79 Book(s) Related to 121 meaning love

ลั่วฟางเซียนมาเหยียบคฤหาสน์สัตตบงกชแห่งนี้
ด้วยมีจุดประสงค์คือนางอยากรู้เหลือเกินว่า
เหล่าบุรุษโฉดชั่วสกุลถาน มีกี่หัวให้นางต้องตัด!
กระนั้นสิ่งที่นางคาดไม่ถึงก็คือ
เมื่อตัดหัวบุรุษสกุลถานไปหนึ่ง อีกสองหัวจะโผล่ขึ้นมาแทนที่!

BadbLove

เพราะว่าความรักมันทำให้รู้สึกเหมือนเป็นบ้า!
หลงใหล...คลั่งไคล้...ครอบครอง
.
.

“แก้มนี้ก็ของพี่!” เขาบอกถึงสิทธิ์ทันทีเพราะเขาจองเธอไว้
“เอ๊ะ! นี่มันครั้งที่สองแล้วนะ!!” เธอพยายามจะถอยตัวออกห่างแต่เขายังดึงเธอมาติดอีก
“แน่ใจเหรอว่าครั้งที่สอง?” เมื่อคืนเขาพึ่งจะเข้าไปหอมแก้มเธอเองหลายครั้งซะด้วยแต่ว่าหลับเหมือนตายขนาดนั้นไม่ทีทางรู้หรอกมั้ง
“แน่ใจค่ะ นี่พี่ต้องการอะไรกันแน่?”
“ต้องการเวย์ไง มาเป็นเมียพี่นะ” เขาบอกเธออยากหนักแน่นชัดเจนทุกคำ
“หนูไม่…” เธอแค่จะปฎิเสธเขาก็พูดตัดขึ้นมาทำเอาเธอถอนหายใจโล่งอกขึ้นมาทันที
“พี่ล้อเล่น!” หึ! ยังไงก็หนีไม่พ้นหรอกแม่หนูน้อยคนสวยเพราะว่าพี่คนนี้จะจับน้องมาปู้ยี้ปู้ยำให้สาสมกับการรอคอยมานานรับรองว่าอีกไม่นานเกินไปแน่นอนและเมื่อถึงตอนนั้นอิสระทั้งหมดของเธอจะหายไปทันที

"ไม่คิดเลยว่าคนที่นอนด้วยกันทุกคืน ที่แท้จะเป็นนางนกต่อขายความลับให้ศัตรู!"

ชีวิตของ 'สายป่าน' เปลี่ยนไปเมื่อต้องเข้ามาพัวพันในวงจรมาเฟียทรงอิทธิพลอย่าง 'ไตรพัฒน์'
เขายื่นสถานะเด็กในปกครอง...แต่ก็ถีบหัวส่งเมื่อรู้ว่าเธอเป็น 'นางนกต่อ' ให้กับศัตรู!

เป็นเมียเขาหนึ่งปีแลกกับเงินก้อนใหญ่ เธอแทบไม่ต้องคิดมากมายก็ตอบตกลง ช่างฝันหวานเพ้อเจ้อ ปีศาจโหดรออยู่ยังไม่รู้ตัวอีก ตายแน่ๆ!! ผู้ชายดิบเถื่อน ไหนบอกถึงเวลาก็แยกย้ายไง ทำไมยิ่งอยู่ยิ่งหนียากล่ะ♡

เธอตัดสินใจรับข้อเสนอชวนฝัน แลกกับการเอาใจใส่เด็กไม่รู้จักโตคนหนึ่ง
มันควรง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก แต่เขาไม่กินพืช นอกจากเนื้อนุ่มๆของเธอแล้ว ก็เอาแต่ส่ายหน้าไม่ต้องการอย่างอื่นท่าเดียว
ยังต้องให้แอบบอกไหมว่าเขาหิวบ่อยแค่ไหน เธอไม่น่าปล่อยตัวปล่อยใจขนาดนี้เลย
...
เขาไม่รีบมีเมีย แต่พ่อของเขารีบ วันๆบ่นแต่ว่าอยากอุ้มหลาน แล้วจะให้เอาผู้หญิงที่ไหนมาเป็นแม่ของลูกล่ะ
เจอกับเธอครั้งแรกก็ไม่ผ่านตาแล้ว เข้าหอยังกล้ากัดเขา รอดูว่าโดนกดทั้งคืนบ้างจะสำนึกไหม

"นี่มันเรื่องบ้าอะไร"
"เธอได้นอนกับฉัน ส่วนฉันก็ได้ผลประโยชน์จากการนอนกับเธอ ถือว่าแฟร์ ๆ" เขาลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาหาน้ำตาล "ไม่สิ เธอยังคุ้มกว่า ได้นอนกับฉันแถมยังได้เงินอีกหนึ่งล้าน"
"ไม่ค่ะ ฉันไม่เอา" น้ำตาลถอยหลังหนี
แบบนี้มันยิ่งกว่าตายทั้งเป็นด้วยซ้ำ ถ้าเขาเอาคลิปที่เธอมีอะไรกับเขาไปปล่อยในเว็ปไซด์ แล้วเธอจะใช้ชีวิตอยู่ยังไงล่ะ
"มาสิ" ไคล์ยังเดินเข้าไปใกล้เรื่อย ๆ
"อย่าเข้ามานะ" น้ำตาลร้องห้าม "ฉันไม่ทำแล้ว ไม่อยากทำแล้ว"
หมั่บ!!
"ใครอนุญาตให้เธอไป"
"ฉันไม่ทำแล้ว ปล่อยฉันไปเถอะนะ" เธอยกมือไหว้เขา และพูดประโยคเดิมซ้ำ ๆ "ฉันไม่อยากทำ"

"ไอ้บ้า!" ฉันตะโกนออกมาจนสุดเสียง พยายามดิ้นแรงๆ เพราะหวังจะหลุดจากการเกาะกุมให้ได้ แต่แรงเท่ามดแบบฉัน ไม่สามารถสู้แรงช้างแบบหมอนี่ได้เลย

"ไม่เลิกอวดดีก็ดีเหมือนกัน จุกขึ้นมา จะได้ไม่ต้องโทษฉัน!"

"กรี๊ดดดดด!" ฉันกรี้ดออกมาอย่างขัดใจ สองแขนถูกหมอนั่นกดลงกับเตียงเอาไว้ แล้วหมอนั่นก็ใช้ปากกับหน้าอกของฉัน ทั้งขบ ทั้งกัด ทั้งดูดแบบนั้น มันบวมเป่งจนไม่รู้จะบวมตรงไหนแล้ว เนินอกที่เคยขาวผ่อง หมอนั่นก็ฝากรอยจนเกลื่อนกลาด หมอนี่มันเถื่อนมากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ด้วยซ้ำ

"เกลียด ฉันเกลียดนาย!"

"เกลียดได้ แต่จำด้วย ว่าเธอเป็นของใคร!" หมอนั่นพันธนาการข้อมือของฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะค่อยๆ ปลดกางเกงยีนส์ราคาแพงของตัวเองออกไป ไม่ต้องบอกเลย ว่าฉันกำลังจะเจอกับอะไรในรูปแบบไหน เพราะนับตั้งแต่วันนั้น วันที่เป็นวันเกิดของฉัน วันที่เราไปดื่มกันที่ผับ แล้วเพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อเวกัสได้หายไป คนแรกที่ฉันสงสัย คือเพื่อนสนิทของนายคนนี้ แต่แทนที่มันจะบอกฉันดีๆ แต่มันกลับใช้วิธีสกปรก ให้ฉันยอมตกเป็นของมัน

"กรี๊ด! แล้วคุณไม่กลัวฉันท้องหรือไง!"
"ถ้ากลัวผมจะทำเหรอ?" ซีอีโอหนุ่มย้อนถามถามด้วยน้ำเสียงเรียกร้องสิทธิ์เต็มที่ "สรุปว่าเด็กในท้องนี่... ลูกของผมใช่ไหม?"

หนึ่งคืนที่ผิดพลาด... กลายเป็นความลับที่ตราตรึงไปชั่วนิรันดร์
‘ไพลิน พิทักษ์โยธิน’ ทายาทสาวพันล้าน คืนสุดท้ายในลอนดอนควรเป็นการเฉลิมฉลองการเรียนจบที่แสนหวาน แต่เธอกลับตื่นขึ้นมาบนเตียงของชายแปลกหน้าพร้อมกับความสาวที่สูญสลายไป
ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีคำขอโทษ มีเพียงความละอายและความเจ็บปวดที่เธอฝังลึกไว้เพียงลำพัง
จนกระทั่งรอยผิดพลาดในคืนนั้นเริ่มงอกเงยขึ้นในครรภ์!
‘มาร์คัส แกร์ริสัน’ ซีอีโอหนุ่มผู้ยืนอยู่บนยอดของอาณาจักรเทคโนโลยีโรโบติกส์ระดับโลก เขาเป็นทั้งอัจฉริยะและปริศนา ร่ำรวยแต่เย็นชา ปิดกั้นหัวใจจากความรักมานานนับปี
ทว่าหญิงสาวแปลกหน้าในคืนนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงรอยเล็บที่สลักลึกบนแผ่นหลังและความโหยหาที่กัดกินใจเขาจนไม่อาจลบเลือน
เมื่อโชคชะตาเหวี่ยงทั้งคู่ให้มาเจอกันอีกครั้งในฐานะคู่ค้าทางธุรกิจ มาร์คัสจำเจ้าของรอยเล็บบนแผ่นหลังได้แม่นยำตั้งแต่วินาทีแรก
ยิ่งเห็นหน้าท้องที่เริ่มนูนเด่น เขาก็ยิ่งมั่นใจว่านั่นคือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา

ประมาณสามปีก่อนผมมีธุรกิจที่ต้องไปลงทุนที่ต่างประเทศ ทำให้ผมได้เจอหลิน เราได้เจอกัน เธอเป็นผู้หญิงในสเปคที่ถูกใจผมทุกอย่าง ตอนแรกเราตกลงจะเป็นแค่คู่นอนแต่สุดท้ายผมก็หลงรักเธอจนได้ เมื่อไม่นานมานี้ผมตัดสินใจกลับมาหาป๊าม้าที่เมืองไทย ผมตั้งใจมาคุยกับป๊าม้าเรื่องของหลิน ผมอยากให้ป๊าไปสู่ขอหลินให้ผม

แต่ยังไม่ทันได้เริ่มพูดเรื่องหลินม้าก็บอกกับผมว่าผมมีคู่หมั้นที่หมั้นกันไว้ตั้งแต่เด็กและจะต้องแต่งงานกันทันทีที่คู่หมั้นผมเรียนจบ หลังจากได้รู้ผมหงุดหงิดมากเพราะผมไม่สามารถที่จะขัดอะไรป๊าม้าได้เลย

แต่ที่ผมโมโหหนักกว่านั้นคือคู่หมั้นของผมมีลูกติด ซึ่งผมรับไม่ได้ ผมไม่ได้ดูแคลนนะ แต่ผมคิดว่าผมมีสิทธิ์เลือก ทำไมป๊าม้าต้องยัดเยียดผู้หญิงที่มีลูกติดมาให้ผม จะให้ผมรักลูกคนอื่นเหรอ ฝันไปเถอะ ทำไมผมต้องรักต้องแคร์

ยัยคู่หมั้นนี่ก็คงเหลวแหลกสิ้นดี ถึงได้ท้องไม่มีพ่อแบบนั้นแล้วยังมาเดือดร้อนให้ผมรับผิดชอบอีก

ทำไมคู่หมั้นของผมถึงไม่เป็นหลินวะ ผมอยากได้หลิน ถ้าเป็นหลิน ผมจะไม่อิดออดเลยสักนิด

แล้วป๊าผมโคตรจะเป็นคนเด็ดขาด สั่งอะไรผมต้องทำตาม ถึงผมจะเลว แต่ยังเหี้ยมไม่ได้เท่าป๊า

“เขาไม่ได้ตรงสเปกในทีแรก แต่คุยกันมาสองวันดูเป็นคนสะอาดดี ฉันเลยจะชวนเขาไนต์...”

อนาคิน อัครศกุลไพศาล
ใช้เล่ห์เหลี่ยมให้เธอจดทะเบียนสมรสด้วยเพราะความแค้น...
เขาใช้งานเธอเยี่ยงทาส เขาปฎิบัติกับเธออย่างเลือดเย็น...
ลัลล์สลิตา สลิปัญญาพงศ์
ตกลงแต่งงานกับเขาเพราะความรักที่มีให้เขาอยู่เต็มหัวใจ
และหวังว่าความรักจะเอาชนะความเกลียดแค้นที่สุมอยู่ในหัวใจของเขา
ในวังวนแห่งความแค้น กว่าที่อนาคินจะรู้ตัวว่าได้ตกอยู่ในบ่วงรักที่ทั้งสองได้ร่วมกันถักทอสร้างขึ้นมานั้น ทั้งคู่ต่างก็ถูกไฟแค้นแผดเผาไหม้เกรียมเสียจนแทบไม่เหลือแม้เถ้าธุลี

อนรรฆวีวางแผนอย่างแยบยลเพื่อสร้างความเสื่อมเสียให้กับตะกูลเสนานุรักษ์ และหมากตัวสำคัญในเกมก็คือ กชมน
เธอถูกเขาลักพาตัวมากักขังไว้ในกรงแค้นแล้วถูกทวงคืนหนี้ที่หญิงสาวไม่ได้ก่อด้วยไฟพิศวาส.
และสุดท้ายอสูรร้ายก็ปล่อยตัวเธอไป พร้อมกับที่เขาเพิ่งรู้ตัวว่าเขาได้เอาหัวใจของตัวเองวางไว้เป็นเดิมพันในเกมที่เพิ่งจบไป
อสูรเจ้าแผนการจะทำอย่างไรเพื่อกอบกู้หัวใจของตัวเองคืนมา...

“

"พี่ริก" นินิวเรียกคนที่เข้ามาในห้องเธอ ฉันอยากจะกรี๊ดและกัดลิ้นตัวเองให้ขาด ฉันลืมไปสนิทว่าริกเป็นคนที่เข้าออกคอนโดของเธอได้อย่างง่ายดาย

"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ

"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ

"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ

"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ

"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"

"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "

เรื่องมันเกิดขึ้นตอนงานเลี้ยงสังสรรค์ของเพื่อน...
ที่ฉัน 'แมวน้ำ' เผลอไปมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับ 'พี่คินทร์' พี่ชายของเพื่อน
ถ้าดูจากหน้าตาที่หล่อเหลากับปากที่หวานเกินน้ำตาลไปหลายหยด(?)
ก็เหมือนเขาจะเจ้าเสน่ห์พอตัว
หากแต่ความปากหวานนั้นมันกลับไม่ได้มีไว้เพื่อฉัน

"น่ารำคาญจังเธอเนี่ย =="
"ไปไกลๆได้ไหมเนี่ย =="
"อย่าเข้ามาใกล้ได้ไหมเนี่ย =_="

ทุกประโยคที่เขาพูดกับฉันล้วนแต่ผลักไสไล่ส่ง
ใช่สินะ ฉันไม่ได้สวยเหมือนพวกผู้หญิงที่เขาปากหวานใส่หนิ
แต่เป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ ฉันถึงได้ตกหลุมรักคนใจร้ายอย่างเขาจนถอนตัวไม่ขึ้น

'ทนรับความเจ็บปวดไปแล้วกันแมวน้ำ
เธอเลือกรักคนใจร้ายแบบนั้นเอง T^T'

เรื่อง แบดบอยของรัก
รักเมียฉิบหาย แต่เมียเสือกรักเพื่อนผัวนี่สิ
แล้วเขาควรจะทำยังไง!?
“อยากให้ฉันรัก นายก็แค่พูดออกมาเควิน?”
“งั้นเธอรักฉันนะ แล้วเป็นของฉันคนเดียว แล้วฉันจะเป็นของเธอคนเดียวเหมือนกัน” เขากำลังขอความรักลีน่าอยู่ แต่ลีน่าจะยอมรึเปล่าก็ไม่รู้ เห็นชอบไอ้เหี้ยไทก้ามากขนาดนั้น
“งั้นเรามาเริ่มจีบกันใหม่ได้ไหม?”
“เอากันใหม่อันนั้นได้ตลอดนะ แต่ถ้าจีบกันคงไม่ไหวว่ะ”
“เควินไอ้ทะลึ่ง!”
“มานี่เลย มาเริ่มใหม่กัน”


เรื่อง คืนเดียว
เวลาของเราน้อยลง รักเราก็เริ่มพัง
"เก็บเสื้อผ้าทำไม?"
"จะไปอยู่กับเพื่อน มีไรปะ?"
"อยู่กับผัวมันจะตายรึไงวะ?"
"ผัว!! ไหนละเวลาให้กัน ของขวัญเคยมีไหม ดอกไม้สักช่อละไม่เคยเห็น วันๆเอาแต่เมาใครจะอยู่ด้วย"
"ทำงานหาเงินแต่งเมียอยู่นี่ไงวะ"
"ข้ออ้าง!"
"ก้าวขาออกนอกห้องเมื่อไรคืนนี้ตายคาเตียงแน่!"

'หินไปเรียนต่อนะ เรียนจบแล้วกลับมาแต่งงานกัน'
แล้วจุดเริ่มต้นความรักของเขากับผู้หญิงอีกคนมันเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหน...

‘พี่ไม่ได้รักเธอ...ไม่เคยรัก’
ทุกคนต้องการผลักไสเธอไปให้พ้นทาง
แล้วจุดเริ่มต้นความรักของเขา มันเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหน...

‘ลูกหิน’ ลูกสาวคนเดียวของเจ้าสัวธุรกิจวัสดุก่อสร้างพันล้านในจังหวัดสระบุรี
หญิงสาวที่พ่อใช้แค่เงินเลี้ยงดู นิสัยเอาแต่ใจ อยากได้อะไรต้องได้

‘ฉัตรฉาย’ ทายาทเจ้าของโรงโม่หินรายใหญ่ในจังหวัดสระบุรี
ชายหนุ่มผู้มีความคิดเป็นของตัวเอง เกลียดการบังคับ แข็งนอกอ่อนใน

เขาเป็นถึง สส. ผู้ชายที่เพียบพร้อมด้วยฐานะ และชาติตระกูล
เธอคือเด็กผู้หญิงใจแตก ที่ครอบครัวเขาตราหน้าว่าปล่อยตัวเองให้ท้องเพื่อจับผู้ชาย

“ทำไมแต่งตัวโป๊วะ....”
“ทำไมเหรอคะท่านรอง เกิดเสียดายเหรอ”
“ทำไมฉันต้องเสียดาย หาได้ดีกว่านี้เยอะ”
“ก็ดีค่ะ ตอนนี้สวยแล้วเหลือก็แค่หาผัว... ขออนุญาตตัดท่านรองออกจากตัวเลือกนะคะ”
“นะ...นี่เธอ!”

เขาคือลูกชายของผู้มีพระคุณ...เขาคือคนที่อยู่สูงเกินกว่าจะเอื้อมถึง เขาเย็นชาและเขารังเกียจเธอมาตลอด แต่ทำไมวันนี้เขาถึงได้... สั่งให้คนที่เขารังเกียจมาตลอดอย่างเธอ...
“จูบฉัน”
“คะ?”
“จนกว่าฉันจะพอใจ!”

"โอ้ย!" เสียงหวานร้องขึ้นเมื่อจู่ๆ ชายหนุ่มก็เบรกรถกระทันหัน ส่งผลให้ใบหน้าเธอชนกับแผ่นหลังเขาอย่างจัง ใบหน้าสวยเหยเกด้วยความเจ็บ มือบางยกขึ้นมากุมใบหน้าอัตโนมัติแล้วก้าวลงจากรถมอเตอร์ไซค์ เดินโซเซไปพิงราวสะพาน
"ขะ..ขอบคุณนะที่พาออกมาจากโรงแรม"
"..."?
"นายเอาเบอร์โทรนายมา เดี๋ยวฉันจะโทรนัดนายกินข้าวเป็นการขอบคุณก็แล้วกัน" ปลายฝันยกมือขึ้นมาเสยผมขึ้น แล้วค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองชายหนุ่ม เธอเอียงคอมองเขาแล้วเงียบไป ด้วยเพราะชายหนุ่มยังไม่ได้ถอดหมวกกันน็อกจึงไม่รู้ว่าเขากำลังมองเธออยู่หรือเปล่า
"..." เขาเปิดหน้ากากบังลมขึ้น ยกมือขึ้นมาชี้หน้าปลายฝัน ก่อนที่เขาจะก้าวลงมาจากรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ เดินตรงไปหาหญิงสาว
"เธอเป็นใคร?"
"ฉะ..ฉัน ฉันเป็นใครนายไม่ต้องรู้หรอก ขอบคุณนะที่พาออกมา แล้วฉันจะตอบแทนบุญคุณนายในไม่ช้า"
"ไม่ต้องตอบแทน เราสองคนไม่ได้มีบุญคุณต่อกัน" เขาปิดหน้ากากบังลมลง แล้วหันหลังเดินกลับไปที่รถ ทว่าในจังหวะนั้นฝ่ามือบางก็คว้าท่อนแขนเขาไว้
"นะ..นายฉันยืมมือถือหน่อยสิ" ปลายฝันคลี่ยิ้มบางๆ เมื่อชายหนุ่มยอมหยุดแล้วหันมามองเธอ เขาแกะมือเธอออกจากแขนเสื้อแล้วหมุนตัวกลับมามองหน้าเธอ
"..." ปลายฝันทำหน้าเลิ่กลั่กเมื่อคนตรงหน้าถอดหมวกกันน็อกออก เธอก้มหน้าหลบสายตา
"เธอเป็นหมอหรือพยาบาล"
"เป็นหมอ เอ๊ะ! นายรู้ได้ยังไง?"

“ฉันอยากได้เธอมานอนเล่นๆ ด้วยสักเดือน และต่อให้เธอบริการฉันได้ถูกใจหรือไม่ ฉันก็จะยกค่าเสียหายให้ทั้งหมด”
ถ้อยคำหยามเหยียดกรีดลึกไปถึงขั้วหัวใจหลุดจากปากซาตานไร้หัวใจ คาร์รีม บิน คาดาร์
ทายาทบ่อน้ำมันผู้เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นยามเหงาและไม่คิดเก็บใครไว้สานสัมพันธ์รัก
“ต่อให้ฉันขัดสนจนต้องกัดก้อนเกลือกิน ฉันไม่มีวันขายศักดิ์ศรีให้ผู้ชายมักมากใช้ผู้หญิงเปลืองอย่างคุณเป็นแน่”
หากเขากลับโดนตอกกลับเสียหน้าหงายโดยรินรดาสาวไทยพันธุ์ดุ วิศวกรสาวที่ต้องยอมเป็นของแปลกให้เพลย์บอยตัวพ่อลิ้มลองโดยไร้หนทางหลบเลี่ยง
เมื่อต้องจำนนต่อหลักฐานว่าเป็นสปายบ่อนทำลายธุรกิจจนดิ้นไม่หลุด เธอกลับโดนเจ้าหนี้หนุ่มมัดไว้ด้วยสัญญาสวาทแทนค่าเสียหายอย่างเจ้าเล่ห์เพทุบาย
รินรดาจึงถูกจองจำไว้ในตรวนเสน่หาที่เธอพยายามหลบหลีกดิ้นหนีสุดชีวิต เพราะไม่อยากมอบหัวใจให้เขาเอาไปขยี้เล่นเหมือนกับสาวๆ ใช้แล้วทิ้งทั้งหลายของเขา
หากเสน่ห์หนุ่มนักรักของคาร์รีมก็ร้ายเกินพิกัด เขาเร่าร้อนจนเธอแทบหลอมละลาย และร้อนแรงจนเธอแทบขาดใจตายอยู่ภายใต้เปลวเพลิงพิศวาสทุกเมื่อเชื่อวัน
แล้วอย่างนี้เธอจะรอดพ้นไปจากห้วงปรารถนาของเขาได้อย่างไร หรือจะเป็นเขาที่ต้องมาหลงเสน่ห์สาวน้อยรสหวานซาบซ่านทรวงเข้าเสียเอง ฤาบ่วงสิเน่หาได้พันธนาการหัวใจสองดวงเอาไว้อย่างแน่นหนา จนยากเกินจะหลุดพ้นมาตั้งแต่ต้นแล้ว...

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย”
มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน
“จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว...
เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...”
อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

"..." พู่กันแหงนมองท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนสีมืดสนิทด้วยกลุ่มเมฆฝนที่เริ่มตั้งเค้า เธอยืนลังเลใจอยู่ชั่วครู่ด้วยเพราะไซต์งานกับเต็นท์ที่พักอยู่ห่างกันมากพอสมควร "ฝนจะตกก่อนไปถึงหน้างานไหมเนี่ย..จู่ๆก็ครึ้มฟ้าครึ้มฝนมาซะได้" เธอจับสายกระเป๋าคาดอกแน่นแล้ววิ่งออกไป ทว่าโชคไม่เข้าข้างเธอเลย ทันทีที่เท้าทั้งสองข้างพ้นจากเต็นท์เม็ดฝนก็โปรยปรายลงมาอย่างหนักหน่วง
"ซวยแล้ว..เปียกหมดเลย" เธอวิ่งไปหลบใต้เพิงเล็กๆ ยืนหนาวสั่นมองสายฝนโปรยปรายลงมาด้วยความหวาดหวั่น "อ๊ะ! เชือกรองเท้าเปียกอีกแล้ว" เธอจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดกับเชือกรองเท้าที่คลายออก ทำให้มันเปียกน้ำโคนจนเป็นสีแดง พู่กันย่อเข่านั่งลงไปหมายจะผูกเชือกรองเท้า เป็นจังหวะเดียวกับละอองฝนสาดเข้ามาใส่
"..." ใบหน้าสวยหันไปมองคนที่เพิ่งเดินเข้ามายืนใกล้ๆด้วยความงุนงง เธอมองรองเท้าหนังราคาแพงไล่สายตาขึ้นไปหยุดไว้ที่ร่มกันฝนสีดำสนิท ที่กำลังยื่นมาบดบังศีรษะของเธอ ชายหนุ่มคนดังกล่าวค่อยๆ ยกร่มขึ้นจนเห็นใบหน้าเขาได้ชัดเจน
"..!!" หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อเห็นหน้าเจ้าของร่ม
"กำลังต้องการร่มอยู่รึเปล่าคนสวย"
"อ๊อฟ.."

เธอไม่อยากหมั้น จึงตกลงทำตามเงื่อนไขของพ่อแม่ การตัดสินใจเพื่อตัวเองนี้ ควรจะดีสิ หากไม่ถูกเขาตามรังควาน

ผู้ชายหน้าไม่อายที่จ้องจะเอาเปรียบ คอยก่อกวนสร้างความรำคาญใจ ใครจะเป็นผู้หญิงของเขากัน

เธอพยายามหลบเลี่ยง ทั้งแสร้งไม่รู้จักแล้ว ทำไมถึงไม่ไปไกลๆ สักที เขาบอกว่าอยากเลี้ยงดูเธอ ต้องการให้เธอเป็นเพื่อนนอน ผู้หญิงคนอื่นคงยอมง่ายๆ ล่ะสิ ถึงมายื่นข้อเสนอน่าตีแบบนี้…

คิดไปก็ไม่เข้าใจ พวกผู้ชายรักสนุก แค่คืนเดียวก็จบเรื่องแล้วแยกย้ายไม่ใช่หรือ แต่กับเขา เป็นอะไรถึงตามติดเธออยู่ได้

...

ทั้งรัก ทั้งหลง ทั้งถูกใจไปหมดซะทุกอย่าง แต่...

"บ้าเอ๊ย!" ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าคมคายที่ตอนนี้ซีดเซียวกำหมัดแน่น ทุกอย่างรอบกายเริ่มไม่ปลอดภัยแม้กระทั่งที่พักปัจจุบันที่ใช้หลับนอนยังดูไม่ปลอดภัยสำหรับเขาตอนนี้
เมื่อคิดแบบนั้นแล้วเรย์จึงเก็บของแล้วออกไปจากตรงนี้ ทุกที่ที่เขาเข้าพีกมักจะพาความเดือดร้อนมาสู่คนแถวนั้น เขาพยายามปกปิดตัวตนที่แท้จริงจากโลกภายนอกแต่ก็ยังไม่พ้นเงื้อมมือปีศาจร้ายที่คอยตามเป็นเงาอยู่ตลอด
เท้าแกร่งบนรองเท้าผ้าใบสีดำก้าวเดินมาตามแนวฟุตปาธในยามวิกาลช่วงตีสามกว่าๆ ทุกอย่างตกอยู่ภายใต้ความเงียบจนน่าใจหายแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้หัวใจแกร่งสั่นไหว เขาหยุดยืนนิ่งแล้วชักปืนออกมาเล็งไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งซึ่งมีคนยืนอยู่ด้านหลัง
"ออกมา!"
"..."
"ถ้าไม่ออกมากูยิงมึง!!"
ปัง!
สิ้นเสียงเรย์กระสุนที่ยิงมาจากทางด้านซ้ายมือก็เจาะทะลุเอวสอบ
"อึก!..." ร่างหนาทรุดนั่งลงกับพื้นฟุตปาธก่อนเสียงปืนจะดังขึ้นหลายๆนัด เรย์ปรือตาขึ้นมามองรอบตัวซึ่งเขาเห็นชายชุดดำหลายสิบคนชักปืนมายิงอีกฝ่าย และมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ๆเขา เธอใช้ปลายกระบอกปืนเชยคางบึกบึนขึ้น
"เนี่ยเหรอผู้ชายอันตรายที่เขาว่า"
"..."
"เอาตัวเขาไป"
ภาพและเสียงตัดไปทันที เรย์ถูกหิ้วปีกขึ้นมาราวกับเขาเป็นสิ่งของไม่มีชีวิต

กามเทพแสนกล...เล่นตลกกับหัวใจของสามคู่รัก ให้สะดุดกับความรู้สึกที่ทั้งหวานซึ้งและเจ็บปวดในคราวเดียวกัน
“พรหมลิขิต” หรือ “เนื้อคู่” ใครกันที่จะมีด้ายสีแดงผูกพันไว้
หากสองเราเกิดมาเพื่อกันจริง... จะยังแคล้วกันได้หรือไม่?
“หลิน” สาวน้อยจากเชียงราย ผิวขาวสะอาด ยิ้มง่าย ซื่อสัตย์กับความฝัน
เธอขยันทำงานพาร์ตไทม์สองที่เพื่อส่งตัวเองเรียน และตั้งใจใช้ชีวิตเรียบง่าย
ทว่าชีวิตกลับหักเลี้ยว เมื่อหัวใจของเธอ “สะดุด” กับชายหนุ่มที่ทั้งหล่อ รวย และอันตรายเกินต้าน
พีระ หรือ พี่พีค ซีอีโอหนุ่มเจ้าของโรงแรมหรูกลางกรุง
ผู้มีชื่อเสียงว่าเป็น “คาสโนว่าตัวพ่อ”
เขาไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหนเกินหนึ่งอาทิตย์
แต่หญิงสาวธรรมดาอย่างหลินกลับกลายเป็นคนเดียวที่ทำให้เขาอยากหยุดทุกอย่างไว้ตรงหน้าเธอ
ทว่าความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น... คือ “ความผิดพลาด” หรือ “ความตั้งใจ”?
ความใคร่ หรือ “ความรัก”? เมื่อพีคจงใจเข้าใกล้หลินเพียงเพื่อเอาชนะ แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเป็นฝ่าย “พ่ายแพ้” —
ให้รอยยิ้มจริงใจและหัวใจใสซื่อของหญิงสาวคนหนึ่ง คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล...
หลินจะเลือกอะไร ระหว่าง “ความรักที่เกิดจากหัวใจ” หรือ “พันธะที่บ้านเกิดขีดไว้ตั้งแต่เด็ก”
คู่หมั้นที่ไม่เคยเห็นหน้า... หรือชายผู้เปลี่ยนโลกของเธอทั้งใบ?

และความรักของแพรวาและกฤษ คู่รักที่อ่อนโยนแต่เปราะบาง
กับ “ภุชงค์” หนุ่มสำราญ กับ ศิริพักตร์ เจ้าของร้านอาหารสวยเก่ง
…ก็กำลังถูกทดสอบด้วยเกมรักของโชคชะตาเช่นกัน

'แก้มใส' สำหรับผมเธอก็แค่ของเล่นชั่วคราว
ไม่ได้คิดจริงจังถึงขั้นอยากจะยกสถานะให้เป็นเมียหรืออะไรสักอย่าง

“เลิกพยศ ถ้ายังไม่อยากให้ไอ้ผู้ชายตรงหน้าเห็นหนังสดของฉันกับเธอ” ผมขู่เธอต่อหน้าชู้บางตัว

“หยาบคาย” ส่วนเธอก็พยศแล้วพยศเล่า มันน่านัก...


'กรุงโซล' คือซาตานร้ายที่เข้ามาเพื่อล่อลวงฉันให้ติดอยู่ในวังวนที่เรียกว่า
'เกมชิงหัวใจ' เกมที่ใครเผลอยกหัวใจให้ใครก่อนคนนั้่นเป็นฝ่ายแพ้
และฉันจะต้องเป็นคนชนะเกมนี้เพื่อเอาคืนสิ่งที่เขาทำกับฉัน
แต่ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ซาตานอย่างกรุงโซล
ฉันเหมือนเป็นเพียงลูกไก่ในกำมือของเขา

เรื่อง เจ้าที่แรง ( มาเฟีย โรคจิต คลั่งรัก )

เธอเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น
บอดีการ์ดรู้ เพื่อนรู้ ครอบครัวรู้ ทุกคนรู้
แต่เธอละรู้ตัวบ้างรึยัง?
กว่าเธอจะรักเขาคงแก่ตายดังนั้นจับกินก่อนแล้วกัน
"คืนนี้เด็กดื้อคงต้องคลานลงเตียง"


เรื่อง ผัวเก่าอย่าเห่าดัง ( ผัวเก่า คลั่งรัก หึงโหด

นี่มันคือความรักนะเว้ยไม่ใช่การแข่งขันที่ต้องเอาชนะให้ได้ เถียงกันไปแล้วมันได้อะไรห่ะ ทะเลาะกันไปแล้วมีความสุขไหม หรือว่านี่คือวิธีการกระชับความสัมพันธ์รูปแบบใหม่งั้นเหรอห่ะ
ให้ยอมเมียน่ะทำได้นะ
แต่จะยอมเลิกตามใจเมียไม่ได้!!
"เดี๋ยวดิอ้วน! เป็นอะไรนักหนาวะ มีอะไรก็พูดมาดิจะได้เคลียร์ให้จบๆ"
"พี่ก็รู้ว่าเราเข้ากันไม่ได้เลย!!"
"เอากันทุกคืนยังเรียกว่าเข้ากันไม่ได้อีกเหรอ!?"

เธอโดนแฟนบอกเลิกในวันเกิด ซวยกว่านั้นคือคนที่เธอเคยชอบกลับเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น "มาทำให้ไอ้คนกระจอกคนนั้นคลั่งตายไปเลยดีไหม" แต่ใครจะรู้ว่ากัปตันเวย์จะกินดุ! ขนาดนี้ล่ะ “สุขสันต์วันเกิดนะครับฟาง…”

"ชนิตรา" หรือ "ฟาง" นักเขียนสาวที่มีโลกส่วนตัวสูงถูกแฟนหนุ่มของเธอบอกเลิกในวันคล้ายวันเกิดของเธอ

"วิชญะ" หรือ "เวย์" กัปตันหนุ่ม รุ่นพี่ที่เธอแอบรักมาตลอด กลับมาเห็นเหตุการณ์ที่น่าอายนี้เข้า

"เวย์" เคยคบกับเพื่อนกลุ่มเดียวกันชื่อว่า "ยาหยี" สมัยที่เรียนมหาวิทยาลัย

เมื่อทั้งสองมาพบกันในวันที่ไม่ควรจะพบเห็น

“ถ้าอย่างนั้นเราไปสร้างความทรงจำใหม่กันเถอะ ทำให้ไอ้คนกระจอกที่ตาไม่ถึงคนนั้นคลั่งตายไปเลยดีไหม”

ทั้งสองที่ผ่านค่ำคืนที่เร่าร้อนมาด้วยกันกับครั้งแรกของฟาง...

ฟางไม่ได้อยากให้เขารับผิดชอบ เธอก็แค่อยากลบความทรงจำแย่ ๆ ในวันเกิดให้เป็นเรื่องที่น่าจดจำเท่านั้น

แต่เขา....กลับไม่ยอมปล่อยเธอไป

“นี่ฟางคิดจะกินพี่แล้วทิ้งแบบนี้เลยเหรอ”

แต่ "ภาคภูมิ" แฟนเก่าที่พึ่งบอกเลิกกับเธอกลับไม่ยอมเลิกกับเธอง่าย ๆ ไม่พ้นคืนนั้นเขาก็พยายามง้อเธอ

แต่กลับถูกกัปตันวิชญะขัดขวาง

“ไอ้คนกระจอกไหนบอกว่าอยากเลิกไงล่ะ มาตอนนี้มันช้าไปแล้วฝันไปเถอะว่าจะได้คืน”

เสือหิวที่ไม่เคยเลือกเหยื่อ...แต่ดันสะดุดเข้ากับของหวานอย่างโมจิ...นุ่มเด้งก้อนนี้เข้าแล้ว หากไม่กัดกินก็จะเสียชื่อเสือหิวไม่เลือกเนื้อกันพอดี

เพราะฉันเมาแล้วเผลอไปมีอะไรกับใครโดยที่ไม่รู้จักกันไม่เคยเห็นหน้าไม่รู้จักชื่อ
สองเดือนถัดมาฉันตรวจพบว่าตัวเองกำลังท้อง ฉันมีทางเลือกสองทาง เก็บเด็กไว้แต่ต้องลาออกจากมหาวิทยาลัย กับเอาเด็กออกแล้วกลับไปเรียนต่อ
ฉันไม่อยากมีลูกก็จริง แต่ฉันก็ทำใจทำร้ายเลือดเนื้อของตัวเองไม่ลง
จนฉันได้เจอกับความสุขที่เรียกว่าแม่ เด็กแฝดทำให้ฉันมีชีวิตชีวามากขึ้น

"ไอ้ไนท์" ผมเงยหน้าขึ้นมองไอ้ฟรุทเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง
"ว่าไงมึง?" ผมถามพลางเลิกคิ้วใส่มันอย่างสงสัย"มึงเลิกกับน้องนุ่มยังวะ?" มันถามพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับผม
"ยัง มึงถามทำไมวะ?" ผมว่าแล้วหันไปชงเหล้าใส่แก้วของตัวเอง ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่กับไอ้ฟรุท ไอ้พ้อยท์ แล้วก็ไอ้พี ที่คอนโดของผมเองนี่แหละ วันนี้เบื่อๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก เลยไม่ได้ไปหานุ่มเลย
"ทำเป็นไม่รู้เรื่อง" ไอ้ฟรุทมันพูดพร้อมกับตบลงมาที่กบาลผมแรงๆหนึ่งที
"อ้าวไอ้เชี่ย อะไรของมึงวะ?" ผมสบถใส่ไอ้ฟรุทแล้วหันไปมองหน้ามันอย่างงงๆ
"อีกสามเดือนเนยจะกลับแล้ว มึงจะทำตัวชิลเพื่อ?" ไอ้ฟรุทมันว่าพลางกระดกเหล้าเข้าปากทีเดียวจนหมดแก้ว
"เหลือเวลาอีกตั้งสามเดือน มึงจะให้กูรีบเพื่อ?"

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาสอยู่ข้างกายเขาอย่างซื่อสัตย์เชื่อฟัง บัดซบเถอะ! ใครบอกติดหนี้แล้วจะได้เจ้าหนี้เป็นผัวกัน มันมีแค่ในนิยายเข้าใจไหม

พ่อแท้ๆเคยขายเธอให้กับเสี่ยแก่คราวปู่อย่างไม่แยแส ผ่านไปสี่ปีพี่ชายกับเพื่อนยังมารวมหัวกันแอบอ้างชื่อไปกู้เงินอีก

ชีวิตที่แต่เดิมก็ไม่ได้ดีเลิศอะไร ตอนนี้พังทลายไปพร้อมกับคืนที่เสียบริสุทธิ์เรียบร้อย

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาสอยู่ข้างกายเขาอย่างซื่อสัตย์เชื่อฟัง บัดซบเถอะ! ใครบอกติดหนี้แล้วจะได้เจ้าหนี้เป็นผัวกัน

มันมีแค่ในนิยายเข้าใจไหม

"ทั้งหมดสองล้าน ฉันจ่ายหนี้ครบแล้ว ทีนี้ไปได้หรือยัง"

เขาเหล่ตามองเงินที่เธอหามาอย่างยากลำบาก เหมือนกับมองกองขยะกองหนึ่งก็ไม่ปาน

คิดจะไปไหนกัน เป็นเมียเขามาสี่ปีหมกมุ่นแต่กับเรื่องใช้หนี้ ผู้หญิงคนนี้มันน่าโมโหนัก

คนอื่นดูออกหมดว่าเขาคิดยังไง คงจะมีแค่เธอนี่แหละที่ไม่ยอมรับผัวตัวเอง คำก็หน้าเลือด สองคำก็ขูดรีด

รู้จักอ้อนหน่อยอย่าว่าแต่เงินทอง อยากได้อะไรก็หามาให้หมดทุกอย่างแล้ว

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!

นิยาย 2 เรื่อง

-ผูกรักมาเฟียร้าย
ชนกชนม์คิดมาตลอดว่าตัวเองไม่ใช่คนเข้มแข็งอะไร และยังทำตัวเป็นแต่ภาระคนอื่นอีกด้วย
แต่เมื่อวันหนึ่งมาถึง...และความเข้มแข็งเป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอมี
ต่อให้แตกสลายแค่ไหน หรือจะเหลือแค่วิญญาณ เธอก็จะไป!!
"ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป!!"
"คุณจะมีปัญญาอะไรมาห้ามฉัน"
เคลร์ตันคิดว่าตัวเองอยู่เหนือเธอมาตลอด...และวันนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น
แต่สายตาคู่เดิมที่เคยมองเขาอย่างเว้าวอน ตอนนี้มันกลับเหลือแค่เพียงความว่างเปล่า
มาเฟียหนุ่มมั่นใจว่าตัวเองสามารถควบคุมทุกอย่างได้ เขามีทั้งเงิน อำนาจ บารมี และไม่เคยพ่ายแพ้
จนไม่รู้เลยว่าหลุมขนาดใหญ่ที่ขุดดักล่อเธอไว้ นอกจากเธอที่ตกลงไป ก็ยังมีเขาที่ตกตามลงไปอีกคน
"คุณต้องเลือก ระหว่างฉันกับเด็กคนนี้"
"เธอเคยนึกเสียใจกับสิ่งที่กำลังทำบ้างไหม?"
"ฉันไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่ฉันเลือก"


-Ending love สิ้นสุดทางรัก
ตอนจะเลิกก็บอกทนได้ทุกอย่าง แล้วก็ทนมาตั้งหลายปี
แต่พอจะขอมีเมียอีกคนกลับทนไม่ได้ งั้นก็เลิกไปเหอะรำคาญ!

-เกื้อกูล หรือ เฮียเกื้อ : พระเอกเถื่อน เจ้าของบ่อน
ปากดี ขี้เง... เหงา เอาแต่ใจ ครบสูตรไม่เคยขัดจัดให้ตลอด
จากเจ้าของบ่อน...สู่หมาวัด

ปัญทิตา หรือ ข้าวปั้น : นางเอกน่ารัก นุ่มนิ่ม
เป็นนักศึกษา และเป็นพนักงานรับจ้างทำบัญชีในบ่อน
จากพนักงานรับจ้าง...สู่เมียเจ้าของบ่อน

"พรุ่งนี้เช้าไปเรียนกับฉัน แล้วแต่งตัวให้เรียบร้อย ไม่งั้นเธอได้วิ่งรอบตึกแน่!"

เฮียตฤณ.... หนุ่มหล่อ รวย เจ้าของธุรกิจเครื่องประดับที่ร่ำรวยติดอันดับ สปอร์ต ใจดีแต่กินดุมาก ใครได้ยินก็คงอยากลองสักครั้งแต่ไม่ใช่ดาหวันคนนี้แน่นอน

"เฮียปล้ำหนูทำไม ฮืออออออ"

"เชี่ยแล้วไง ฉันเมาอ่ะมองไม่ชัดว่าเป็นใคร... ว่าแต่อายุเท่าไหร่แล้วอ่ะ ถึง18แล้วใช่มั้ยฉันไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะ"

ดาหวัน... ลูกสาวแม่บ้านของคุณหญิงกินรีคุณแม่ของคุณตฤณ เธอโตมาที่นี่ตั้งแต่จำความได้ทุกคนที่นี้ใจดีกับเธอมากยกเว้นแต่...

"อยู่เงียบๆอย่าบอกใครว่าฉันทำอะไรเธอเมื่อคืนเข้าใจมั้ย! เรื่องนี้ให้มันจบแค่คืนนี้"

"ฮึก! ขะ...เข้าใจค่ะ หนูสัญญาว่าเรื่องนี้จะไม่มีใครรู้เด็ดขาดเฮียไม่ต้องห่วงนะคะ"

"ไหนเฮียบอกว่าให้มันจบแค่เมื่อคืนไง เฮียจะทำอะไรอ่ะ..."

"ทำแบบเมื่อคืนไง..."

"กรี๊ดดดดดด อย่านะ!"

รักที่เปลี่ยน (Changed of love)

เพราะ One Night Stand ที่ถูกใจในคืนนั้น จึงเกิดเป็นข้อตกลงบ้า ๆ ที่ลากยาวมานานเกือบสองปี
การนอนด้วยกันโดยไม่มีความสัมพันธ์ทางใจ ไม่มีการผูกมัด ไม่มีการเป็นเจ้าของ
ทุกคนต่างใช้ชีวิตได้อิสระอย่างที่ใจจะต้องการ ทุกอย่างมันควรจะดีแล้วใช่ไหมมันควรจะเป็นแบบนั้น
แต่เมื่อใดก็ตามที่คนใดคนหนึ่งไม่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึก...คนที่ถอยออกมาก่อนอาจจะเป็นคนที่เจ็บน้อยกว่า

2 เรื่องค่ะ

1.Destiny Love หลงกลรัก
“คุณเข้าใจความหมายการแต่งงานของเราหรือเปล่า?”
“เข้าใจค่ะ”
“เข้าใจว่า?”
“ฉันต้องการเงิน ส่วนคุณต้องการอิสรภาพจากแม่ของคุณ”


2.กลร้ายกลรัก
เมื่อเธอโตขึ้นเธอจะรู้ว่าบางครั้งเราต้องเสียสละบางสิ่งเพื่อบางอย่าง แม้ว่าเราจะไม่อยากทิ้งมันเลยก็ตาม...

“Do you believe in love at first sight or should I walk by again?”
(คุณเชื่อในรักแรกพบหรือเปล่าครับ ถ้าคุณไม่เชื่อ จะให้ผมเดินวนกลับมาใหม่อีกครั้งก็ได้นะครับ)
นั่นคือคำหลีสาวแสนลิเกของแม็ทธิว หนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อแสนทะลึ่ง
“I think you should keep walking!” (มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย!!)
และนั่นคือคำตอกกลับของนคนันทินี สาวสวยที่เกลียดผู้ชายปากว่ามือถึงอย่างเขาที่สุด
เมื่อบุพเพอาละวาดให้หนุ่มขี้เล่นสะดุดรักนางฟ้ามาจุติอย่างนคนันทินีตั้งแต่แรกพบ
หัวใจเพลย์บอยสั่นไหวจนต้องตามขายขนมจีบในแบบที่ไม่มีชายใดในโลกนี้เคยทำมาก่อน
ทำเอาหญิงสาวทั้งตะลึง อึ้ง เสียวกับมุกจีบสาวเสี่ยวๆ ของเขา...
หากในยามที่แม็ทธิวหวาน... เขาก็หวานเสียจนน้ำตาลเรียกพี่
แล้วนคนันทินีจะต้านทานเพลิงรักแสนร้อนแรงของหนุ่มเจ้าเสน่ห์ได้ยังไง...
หรือเธอจะแพ้พ่ายต่อเพลิงพิศวาสของเขาอย่างจำนนให้เขาทั้งตัวและหัวใจ...
ก็ในเมื่อ เขาเร่าร้อนจนเธอแทบละลาย
เขาอ่อนหวานจนเธอแทบมลาย
และเขาร้อนแรงจนเธอแทบขาดใจตาย...

เพราะแฟนเก่ามันห่วย สวรรค์เลยช่วยให้ย้อนกลับมา 24 อีกครั้ง!
เธอจึงตั้งปณิธานว่าจะทำงานหาเงินไปเปย์โฮสต์และอยู่เป็นโสดแบบสวยๆ
แต่ทำไมพี่ชายที่ชาติก่อนไม่เคยคุยกันถึงได้ชอบมาอ่อยให้ใจสั่นด้วยล่ะเนี่ย?


"อืมม..."
ร่างหนาของทิวากรพลิกตัวไปอีกด้านพร้อมกับยกแขนควานหาร่างนุ่มนิ่มเข้ามากอดโดยที่เปลือกตายังปิดสนิทอยู่ ทว่าก็ไม่พบอะไรนอกจากความว่างเปล่า เขาจึงต้องลืมตาตื่นอย่างเลี่ยงไม่ได้ นัยน์ตาสีดำสนิทกวาดมองรอบๆ ห้องสูทหรูหราของตนจนทั่วทว่าก็ยังไม่เจอใคร

"หายไปไหนแล้วนะ..." เสียงทุ้มพึมพำกับตัวเอง ก่อนที่ร่างสูงจะลุกขึ้นจากเตียงแล้วไปตามหาเธอในห้องครัวและห้องน้ำ ทว่าก็ไม่เจอแม้แต่เงา

"หืม..."
หัวคิ้วหนาขมวดเข้าหากันเมื่อเดินกลับเข้ามาในห้องนอนแล้วเห็นโน้ตเล็กๆ ลายมือน่ารักวางเอาไว้ตรงโต๊ะใกล้กับหัวเตียงพร้อมกับเงินสดจำนวนหนึ่ง

ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนเมื่อคืนนะคะ
เดียร์ไม่รู้ต้องจ่ายเท่าไหร่
ยังไงติดต่อมาเบอร์นี้นะคะ
เดี๋ยวโอนทิปให้เพิ่มค่ะ^^
089-99899xx

หลังจากอ่านจบ มุมปากหยักก็ยกยิ้มขึ้นเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู เมื่อคืนเขาได้อธิบายกับคนเมาไปแล้ว แต่เธอก็ยังเข้าใจผิดว่าเขาเป็นโฮสต์อยู่ดี

"หึ...จะเรียกค่าตัวเท่าไหร่ดีนะ?"

กลิ่นหอมที่ตราตรึงใจในวันที่เจ็บปวด ทำให้เขาออกตามหาเจ้าของกลิ่นจนแทบพลิกแผ่นดินหา จะมีไหม โอกาสที่เขาได้พบเจอเธอเพื่อที่จะได้เอ่ยขอบคุณ
Diffuser Love หอมกลิ่นรัก เป็นเรื่องราวของ กัลป์ หญิงสาวที่มีน้องชายอยู่เป็นครอบครัว ค่อยข้างติสและโลกส่วนตัวสูง เปิดร้านขายก้านไม้หอมที่มีขายทั้งหน้าร้านและขายออนไลน์ มีธุระกิจที่พักที่เปิดให้เช่า และอีกมากมายที่สามารถทำเงินได้

พระเอกคือ คริสติน พ่อหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อและแสนจะร้อนแรง พี่ชายของน้องอลิซจากเรื่อง(Season Love Project ฤดูรัก 'Winter') เจ้าของธุระกิจโรงแรมและบาร์มากมายทั่วประเทศ เบื้องหน้าคือนักธุรกิจเบื้องหลังคือผู้สืบทอดผู้มีอิทธิพลของอิตาลี

"กลิ่นหอมที่พระเอกจำได้ในวันที่โดนทำร้าย และเงาที่เลือนลาง ทำให้ออกตามหาอย่างน้อยก็เพื่อขอบคุณ แต่ใช้เวลาตามหาหลายปีก็ยังไร้วี่แววเจ้าของกลิ่นหอมๆนั้น กระทั่งได้บังเอิญเจอกับ กัล เจ้าของร้านก้านไม้ไหม และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเขาในการเข้าหาเจ้าของร้านโดยการซื้อก้านไม้หอม..."

ทุกตอนภายในเรื่องนี้ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์

พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก ดัดแปลง สแกน ทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์เด็ดขาด

“ฉันมันรักใครไม่เป็นหรอก อย่ามาคาดหวังอะไรกับฉันเลย”
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....

เมื่อเพื่อนรัก ต่างก็แอบรักเพื่อน ต่างคนต่างไม่กล้าบอกความในใจ จนเมื่อทนเก็บไว้ไม่ไหว ระเบิดความในใจออกมา แต่ทว่าอุปสรรคของพวกเขาไม่ได้มีเพียงเท่านี้ มันมีอะไรมาที่มากกว่านั้น....

"ผมไม่คิดว่าจะได้มาเจอคนที่น่าสนใจแบบคุณที่นี่"

"ผมแค่มาพักผ่อนกายใจเฉยๆ " อีกฝ่ายทำเพียงแค่ยกยิ้มรับ ขยับกายเข้ามาใกล้ ฝ่ามือเอื้อมไปวางที่ต้นขา ลูบไล้ไปมาเบาๆ จนทำให้คนที่นั่งอยู่แทบจะอดใจไม่ไหว ถอนหายใจออกมาแรงๆ และพยายามหันมองรอบๆ ตัว เพื่อหักห้ามใจไม่ให้ตะบันหน้าคนที่กำลังนั่งแนบชิด แต่ก็ต้องสะดุ้งสุดตัว ร้องออกมาอย่างตื่นตกใจ

"เหี้ย!!! "

พวกเราคือคู่กัด คนหนึ่งร้าย คนหนึ่งเลว ชาตินี้ไม่มีวันญาติดี แต่เพราะอารมณ์ชั่ววูบทำให้ทุกอย่างกลับตาลปัตร สัมพันธ์ลับหนึ่งปีนั้นดุเดือดจนแทบหยุดไม่อยู่ เธอพอแล้ว แต่เขาไม่พอ สุดท้ายจะหาทางจบยังไง

เพราะเรื่องบนเตียงบ้าระห่ำเกินไป เธอจึงต้องถอยห่างจากเขาบำบัดอาการเสพติดของตัวเอง

กำลังไปได้ดีแล้วแท้ๆ แต่อีกคนดันไม่ยอมจบด้วย ก่อกวนวุ่นวายจนกลายเป็นเรื่องอลหม่านขึ้นมา

บัดซบ! นายจะเอายังไงกับฉัน?

คู่ขาคนเก่าไม่เลิกตามรังครวญ ซ้ำร้ายยังมาทำให้ผู้ชายหล่อโปรไฟล์ดีทั้งหลายหนีหายอีก

หลอกหลอนเก่งขนาดนี้ เธอจะไปไหนรอด

#หมาน้อยของเธอ

Vampire เจ้าเสน่ห์ :
“ที่เธอพูดมาน่ะ ฉันต้องได้อยู่แล้ว แต่ที่ต้องการนะเป็น...” เขามันพวกมักมาก ถ้าได้คือต้องทั้งหมด แต่ถ้าไม่ได้...เขาก็จะกำจัดมิให้เหลือซาก!
“อะไร” สุพรรณิการ์เอ่ยถามด้วยหัวใจสั่นๆ

Lycan แสนเสน่หา :
แน่ะ...ยายตุ้ยนุ้ยจอมตะกละกลบความเขินด้วยการทำหน้ากระฟัดกระเฟียดและประทุษร้ายเขาเสียนี่ อย่างนี้ต้องถูกลงโทษ! เจอโรมีสอดแขนรัดรอบเอวคอดกิ่วและพลิกกายกลับให้ร่างนุ่มนิ่มตกอยู่ใต้อาณัติ
“ว้าย! ไม่เอานะเจโร ไม่เล่นอย่างนี้นะ”

เจ้าสาว Vampire :
“ให้หัวใจนำทาง รักจะพาเราผ่านเรื่องเลวร้ายทุกอย่างไปได้” พลังแห่งรักชนะทุกสิ่ง!

ผลัวะ!

“โอ๊ยย! ยัยบ้าเอ๊ยอีกข้างยังไม่หายเลยนะโว้ย! “ทินกรตะโกนลั่นสุดเสียงด้วยอาการเจ็บหน่วงกะทันหัน และ รู้สึกโมโหในเวลาเดียวกัน เมื่อถูกหมัดเล็กของหญิงสาวกระแทกเข้ามาตรงเบ้าตาข้างขวาพอดิบพอดีเป็นครั้งที่สองแต่คนละข้าง ต่างกันตรงวันเวลาโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว

นักเขียนสาวสุดนิ่งรักสันโดษแต่ชีวิตดันไม่สงบเมื่อเจอกับพี่รหัสสุดหล่อที่เป็นขวัญใจของทั้งมหาลัย เธออยากตัดแต่เขาก็ดันอยากติด

เฮียตฤณ.... หนุ่มหล่อ รวย เจ้าของธุรกิจเครื่องประดับที่ร่ำรวยติดอันดับ สปอร์ต ใจดีแต่กินดุมาก ใครได้ยินก็คงอยากลองสักครั้งแต่ไม่ใช่ดาหวันคนนี้แน่นอน

"เฮียปล้ำหนูทำไม ฮืออออออ"

"เชี่ยแล้วไง ฉันเมาอ่ะมองไม่ชัดว่าเป็นใคร... ว่าแต่อายุเท่าไหร่แล้วอ่ะ ถึง18แล้วใช่มั้ยฉันไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะ"

ดาหวัน... ลูกสาวแม่บ้านของคุณหญิงกินรีคุณแม่ของคุณตฤณ เธอโตมาที่นี่ตั้งแต่จำความได้ทุกคนที่นี้ใจดีกับเธอมากยกเว้นแต่...

"อยู่เงียบๆอย่าบอกใครว่าฉันทำอะไรเธอเมื่อคืนเข้าใจมั้ย! เรื่องนี้ให้มันจบแค่คืนนี้"

"ฮึก! ขะ...เข้าใจค่ะ หนูสัญญาว่าเรื่องนี้จะไม่มีใครรู้เด็ดขาดเฮียไม่ต้องห่วงนะคะ"

"ไหนเฮียบอกว่าให้มันจบแค่เมื่อคืนไง เฮียจะทำอะไรอ่ะ..."

"ทำแบบเมื่อคืนไง..."

"กรี๊ดดดดดด อย่านะ!"

เสือร้าย... สหพัฒน์ ศรีกันยากุล อายุ22ปี ลูกชายคนเดียวของพ่อสิงหราชและแม่แดริน ทายาทเจ้าของโชว์รูมรถหรูและเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง และไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เขาถูกน้องสาวที่เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กคิดไม่ซื่อและเสนอตัวให้เขาเอาถึงที่ แต่เขาไม่อยากได้เธอเป็นเมียโดยเฉพาะน้องสาวเพื่อน
"พี่คิดกับมีนาแค่น้องสาว"
"แต่มีนารักพี่ ไม่ได้คิดเป็นพี่ชาย"