36 Book(s) Related to prodigal son an orphan x novel

พี่กล้าไม่คิดว่าตัวเองจะโชคดีขนาดนี้ เมื่อจู่ๆ น้องเมียที่ตนเฝ้าจ้องหวังปล้ำอยู่เป็นนานสองนาน จะเยื้องย่างพาร่างอันเย้ายวน มาป้อนถึงปาก เขาชายกล้าพี่แข็งแกร่ง มีหรือจะปล่อยน้องเมียผู้น่ากินไปได้ง่ายๆ อย่างนี้ก็ต้องปะทะกันสักตั้ง เพื่อให้รู้แพ้รู้ชนะเท่านั้นล่ะสิ

---- ผัวทวิน ----
กินเด็กเขาว่าเป็นอมตะ แต่ถ้ามีนา...กินผัวเด็กพร้อมกัน
ทั้งสองคนคงยิ่งกว่าอมตะสินะ เช่นนั้นต้องเรียกว่าอมตะนิรันดร์กาล
เพชรก็ละมุน ทองก็ดุดัน พอสองรวมกันช่างแซ่บทบเท่าทวีคูณ
นานๆ มีผัวทีควบสองต้องประสงค์ ลงตัวหน้าหลัง เคล้าคลอดุดัน
จัดไปเจ๊...ชอบ
---- ยามรัก -----
บางคนคิดค้นการสร้างสีสันให้กับชีวิตคู่ ครีเอทรสรักแตกต่างกัน ส่วนแพทตี้มีความฝันที่จะสร้างเสริมชีวิตคู่ด้วยวิตามินสูตรพิเศษ โดยการเฟ้นหาผัวใหม่ไม่ซ้ำหน้า ไม่ซ้ำอาชีพ ที่สำคัญเน้นใหญ่ยาว ลีลาเด็ดเผ็ดร้อนเพื่อความไม่จำเจ ชีวิตรักจะได้สุขสดชื่นยาวนาน ที่สำคัญเธอเองก็ต้องสวย ใหญ่ อวบอิ่ม การปล่อยตัว เหี่ยวแห้งโรยรา จึงไม่น่ายกย่อง คำพูด ผู้หญิงควรปลุกความแรดในตัว จึงได้ผลกับแพทตี้ เธอคิดแผนกระชับรักได้แล้วเธอก็ลงมือทำ หาผัววันละคนอย่างที่ตั้งใจ

พี่ชาย พี่แอบรักน้อง (นอกไส้) มา 20 ปี ดูแลประคบประหงม ยิ่งกว่าไข่ในหิน ทำตัวเป็นยักษ์ กีดกันผู้ชายทุกคนออกไปจากชีวิตน้อง สุดท้ายกลับอดใจไม่ไหว แอบกินน้องซะเอง ด้วยความอร่อยลิ้นร่วมกันไป

ป๋านิค x หนูมายด์

ร่างสวยเย้ายวน กลิ่นหอมละมุน ขยับหนีไปจนมุมตรงพนักโซฟา คนไล่ที่ต้องการกินไม่ละพยายามในการขยับตาม ยกแขนวางบนพนักพิง คล้ายโอบกอดคนขี้กลัว
“ชื่ออะไร” เหมือนแกล้งถามทั้งที่รู้จักเธอจากปากผู้จัดการ แต่ก็อยากถาม อยากได้เสียงหวานๆ ตอบเขาด้วยปากเธอเอง
“มะ...มายด์ค่ะ” นกน้อยตอบด้วยเสียงสั่นเครือ
“มะ...มายด์ค่ะ ชื่อแปลกดีนะ” มาเฟียตัวใหญ่ยี่ยวนนิดๆ ชื่อน่ารักสมตัว พูดไปอย่างนั้นเองว่าชื่อแปลก มายด์ก็น่าจะหมายถึงใจ
“เอ๋...ไม่ใช่ค่ะชื่อมายด์เฉยๆ เรียกมายด์ได้ค่ะ” ไม่ใช่มะ...มายด์ซะหน่อย
“มายด์ก็พอ” เขาทวนชื่อมายด์ก็พอ
“อีตาบ้า” ตวาดเขาเสียงขรม พอนึกขึ้นได้ว่าตัวเองอยู่ในถ้ำเสือ ไม่ควรแสดงความเกรี้ยวกราด จึงลดเสียงแว๊ดลง “ฉันหมายถึงฉันชื่อมายด์ค่ะ” บอกชื่อตัวเองอีกหน ไม่ต้องอยากทราบชื่อจริงนะ แค่มายด์พอแล้ว เธอไม่ได้เตรียมชื่อเข้าวงการมา บอกผู้จัดการตามประวัติที่ยื่นสมัครงานมายด์เท่านั้น
“อ้อ...นึกว่ามายด์ก็พอ” ยียวนผิดวิสัยในแบบเมนนิโคมาเฟียเถื่อน ไม่รู้สิอยากกวนเธอซะอย่างนั้น ตอนนี้เขานึกว่านั่งอยู่ข้างขนมปังกลิ่นวานิลลาเป็นกลิ่นเฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใคร นึกหิวขึ้นมาซะแล้วสิ รสชาติเป็นเป็นยังไงน๊า คนตัวใหญ่แอบคิดเหมือนเด็กหิวขนม

เขาคอยกีดกันเธอออกจากผู้ชายคนอื่น ทั้งที่อยู่ในสถานะ”เพื่อนสนิท” มิหนําซํ้าตัวเองยังทำตัวเจ้าชู้ไม่เลิก ทำร้ายความรู้สึกเธอกลับไปหาแฟนเก่ารุ่นน้องคณะปีหนึ่ง สุดท้ายในวันที่เขารู้ตัวว่ารักเธอ มันก็สายไปเสียแล้ว…

เคนยูทาโร x มิจัง (มิ่งขวัญ)
“คนพิเศษ” คือมิจัง
“ผมไม่เข้าใจ” เคนยูทาโรไม่เข้าใจ ประโยคที่หญิงสาวว่ามาทั้งหมด
“คนใจหยาบอย่างคุณคงยากเข้าใจ จะให้ฉันเรียก รปภ. มาลากคุณไปมั้ย อ้อ...อย่างคุณพวกยากุซ่า คงไม่กลัวแค่ รปภ.ตัวกระจ้อย”
“มิจัง ผมรักคุณ ผมรักคุณ” เคนยูทาโรบอกรักมิ่งขวัญอีกครั้งเจือใบหน้าเศร้าหมอง เขากลับไปญี่ปุ่นร่วมเดือนนึกว่าเธอจะลืมความโกรธเคืองหากแต่ไม่เลย แล้วไหนใครๆ เคยบอกไว้ว่าผู้หญิงโกรธง่ายหายเร็ว ตรงข้ามกับมิ่งขวัญในตอนนี้
“อย่าพูดคำว่ารักให้เสียเวลาเปล่า เพราะในหัวใจคุณไม่มันอยู่จริง ออกไปจากชีวิตฉันซะที อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก” มิ่งขวัญยังคงไล่เคนยูทาโรเสียงแข็ง ในความรู้สึกเจ็บปวดทุกคำพูดที่พูดออกมา จู่ๆ เธอกลับเข่าอ่อนล้มลงซะดื้อๆ

ป๋าคอน หนูดา
แอบมองเธออยู่เงียบๆ จากห้องส่วนตัว เฝ้าถามตัวเองอยู่ทุกวัน เมื่อไรจะมีโอกาสไปทำความรู้จักเธอ จะทำอย่างนั้นได้ยังไง ในเมื่อแม่ปลาน้อยของเขา มีเจ้าของแล้วนี่สิ ทำยังไงก็ไม่สามารถตัดใจได้ ต่อให้เธอมีเจ้าของก็ยังชอบอยู่ดี
คราวนี้ก็ร้อนถึงสองบอดี้การ์ดมาดเท่ ทนเห็นเจ้านายแอบรักสาวข้างเดียวไม่ไหว เลยวางแผนเพื่อให้เจ้านายสมหวัง ลักพาตัวสาวเจ้ามาส่งให้ถึงปากมาเฟียหนุ่มซะเลย แทนที่จะปฏิเสธ คอนเนอร์กลับรับของชิ้นนั้นไว้ แล้วจัดการฟาดซะจนเกลี้ยง แถมยังมัดมือชกจับเธอจดทะเบียนด้วยความใจร้อนของตัวเองซะนี่ แล้วอย่างนี้ยายปลาน้อยน่ารักจะทำอย่างไร เมื่อดิ้นไม่หลุดทั้งพฤตินัยและนิตินัย เลยกลายเป็นเมียมาเฟียด้วยความเร่งรีบอย่างน่าตบ

เหยื่อติดเป็ดแล้ว ลลิดาเดินทิ้งสะโพก นวยนาดเข้าห้องน้ำ ทำทีเป็นทำธุระอย่างเชื่องช้า เพื่อรอเวลา ยกข้อมือขึ้นดูเวลา จึงได้เดินออกราวกับไม่มีอะไรทั้งนั้น
ร่างสูงใหญ่ก้าวมาขวางเธอตรงหน้าห้องน้ำหญิง ลลิดาทำทีเบี่ยงตัวหลบ ไม่ได้ใส่ใจผู้ชายตัวสูงใหญ่
“แอนนี่ ชลวี” เขาเอ่ยชื่อที่เห็นในนามบัตร
“คุณรู้จักชื่อฉัน” ร่างเพียวบางสัดส่วนยวนตาชงัก ถอยมาถามชายตัวสูงใหญ่
ฉับไวที่เธอหันมาทางเขา มือใหญ่ดันเธอเข้าไปในห้องน้ำหญิง
“จะทำอะไร” ลลิดาตกใจกับท่าทางคุกคามของเขา “นี่มันห้องน้ำหญิงนะ”
สมิธล็อกประตูห้ามใครก็ตามเข้ามาในห้องนี้ “ผมสมิธ พอล ภควัต” ถือโอกาสแนะนำตัว
“เราเคยเจอกันหรือคะ” ลลิดาทำทีจำเขาไม่ได้
“เมื่อเช้าเราเพิ่งเจอกันแอนนี่”
“เมื่อเช้า” พริตตี้สาวทำทีเป็นคิด “อ้อ...ที่หน้าประตู” สตีฟไม่เห็นบอกว่าเขารุกเร่าน่ากลัว พอดวงตาก้มต่ำสิ่งที่เธอเห็นตุงอยู่ด้านล่าง ทำให้ขยาดสะดุ้ง ไม่กล้าแสดงความตกใจ ได้แต่สงบอารมณ์ไว้ อย่าสั่นซี้ยัยดา หญิงสาวบอกตัวเองอยู่ในใจ เดี๋ยวงานเสียได้

นายอำเภอไตร จตุพร ผู้ถวิลหาเพียงการทำงานรับใช้ประชาชน จนเมื่ออายุ 35 ปีแล้วยังไม่หมายจะลงเอยกับสาวใด ร้อนใจถึงพ่อแม่ที่กลัวไม่มีหลานให้อุ้มทันก่อนวัยชราภาพ จึงได้หมั้นหมายผู้หญิงให้กับลูกชายถึงสามคน แต่...มีเพียงหนึ่งหญิงที่เป็นตัวจริงเท่านั้น นายอำเภอหนุ่ม มาดแมน หล่อล่ำ ผู้มีเลือดเนื้อแห่งความเป็นชายอยู่เต็มเปี่ยม จะทานทนกับการยั่วยุ เร้าจิตใจจากสามสาวได้หรือไม่ ต้องคอยติดตามและลุ้นไปทุกตัวอักษรกัน ในโลกแห่งจินตนาการไร้ขอบเขต


สาว 1 ขาวสะพรั่งดั่งไข่ปอก อาบน้ำนม หมวย สวยเซ็กซ์ ช่างยั่ว ด้วยกิริยาแช่มช้อย เจ้าของนามโม่ลี่ (แม่ดอกมะลิ)
สาว 2 เร่าร้อน แหม่มจ๋า หัวทอง สรีระเด่นชัด กล้าได้ กล้าเสีย จัดจ้าน นามพอลลีน
สาว 3 กะโปโลเปี่ยมสุขสนุกสนาน สาวใช้คนใหม่ แปลงโฉมจนขี้ริ้ว ตื่นกลัวขึ้นมาเป็นต้องที่หลบภัย นางสาวแสนรัก หรือ สร้อย มาในนามสาวใช้

อาเดียวขา...รสชาติไม่เค็มโดด ไม่หวานไป รู้มั้ยอารสกำลังดี รู้แบบนี้กินอานานแล้วค่ะ

เขาตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเจอและทำทุกอย่างที่จะได้เธอมาครอบครอง

ความพลาดพลั้งเพียงแค่ครั้งเดียว ชีวิตที่แสนอิสระและสงบสุขก็อันตพาลหายไปเมื่อมีเขาเข้ามาเป็นเงาตามตัว
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน

'คะนิ้ง' คือสาววัยรุ่นมหาลัยคณะอักษรปี 2 ที่สวยสะพรั่ง
เเต่ความสวยน่ารักของเธอดันไปกระเเทกตาเด็กอาชีวะเเบบเขา
'ฉลามดุ' จึงหมายมั่นปั้นมือที่จะจีบสาวเเบ๊วคนนี้อย่างเอาเป็นเอาตาย
ถือคติที่ว่าตื้อเท่านั้นที่จะได้ครองใจเธอ
เเต่... ติดอยู่ที่ปัญหาเดียวเท่านั้น ปัญหาเดียวที่ว่านั่นก็คือ
สาวเจ้าดันกลัวเขาเเบบน้ำหูน้ำตาไหลพรากทันทีที่เข้าใกล้
ก็เเค่บุกไปขอเบอร์โทร จนกระทั่งตามไปส่งบ้าน
โทรหาทั้งเช้าเเละเย็น พร้อมกับบุกไปรับส่งที่มหาวิทยาลัย
ก็คนมันชอบ ก็ไอ้ฉลามดุหัวโจกอาชีวะคนนี้มันชอบเธอ จะให้ทำไง

ผมมันวายร้าย ก็ไอ้ผมมันวายร้าย
เเต่ขอสักที ที่จะเป็นวายร้ายที่ได้นางเอกบ้าง จะผิดมั้ย

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ
ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า
โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้
เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย

“ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก”
“ทำไมไม่ได้ครับ”
“เพราะเราชอบแกซุน... เราชอบแก ไม่ได้ชอบในฐานะเพื่อน แต่เราชอบแกในฐานะผู้ชายคนนึง”
“พี่ไม่เหมาะกับเธอหรอกครับ เอาความรักของเธอไปให้คนอื่นที่ไม่ใช่พี่ดีกว่า”

ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!

"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"

ผู้หญิงคนนั้นก็มีค่าเหมือนชื่อของเธอนั่นล่ะ ปกติผมกินอาหารหรูแต่ไม่ได้หมายความว่าจะติดดินไม่เป็น อาหารธรรมดาอย่าง " ข้าวแกง" ผมก็เคยกิน แต่พอได้กินแล้วก็ขอกินแค่ครั้งเดียวว่ะ แค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วเพราะข้าวแกงที่ผมกิน...มันสกปรกเกินไป

ใครๆ ก็เป็นเมียผมได้ทั้งนั้นแหละครับ
ใครนอนกับผมแล้วอยากจะครางแทนตัวว่าเมียก็ตามสบาย
แต่ผม "ไม่เคยเป็นผัวของใคร" แค่นั้นเอง

เฮียไฟเป็นพี่ชายข้างบ้านของดาว ด้วยความใจดีของเฮียไฟที่มีให้ดาวมาตั้งแต่เด็กทำให้ดาวหลงรักเฮีย แต่เฮียก็ชอบย้ำอยู่ตลอดว่าดาวคือน้องสาว

ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล

แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป

“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”

“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม

“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”

“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”

“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”

ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่ผมกำลังชอบ
ผู้หญิงอีกคนคือรักแรกแล้วก็อยู่ในใจมาตลอด
ส่วนผู้หญิงคนนี้คือ...ของเล่นคั่นเวลา

-กราฟ-
คิดยังไงกับปั้นหยาเหรอครับ?
ไซต์หมากระเป๋าแบบนั้นห่างไกลคำว่าสเปคของผมเยอะ ที่เห็นควงๆ ก็แค่เอามาแก้ขัดกับ...แก้แค้น

-ปั้นหยา-
อย่าถามว่าฉันคิดยังไงกับไอ้พี่กราฟอีกนะคะ ไอ้เฮงซวยที่ทั้งชีวิตมีแต่กราฟความเลวระยำแบบนั้นเอาไปทำหมันเถอะค่ะ อย่าปล่อยให้ไปแพร่พันธ์ที่ไหนเลย!

"เธอว่าไงนะ"
"หวานรักคุณ...หวานรู้ว่าหวานรักคุณไม่ได้แต่หวานรักไปแล้ว" ชายหนุ่มมองหน้าเธอที่ตอนนี้มีน้ำตาไหลอาบแก้มก่อนที่เขาจะเอื้อมมือเช็ดน้ำตาให้เธออย่างแผ่วเบา
"รักได้สิหวาน" เสียงทุ้มที่เอ่ยขึ้นทำให้เธอเงยหน้าสบตาเขาด้วยใจที่เต้นแรง
"รู้ไหมที่รักว่าเธอรักฉันได้...แต่ฉันจะไม่มีวันรักเธอ และฉันเบื่อเมื่อไหร่เธอต้องไปทันที!"

ว่ากันว่า การกระทำนั้นสำคัญกว่าคำพูด
เขาจึงเลือกที่จะกระทำ มากกว่าพูดพร่ำ
แต่ว่าเขาคงจะลืมคิดไป
ว่าหากไม่พูดเลย อีกฝ่ายจะเข้าใจได้อย่างไร
เพราะฉะนั้น เมื่อถึงเวลาเขาจึงจำเป็นต้องพูดมันออกมา

"อื้อออ ซี๊ดด กระแทกแรงๆ เลยค่ะที่รัก อ๊ะ อ๊ะ"
ปัง!
"แอล!"
"เฮ๊ย! เข้ามาทำไมวะ"
"ยังกล้าถามอีกเหรอ ฉันมากกว่าไหมที่ต้องถามนายว่ากำลังทำบ้าอะไร"
"ซี๊ดดด เอากันอยู่ไง ไม่มีตาดูรึไง"
"ก็เพราะมีตาดูไง ถึงได้ถาม นายทำแบบนี้ได้ยังไง นายคบกับฉันแต่มาเอากับผู้หญิงคนอื่นนี่นะ!"
"ก็เธอไม่ให้ฉันเอา ฉันก็ต้องมาเอากับคนอื่นสิวะ รู้แล้วก็รีบออกไปสักที ขัดจังหวะชิบ"

คิดว่าหล่อลากไส้จัญไรลากดินแล้วผู้หญิงทุกคนต้องสยบให้เหรอ ไม่หรอกมั้ง อย่างน้อยก็ไม่รวมขนมคนสวยเซ็กซี่น่ารักดูดีมีเสน่ห์คนนี้ก็แล้วกัน!

ซัน : สองต่อสองคืออะไรผมไม่รู้จัก? กิจกรรมสนุกๆ มันต้องอยู่กันหลายๆ คนสิวะ ยัยหุ่นบึ๊มก็เหมือนกัน สักวันผมจะลากมาร่วมวง!

จูน : คนอย่างไอ้พี่ซันเหรอคะ? เป็นผู้ชายที่เกิดมามีหน้าที่แค่อย่างเดียวจริง ๆ คือการสร้างความสุขให้กับผู้หญิงบนเตียงเท่านั้น อย่าเผลอเอามาเป็นพ่อพันธ์เชียวนะสงสารอนาคตของชาติ!

"หย่าให้ฉัน...แล้วนายจะไปเอากับใครก็เชิญ!"

"แก้ผ้าสิ..."

"ว่าไงนะ!"

"ไม่อยากให้ฉันเอากับใคร เธอก็ทำหน้าที่ 'เมีย' สิ"

"ฟรานซิส! มากไปแล้วนะ!"

"งั้นฉันทำหน้าที่ 'ผัว' แทนละกัน!"

เขามันชั่วร้ายที่สุด! หน้ามึน! กวนประสาท!

ทำไมสามีของฉันต้องเป็นไอ้ผู้ชายอันตรายแถมนิสัยดิบเถื่อนอย่างหมอนี่ด้วย!

ใครบอกแต่งงานกันแล้วเดี๋ยวก็รักกัน

ฉันมีแต่จะเกลียดเขามากขึ้น! มากขึ้น! และโคตรมากขึ้น!

บนความแน่นอนมักมีความไม่แน่นอนอยู่เสมอ ชีวิตเราก็เช่นกัน เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นเวลาไหนบ้าง ทั้งเรื่องราวดีๆ และเรื่องราวที่เจ็บปวด ต่างวนเวียนสับเปลี่ยนกันเข้ามาเป็นบททดสอบชีวิตของเราเรื่อย ๆ ไม่เว้นแต่ล่ะวัน แต่ทุกอย่างก็ขึ้นอยู่ที่เราจะทำใจยอมรับมันได้หรือเปล่า
เหมือนกับชีวิตรักที่แสนหอมหวานครั้งแรกของเธอที่ได้เจอกับผู้ชายแสนดี วาดฝันถึงอนาคตของเราไว้ทุกอย่างรอแค่เวลาที่เธอพร้อมตอบตกลง
แต่สุดท้าย รักแรกที่เค้าเคยคิดว่าจากไปตลอดกาล ก็กลับมา...

เค้าขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชา ไม่เคยสนใจผู้หญิงที่ไหนเพราะเคยผิดหวังจากความรัก อีกทั้งไม่เคยมองผู้หญิงที่ไหนหากไม่ได้เลือกด้วยตัวเอง แต่สุดท้ายกลับถูกครอบครัวจับหมั้นกับคนที่เค้าไม่ค่อยชอบขี้หน้าอย่างเธอ
และนั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของเธอกับเขาที่ต้องมาอยู่ด้วยกันในฐานะคู่หมั้นที่ไม่ได้เริ่มจากความรัก
คนหนึ่งก็เย็นชา อีกคนก็อยากเอาชนะ เหมือนน้ำแข็งกับไฟมาอยู่ด้วยกัน
แล้วไฟอย่างเธอก็จะทำให้น้ำแข็งก้อนนี้ละลายอยู่แทบเท้าได้หรือเปล่า

ไอรีณ นักศึกษาปี4 (สวย เก่ง เจ็บแล้วจำ แม้ว่าจะต้องเจ็บปวดและอับอาย แต่เธอก็เลือกจะเผชิญหน้ากับสิ่งนั่น) เธอคบกับเขา นำทับ (หล่อ เลว เห็นแก่ตัว กว่าจะรู้ว่าอะไรมีค่า ก็เกือบเสียสิ่งนั้นไป) ตั้งแต่ปี 1 เขาสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอหลังจากที่เธอเรียนจบ แต่วันเวลาทำให้คนเปลี่ยนไป เขานอกใจมีใครอีกคน พิชชา (นางแบบสาวสุดเซ็กซี่) จนเธอจับได้ประจวบกับเธอพึ่งรู้ตัวว่าท้อง จึงตัดสินใจไปบอกกับเขา แต่สื่งที่เธอได้รับจากพ่อของลูกคือความสงสัยและไม่เชื่อใจกัน เขาปัดความรับผิดชอบโดยให้เธอยุติการตั้งครรภ์ เธอจึงตัดใจเริ่มต้นชีวิตใหม่ หันหลังให้กับเขา และระหว่างเรากลายเป็นแค่คนอื่นนับจากนี้ไป...

เมื่อความรักเปลี่ยนเป็นความเกลียด ทำให้คนดีๆกลายเป็นคนโฉด
และเธอนี่แหละที่จะกำหราบคู่หมั้นสายโหดให้เขาอยู่ในโหมดคนของใจอีกครั้ง

เด็กที่ถูกอุปการะอย่างเธอก็แค่ส่วนเกินสำหรับเขา คนที่เข้ามาแย่งความรักจากครอบครัวจนทำให้เขาไม่พอใจ นั่นจึงต้องเป็นคนที่ถูกเกลียดและรังแกมาตั้งแต่เด็กจนโต ถูกควบคุมชีวิตทุกอย่างในฐานะ ทาส ของเขา
ทาสที่ไม่มีทางหนีเขาไปไหนพ้นด้วยคำว่าบุณคุณ และความรัก

การถูกบอกเลิกทั้งที่ถูกเข้าใจมันเป็นเรื่องที่ค้างคาใจจนเธอปล่อยวางไม่ได้ แต่เขาก็ยังไม่เคยคิดจะเปิดโอกาสให้เธอได้อธิบายต่อเรื่องราวต่าง ๆ เหล่านั้นเลยสักครั้ง
แต่มันกลับเจ็บยิ่งกว่าเมื่อสุดท้ายผู้หญิงคนใหม่ที่เขาคบหา กลับเป็นเพื่อน(ที่เคยคิดว่า)สนิทของเธออย่างไม่มีใครรู้สึกผิด
และนั่นก็ทำให้เธอเลิกคว้าโอกาสที่จะเอาทุกอย่างกลับคืนมาเป็นของตัวเองอีกครั้งอย่างไม่แคร์ความรู้สึกใคร ตอบรับแต่งงานกับเขาจากเรื่องบังเอิญที่ถูกหยิบยื่นให้
แต่ชีวิตการแต่งงานจะดำเนินไปได้อย่างไร เมื่อคนหนึ่งยังรัก ส่วนอีกคนยังคงเกลียดกันไม่เคยเปลี่ยน และยังมีตัวแปรอย่างแฟนใหม่ของเขาอยู่ในความสัมพันธ์นี้เสมอ

กองปราบ
ผู้ชายสายโหด ดิบ เก่งทุกเรื่องยกเว้น...
เขา...
เพราะความฝังใจ จึงทำให้เขาทำพลาดไปอย่างไม่น่าให้อภัย

ใยบัว
หญิงสาวที่เก่ง สู้ชีวิต ทำทุกอย่างได้เพื่อแม่
เธอ...
กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนอง...เธอไม่เชื่อ!
เพราะสุดท้ายเธอก็เห็นกรรมมันสนองเธอที่ไม่ได้ก่ออยู่คนเดียว

เขาเป็นเหมือนเดือนอยู่บนฟ้าที่มีดวงดาวรายล้อม และเธอก็เป็นหนึ่งในนั้นที่เฝ้ามองและเฝ้ารักเขาจากที่ไกล ๆ ด้วยความเพ้อฝัน
แต่ใครจะไปคิดว่าความฝันของเธอจะเป็นจริง เมื่อผู้ชายที่เธอชื่นชอบอยู่ตรงหน้าและขอเธอคบ แม้มันจะดูก้าวกระโดดและรวดเร็วอย่างน่าประหลาด แต่สำหรับเธอมันกลับหอมหวานและตราตรึงใจไปหมด
เพียงแต่ความต่างและความห่างของเรา มันเหมือนกับช่องว่างที่มีปัญหาเข้ามาแทรก จนกระทั่งคำว่า ‘เราอยู่โลกคนละใบ’ ออกจากปากเขา
ผู้ชายที่อยู่ ๆ ก็หายไปก่อนจะมีข่าวกับแฟนเก่าที่กลับไปคบกัน ส่วนตัวปลอมในเงามืดอย่างเธอก็ทำได้เพียงถูกทอดทิ้งอย่างไร้ค่าไม่เหลียวแล

คำว่ารักกันเหมือนพี่น้องที่จดจำมาตั้งแต่จำความได้ ทำให้เธอกับเขาไม่รับรู้ความแตกต่างในอดีตกับปัจจุบัน และพลั้งเผลอทำตัวที่มันมากกว่าพี่น้องออกมาอย่างลืมตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ
มากจนถึงจุดที่ย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้ มากจนไม่เหลือคำว่าพี่น้องที่บริสุทธิ์ใจต่อกันได้อีกต่อไป...