85 Book(s) Related to bad guy

“เธอโกหก ฉันเป็นแฟนคนแรกของเธอ เป็นทุกอย่างของเธอ เธอไม่มีทางจะลืมฉันได้ และเรามีลูกด้วย…!”
เพี้ยะ!
“คุณกับฉันเราไม่รู้จักกันมาก่อน คุณกับฉันเราไม่เคยเป็นแฟนกัน เราไม่เคยมีสตอรี่ดี ๆ ร่วมกัน คุณไม่ใช่ทุกอย่างของฉัน ฉันไม่จำเป็นต้องลืมคุณ เพราะฉันไม่เคยจำคุณ และคุณกับฉันเราไม่เคยมีลูกด้วยกัน คนที่ฉันรัก คนที่เป็นทุกอย่างของฉัน คนที่ฉันจำไม่เคยลืม คนที่เป็นพ่อของลูก และคนคนเดียวที่ฉันจะรักตลอดไปก็คือพี่ทราย ซึ่งเขาตายไปแล้ว เขาตายไปจากฉันแล้ว เขาเหลือไว้เพียงความทรงจำ คุณอย่าพูดถึงมันอีก ขอร้องอย่ามาจำ อย่าแสดงตัวว่าสงสารฉัน ฉันไม่ต้องการความสงสารจากคนอย่างคุณ ไม่ต้องการคำขอโทษในเรื่องนั้น เพราะคุณคือขุนแผน ขุนแผนที่เลวระยำ คุณมันเป็นคนละคน คุณเทียบพี่ทรายของฉันไม่ได้สักนิด อย่าพูดถึงเขา และอย่าพูดเรื่องของฉันอีก”

"ทั้งตัวมึงกูไม่เห็นจะมีอะไรดีเลยสักอย่าง...ยกเว้นปาก"

"ก็มีดีกว่าไอ้ตัวหน้าขนอย่างมึงละกัน แล้วก็เลิกวอแวกูได้แล้วหรือว่าอยากแดกผ้าใบกูก่อน ห้ะ!"

"ถามหน่อยเถอะ มึงจะเลิกปากดีถึงกี่โมง"

วิ่งตามเหมือนคนบ้า ทวงสัญญาครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้ายเขาก็ยังยืนยันว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับเด็กกะโปโลอย่างเธอ เอาเถอะ เมื่อถึงเวลาเธอก็คงจะพอ!!

ตอนที่ฉันรักพี่กลับร้าย พอตอนนี้ไม่ได้รักแล้ว จะมาหวังเอาอะไรอีก ‘ความเกลียดชังเหรอ?’

“พี่เคยบอกแล้วว่าพี่เกลียดคนโกหก แค่พูดความจริงมันยากนักหรือไง หรือเธอเห็นพี่เป็นควายในสายตาเธอ” เขาเริ่มพูดแล้ว และน้ำเสียงของเขามันน่าเกรงกลัว เหมือนว่าตอนนี้เขากำลังโกรธฉันเอามาก ๆ
ไม่โกรธสิแปลก ฉันปิดบังเขานี่เนอะ
“ไม่ใช่นะคะ หนูไม่ได้โกหก” แก้ตัวได้แย่มากเลยคนดี
“ถ้าที่เธอทำไม่เรียกว่าการโกหก แล้วมันเรียกว่าส้นตีนอะไร” นับว่าครั้งนี้เขาพูดหยาบกับฉันมากเลยก็ว่าได้
“มันคือเรื่องที่หนูไม่จำเป็นต้องบอกรุ่นพี่ไงคะ”
“พี่เป็นนายจ้างเธอ ให้เธอทุกอย่าง เธอควรบอกพี่” มันก็จริง ฉันหลอกเขา ทั้งที่เขาช่วยฉันทุกอย่าง
“หนูแค่คิดว่ามันคือเรื่องส่วนตัวของหนู”
“แล้วที่เธอทำงานให้พี่ มันไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของพี่หรือไง มันไม่แฟร์สำหรับพี่เลยว่ะ” พี่สายรหัสมองฉันด้วยสายตาที่มีแต่ความผิดหวัง “ต่อไปนี้ เราสองคนจบกันคนดี ออกไปจากชีวิตของพี่ซะ”
เป็นครั้งแรกที่พี่สายรหัสเขาเรียกชื่อของฉัน และคงเป็นครั้งสุดท้ายเช่นกัน

นางเอกตามพระเอกจนสงสัยว่าทำไมถึงตามติดขนาดนั้น โดยที่พระเอกจำนางเอกไม่ได้ว่าตัวเองเคยช่วยชีวิตนางเอกเอาไว้และพระเอกเป็นรักแรกของนางเอก จึงอยากตอบแทนเขาไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตามแต่แม้กระทั่งตกเป็นของเขา เธอก็ยินยอม... เพราะเขาคือรักแรกและรักสุดท้ายของเธอ

"คะ คนโปรดยอมแล้ว ยะ อย่า...ทำอะไรหนูเลยนะคะ" น้ำตาร่วงแหมะลงบนหลังมืออีริค "คะ คนโปรดจะรับใช้คุณท่าน จะรับใช้ด้วยชีวิต"
"หึหึ" อีริคคลายฝ่ามือออกจากคอระหง "ก็อยู่เป็นนี่" เขายืนขึ้นแล้วปรายตามองหญิงสาวด้วยสายตาเหยียดหยาม คนโปรดรีบกอดขาเขาไว้แน่น เพราะเป็นทางเดียวที่เธอจะรอด "แต่ของไร้ค่าแบบนี้ ฉันไม่ต้องการ"
"ให้คนโปรดทำอะไรก็ได้ แต่อย่าส่งคนโปรดกลับไปที่นั่นนะคะ"
"เธอควรจะรู้ไว้อย่างนะสาวน้อย" อีริคยกยิ้ม "ฉันกับไอ้เวรนั่นไม่เหมือนกัน"
"..."!
"ของเล่นชั่วคราวไร้ค่าอย่างเธอ" ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าหวาน "อย่าริอ่านมาต่อกรกับฉัน"
"..."!

เพราะความซุ่มซ่ามเพียงครั้งเดียว ทำให้เด็กทุนอย่าง ขิม ต้องตกอยู่ในสถานะลูกหนี้ของผู้ชายที่ไม่ควรเข้าใกล้ที่สุดในมหาวิทยาลัย

นะโม ชนาธิป นักศึกษาวิศวะยานยนต์ปีสาม นักแข่งรถหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความร้ายกาจ เย็นชา และไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน กลับเลือกใช้หนี้ก้อนโตเป็นข้ออ้างเพื่อดึงเธอเข้ามาอยู่ใกล้ตัว

จากเด็กสาวที่คิดเพียงว่าจะทำงานใช้หนี้ให้หมด กลับกลายเป็นคนที่เขาเริ่มหวงโดยไม่รู้ตัว

เมื่อความสนใจกลายเป็นความหลง
ความหวงกลายเป็นการครอบครอง
และผู้ชายที่ไม่เคยยอมให้ใครปฏิเสธ กลับต้องเจอกับผู้หญิงคนเดียวที่กล้าบอกเขาว่า...

เธอไม่ใช่ของเขา

ทว่าเมื่อหัวใจของคนธงดำถูกแตะต้องเข้าแล้ว
คนอย่างนะโมจะยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ ได้อย่างไร

เธอเป็นเพียงเด็กทุนที่ต้องการใช้หนี้ แต่สำหรับเขา...เธอกำลังกลายเป็นคนเดียวที่เขาไม่คิดจะคืนให้ใคร

ไมค์ หรือ ไมเคิล
ชายผู้สูงศักดิ์มียศเป็นถึงลอร์ดวัลโด้..... เพราะสายเลือดที่มีทำให้ทางเดินชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเฉกเช่นคนอื่น ใช้ชีวิตเยี่ยงสุนัขรับใช้ของราชวงศ์ ทุกการกระทำเพียงเพื่อให้คนที่รักได้อยู่สุขสบายไร้ภัยใดกล้ำกรายดวงใจของตน.....

ตัวเล็ก หรือ เอวา
ชีวิตเกิดการพลิกผันตาลปัตรแปรเปลี่ยน ทำให้ชีวิตที่เคยมีครบทั้งพ่อแม่พี่น้อง ครอบครัวที่อบอุ่น กลับกลายเหลือเพียงชายคนเดียวที่ช่วยชีวิตให้รอดพ้นภัย ยกให้พี่ชายเป็นที่หนึ่งในดวงใจทุกๆ เรื่องราว

โรม หรือ โรมีโอ
ผู้ช่วยคนสนิทของไมเคิลที่ติดสอยห้อยตามไปในทุกๆ ที่ จัดการทุกสิ่งได้ดีเลิศจนบอสหนุ่มแทบไม่ต้องลงแรง ความจงรักภักดีที่มีให้ แม้ตายถวายหัวก็ยินยอมมอบให้ไม่มีเกี่ยงงอนหากเป็นความปรารถนาของบอสผู้เป็นนาย

บาร์ค หรือ บารอน
เพื่อนสนิทที่ไม่ได้เป็นแค่เพื่อน.... ในทุกการกระทำ มักจะมีบางสิ่งซ่อนเร้นอยู่เสมอ แต่ใครเลยจะรู้....... ถึงความคิดในจิตใจภายใต้ใบหน้าที่พร่างพราวไปด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุขอยู่เสมอ

เพราะอุบัติเหตุทำให้สองพี่น้องต้องมาผูกติดอยู่ด้วยกัน คนพี่ทำงานตัวเป็นเกลียวหาเลี้ยงน้องเพียงลำพัง ในขณะนั้นผู้ช่วยคนสนิทที่มีอายุเท่ากันก็ปรากฏตัวขึ้น นอกจากนี้แล้วยังมีเพื่อนสนิทที่ไม่คิดเป็นแค่เพื่อนยังคอยมองจ้องไม่คลาดสายตา ปมเรื่องราวร้อยเรียงถักทอเป็นใยหนา คงจะง่ายกว่าหากคิดตัดความสัมพันธ์....

“นายมีอดีตวันไนต์สแตนด์กับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ฉันรับไม่ได้ ฉันไม่แต่งกับนาย” เธอเอ่ยเสียงลอดไรฟัน

ไคเลอร์ไม่ได้สะทกสะท้านกับคำตำหนินั้นแม้แต่น้อย “ฉันเองก็ไม่ถือสาอดีตของเธอเหมือนกัน”

คำพูดนั้นทำให้บลูชะงัก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นด้วยความไม่พอใจ “อดีตของฉันทำไม? นายพูดเหมือนฉันเคยผ่านผู้ชายมามากมาย!”

“เธอจะบอกว่าไม่เคยงั้นเหรอ” เขาเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

“ไคเลอร์!”

ความสัมพันธ์ที่เขายัดเยียดให้'ห้ามเปิดเผย' เธอไม่ต่างจากลูกไก่ในกำมือบีบก็ตายคลายก็ไม่รอด...
คิมหันต์' คือนิยามของคำว่า 'สมบูรณ์แบบ' เขาอ่อนโยน และใจดี

ส่วนเธอ 'แก้วตา' เด็กสาวที่เติบโตมาจากคฤหาสน์วิริยะกุล

ไม่ต่างอะไรกับ 'ผู้หญิงที่ไร้ค่า'

...ทั้งบอบบางและอ่อนแอ...

...จากผู้มีพระคุณสู่คนไร้หัวใจ...


'บอกหน่อย... ฉันจะได้อะไรตอบแทนหากปล่อยเธอไปในวันนี้'

'กะ...แก้วไม่รู้ แก้วไม่มีอะไรให้คุณ'

'ไม่มี? งั้นก็เปล่าประโยชน์ที่จะปล่อยเธอไป' มือหยาบกระด้างทำท่าจะวนกลับมารอบลำคอระหง แก้วตาผวาเฮือกดิ้นถอยหลังทั้งที่ไร้หนทางหนี

เขากำลังยิ้มบนความหวาดกลัวของเธอ หัวเราะเบาๆ ในลำคอราวกับเป็นเรื่องตลกขบขัน

ทั้งที่เธอพนมมือไหว้เขาทั้งน้ำตา...

นิยาย 2 เรื่อง

-Bad Guy ตัวร้ายของเธอ
ฟ้าพราวพรรณ หรือ ฟ้า ลูกสาวคนโตของศรศิลป์และดุจดวงดาว
หญิงสาววัยยี่สิบสี่ปี ที่เติบโตมาท่ามกลางความรักและเอาใจใส่ของครอบครัว
เธอเหมือนกับเพชรเม็ดหนึ่งที่ส่องประกายอยู่ตลอดเวลา ผู้เป็นพ่อจึงไม่เคยปล่อยให้เธอได้เผชิญโลกด้วยตัวเองเลย
กักขังเธอไว้ราวกับไข่อยู่ในหิน และเมื่อวันหนึ่งที่อดทนต่อไปอีกไม่ไหว ฟ้าพราวพรรณก็ไม่คิดจะทน!

"ลูกแค่อยากมีเพื่อนบ้าง คุณพ่อสั่งให้คนเลิกตามกันสักทีได้ไหมคะ?"
"ลูกไม่อยากเป็นลมใต้ปีกของใคร เรื่องความรักมันห้ามกันไม่ได้ พ่อก็รู้"


-พ่ายรักสลับร้าย
เพื่อแก้แค้นลูกนกผู้หญิงแพศยาที่เป็นต้นเหตุให้พี่ชายเขาต้องฆ่าตัวตาย
แมทธิวจะเอาคืนให้สาสม!!

โปรย...
“ผู้หญิงสารเลว! ออกไปเลยนะ!!”
“ธิวปล่อยพี่ก่อน พี่เจ็บ! ขอพี่ดูทัชหน่อยนะ พี่ไม่ได้ตั้งใจเลย!”
“เจ็บเหรอ! คนน่ารังเกียจอย่างเธอมันเจ็บเป็นด้วยรึไง!!”
“พี่ชายฉันฆ่าตัวตายเพราะทนแต่งงานกับเธอไม่ได้รู้ไว้ซะ! อีผู้หญิงทุเรศ!!”
“เพี๊ยะ!! ก็แค่คนที่ผลาญเงินพ่อแม่ไปวัน ๆ ดีกว่าฉันตายแหละ!!”
“ฉันต้องได้!! หากไม่ได้อินทัชฉันก็ต้องได้คุณ! จำไว้!!”
“เธอมันผู้หญิงแพศยา! อย่ามาหวังผู้ชายในอัศวจุลรางกูล!!”

รักไร้สถานะที่เป็นได้แค่เพื่อน เป็นสิ่งที่เธอไม่ต้องการ
แต่วันที่เธอตัดใจ เขากลับเหนี่ยวรั้งเธอไว้อีกครั้ง

"ถ้าเราเป็นแค่เพื่อน อิมก็ไม่มีสิทธิ์มาห้ามเรา"

“ก็เพื่อนกันทั้งนั้น เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว ใช่ไหมแหวน” เสียงของเรซหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของน้องชายฝาแฝด เรซกำลังพยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้นหลังจากที่นาฟบอกให้ฉันรู้ว่าใครบางคนนั้นมาที่นี่ด้วย
“แหวนไม่นับผู้ชายที่เคยนอนด้วยเป็นเพื่อน” ฉันพูดตรง ๆ ใครกันจะอยากเป็นเพื่อนกับคนที่ทำให้เราเจ็บ แม้ว่าความเจ็บที่ได้รับ 90% จะเป็นฉันที่วิ่งเข้าไปหาเองก็เถอะ
แต่แล้วเสียงจากด้านหลังของฉันก็ดังขึ้น เสียงที่ฉันเคยคุ้นเมื่อนานมาแล้ว ถึงเป็นคำสั้น ๆ แต่ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นใคร
“หึ” เสียงและตัวมาพร้อมกัน เจ้าของร่างสูงเดินไปนั่งที่ว่างตรงที่ฉันทักไปก่อนหน้า ซึ่งมันอยู่ตรงข้ามกับฉัน ฉันมองเขาแค่เพียงเล็กน้อยและเบือนหน้าหนี
เชื่อเถอะว่าไอ้เสียงที่เปล่งออกมาจากลำคอนั้นเป็นคำสั้น ๆ แต่มันมีความหมายและความหมายของเขาก็คือ ‘คิดว่าฉันยังอยากจะได้เขาอยู่ไง’

"เธอคิดจริงๆหรอว่าฉันจะรักลูกสาวฆาตกรอย่างเธอจริงๆ"

ฟินิกซ์ Phoenix Flint Genesis (ฟินิกซ์ ฟลินต์ เจเนซิส) อายุ 26 ปี นักธุรกิจหนุ่มหล่ออันตราย มีชื่อในวงการเพื่อปิดบังตัวตน เย็นชา ใจร้าย เสือผู้หญิง

"เธอคิดว่าฉันจะรักลูกสาวฆาตกรที่ฆ่าปู่ฉันจริงๆงั้นหรอ!? ฝันหวานไปหน่อยมั้ง"

เคลร่า (Clara) Clara Jeremiah Silas (เคลร่า เจอราไมอาห์ ไซลัส) อายุ 22 ปี สาวสวย บ้านรวย ลูกคนหนูมาเฟีย นิสัยดีน่ารักและสู้คนไม่ยอมใคร

"สรุปแล้วว่าที่ผ่านมาเรื่องของเรามีอะไรจริงบ้างคะ!!"

อลัน Alan Iliana Ishbel (อลัน ไอเลียนา อิชเบล) มาเฟียหนุ่มหล่อ อ่อนโยนแค่กับบางคน หล่ออันตราย อายุ 22 ปี

"ฉันไม่เคยมีเพื่อนเป็นน้องสาวผู้ชายเลวๆ อย่างพี่ชายเธอหรอก!!"

เจย์เดน (Jayden) อายุ 22 ปี

หมอหนุ่มดีกรีนักเรียนนอกทายาทเจ้าของโรงพยาบาลใหญ่ลอนดอน เป็นที่หมายปองของหมอและพยาบาลหลายคน แต่นาเสียดายที่เขามีคนของใจแล้ว

"ถ้าพรุ่งนี้เธอไม่คลานลงจากเตียง อย่าหวังว่าฉันจะหยุดเลย!!"

"ร้องไห้อีกสิ ยิ่งเธอร้องมากเท่าไหร่ ฉันยิ่งอยากเอาเธอให้ตายคาเตียงมากเท่านั้น!"

พริ้งพราว หญิงสาวที่เป็นเหยื่อของบิดาที่ติดการพนันมาเฟียใหญ่แห่งสเปนอย่าง ฟรานซิส ที่เคยมีข่าวลือว่าฆ่าอดีตภรรยาของตัวเองตายนั่นจึงทำให้เธอจำใจแต่งงานเป็นภรรยาของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้

ตลอดเวลาที่เป็นภรรยาของเขาไม่มีวันไหนเลยที่เธอมีความสุขเธอต้องคอยรองรับอารมณ์ร้ายแรงถูกชายผู้ได้ชื่อว่าเป็นสามีทำร้ายร่างกายและจิตใจเอะอะเธอก็ถูกลากขึ้นเตียง กักขัง ขืนใจ อย่างไร้อิสระและต้องอยู่ในกรงทองของเขาตลอดไป

"เป็นผัวดีๆให้กลับไม่ชอบริอยากได้ผัวซาตานงั้นเรามาเริ่มจากตรงไหนดีหล่ะ โซ่ แซ่ หรือกุญแจมือ ? "

วายุ (เฟยฮุ่ย) อายุ 27 ปี เป็นลูกครึ่ง จีน-อังกฤษ มารดาเป็นลูกครึ่งไทยอังกฤษ ส่วนบิดาเป็นคนฮ่องกงโดยกำเนิด ครอบครัวทำธุรกิจที่ไทยบ่อยจึงมีชื่อภาษาไทยและพูดภาษาไทยได้ชัด

เจ้าพ่อมาเฟีย ทำธุรกิจหลายอย่างทั้งขาวและดำ ทำการค้าทางโซนเอเชียและยุโรป

"เป็นผัวให้ดีๆ ไม่ชอบ ริอยากได้ผัวเป็นซาตาน"

"ต่อให้พี่ต้องล่ามเธอไว้พี่ก็จะทำ"

"อย่าคิดไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่นถ้ายังมีผัวอยู่"

"ต่อให้เธออยากไปจากพี่แค่ไหนเธอก็ได้แค่คิดเท่านั้นแหละ"

"จะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ โซ่ แซ่ หรือกุญแจมือ"

(นิยามของเขา "ร้ายเพราะรักเมีย")

วานิน (ฮุ่ยเหมย) ลูกครึ่ง จีน-อิตาลี อายุ 24 ปี มารดาเป็นคนรัสเซีย ส่วนบิดาเป็นลูกครึ่งจีน-อิตาลี ครอบครัวทำธุรกิจที่ทำไทยบ่อยจึงมีชื่อภาษาไทยและพูดภาษาไทยได้

ลูกสาวตระกูลมาเฟีย เป็น single mom ชีวิตของเธอลูกต้องเป็นที่หนึ่ง

"รักแล้วทำร้ายนินทำไม"

"ปล่อยนินได้มั้ยคะ นินไม่อยากอยู่แต่ในห้องแบบนี้แล้ว"

"สัญญามาสิว่าเธอจะไม่ดื้อกับพี่"

"ค่ะ นินสัญญา"

"ถ้าพูดง่ายๆ แบบนี้เธอคงไม่ต้องเจ็บตัว"

ไฟนอล วิศวะโยธา ปี 4 หนุ่มนักศึกษามหาวิทยาลัยดัง ขาโหดประจำคณะ ผู้หญิงแทบทุกคนต่างอยากถวายตัวเพื่อได้ขึ้นเตียงกับเขาแต่เธอนี่สิที่แม่งเล่นตัวชิปหายเขาอยากได้แต่เธอกลับวิ่งหนีเขา

หล่อ รวย ควxใหญ่ เยดุ ขาโหดประจำคณะ

"จีบอะไรไร้สาระแม่งจับกดทำเมียก็สิ้นเรื่อง!!"

แพรวา นักศึกษาแพทย์ปี 2 สาวสวยดาวคณะ ผู้ชายหลายคนอยากออกเดทเป็นแฟนเธอแต่ทว่าผู้หญิงติดเรียนอย่างเธอไม่ค่อยสนใจใคร ทว่ามีคนมาจีบเธอกลับเป็นคนช่างเลือกซะงั้น? เขาจีบเธอแต่เธอไม่เอาเพราะใครๆ ต่างก็รู้ว่าไฟนอลนั้นนิสัยหยาบขนาดไหน เธอไม่เหมาะกับขาโหดอย่างเขาหรอก

"ผู้ชายที่มีผู้หญิงเข้าหาไม่ซ้ำหน้าอย่างพี่ หนูไม่หลงผิดไปเอาคนอย่างพี่มาทำผัวหรอก!!"

ฟ้าคราม วิศวะโยธา ปี 4

เขาเป็นเพื่อนรักตั้งแต่สมัยเด็กของไฟนอล ทุกอย่างที่เขาทำให้ไฟนอลนั้นเต็มใจเพราะเขารู้ว่าอีกฝ่ายมีเบื้องหลังชีวิตที่ไม่น่าจดจำและไม่ดีเท่าไหร่

ยอมแม้กระทั่งเสียสละผู้หญิงที่ชอบให้

แต่ทว่าหัวใจแกร่งที่เฝ้ามองอีกคนด้วยความอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความรัก เขาจะยอมมองเธอที่บอบบางน่าทะนุถนอมถูกเพื่อนสนิทของเขารังแกและมองแต่ความรุนแรงและความเลวให้ได้ตลอดไปงั้นเหรอ...

"พี่จะทำแต่เราไม่เลิกกันนะ พี่ยอมแล้ว พี่รักแพรนะคะ แพรอย่าทิ้งพี่นะคะ"

“เธอไม่ใช่ตัวจริงของเขา... แต่เป็นแค่ตัวสำรองที่พี่สาวยกให้เขาไว้เล่นชั่วคราวเพียงเท่านั้น”

ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า

ผมไม่สนใจใครหรอก มีแค่เพื่อนสนิทกับคนในครอบครัวเท่านั้นสนใจ แม้แต่ผู้หญิงที่ผมเลี้ยงไว้ผมก็ไม่สนใจขอแค่เลี้ยงแล้วเชื่องก็พอ เพราะถ้าไม่เชื่อง...ผมเอาตาย

ผมไม่สนหรอกว่าใครจะเป็นยังไง ผมสนใจแค่เธอเดียวเท่านั้น ส่วนคนที่ผมจ่ายเงินให้ต่อให้จะนอนด้วยกันทุกคืนอยู่ด้วยกันทุกวันสุดท้ายก็คือลูกจ้างไงวะจะเป็นอย่างอื่นไปได้ยังไง

BadbLove

เพราะว่าความรักมันทำให้รู้สึกเหมือนเป็นบ้า!
หลงใหล...คลั่งไคล้...ครอบครอง
.
.

“แก้มนี้ก็ของพี่!” เขาบอกถึงสิทธิ์ทันทีเพราะเขาจองเธอไว้
“เอ๊ะ! นี่มันครั้งที่สองแล้วนะ!!” เธอพยายามจะถอยตัวออกห่างแต่เขายังดึงเธอมาติดอีก
“แน่ใจเหรอว่าครั้งที่สอง?” เมื่อคืนเขาพึ่งจะเข้าไปหอมแก้มเธอเองหลายครั้งซะด้วยแต่ว่าหลับเหมือนตายขนาดนั้นไม่ทีทางรู้หรอกมั้ง
“แน่ใจค่ะ นี่พี่ต้องการอะไรกันแน่?”
“ต้องการเวย์ไง มาเป็นเมียพี่นะ” เขาบอกเธออยากหนักแน่นชัดเจนทุกคำ
“หนูไม่…” เธอแค่จะปฎิเสธเขาก็พูดตัดขึ้นมาทำเอาเธอถอนหายใจโล่งอกขึ้นมาทันที
“พี่ล้อเล่น!” หึ! ยังไงก็หนีไม่พ้นหรอกแม่หนูน้อยคนสวยเพราะว่าพี่คนนี้จะจับน้องมาปู้ยี้ปู้ยำให้สาสมกับการรอคอยมานานรับรองว่าอีกไม่นานเกินไปแน่นอนและเมื่อถึงตอนนั้นอิสระทั้งหมดของเธอจะหายไปทันที

เธอไม่ใช่เพื่อน เธอไม่ใช่แฟน แต่เธอเป็นพี่สาว และเขาก็อยากเล่นพี่สาวเสียแล้วสิ!!

เรื่องบัดซบ!! ที่เกิดในตอนนี้ คือจิรกรดันพลาดทำน้องสาวแฟนเก่าท้อง!!

เพราะเหตุผลบางอย่างเธอเลยถูกส่งตัวไปเรียนที่ต่างประเทศ พร้อมกับลูกสาวของผู้อุปการะเธอเเต่ใครจะรู้ว่าลูกสาวของผู้มีพระคุณ ที่เป็นเพื่อนกำลังจะทำให้เธอ กลับมาเผชิญหน้ากับใครคนนั้นอีกครั้ง

"ฉันชักสนใจ.. ผู้หญิงอย่างเธอแล้วดิ" สิ่งที่ตามมาหลังคำพูดนี่ คือสายตาที่แทบจะละลายฉันได้ ท่าทางที่ดูแข็งแรงแฝงไปด้วยเสน่ห์นี่ก็ด้วย อันตราย อันตรายกับหัวใจมากๆ หลังจากพากันนิ่งไปสักพัก เขาก็พูดอีกด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเล่ห์กล
"ยินดี ที่ได้เป็นคนแรกของเธอ"
"... และนั่นคือความผิดพลาดของฉัน" อ่อนแอให้เห็นไม่ได้ผู้ชายแบบนี้ ฉันต้องแข็ง เพราะลางสังหรณ์มันกระซิบฉันว่า.. เรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้น มันกำลังจะส่งผลกระทบถึงฉันไปยันอนาคตแน่ๆ

ฉันใช้มือดันแล้วทุบที่หน้าอกของเดฟแรงๆแต่ไม่เป็นผลใช้มือข้างหนึ่งรั้งท้ายทอยฉันไม่ให้สบัดหนีเขาแขนอีกข้างแค่เท้าไว้ที่โต๊ะข้างตัวก็เท่านั้น แล้วเขาก็ค่อยๆใช้ปากเขาเปิดให้ริมฝีปากฉันเผลอขึ้นเพียงเล็กน้อยแล้วดันน้ำที่มีรสชาติเหมือนน้ำแดง.. มันก็น้ำแดงไง!
เดฟค่อยๆดันน้ำแดงเข้ามาผ่านริมฝีปากของฉัน ทำเอาฉันหยุดทุบตีเเล้วเปลี่ยนเป็นจิกไปที่เสื้อหนาๆของเขาแทนแล้วเผลอกลืนน้ำแดงรสหวานๆที่เขาเป็นคนส่งมาให้อย่างไม่ได้ตั้งใจ
ฉันยืนเหวออึ้งทำอะไรไม่ถูก เมื่อกี้เขา! ทำบ้าอะไรเนี่ย!!
"...อะ.." >ฉันนน เอ๋อแดกไปแล้วจ้า
"ได้กินแล้วนิ พอใจแล้วนะ" ไอ้บ้า! ดูพูดเข้า!!! แล้วพูดนิ่งๆแบบนี้คือ!!!

เรื่องราวของ "เดรค" และ "ลันตา" ที่คนหนึ่งกลับมาเพื่อจบเรื่องราวและแก้ไขแต่อีกคนเริ่มต้นที่จะแก้แคน

เธอ.. เป็นเพียง 'นางร้าย'
ที่อยู่ในสายตาของเขา
เรื่องราวที่เธอเคยทำพลาด
มันทำให้เขามองเธอ..
เป็นผู้หญิงแย่ๆ ไปตลอดกาล
แม้ว่าวันหนึ่ง..
ความสัมพันธ์ระหว่าง
'เธอ และ เขา'
มันจะเกินเลยขนาดไหน
แต่ 'นางร้าย' อย่างเธอ
ก็ยังเป็น 'นางร้าย'
ในสายตาของเขาอย่างเดิม

“หม่อมฉันอยากหย่าเพคะ“ เซเลน่าเอ่ยกับผู้เป็นสามี
“ขอเหตุผล“ เจ้าชายมาร์คัสเอ่ยถามภรรยาสาว
“หม่อมฉันอยากได้อิสระเพคะ“ ดวงตาคมจ้องเข้มมองภรรยาอย่างพินิจพิจารณา
“เราจะหย่าก็ต่อเมื่อเราอยากได้สิ่งที่ต้องการ“ เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยพร้อมโคลงแก้ววิสกี้ในมืออย่างใช้ความคิด
“ตรัสมาเลยเพคะว่าพระองค์ต้องการสิ่งใด“
“มีโอรสให้เรา แล้วเรานะปล่อยเจ้าไป“
“…“

"อื้อ...!!" เด็กสาวกำชายเสื้อยืดเขาไว้แน่น เมื่อเขากดริมฝีปากลงมาอีกครั้ง เธอเบิกตากว้างพร้อมกับกระพริบถี่ๆ เมื่อสติสัมปชัญญะกลับคืนมาสายฟ้าก็รีบถอยห่างจากเขา
"จะจูบกันได้ต้องเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ?" คำถามไร้เดียงสาของสายฟ้า สร้างเสียงหัวเราะให้มนัส เขาบีบปลายคางมนเบาๆอย่างนึกเอ็นดูกับคำถามที่เธอถามเขา
"งั้นคนที่จูบกับก็ต้องเป็นแฟนกันหมดสิคะ?" มนัสเท้าเอวถาม ก่อนจะหมุนตัวเดินมาที่รถยนต์หรูที่จอดอยู่ลานจอดรถข้างผับ ทว่าเสียงของเด็กสาวทำให้เขาต้องหยุดชะงัก แล้วค่อยๆหันกลับมาเลิกคิ้วให้เธอ

แค่คิดว่าเสพรักเพียงแค่ครั้งเดียวคงไม่เป็นอะไร ใครจะรู้ว่าจะกลายเป็นการขุดหลุมฝังตัวเองจนโงหัวไม่ขึ้น
"ถ้ามึงยังไม่อยากตาย อย่าก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวกู"
"....."
"มึงอยากตายคาเตียงใช่มั้ย"
"เออ มึงยิงกูเลยวัช.."
"ไม่ใช่ตายด้วยปืน เเต่ตายคาอกกู"

ความเข้าใจผิดทำให้เขามีค่ำคืนอันเร่าร้อนกับเธอ..และเขาจะถือว่าเธอเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจก็ตาม และของที่เป็นของเขา จะไม่มีวันปล่อยให้ใครหน้าไหนได้เชยชมทั้งนั้น..อย่าฝันจะเป็นอิสระ

เรื่อง เจ้าที่แรง ( มาเฟีย โรคจิต คลั่งรัก )

เธอเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น
บอดีการ์ดรู้ เพื่อนรู้ ครอบครัวรู้ ทุกคนรู้
แต่เธอละรู้ตัวบ้างรึยัง?
กว่าเธอจะรักเขาคงแก่ตายดังนั้นจับกินก่อนแล้วกัน
"คืนนี้เด็กดื้อคงต้องคลานลงเตียง"


เรื่อง ผัวเก่าอย่าเห่าดัง ( ผัวเก่า คลั่งรัก หึงโหด

นี่มันคือความรักนะเว้ยไม่ใช่การแข่งขันที่ต้องเอาชนะให้ได้ เถียงกันไปแล้วมันได้อะไรห่ะ ทะเลาะกันไปแล้วมีความสุขไหม หรือว่านี่คือวิธีการกระชับความสัมพันธ์รูปแบบใหม่งั้นเหรอห่ะ
ให้ยอมเมียน่ะทำได้นะ
แต่จะยอมเลิกตามใจเมียไม่ได้!!
"เดี๋ยวดิอ้วน! เป็นอะไรนักหนาวะ มีอะไรก็พูดมาดิจะได้เคลียร์ให้จบๆ"
"พี่ก็รู้ว่าเราเข้ากันไม่ได้เลย!!"
"เอากันทุกคืนยังเรียกว่าเข้ากันไม่ได้อีกเหรอ!?"

ว่ากันว่า การกระทำนั้นสำคัญกว่าคำพูด
เขาจึงเลือกที่จะกระทำ มากกว่าพูดพร่ำ
แต่ว่าเขาคงจะลืมคิดไป
ว่าหากไม่พูดเลย อีกฝ่ายจะเข้าใจได้อย่างไร
เพราะฉะนั้น เมื่อถึงเวลาเขาจึงจำเป็นต้องพูดมันออกมา

กว่าจะรู้ตัวว่าหัวใจกำลังกลับมาเต้นไม่เป็นส่ำ
เธอก็กำลังจะโบยบินจากเขาไปไกลถึงนิวยอร์ก

และเขาแม่งก็โคตรบ้าที่รู้สึกตัวช้าเกินไป
ไม่เป็นไร เฮียจะรอเนียตรงนี้ รอวันที่เนียให้อภัยและเป็นผู้หญิงของเฮียเท่านั้น

จากภารกิจลวงหลอกเพื่อแก้แค้น กลายเป็นความรักที่ถอนตัวไม่ขึ้น
ณาลัลน์ ดาวคณะนิเทศฯ ปี 4 ก้าวเข้ามาในชีวิตคินวา เด็กวิศวะปี 1 สุดฮอต
เพียงเพราะเธอแค่อยากแก้แค้นแทนเพื่อนซี้
แต่เธอไม่รู้เลยว่าหมาเด็กตัวนี้…ดุเกินกว่าจะหลอกได้ง่าย ๆ


แนะนำตัวละคร
คินวา - คริชพล วาตะภาคิน - 18 ปี สูง 187 CM. คณะวิศวกรรมศาสตร์ปี 1 หนุ่มฮอต ติดอันดับหนุ่มหล่อของมหาลัย นิสัย ไทป์หมาเด็กตอนต้นเรื่อง ส่วนตอนท้ายกลายเป็นไทป์หมาบ้า
“ได้ผมแล้ว คิดจะลืมง่าย ๆ ได้เหรอครับ”
ณาลัลน์ - นริสรา ภิญโญวงศ์ษา - 20 ปี สูง 167 CM. คณะศิลปศาสตร์ปี 4 ดีกรีว่าที่ดาวคณะ สวย หยิ่ง มั่นใจในตัวเองสูง
“เอากันครั้งเดียว ไม่เรียกว่าผัวนะคะน้อง”

เธอเขามาทำให้เขารัก และก็พร้อมจะทำลายเขาด้วยการทิ้ง
“สนุกไหมครับพี่ ที่มาหลอกผมให้รักเล่นๆ”
“แล้วนายสนุกไหม ที่ชอบเล่นกับความรู้สึกคนอื่น! ฉันก็แค่เข้าหานายเพราะต้องการเอาคืนที่นายทำกับเพื่อนฉันเท่านั้น”

“ด่าอีกสิ... ยิ่งเธอเกลียดฉันตอนใส่เสื้อผ้า เธอก็ยิ่งครางชื่อฉันดังขึ้นตอนไม่ได้ใส่อะไรเลย...
อ้าขาออกกว้างๆ มิลา แล้วมองในกระจกว่าตอนนี้เธอเป็นของใคร”

เพราะฉันเมาแล้วเผลอไปมีอะไรกับใครโดยที่ไม่รู้จักกันไม่เคยเห็นหน้าไม่รู้จักชื่อ
สองเดือนถัดมาฉันตรวจพบว่าตัวเองกำลังท้อง ฉันมีทางเลือกสองทาง เก็บเด็กไว้แต่ต้องลาออกจากมหาวิทยาลัย กับเอาเด็กออกแล้วกลับไปเรียนต่อ
ฉันไม่อยากมีลูกก็จริง แต่ฉันก็ทำใจทำร้ายเลือดเนื้อของตัวเองไม่ลง
จนฉันได้เจอกับความสุขที่เรียกว่าแม่ เด็กแฝดทำให้ฉันมีชีวิตชีวามากขึ้น

ใครเล่าจะคิดว่าชีวิตเธอจะบัดซบได้เพียงนี้ หญิงสาวตกงานตอนอายุสามสิบ จำยอมต้องรับงานในตำแหน่งเลขานุการ ที่เธอเคยประกาศเสียงกร้าวว่าจะไม่มีทางรับใช้ใครเด็ดขาด !
และดูเหมือนว่านรกจะกลั่นแกล้งเธอไม่เลิก ดันส่งเจ้านายจอมโหดมาปะทะฝีมือ ฟัดคารมณ์ตั้งแต่โต๊ะทำงานยันเตียงนอน !
เรื่องราววุ่น ๆ ของเลขาสายแซ่บกับเจ้านายจอมเผด็จการจะสนุกแค่ไหนไปติดตามกันค่ะ

เพราะความนึกสนุกของเขาเหล่านั้น ที่มันทำให้ชีวิตและอนาคตของฉันต้องพังทลายลง

เรื่องราวเลวร้ายที่เกิดขึ้น มันเริ่มต้นเพียงเพราะพวกเขาอยากจะเล่นตลกกับชีวิตของฉัน...

"สนุกมากมั้ยกับสิ่งที่พวกนายกำลังทำอยู่"

ฉันพูดออกมาด้วยน้ำตาที่เอ่อคลอ แต่กลุ่มคนตรงหน้ากลับยกยิ้ม และหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

"อืม ก็สนุกดีนะ"

ร่างสูงตรงหน้าพูดออกมาอย่างไม่คิดจะไตร่ตรอง

"ความลับไม่น่าแตกเลยเนอะ ไม่งั้นคงจะได้ต่ออีกสักรอบสองรอบ"

เขาพูดออกมาโดยไม่สะทกสะท้านอะไร เขาเหมือนคนที่ไม่มีแม้แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีด้วยซ้ำ

"เลว!!"

ฉันตะคอกออกมาดังลั่น พร้อมกับสะบัดฝ่ามือฟาดลงไปที่แก้มของเขา จนใบหน้าของเขาหันไปตามแรงตบ

"ทำแบบนี้ อยากจะได้ผัวเพิ่มหรือไง!"

“มึงไม่รับสายวะ น้องฟ้าไม่ใช่เหรอ” บอสเพื่อนผมเอ่ยขึ้น แน่นอนว่าในขณะที่มันกำลังเคี้ยวขนมมันก็ยังอุตส่าห์ชะโงกหน้าเข้ามาเสือก

“ไม่อ่ะ ขี้เกียจ”

“วันนี้มาแปลกเว้ยเฮ้ย ปกติเรื่องแบบนี้มึงไม่เคยขี้เกียจเลยนะ ออกจะลันลาด้วยซ้ำไป”

“ไม่รู้ดิ อิ่มตัวมั้ง” ผมตอบไม่จริงจัง พร้อมกับการล้วงบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า

ผมชื่อโอโซน ลูกชายคนเดียวของพ่อซานย์แม่กล้วยหอม พ่อผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาล ดีกรีอาจารย์แพทย์ที่ช่วงหลังวางมือไปแล้ว ส่วนแม่ผม สวยๆ แบบนั้นก็อดีตนางแบบเก่า สวยปังแม้ว่าตอนนั้นกับตอนนี้จะผ่านมาเป็นยี่สิบปีแล้วก็ตาม

แล้วคนอย่างผมที่แม่สวยพ่อรวย ชีวิตไม่จำเป็นต้องดิ้นรนอะไรมากมาย จะแปลกอะไรหากชีวิตผมจะเต็มไปด้วยเรื่องที่สนุก

อย่างผมน่ะ ไม่ค่อยจะเข้าวัดทำบุญเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าชาติหน้าสำหรับผมมันจะมีจริงไหม งั้นชีวิตนี้ขอสนุกให้มันเต็มที่ไปเลยก็แล้วกัน

'ความลับก็ยังเป็นความลับ' คุณหมอสุดหล่อ แต่นิสัยไม่ได้หล่อเหมือนหน้าตา เขาคือบุคคลอันตรายที่จะทำให้หัวใจเธอเต้นแรง
ทัดเทพเปิดประตูห้องน้ำออกมา ร่างกายเขามีเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำปกปิดร่างกำยำเปลือยเปล่าเอาไว้ เขามองเด็กสาวตรงหน้าด้วยสายตาเรียบนิ่งและหยุดสายตาไว้ที่หน้าอกที่ใหญ่เกินขนาดก่อนสายตาจะหลุดโฟกัสมองต่ำลงไปจนถึงของสงวนของเธอ
"กรี๊ดดด!! อุ๊บ!!" ทัดเทพรีบปิดปากเธอไว้เมื่อยูริกำลังแหกปากร้องทำให้เธอเผลอปล่อยผ้าขนหนูออกจากมือร่วงลงพื้น เขาดันตัวเด็กสาวเข้าหาผนังห้องเย็นเฉียบทั้งที่เธอไม่มีอาภรณ์ใดๆปกปิดร่างกาย
สายตาของทั้งสองหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบใหญ่ เมื่อฝ่ามือหนาหยาบจับหมับเข้าที่อกอวบใหญ่เต็มมือจนล้นทะลักและฝ่ามืออีกข้างก็ยังปิดปากยูริไว้
"อื้อ!!!!" สาวน้อยดีดดิ้นด้วยความตกใจปนเขินอายเธอพยายามขืนตัวออกจากพันธนาการของชายหนุ่ม ทว่าการกระทำของทัดเทพในเวลาต่อมากลับทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรงแทบผิดจังหวะ
เขาใช้เรียวขายาวเหมือนนายแบบถ่างขาเรียวยาวของเธอออกเล็กน้อยแล้วโน้มมากระซิบเสียงเบาห้างกกหูเธอ
"อยากให้เพื่อนเธอมาเจอเธอกับฉันอยู่ในสภาพนี้เหรอ หยุดร้องโวยวายได้แล้ว.." เขาใช้สายตาไล่มองเรือนร่างอรชรด้วยแววตาหื่นกระหายก่อนจะยอมปล่อยมือออกจากปากเธอ

ทำหน้าให้มันดีๆ ดิ ฉันเกลียดใบหน้าที่เย็นชาแบบนี้ว่ะ
ก็เรื่องของนาย นี่มันหน้าฉัน ใครใช้ให้มองล่ะ
อย่าคิดว่าได้เป็นเมียฉัน แล้วฉันจะไม่ทำอะไรเธอนะชีตาร์... รู้จักฉันน้อยไปแล้ว” มอร์แกนยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินก้าวเท้าไปหาร่างบางที่ถอยหลังหนีเขาจนร่างเธอนั่งลงกับเตียง แต่ทว่าใบหน้าสวยก็ยังคงนิ่งเฉย จนเขาหรี่ตามอง เอื้อมมือไปบีบแก้มนวลอย่างแรงจนเธอตกใจ
เดี๋ยวจะเปลี่ยนจากหน้าที่เย็นชา กลายเป็นหน้าที่เสียวซ่านให้ดู

ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง

จากไอดอลหนุ่มหน้าหล่อสู่ทายาทผู้นำตระกูลมาเฟียคนต่อไปเพราะเหตุผลบางอย่าง

เผลอใจ One night stand กับคุณหมอหนุ่มสุดหล่อ ที่ขึ้นชื่อว่าโคตรจะแบดบอย! จนพลาดท่าเกินเลยในความสัมพันธ์ชั่วคราว เพราะเขาชอบทำให้ใจสั่นไม่หยุด 'เธอเป็นของฉันแล้วยังจะอยากไปเป็นของคนอื่นทำไม!'
ตอนนี้เธอกำลังตกหลุมรักเขาจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วจริงๆ
โปรย
เอลรินปล่อยตัวไปกับจังหวะ เต้นร่อนเอวอย่างเป็นธรรมชาติ ท่ามกลางสายตาหลายคู่ที่เริ่มหันมามอง เสียงเพลงดังกลบทุกอย่าง แต่เธอกลับรู้สึกถึงพลังสนุกที่อบอวลอยู่รอบตัว ชายหนุ่มหลายคนเริ่มเดินเข้ามาใกล้โต๊ะ แต่เอลรินไม่ได้สนใจ เธอเพียงยิ้มและพยายามเดินหลบออกจากตรงนั้น ทว่ากลับชนเข้ากับใครบางคนเข้าอย่างจัง
"อุ๊ย! ขอโทษค่ะ" เสียงของเธอยานเพราะความเมา
"ร่อนเก่งดีนะ อยากรู้ว่าตอนอยู่บนตักจะร่อนสู้ขนาดไหน"
"คะ…"
"ไปต่อข้างนอกกันไหม?"
เสียงทุ้มของชายแปลกหน้าดังขึ้นข้างหู ตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้าหล่อเหลาทำให้เธอนิ่งไปชั่วขณะ เขาในเสื้อเชิ้ตดำที่แหวกอกจดจ้องเข้าไปในดวงตากลมอย่างมีเลศนัย กลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยเข้ามาเตะจมูกยิ่งทำให้เอลรินเคลิบเคลิ้ม แสงไฟในผับสะท้อนผิวของเขาให้ดูมีเสน่ห์ เธอยิ้มพลางตอบด้วยน้ำเสียงมึนเมา "ไปค่ะ ไปที่ไหนก็ได้ที่มีคุณ"

เขาบอกว่าเห็นเด็กอย่างเธอเป็นแค่ของเล่น
แต่บังเอิญว่า...เขาดันเป็นนักสะสมของเล่น
ที่หวงของเล่นมากเสียด้วยสิ