ แต่อีกคนกลับมาเพราะรักและคิดถึง

“เราเลิกกันเหอะว่ะ เฮียเบื่อเธอเต็มทนแล้ว”

เขาบอกเหตุผลที่ไม่ไปต่อกับเธอด้วยคำพูดง่าย ๆ ว่า ‘เบื่อ’

“เธอเป็นเมียเฮียนะกันตา”

หนึ่งปีให้หลังต่อมาจู่ ๆ เขาก็กลับมาทวงเธอคืน…….

"นี่ใครปล่อยให้เด็กม.ต้นเข้ามาเล่นในผับเนี้ย" ผมเดินออกมาคุยโทรศัพท์ก็เจอกับกลุ่มเด็กผู้หญิงที่ยืนถ่ายรูปกันอยู่แต่ดูแล้วน่าจะไม่เกิน18

"ใครเด็กมิทราบคะ พวกฉันอายุ18แล้วค่ะคุณลุง"

"ใครลุง หืมผมก็เพิ่งจะ30มาเรียกลุงเดี๋ยวเหอะ อ้อแล้วอีกอย่างผับของผมต่ำกว่า21ห้ามเข้านะครับคุณผู้หญิง"

"อุ้ย เกมส์"

"พวกหนูมาฉลองวันเกิดเพื่อนค่ะขออนุญาต1วันได้ไหมคะ"

"วันเกิดใครครับ" ผมมองตามมือเด็กๆพวกนี้ชี้มาที่เด็กปากแจ๋วที่ยืนเถียงกับผมอยู่

"หนูเองค่ะ "

"หึ! เด็กน้อย"

"อย่ามาพูดแบบนี้นะรู้จักหลานยายแป๋วน้อยไปแล้ว หืม!"

"เด็กน้อย เด็กน้อย เด็กน้อย"

จ๊วบ....

"อีหอม!!!"

หยาดพิรุณ เตมีย์สกุล หญิงสาวผู้มองโลกในแง่ดี จนมองไม่เห็นด้านมืดของโลกที่มัวหมอง ตราบาปที่ใครบางคนมอบไว้ทำเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน "ลูกชายสุดที่รัก คือสิ่งเดียวที่ทำให้เธอมีลมหายใจอยู่ต่อไปได้"
​​​“คิโด้ไม่ใช่ลูกของคุณ ได้ยินใช่มั้ย! ว่าเค้าไม่ใช่ คิดเหรอ! ว่าฉันจะเก็บเลือดชั่วๆ แบบนั้นของคุณเอาไว้ ถ้าฉันรู้...ว่ามีลูกกับคนอย่างคุณ ฉันจะรีบเอาเด็กคนนั้นออกทันทีเลย จะไม่ยอมปล่อยให้ได้ลืมตาขึ้นมาดูโลกที่มันเส็งเคร็งแบบนี้หรอก!”
“หึ! คุณไม่น่าหาเรื่องยั่วอารมณ์ผมเลยนะ สี่ปีก่อน...ผมอาจจะไม่ได้ทำให้ไอคิโด้เกิดมา แต่ว่าคืนนี้ไม่แน่...ผมอาจจะทำให้ไอคิโด้มีน้องชายตัวเล็กๆ น่ารักๆ เพิ่มขึ้นมากอีกสักคนสองคนก็ได้ อยากรู้เหมือนกัน! ว่าผู้หญิงอ่อนโยนรักเด็กแบบคุณ จะกล้าทำอย่างที่พูดมั้ย ถ้าเกิดว่าในท้องมีลูกของผมอยู่จริงๆ"

เพราะไม่สามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้ ทำให้ปัจจุบันเลิฟต้องอดทนต่อการถูกกลั่นเเกล้ง เพียงเพราะเธอพลาดไปทำให้ ฌอนหนุ่มหล่อขาโหดเกลียดเข้าให้ และเหมือนว่าการกลั่นแกล้งจะไม่จบลงง่ายๆเสียด้วย...

เพื่อให้ได้หนุ่มฮอต อลิซ ถึงกับต้องวางยาเขา นี่คือข้อกล่าวหาที่เธอต้องอดทนฟัง...
ต่อให้อธิบายกับ ร็อค ยังไง สิ่งที่ได้กลับมาก็คือ คำพูดถากถางและความบอบช้ำทางร่างกายเพียงเท่านั้น...

ร่างสูงก้มหน้าแล้วใช้ปลายนิ้วไล้ตามลงต่ำตามแถวเรียงเม็ดกระดุมนักศึกษาของฉัน
“เธอจะบอกว่าไม่รู้ว่ามันคืออะไรงั้นเหรอ” เขาคีบซองเงินๆออกมาจากกล่องที่ฉันถืออยู่ในมือ ฉันเห็นแล้วก็ต้องตกใจหนักกว่าเดิมเพราะนั่นถึงฉันจะไม่เคยใช้มันแต่ก็ไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้ว่ามันคือถุงยาง! ฉันก้มมองกล่องที่ถือแล้วปล่อยมันลงพื้นทันที ตอนหยิบก็ไม่ได้สังเกตว่ามันคืออะไรไง ไม่น่าเขาถึงเข้าใจแบบนั้น
“..ฉันไม่รู้ ฉัน คิดว่าเป็นของพี่นิ”
“ฉันไม่ยืนรอให้เธอมาเก็บให้หรอก เสียเวลา”
“...” ฉันยืนมองท่าทางที่ยืนล้วงกระเป๋าของคนตรงหน้า มันก็เท่ห์นะ แต่ก็น่ากลัวด้วยอ่ะ
“อีกอย่าง.. ที่ไม่ทำอะไรเธอไม่ใช่ว่าฉันใจดีอะไรนะ”
“....”
“แต่ก็ลิ่นเธอทำฉัน...หมดอารมณ์”

"มึงไปลากตัวไอ้ชินออกมา "
เมฆหันไปบอกลูกน้อง ที่จับไอ้ชินขังไว้ที่ห้องเก็บของหลังสนามแข่ง ตั้งแต่รู้ว่ามันทรยศเขาก็สั่งให้ลูกน้องลาก
มันไปซ้อมและขังไว้ทันที่ค่อยเอามาสอบสวน
"ทำไมมึงกล้าทรยศกู!" เสียงเข้มกดต่ำ
หนุ่มรูปรางสูงแต่ไม่หนาเท่าเมฆก้มหน้านิ่ง ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมอง ยังคงนั่งคุกเข่า ใบหน้ามีรอยเขียวฟกช้ำไป
ทั่ว รวมถึงร่างกายหลายแห่ง เมฆสั่งให้ลูกน้องกระทึบมันก่อนที่จะลากมาหาเขาอีกรอบ
"กูถาม มึงต้องตอบ!!""
เมฆไม่ไหเดินไปถึบตรงหน้าอกอีกคนเต็มแรงด้วยความโกรธสุดขีด ชินล้มลงตามแรง แต่กลับลุกขึ้นมานังนิ่งแถมไม่ยอมสบตาเขาและไม่ร้องเลยสักแอะ เมฆเห็นแล้วหงุดหวิดกระทีบซ้ำจนเพื่อนต้องดึงออกมาไม่อย่างนั้นมันคงตายอยู่ตรงนั้นแน่ ชินหงายหลังลงไปกระแทกพื้นอย่างแรง ก่อนจะพยุงตัวขึ้นมานั่งในท่าเดิมไม่หนี ไม่มีใครบังคับแต่เขาเต็มใจทำเพราะรู้ตัวว่าผิด
"ผมไม่มีอะไรแก้ตัว"
"กูดูแลมึงมาเกือบสองปี ให้ข้าวให้น้ำมึง กูดูแลมึงไม่ดีตรงไหน ให้มึงอยู่ข้างตัวกูมาตลอด ทำไมมึงถึงกล้าทรยศ
กล้าที่จะทำร้ายกู สิ่งที่มึงทำถ้ากูพลาดคือตาย!! มึงรู้ใช่ไหม"
......." คนผิดนั่งก้มหน้านิ่ง ไม่มีคำพูดอธิบายใดๆหลุดออกมา
"แม่งเอ้ย!!" เมฆตะโกนลั่น

จาก "เพื่อน" ที่ไม่เคยข้ามเส้น
กลายเป็น "หมอ" ที่มีอำนาจแตะต้องร่างกายเธอได้ทุกจุด
เขาเลือกปฏิบัติกับเธอเหมือนคนแปลกหน้า
แต่หัวใจเธอกลับสั่นทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

"นังกะทิ!!!"
สราลีกระโจนขึ้นไปนั่งบนเตียงทันทีที่เสียงประตูปิดลง จากนั้นเธอก็จัดการกระชากผ้าห่มที่เพื่อนรักคลุมอยู่ออกอย่างไม่ออมแรง จนเห็นรอยจ้ำสีแดงเข้มที่หน้าอกและหัวไหล่ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม
"แกบอกว่าไม่ใช่อย่างที่คิดเหรอ? รอยกัดที่คอขนาดนี้ ซองถุงยางเกลื่อนห้องขนาดนี้ แล้วดูสภาพหมอวินสิ! เสื้อคลุมแทบจะหลุด รอยเล็บที่อกเขานั่นฝีมือแกใช่ไหม! สารภาพมาเดี๋ยวนี้ ยัยเพื่อนตัวแสบ!"
"ส้มส้ม! เบาๆ สิ วินเขาอยู่ข้างนอกนะ!"
กานต์ธิดารีบตะครุบผ้าห่มกลับมาปิดกาย ใบหน้าแดงก่ำจนแทบจะระเบิด
"มันเป็นอุบัติเหตุ... คือเขาแค่มาตรวจร่างกายเฉยๆ"
"ตรวจร่างกายบ้านแกสิ ต้องใช้ ‘ท่อน’ ตรวจเหรอ!"
สราลีกระซิบเสียงดังลั่นพลางหยิบซองถุงยางที่ใช้แล้วขึ้นมากวัดแกว่ง
"เดี๋ยวๆ นะกะทิ..."
เสียงของสราลีที่กำลังรัวคำถามหยุดกึกไปกะทันหัน ดวงตาคู่โตเบิกกว้างขึ้นยิ่งกว่าเดิมเมื่อสังเกตเห็นตัวเลขขนาดบนซองถุงยางที่ถือค้างอยู่ในมือ
เธอรีบยกขึ้นมาจ้องแทบจะชิดลูกตา ก่อนจะหันขวับมามองเพื่อนสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริด
"ไซส์ 56?! นี่มัน 56 จริงๆ ด้วย!"
สราลีหวีดร้องเสียงหลงแบบพยายามกลั้นสุดขีด

“เธอต้องชดใช้สิ่งเธอทำ!"
"แล้วฉันต้องชดใช้ให้นายอีกเท่าไหร่นายถึงจะพอใจ"
ไฟ" หนุ่มฮอตประจำคณะวิศวกรรมยานยนต์ปี 3 พ่อของเขาเป็นถึงเจ้าของสนามแข่งรถ Fire Speed Racetrack ชื่อดังอันดับต้น ๆ ของประเทศ
ไฟมักจะมาประลองความเร็วแข่งรถในสนามแข่งอยู่เสมอ
และแน่นอนขึ้นชื่อไฟ! ลูกชายเจ้าของสนามแข่งไม่มีครั้งไหนที่คนอย่างเขาจะเคยแพ้!
เว้นก็แต่...วันหนึ่ง! ที่คนอย่างไฟต้องแพ้ให้กับคู่แข่งอย่างไม่มีใครคาดคิด ทำให้เขาต้องเสียรถคันโปรดไปให้กับ "มีอา" อยู่คณะบริหารปี 3
สวยระดับดาวคณะ ที่ปลอมตัวมาแข่งรถแทน

“นรกจากฉันกำลังรอเธออยู่”
เมื่อเจ้ากรรมนายเวรมาในรูปแบบของแฟนเก่า

“ขึ้นรถ” ไร้เสียงตอบรับจากคนอย่างฉันนอกเหนือจากได้ยินปลายเท้าก็รีบสาวก้าวเร่งความเร็วให้ถี่ขึ้นเพื่อจะได้หลุดพ้นจากเขาเสียที การเดินเหยียบฟุตบาทที่ข้างตัวมีเลกซัสสีดำคันหรูแนบข้างเคลื่อนไปด้วยมันไม่ดีนัก
“ทำไมดื้อวะ บอกให้ขึ้นรถร้อนตายห่าอยู่แล้วอยากดำหรือไง” เสี้ยวนาทีใบหน้าฉันเหวี่ยงไปมองผู้ชายที่ลดกระจกรถลงทำคิ้วขมวดหัวเสีย จมูกโด่งยิ่งกว่าสันเขื่อนนั้นอยากทุบออกชิบหายเมื่อเจอนัยน์ตาคมตวัดแลมองเหมือนกำลังจะลงมาบีบคอฆ่าให้ตาย “ขึ้นมาเดี๋ยวไม่สบาย อยากแดกยาหรือไง”
“จะไปไหนก็ไป”
“น้ำตาล” พอเขาเค้นเสียงต่ำสื่อบอกว่าความอดทนกำลังจะหมด จะไม่เป็นอะไรเลยถ้าไม่ขยี้ จะไม่เป็นอะไรเลยถ้าเขาไม่เป็นชนวนของเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้เมื่อก่อนหน้า “อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่”
“หึ... งั้นก็ฝากไปตบอีนั่นคืนด้วย” พูดเสร็จก็เอียงอีกซีกใบหน้าให้ดูจากนั้นก็ยิ้มเหยียดให้ไอ้คนที่อยู่ในรถเพราะคงยังไม่เห็นหรอก “แหกหูแหกตาดูด้วยว่าที่มันฟ้องย้อนแย้งกับสิ่งที่ทำแค่ไหน”
“จะทำให้โอเคมั้ยแต่ตอนนี้ขึ้นมาได้แล้วมีโอริโอ้ปั่นอยู่ในรถพร้อมแอร์เย็นฉ่ำรอแล้วนะเพียงแค่ก้าวขึ้นมา”
“ง้อเหรอ คนอย่าง สายฟ้า รัตติกาล อักษรสิทธิ ใช้คำว่าง้อกับคนอื่นเป็นด้วย”
“เออง้อ ได้ยินแล้วจะขึ้นรถได้ยัง”

ชนะมาทุกแมตซ์ แกร่งสุดไม่ว่าจะสนามไหน แล้วสนาม FWB นี้ล่ะ ใครรู้สึกก่อน คนนั้นก็ย่อม...เจ็บก่อน เพราะฉะนั้น ต้องห้ามรู้สึก! เกินเพื่อน...นั้นไว้ให้ดี ๆ
“ถ้าไม่ให้เป็นเพื่อนกันแล้วมันเป็นอะไรได้อีกวะ”