96 Book(s) Related to bae heart my story

"เรียนจบเมื่อไหร่ออกไปจากบ้านฉันซะ"
เขาเป็นถึงคุณชายของบ้าน ในขณะที่เธอ... เป็นแค่เด็กกำพร้าที่โชคดีได้รับการอุปการะจากครอบครัวของเขาเท่านั้น

เฮียไฟเป็นพี่ชายข้างบ้านของดาว ด้วยความใจดีของเฮียไฟที่มีให้ดาวมาตั้งแต่เด็กทำให้ดาวหลงรักเฮีย แต่เฮียก็ชอบย้ำอยู่ตลอดว่าดาวคือน้องสาว

ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล

แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป

“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”

“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม

“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”

“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”

“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”

เพราะความที่เธอเผลอไปได้ยิน ได้เห็นอะไรที่มันเป็นตัวตนอีกด้านของเขา ทำให้เขาต้องตามมาปิดปากเธอ แต่เขากลับยัดเยียดตำแหน่ง 'ของเล่น' ให้เธออย่างไม่เต็มใจและยังขืนใจเธออย่างโหดร้าย

ประมาณสามปีก่อนผมมีธุรกิจที่ต้องไปลงทุนที่ต่างประเทศ ทำให้ผมได้เจอหลิน เราได้เจอกัน เธอเป็นผู้หญิงในสเปคที่ถูกใจผมทุกอย่าง ตอนแรกเราตกลงจะเป็นแค่คู่นอนแต่สุดท้ายผมก็หลงรักเธอจนได้ เมื่อไม่นานมานี้ผมตัดสินใจกลับมาหาป๊าม้าที่เมืองไทย ผมตั้งใจมาคุยกับป๊าม้าเรื่องของหลิน ผมอยากให้ป๊าไปสู่ขอหลินให้ผม

แต่ยังไม่ทันได้เริ่มพูดเรื่องหลินม้าก็บอกกับผมว่าผมมีคู่หมั้นที่หมั้นกันไว้ตั้งแต่เด็กและจะต้องแต่งงานกันทันทีที่คู่หมั้นผมเรียนจบ หลังจากได้รู้ผมหงุดหงิดมากเพราะผมไม่สามารถที่จะขัดอะไรป๊าม้าได้เลย

แต่ที่ผมโมโหหนักกว่านั้นคือคู่หมั้นของผมมีลูกติด ซึ่งผมรับไม่ได้ ผมไม่ได้ดูแคลนนะ แต่ผมคิดว่าผมมีสิทธิ์เลือก ทำไมป๊าม้าต้องยัดเยียดผู้หญิงที่มีลูกติดมาให้ผม จะให้ผมรักลูกคนอื่นเหรอ ฝันไปเถอะ ทำไมผมต้องรักต้องแคร์

ยัยคู่หมั้นนี่ก็คงเหลวแหลกสิ้นดี ถึงได้ท้องไม่มีพ่อแบบนั้นแล้วยังมาเดือดร้อนให้ผมรับผิดชอบอีก

ทำไมคู่หมั้นของผมถึงไม่เป็นหลินวะ ผมอยากได้หลิน ถ้าเป็นหลิน ผมจะไม่อิดออดเลยสักนิด

แล้วป๊าผมโคตรจะเป็นคนเด็ดขาด สั่งอะไรผมต้องทำตาม ถึงผมจะเลว แต่ยังเหี้ยมไม่ได้เท่าป๊า

เพลิง
มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย
หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด
‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’
————————-

เอิงเอย
เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป
‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’

“มาสิ! ฉันพร้อมให้เธอรวบหัว รวบหางแล้ว”

เขาเป็นทั้งแฟนเก่าลับๆ และเจ้าหนี้ที่เธอไม่สามารถชดใช้ได้หมดในชาตินี้ เพราะมันเป็นสัญญาหนี้ชีวิตที่เธอไม่สามารถหลบหนีได้

นิยาย 2 เรื่อง

-Bad Guy ตัวร้ายของเธอ
ฟ้าพราวพรรณ หรือ ฟ้า ลูกสาวคนโตของศรศิลป์และดุจดวงดาว
หญิงสาววัยยี่สิบสี่ปี ที่เติบโตมาท่ามกลางความรักและเอาใจใส่ของครอบครัว
เธอเหมือนกับเพชรเม็ดหนึ่งที่ส่องประกายอยู่ตลอดเวลา ผู้เป็นพ่อจึงไม่เคยปล่อยให้เธอได้เผชิญโลกด้วยตัวเองเลย
กักขังเธอไว้ราวกับไข่อยู่ในหิน และเมื่อวันหนึ่งที่อดทนต่อไปอีกไม่ไหว ฟ้าพราวพรรณก็ไม่คิดจะทน!

"ลูกแค่อยากมีเพื่อนบ้าง คุณพ่อสั่งให้คนเลิกตามกันสักทีได้ไหมคะ?"
"ลูกไม่อยากเป็นลมใต้ปีกของใคร เรื่องความรักมันห้ามกันไม่ได้ พ่อก็รู้"


-พ่ายรักสลับร้าย
เพื่อแก้แค้นลูกนกผู้หญิงแพศยาที่เป็นต้นเหตุให้พี่ชายเขาต้องฆ่าตัวตาย
แมทธิวจะเอาคืนให้สาสม!!

โปรย...
“ผู้หญิงสารเลว! ออกไปเลยนะ!!”
“ธิวปล่อยพี่ก่อน พี่เจ็บ! ขอพี่ดูทัชหน่อยนะ พี่ไม่ได้ตั้งใจเลย!”
“เจ็บเหรอ! คนน่ารังเกียจอย่างเธอมันเจ็บเป็นด้วยรึไง!!”
“พี่ชายฉันฆ่าตัวตายเพราะทนแต่งงานกับเธอไม่ได้รู้ไว้ซะ! อีผู้หญิงทุเรศ!!”
“เพี๊ยะ!! ก็แค่คนที่ผลาญเงินพ่อแม่ไปวัน ๆ ดีกว่าฉันตายแหละ!!”
“ฉันต้องได้!! หากไม่ได้อินทัชฉันก็ต้องได้คุณ! จำไว้!!”
“เธอมันผู้หญิงแพศยา! อย่ามาหวังผู้ชายในอัศวจุลรางกูล!!”

เมื่อเสือร้ายไม่ชอบเหยื่อไร้เดียงสา แต่เธอไม่เคยคิดจะยอมแพ้ ทำทุกทางเพื่อรั้งตัวและหัวใจของเขาไว้ หวังจะได้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียว

รักที่เริ่มต้นจากความโง่..
โง่หลงรักงมงายจนมองไม่เห็นความจริง

สปอย..
"หนูเจอพี่โซ่ตอนไปอยู่ดูแลคุณย่า และเราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นเพราะเขามาหาบ่อยๆ พอกลับมาเรียนที่นี่หนูไม่ค่อยมีเพื่อนเขาก็เลยชวนไปนั่นนี่ พี่ก็รู้ว่าช่วงนี้แยมไม่ค่อยว่างด้วย"
"มันดูไม่น่าไว้ใจ ฉันไม่ชอบหน้ามัน!"
"พี่มากกว่าที่ไม่น่าไว้ใจ"
"อย่าเปลี่ยนเรื่องได้ไหม"
"หนูขอโทษก็แล้วกันนะคะ ที่ไม่ได้บอกพี่ว่าจะไปไหนกับใคร"
ใบหน้าสวยหวานยังคงมีน้ำตาคลอ ไฟเยอร์เห็นจึงเอื้อมหยิบทิชชูมาเช็ดให้ ระยะห่างกันแค่เอื้อมทำให้ได้กลิ่นหอมเฉพาะตัวฟุ้งกระจาย เขาเริ่มทนไม่ไหวอุ้มเธอในท่าเจ้าสาวพาเข้าห้องนอน
"พะ พี่จะทำอะไรคะ"
"ปลอบใจเธอ... จะได้เลิกงอแง หึ แต่อย่าร่านให้มากได้ไหมถ้าไม่อยากเจ็บตัว ลืมหรือไงว่าฉันเป็นผัวเธอ!"

เดี๋ยวนะคะ! ขอถามหน่อย อีตาชัตเตอร์อะไรนี่เป็นสเปิร์มตัวที่ดีที่สุดแล้วใช่ไหม? โอ้โหพ่อคุณเกิดมายังไงถึงได้มีคุณภาพของจิตและสมองต่ำเตี้ยเรี่ยดินต่ำจนสัมผัสได้ว่าเป็นแค่ไรฝุ่นที่อยู่ใต้ธุรีดินของเชื้อโรค เชื้อรา อะมีบา และแลคโตบาซิลลัส!

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!

“เราเลิกกันเหอะว่ะ เฮียเบื่อเธอเต็มทนแล้ว”

เขาบอกเหตุผลที่ไม่ไปต่อกับเธอด้วยคำพูดง่าย ๆ ว่า ‘เบื่อ’

“เธอเป็นเมียเฮียนะกันตา”

หนึ่งปีให้หลังต่อมาจู่ ๆ เขาก็กลับมาทวงเธอคืน…….

"นี่ใครปล่อยให้เด็กม.ต้นเข้ามาเล่นในผับเนี้ย" ผมเดินออกมาคุยโทรศัพท์ก็เจอกับกลุ่มเด็กผู้หญิงที่ยืนถ่ายรูปกันอยู่แต่ดูแล้วน่าจะไม่เกิน18

"ใครเด็กมิทราบคะ พวกฉันอายุ18แล้วค่ะคุณลุง"

"ใครลุง หืมผมก็เพิ่งจะ30มาเรียกลุงเดี๋ยวเหอะ อ้อแล้วอีกอย่างผับของผมต่ำกว่า21ห้ามเข้านะครับคุณผู้หญิง"

"อุ้ย เกมส์"

"พวกหนูมาฉลองวันเกิดเพื่อนค่ะขออนุญาต1วันได้ไหมคะ"

"วันเกิดใครครับ" ผมมองตามมือเด็กๆพวกนี้ชี้มาที่เด็กปากแจ๋วที่ยืนเถียงกับผมอยู่

"หนูเองค่ะ "

"หึ! เด็กน้อย"

"อย่ามาพูดแบบนี้นะรู้จักหลานยายแป๋วน้อยไปแล้ว หืม!"

"เด็กน้อย เด็กน้อย เด็กน้อย"

จ๊วบ....

"อีหอม!!!"

“ก็เพื่อนกันทั้งนั้น เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว ใช่ไหมแหวน” เสียงของเรซหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของน้องชายฝาแฝด เรซกำลังพยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้นหลังจากที่นาฟบอกให้ฉันรู้ว่าใครบางคนนั้นมาที่นี่ด้วย
“แหวนไม่นับผู้ชายที่เคยนอนด้วยเป็นเพื่อน” ฉันพูดตรง ๆ ใครกันจะอยากเป็นเพื่อนกับคนที่ทำให้เราเจ็บ แม้ว่าความเจ็บที่ได้รับ 90% จะเป็นฉันที่วิ่งเข้าไปหาเองก็เถอะ
แต่แล้วเสียงจากด้านหลังของฉันก็ดังขึ้น เสียงที่ฉันเคยคุ้นเมื่อนานมาแล้ว ถึงเป็นคำสั้น ๆ แต่ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นใคร
“หึ” เสียงและตัวมาพร้อมกัน เจ้าของร่างสูงเดินไปนั่งที่ว่างตรงที่ฉันทักไปก่อนหน้า ซึ่งมันอยู่ตรงข้ามกับฉัน ฉันมองเขาแค่เพียงเล็กน้อยและเบือนหน้าหนี
เชื่อเถอะว่าไอ้เสียงที่เปล่งออกมาจากลำคอนั้นเป็นคำสั้น ๆ แต่มันมีความหมายและความหมายของเขาก็คือ ‘คิดว่าฉันยังอยากจะได้เขาอยู่ไง’

ศึกหนีการนัดดูตัว กลายเป็นศึกแอบหนีไปออกเดทกันซะงั้น ชีวิตนี้คิดจะหนีใครก็หนีได้ แต่อย่าเล่นกับระบบฝาแฝดที่แค่อ้าปากมันก็เห็นไปถึงไส้ติ่ง จะเป็นยังไงเมื่อคนที่เราไว้ใจ…ดันไปร่วมมือกับคนอื่น

บังเอิญหรือพรหมลิขิตที่ขีดเขียนให้สองคนมาเจอกันโดยบังเอิญตลอดเวลา เขาคิดไตร่ตรองดีแล้วว่าในเมื่อมันหลีกเลี่ยงไม่ได้งั้นก็เดินหน้าไปเลยเป็นไง

ดาวิน... นักธุรกิจใหญ่เจ้าของสายการบินDarbieairlines หนุ่มหล่ออนาคตไกลต้องมาเจอวาวาแอร์โฮสเตสสาวในสังกัดที่เจอกันทุกครั้งก็มักจะได้เรื่องเจ็บตัวตลอด ยิ่งเจอบ่อยขึ้นยิ่งรู้สึกว่าเธอคือคนที่น่าสนใจมากจริงๆ

"ไปกินข้าวด้วยกันมั้ย"

"คะ... คือวากำลังทำงานอยู่ค่ะ"

"เดี๋ยวจ่ายให้ห้าเท่าเลย ไม่ต้องทำแล้วไปกินข้าวกันดีกว่า"

เขายื่นมือไปตรงหน้าหญิงสาว วาวายิ้มกว้างออกมาก่อนจะเกร็งไปหมดเมื่อถูกเจ้านายชวนแบบนั้น

"จะดีเหรอคะเกรงใจจังเลย แหะๆ"

"ไปเถอะ ฉันใจดีนะ :)"

เพราะความคิดตื้นๆ ชั่ววูบในตอนนั้น มันทำให้ชีวิตของเธอยุ่งยากและเจ็บปวดมากขึ้นกว่าเดิม เธอพลาดไปแล้ว…
“เธอมีทางเลือกแค่ 2 ทางเท่านั้น คือยอมฉันโดยไม่มีข้อตกลง และข้อสองก็ตามนั้น”

ตอนนี้ฉันกำลังนอนอยู่ท่ามกลางผู้ชายหลายคน
ฉันนอนตะแคงหันหน้าเขาหาพี่คิณ
หัวของฉันหนุนอยู่ที่หน้าขาของพี่เรย์
ส่วนขาของฉันเกี่ยวพันอยู่กับพีทที่นอนทับขาพี่คิณอีกที...
และด้านหลังของฉัน ผู้ชายที่ตะแคงข้างมาทางฉันและเรียวแขนเขาอยู่ใต้ต้นคอของฉันคือพี่เกียร์
จู่ๆ หัวใจฉันเต้นแรงเมื่อภาพความจำเลือนลางเมื่อคืนนี้แว่บเข้ามาเป็นช็อตๆ
ฉันมาในห้องน้ำ
ฉันเจอคนยืนอยู่ในห้องน้ำ
และฉันกับเขาก็...
"มะ ไม่จริง"
ปฏิเสธไม่ได้ว่าสิ่งที่ฉันเสียไปมันคือครั้งแรกของฉัน!
"ใคร..."
และที่มันซวยกว่านั้นก็ตรงที่ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร!

กว่าจะทำให้เขาสนใจฉันมันไม่ง่ายเลย กว่าฉันจะเป็นที่สนใจฉันต้องใช้ความพยาบามอย่างหนัก และหลังจากนี้เขาจะต้องมองมาที่ฉัน แค่ คน เดียว!

“รับสิพี่เจฟ รับสิ”
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”

“อยากเลิกฉันก็เลิกให้แล้ว นายยังค้องการอะไรจากฉันอีก?“
“ฉัน…ต้องการเธอ“

ที่รัก
ปราการ – สิตามนินท์
จะเป็นเช่นไร ถ้าเธอรักพี่ชาย
ผู้ซึ่งไม่ได้มีสายเลือดเดียวกัน
ปราการได้รับการเลี้ยงดูและอุปถัมป์จากคุณแม่บุญธรรม เขาไม่เคยลืมบุญคุณและไม่เคยลืมว่าเขามอบหัวใจทั้งดวงให้แก่ สิตามนินท์ ลูกสาวแท้ ๆ ของคุณแม่บุญธรรมที่ส่งเธอไปอยู่ภายใต้การดูของเขา

เรื่องราวของเพื่อนสนิทที่คิดไม่ซื่อกัน

ความฉิบหายมันจะเริ่มมาเยือนถ้าหากเพื่อนของคุณเอ่ยขอความช่วยเหลือ
ชีวิตของผมตอนแรกมันก็สงบสุขอยู่หรอก
แต่พอมาเจอกับยัยเด็กที่ชื่อ 'สโนว์ไวท์' เข้า ชีวิตผมก็ไม่เคยสัมผัสกับคำว่าสงบสุขอีกเลย

"ทำยังไงก็ได้ให้น้องกูเรียนเก่งขึ้นก็พอ"
"เปลี่ยนสมองง่ายกว่านะกูว่า"

ปกติผมเป็นคนที่นิ่งและใจเย็น แต่พอมาอยู่กับเธออารมณ์ของผมมันก็ขึ้นๆ ลงๆ เหมือนคนที่ใกล้จะบ้าเต็มที

"เรื่องรักอ่ะเซียน แต่เรื่องเรียนไม่รู้เรื่อง"

เรื่องราวความรัก ประทับใจ และร้อนแรง
เมื่ออ่านถึงหน้าสุดท้าย คุณจะบอกกับตัวเองว่า อยากเป็น "ผู้หญิงของมาเฟีย" สักครั้งในชีวิต

ร่างสูงก้มหน้าแล้วใช้ปลายนิ้วไล้ตามลงต่ำตามแถวเรียงเม็ดกระดุมนักศึกษาของฉัน
“เธอจะบอกว่าไม่รู้ว่ามันคืออะไรงั้นเหรอ” เขาคีบซองเงินๆออกมาจากกล่องที่ฉันถืออยู่ในมือ ฉันเห็นแล้วก็ต้องตกใจหนักกว่าเดิมเพราะนั่นถึงฉันจะไม่เคยใช้มันแต่ก็ไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้ว่ามันคือถุงยาง! ฉันก้มมองกล่องที่ถือแล้วปล่อยมันลงพื้นทันที ตอนหยิบก็ไม่ได้สังเกตว่ามันคืออะไรไง ไม่น่าเขาถึงเข้าใจแบบนั้น
“..ฉันไม่รู้ ฉัน คิดว่าเป็นของพี่นิ”
“ฉันไม่ยืนรอให้เธอมาเก็บให้หรอก เสียเวลา”
“...” ฉันยืนมองท่าทางที่ยืนล้วงกระเป๋าของคนตรงหน้า มันก็เท่ห์นะ แต่ก็น่ากลัวด้วยอ่ะ
“อีกอย่าง.. ที่ไม่ทำอะไรเธอไม่ใช่ว่าฉันใจดีอะไรนะ”
“....”
“แต่ก็ลิ่นเธอทำฉัน...หมดอารมณ์”

ฉันสะดุ้ง พี่มาร์หยุดจูบทันทีก่อนจะมองมาที่ฉัน สายตากับลมหายใจร้อนผ่าวนี่... มันทำให้ฉันมองว่าเขาหล่อขึ้นเป็นเท่าตัว
“เมื่อกี้อะไร?” พี่มาร์ถามทั้งที่ใบหน้าเรายังอยู่ใกล้กันในระดับปลายจมูกชนกันได้ แรงสั่นเมื่อกี้เกิดขึ้นที่ฟันของฉัน ฉันใช้ลิ้นเลียไปที่เหล็กจัดฟันของตัวเอง แน่นอน มันหลุด ฉันลอบมองหน้าของคนที่คร่อมฉันอยู่ นี่เราจูบกันถึงขั้นเหล็กหลุดเนี่ยนะ! น่าอายชะมัด
“...เหล็กฉันหลุดนะ”
“หลุด?”
“....อื้ม ก็ ฟันพี่มัน...” ก็เขาใช้ฟันกัดริมฝีปากฉันอะ! มันคงเลยไปโดนไง พูดได้ไหมแบบนี้ อายนะเนี่ย!!!!>////<
“..อ่าฉัน ทำแรงไปสินะ”

เขาคือผู้มีพระคุณที่ฉุดรั้งเธอให้หลุดพ้นจากนรก เขาดูแลส่งเสียเธอและเธอก็ตอบแทนพระคุณเขาด้วยการดูแลเขาทุกอย่าง จนกระทั่งวันหนึ่งความรู้สึกบางอย่างแปรเปลี่ยนไป เมื่อทั้งสองคนเกิดมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง หากมันคือเรื่องผิดพลาดเขาคิดเช่นนั้น แต่นานวันเขาเธอกลับทำให้เขาไม่เป็นตัวของตัวเองเลยสักครั้ง มันเพราะอะไรกัน?

“อาหลาง... หึ นายมันก็แค่ที่ระบายอารมณ์ของฉัน”
หลิวเฟยหลง มาเฟียหนุ่มหยิบเสื้อผ้ามาสวม ก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากของทาสรักหนักๆ ทีหนึ่ง แล้วเดินออกไปจากห้องนั้น
ปล่อยให้อีกฝ่ายนอนอย่างเดียวดายเหมือนเช่นทุกครั้งที่เคยทำ
“คุณหลิว จะมีสักวันไหมที่ผมจะเป็นคนสำคัญของคุณบ้าง...”
ไป่หลางลืมตาขึ้นมองร่างหนาที่เดินพ้นประตูไปพึมพำเสียงแผ่วพร่าด้วยความเจ็บช้ำ หัวใจปวดปร่าร้าวรานไม่เคยจางหาย
เมื่ออีกฝ่ายยังคงทำร้ายหัวใจของเขาไม่สิ้นสุด แต่หัวใจเจ้ากรรมมันกลับไม่ยอมถอนใจยังคงปักใจรักมั่น
ยอมให้อีกฝ่ายทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับเสพติดความเจ็บปวด
หวังเพียงสักวันจะได้รับความสำคัญ จะมีค่าเป็นคนในหัวใจของมาเฟียหนุ่มบ้าง

"หนูซิงนะคะสนใจไหม?" ฉันฉีกยิ้มจนเห็นฟันเรียงสวย​ หึ!! พอได้ยินว่าซิงหยุดเลยนะ​ โอกาสมีเสี่ยเลี้ยงของอีชาใกล้เข้ามาทุกที​ 😏ฮึฮึ
"หึ" เขาหรี่ตามองฉัน​ ไม่ได้!! อีชาส่งสายตายั่วยวนสุดฤทธิ์​ หล่อขนาดนี้อีชาต้องได้ไม่ยอมเด็ดขาด​ ว่าที่ผัวหล่อขนาดนี้จะปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง5555
"ถ้าไม่ล่ะ"
จึก!! โดนไปอีก1ดอก​ จุกในจุก​ จุกเชี้ยๆ​ เราจ้องหน้าอันหล่อเหลาคมคายของเขา​ โอ้แม่เจ้าโว้ย!!! หล่อวัวตายควายล้ม​ อีชาต้องเอาเป็นผัวให้ได้​ อีชาไม่ยอมแพ้(ร่ายมนต์​ใส่เสี่ยก่อน​ โอ้ม!!! รักกูหลงกูเพี้ยง!!)​
"เสี่ยเคยกินเด็กซิงไหม? เสี่ยรู้ไหมว่ามันอร่อยแค่ไหน?" (เอาแล้วไงอีชามึน​ จะเอาให้ได้5555)​
"..." เขาไม่พูดแต่มองหน้าเรา​ โอ้ยยยย!! ยิ่งมองก็ยิ่งหล่อ​ อยากได้ๆ​ หล่อจัดปลัดบอกให้ตายเถอะ!!!
"ว่าไงคะเสี่ย​ ถึงหนูจะไม่ใช่สเป็คเสี่ยเท่าไหร่​ แต่หนูยังซิง​" ฉันลูบมือไปที่แผงอกที่มีขนขึ้น​ โอ้ยยยย!!! คนอะไรใส่ชุดสูท​ได้แบดมากกกกก!!!! กร้าวใจอีชาเหลือเกิน
ยิ่งเงยหน้ามองหน้าหล่อเหลาก็ยิ่งหลงใหล​ พระเอกหนังไทยยังหล่อไม่เท่า มาร่ายมนต์​ให้เสี่ยหลงรัก​ หรือจะหลงรักเอง​วะ!!!! ไม่ได้!! จะมาหลงเองไม่ได้!!! ท่องไว้เพื่อเงินๆ!!!
"ลองก็ดีนะโจฮาน!" เสี่ยภูมิเอ่ยขึ้น​ กรี๊ด​ดดด! ผัวในอนาคตอีชาชื่อโคตรเท่​ โจฮานมันสุดๆชื่อหล่อคนก็หล่อแม่เจ้าโว้ยยยย!!!

จาก "เพื่อน" ที่ไม่เคยข้ามเส้น
กลายเป็น "หมอ" ที่มีอำนาจแตะต้องร่างกายเธอได้ทุกจุด
เขาเลือกปฏิบัติกับเธอเหมือนคนแปลกหน้า
แต่หัวใจเธอกลับสั่นทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

"นังกะทิ!!!"
สราลีกระโจนขึ้นไปนั่งบนเตียงทันทีที่เสียงประตูปิดลง จากนั้นเธอก็จัดการกระชากผ้าห่มที่เพื่อนรักคลุมอยู่ออกอย่างไม่ออมแรง จนเห็นรอยจ้ำสีแดงเข้มที่หน้าอกและหัวไหล่ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม
"แกบอกว่าไม่ใช่อย่างที่คิดเหรอ? รอยกัดที่คอขนาดนี้ ซองถุงยางเกลื่อนห้องขนาดนี้ แล้วดูสภาพหมอวินสิ! เสื้อคลุมแทบจะหลุด รอยเล็บที่อกเขานั่นฝีมือแกใช่ไหม! สารภาพมาเดี๋ยวนี้ ยัยเพื่อนตัวแสบ!"
"ส้มส้ม! เบาๆ สิ วินเขาอยู่ข้างนอกนะ!"
กานต์ธิดารีบตะครุบผ้าห่มกลับมาปิดกาย ใบหน้าแดงก่ำจนแทบจะระเบิด
"มันเป็นอุบัติเหตุ... คือเขาแค่มาตรวจร่างกายเฉยๆ"
"ตรวจร่างกายบ้านแกสิ ต้องใช้ ‘ท่อน’ ตรวจเหรอ!"
สราลีกระซิบเสียงดังลั่นพลางหยิบซองถุงยางที่ใช้แล้วขึ้นมากวัดแกว่ง
"เดี๋ยวๆ นะกะทิ..."
เสียงของสราลีที่กำลังรัวคำถามหยุดกึกไปกะทันหัน ดวงตาคู่โตเบิกกว้างขึ้นยิ่งกว่าเดิมเมื่อสังเกตเห็นตัวเลขขนาดบนซองถุงยางที่ถือค้างอยู่ในมือ
เธอรีบยกขึ้นมาจ้องแทบจะชิดลูกตา ก่อนจะหันขวับมามองเพื่อนสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริด
"ไซส์ 56?! นี่มัน 56 จริงๆ ด้วย!"
สราลีหวีดร้องเสียงหลงแบบพยายามกลั้นสุดขีด

"ยัยป้าแว่นหนานิ อ่า! อะไรวะเนี่ย..เจออีกแล้ว หรือจะเป็นแฝด คงจะเป็นแฝด.." วิลเลียมดับบุหรี่ที่ยังสูบไม่หมดหมายจะเดินกลับไปที่บาร์ แต่จู่ๆ มนุษย์ป้าแว่นหนาก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เขาเห็นเธอถือโทรศัพท์ในมือแน่นทั้งที่ยังมีสายเรียกเขา แต่กับอีกคนกำลังคุยโทรศัพท์หน้าเครียด
วิลเลียมพยักหน้าพอจะรู้อะไรบ้างแล้ว เขาตัดสินใจยืนพิงผนังและกอดอกมองอย่างยิ้มๆ "นี่ป้ามีแฟนแล้วเหรอ..แฟนหล่อนะเนี่ย แต่น่าเสียดาย แฟนจะบอกเลิกสะแล้ว" วิลเลียมยืนดูสองหนุ่มสาวต่อไปจนกระทั่งเธอวิ่งกลับไปนั่งที่เดิมเขาจึงค่อยเดินกลับไปที่บาร์ แล้วหมุนเก้าอี้กลับไปมอง
"พี่พอร์ชไปนานจังเลยค่ะ มุกดื่มไปนิดหน่อยแล้ว" มุกดาตีสีหน้ายิ้มแย้มเหมือนไม่มีอะไรขณะที่พอร์ชทำหน้าเครียดแล้วนั่งลง
"มุก พี่..พี่มีเรื่องจะบอก"
"คะ?"
"พี่ว่าเราเลิกกันเถอะ พี่กับมุกเราสองคนคงไปกันไม่ได้แล้ว พี่ขอโทษนะ"
"ค่ะ.." มุกดายิ้มให้ชายหนุ่มด้วยความเสียใจ เธอกำแก้วเหล้าในมือแน่นก่อนจะสาดใส่หน้าพอร์ช "กล้ามากนะที่หักหลังมุก มุกได้ยินที่พี่พูดกับคนในสายมดแล้ว!"
"มุก..พี่ขอโทษ.."

เสือที่ว่าร้าย แต่ร้ายแค่ไหนก็แพ้...แมว
+++++++++++++++
ศรัณย์ อศวเตชินท์ หรือ ซัน ทันตแพทย์หนุ่มหน้าหวานวัย 31 ปี ถือคติเกิดมาเป็นเสือต้องทำให้เหยื่อติดใจ

ไม่คิดว่าในวันที่ไปงานแต่งงานของเพื่อน จะถูกแฟนที่คบกันมา 3 ปีเทอย่างไร้เยื่อใย

เท่านั้นยังไม่พอ

เขายังมีความสัมพันธ์ทางกายกับน้องสาวเพื่อนในวันเดียวกัน แล้วก็ถูกเธอทิ้งไปแบบไร้เยื่อใยอีกเหมือนกัน

เห้ย!? ขึ้นชื่อว่าเสือ จะโดนเหยื่อทิ้งไม่ได้ป่าววะ

เพราะอย่างนั้นแผนการล่อหยื่อเข้าถ้ำเสือจึงได้เริ่มต้นขึ้น
++++++++++++++
"เจ็บไหมคะ?"
"โดนชนแค่นี้ไม่เป็นไรหรอกครับ"
"เปล่าค่ะ อยากถามว่าตกลงมาจากฟ้าเจ็บไหมคะ? หล่อขนาดนี้ไม่น่าใช่คน น่าจะเป็นเทวดา"
"หล่อเหมือนเทวดาก็จริงแต่พี่ไม่ได้ใจดีเหมือนเทวดานะครับ เธอมาชนพี่แล้วจะมาเนียนจีบกันแบบนี้ได้ไง"
"อ้าว รู้ตัวด้วยเหรอคะว่าน้องจีบ งั้นเอางี้ไหมคะ ห้องน้องมีเสื้อให้เปลี่ยน ไปอาบน้ำที่ห้องน้องก่อน"
"อันนี้คือหลอกชวนไปห้องหรือว่าอะไร?"
"ไม่ได้หลอกค่ะ ชวนตรงๆ เลย พี่ซันสนใจไหมคะ?"

“นัญโตแล้วนะเฮีย”
“ฉันก็ไม่เคยลืมว่าเธอโตหรอก ตั้งแต่คืนนั้นที่เธอครางไต้ร่างฉัน”
ลัญชนา หรือนัญ น้องสาวบุญธรรมของ คิเลียน หรือคิล ทายาทหนุ่มหล่อตระกูลลัทธพิพัฒน์ ผู้ถูกพ่อแม่ส่งไปเรียนฝรั่งเศสตั้งแต่ยังเด็ก กลับมาบ้านเพียงวันปีใหม่ปีละครั้ง และจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ต้องห้ามก็ได้บังเกิดในคืนปีใหม่เมื่อสามปีก่อนที่เขากลับมา แค่จูบเดียว กลายเป็นความสัมพันธ์ต้องห้าม แค่หนึ่งคืน กลายเป็นความรู้สึกที่ห้ามไม่อยู่ ความสัมพันธ์ลับๆนี้ยังคงเกิดขึ้นต่อเนื่องเมื่อทั้งเขาและเธอไม่อาจหักห้ามความรู้สึกที่ไม่ควรเกิด จนกระทั่งถูกนายใหญ่ของตระกูลลัทธพิพัฒน์จับได้ ความจริงที่พังหัวใจสองดวงจนแตกสลายย่อยยับก็ได้เผยขึ้น
‘เขาและเธอเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกันมาตลอด…’

เมื่อ พฤกษา ต้องแต่งงานกับ น่านบงกช จากเงื่อนไขที่ผู้ใหญ่ตั้งขึ้น และต้องแต่งโดยไม่มีข้อแม้
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?

นายแพทย์หนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาสไตล์อปป้าเกาหลีค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมอง หากแต่ภาพที่เห็นกลับพร่ามัวจนไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังทำอะไร อยู่ที่ไหน…และกับใคร
“อื้อ~” เสียงครางแหบพร่าดังขึ้นเบา ๆ ช่วยปลุกให้หญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่ด้านหลังเขารู้สึกตัวตื่นด้วย เธอปรือตาขึ้นมาด้วยความยากลำบาก แต่ทันทีที่สมองเริ่มประมวลผลความปวดหนึบตรงกลางกายก็ตรงเล่นงานจนใบหน้าสวยเหยเก
“อ๊ะ…” หญิงสาวเปล่งเสียงครางเบา ๆ แล้วก็เงียบอีกครั้ง หมอหนุ่มเจ้าของแผงอกแกร่งดันตัวลุกขึ้นมานั่งแล้วเอี้ยวหน้าไปมองคนด้านหลัง
“…!” เขามีสีหน้าตกใจมาก ๆ ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนบางเหตุการณ์หายไป และบางฉากก็ประเดประดังเข้ามา สองมือหนารีบกุมกล่องดวงใจตัวเองทันทีที่ตื่นเต็มตา
‘ทำไงดีวะเนี่ย เราทำอะไรลงไป เรา…เสียซิงให้ผู้หญิงคนนี้แล้วเหรอวะ ไม่นะ…ไม่…’
ใบหน้าหล่อเหลาเริ่มแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย หัวใจแกร่งกระตุกวูบหลาย ๆ ครั้ง แต่เมื่อนึกอะไรออกเขาจึงรีบย่อง ๆ ไปอีกฝั่งของเตียงและมองหาของสิ่งนั้น สองมือหนายกขึ้นกุมขมับตัวเอง
‘สด นี่เราเอาสดเหรอวะ ไม่นะไอ้พีท…ไม่นะ’

จากความไม่เข้าใจ กลายเป็นความเคยชิน จากความเคยชิน กลายเป็นความรู้สึกที่ไม่อาจอธิบาย
โดยเฉพาะเจมส์… ที่เริ่มไม่อยากปล่อยผู้หญิงคนนี้ไป
เมื่อถึงวันที่ต้องตัดสินใจจริง ๆ ระหว่าง “ข้อตกลงเดิม” กับ “หัวใจที่เปลี่ยนไป” ทั้งสองจะเลือกทางไหน
การแต่งงานครั้งนี้จะจบลงตามแผน… หรือจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความรักที่ไม่มีใครคาดคิด

Ste เผลอหัวใจ มี2เรื่องด้วยกัน
1.เรื่องเผลอใจรักคุณภรรยา My Wife
คำโปรย: เขายอมแต่งงานกับเธอเพื่อทดแทนบุญคุณ ส่วนเธอยอมแต่งงานกับเขาเพื่อมรดก
การแต่งงานที่เกิดขึ้นภายใต้ข้อตกลงบางอย่างของเขาและเธอ จะนำพาหัวใจรักของทั้งคู่ให้รักกันได้อย่างไร
2.เรื่องรักษาได้ไหมหัวใจของลุง
คำโปรย: เมื่อหญิงสาวถูกใจทรงลุงตั้งแต่แรกพบ ตามจีบเช้าเย็นแต่กลับถูกปฏิเสธ เหตุผลคือความไม่เหมาะสม
แต่เมื่อเธอเลิกคลั่งรักลุง เขากลับรุกคืบตามจีบให้ไปเป็นป้าซะงั้น

มิน ท่านประธานเครือดีเพรสกรุ๊ป เขาเป็นคนค่อนข้างใจร้อนมากในการทำงานเลขากี่คนก็อดทนไม่ได้ อยู่ๆคุณแม่ก็ส่งเลขามาให้เจอกันครั้งแรกก็นึกว่าส่งมนุษย์ป้ามาให้ เสื้อคอเต่ากระโปรงยาวถึงข้อเท้าใส่แว่นตารองเท้าคัทชู ตอนแรกว่าแกล้งให้ทนไม่ไหวลาออกไปซะแต่เธออดทนกว่าที่เขาคิดแถมยังออกคำสั่งกับเขาที่เป็นหัวหน้าไม่มีความเกรงกลัวใดๆ พอเขาจะไล่ออกก็ขู่จะฟ้องแม่ของเขา เด็กคนนี้มันร้ายคงต้องเจอกันซักตั้งแหละ
นาเดีย เธอกลับมาจากเรียนจบก็ใช้ชีวิตสนุกอยู่ได้ไม่นาน คุณหญิงป้าเพื่อนสนิทของแม่อยากให้เธอได้แต่งงานกับพี่มินคู่หมั้นตั้งแต่เด็กของเธอแต่เธอยังไม่รู้ความรู้สึกของเขาเลยถึงจะรักมาตั้งแต่เด็กรอแค่เขาคนเดียวแต่ถ้าเขาไม่รักเธอก็ไม่อยากฝืนใจใคร ปฏิบัติการพิสูจน์ความรักก็ได้เริ่มต้นขึ้น เธอปลอมตัวไปเป็นเลขาสุดเฉิ่มเพื่อทำให้เขาประทับใจและรักในจิตใจข้างในของเธอจริงๆ ไม่ใช่ความสวยภายนอกอย่างที่คนอื่นชอบ ไม่รู้ว่าเธอจะเอาชนะใจเขาได้มั้ยแต่ดูท่าทางน่าจะยาก เพราะเขาเอาแต่แกล้งเธอไมหยุด… เฮ้อ!

เขาว่ากันว่า “คำทำนายของยาย” ไม่เคยพลาด
และครั้งนี้...มันอาจจะพาเธอเข้าสู่กับดักของรักที่ไม่อาจหนี

“ถ้าไม่แต่งงานก่อนอายุยี่สิบเก้า แกจะต้องอยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิต!”

โบนิตา หญิงสาววัยยี่สิบแปดปีที่มัวแต่ทำงานจนลืมมองหาความรัก
เมื่อคำทำนายของยายผู้ล่วงลับยังดังก้องในหัว
เธอจึงตั้งปณิธาน จะหาผัวให้ได้ก่อนครบยี่สิบเก้า!

แต่โชคชะตาเหมือนเล่นตลก
เพราะคืนหนึ่งที่ผับในรัชดา เธอดันไปเมาแล้วฉี่เลอะกางเกงในของตัวเอง
ก่อนจะเผลอไป “อ้วกใส่” เสื้อของชายหนุ่มปริศนาที่ดันเป็นน้องชายของ “พี่ไกด์” ว่าที่สามีของเพื่อนสนิท!

และจากคืนนั้น...เธอก็ไม่เคยมีวันสงบสุขอีกเลย
เพราะผู้ชายคนนั้น หิรัญ...กลับเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง
ในฐานะ “เจ้านายใหม่” ที่ทั้งหล่อ ร้าย ปากเสีย และดูเหมือนจะจงใจทำให้หัวใจของเธอสั่นเล่น

“ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นของใคร...แต่ถ้าไม่มีใครจองไว้ ผมขอเป็นเจ้าของได้ไหมครับ”

เธอจะหนีคำทำนายของยายได้หรือไม่
หรือสุดท้าย...จะตกหลุมกับดักรักที่เธอเป็นคนขุดขึ้นมาเอง

#กับดักหัวใจยายสุดเลิฟ #YouAreMyTrueLove #โรแมนซ์ฟีลกู๊ดปนร้าย #เขินจนอยากตีตัวเอง

"พี่รักเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ใช่!!! แล้วก็จะไม่มีวันเลิกรักด้วย"

"แต่เขาไม่ได้รักพี่"

........

"น้องพี่คนเดิมอยู่ไหน ทำไมทิฟฟี่น้องพี่ถึงเปลี่ยนไป"

"มันไม่เหมือนเดิมแล้วพี่เดย์ออฟ ความรู้สึก​ของน้องมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่ได้คิดกับพี่แค่พี่ชายเหมือนเดิมแล้ว!"

"พอกันที!"

เพราะความดุ เฮี้ยบ โหด แต่ก็เท่ห์บาดใจ
ทำให้ทุกคนพร้อมใจกันมอบสมญาสุดเก๋ให้...เขา...ว่า... “เจ้าชายปีศาจ”
แต่...!!!โอ้...มายก็อด!!!
จะไม่ให้ “ต๊กกะใจ” ยังไงไหว ก็ภายในระยะเวลาไม่ถึง 2 เดือน
พ่อเจ้าประคุณเล่นเปลี่ยนคุณเลขาไปทั้งหมดเบ็ดเสร็จ 1 โหล พอดิบพอดี ...
แล้วแบบนี้ใครกันล่ะที่จะกล้าหาญชาญชัยมาปราบ...ปีศาจสุดหล่อ...คนนี้ลงได้
แต่แล้วในที่สุดก็มี...ผู้กล้าคนหนึ่ง...หลวมตัว เอ้ย! ปรากฏตัวขึ้นมาจนได้
เธอคือ...“ ขวัญฟ้า ทวิชากร ”
ผู้อาสาท้าชิงตำแหน่ง “ คุณเลขาหมายเลข 13 ” ของท่านประธานใหญ่จอมเฮี้ยบ
ลองมาดูกันซิว่าระหว่าง “ คุณเจ้านายหนุ่มจอมกวน” กับ “คุณเลขาสาวจอมป่วน”
ยกนี้ใครจะอยู่ ใครจะไป ...
แล้ว...Lucky Number Secretary…จะ Lucky ได้นานแค่ไหน
หรืออาจต้องพบอาถรรพ์ Unlucky ไปตั้งแต่วินาทีแรกเลยก็ได้ ใครจะรู้?
คำตอบนี้ขึ้นอยู่กับ “ คุณเจ้านาย “ ... คนนี้คนเดียวเท่านั้น…

"พราว พราววลิน" หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมกับความสมบูรณ์แบบ เธอสวย เธอเก่ง เธอเพียบพร้อม และไม่ยอมใครแต่จะมีใครรู้ล่ะว่า "นางร้ายในคราบของนางฟ้า" เบื้องหลังความสำเร็จของเธอจะผ่านเรื่องราวอะไรมาบ้าง

"เธอเป็นใคร"

"ไม่รู้ (•_• ) ( •_•)"

"บ้านอยู่ที่ไหน"

"ไม่รู้ (•_• ) ( •_•)"

"รู้อะไรบ้าง"

"(•_• ) ( •_•)"

"เห้อออออออออ"

ติวเตอร์ ตฤณภัทร วสุไพศาล อายุ22ปี

ลูกชายเจ้าของบริษัทนำเข้าอะไหล่รถยนต์ชื่อดัง

พุดดิ้ง พีรกมล กรกนกการ อายุ 21ปี

เมื่อความผูกพันตั้งแต่ครั้งเรียนมัธยมต้น ได้จบลงไม่สวยเท่าไหร่นัก จึงทำให้เขาและเธอห่างเหินกันไป จนกระทั่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ทั้งคู่ได้พบกันโดยบังเอิญ มิหนำซ้ำยังเรียนอยู่คณะเดียวกันอีกด้วย
"ยังเจ็บอยู่ไหมมีแผลตรงไหนหรือเปล่า" เสียงทุ้มของชายหนุ่มเอ่ยถามออกมาด้วยความห่วงใย ในขณะที่หัวใจของกันยาเริ่มเต้นระรัว
"ว้าย! จะทำอะไร" ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อชายหนุ่มในชุดนักศึกษานั่งคุกเข่าลงไปกับพื้นพร้อมกับถลกกระโปรงนักศึกษาของฉันขึ้นเลยเข่าเล็กน้อย การกระทำของเขายิ่งทำให้ทุกคนจับจ้องมองมาที่ฉัน เพราะมันเหมือนในหนังในละครมาก เวลาที่พระเอกก้มลงไปมองแผลและพร้อมที่จะหายามาทาให้นางเอก ส่วนเกรซกับเพื่อนๆ ของเธอนั้นกลับมองมาที่ฉันด้วยความหมั่นไส้
"อยู่นิ่งๆ สิขอดูแผลหน่อย ช้ำแบบนี้ต้องประคบเย็นเท่านั้น" น้ำเสียงของเขาที่ฟังดูอ่อนโยนและห่วงใย กำลังทำให้หัวใจของฉันแทบจะละลาย และยิ่งเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมามอง เพียงแค่ได้สบตาหัวใจของฉันก็เริ่มเต้นระรัวราวกับกลองเพล ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเหมือนกับว่าโลกกำลังหยุดหมุน ช่างเหมือนฝัน แต่นี่มันกลางวันแถมฉันยังเจ็บเข่าอีกด้วย มันจึงไม่ใช่ความฝันอยากแน่นอน

ผู้หญิงหน้าเงินอย่างเธอเขาก็แค่เอาชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น ให้จริงจังด้วยฝันไปก่อนเถอะ เขาไม่ชอบผู้หญิงที่เห็นแก่เงินมันน่ารังเกียจ...

"ถ้าคืนนี้แพรนอนกับพี่ฟีฟ่าพี่จะให้เงินแพรเท่าไหร่คะ"

"อยู่ที่ว่าทำให้พอใจมากน้อยแค่ไหน"

"ครั้งนี้แพรขอแสนหนึ่งได้มั้ยคะถ้าพี่ตกลงแพรจะทำให้ทุกอย่างเลย"

"ทำไมค่าตัวแพงจังลีลาก็งั้นๆเมื่อก่อนยังไงก็ไม่พัฒนาขึ้นเลย แต่เอาเหอะครั้งนี้จะให้แล้วกัน ว่าแต่ช่วงนี้ร้อนเงินเหรอมาเสนอตัวให้พี่บ่อยไปนะ"

"แพรต้องใช้เงินค่ะ แพรจำเป็น"

........

"ฟีน่าเหรอ..."